Η αλήθεια είναι ότι όντως υπάρχει μια λογική σε αυτήν τη σκέψη. Ο λιγότερος ανταγωνισμός όντως επιτρέπει υψηλότερες πωλήσεις για τους τίτλους που υπάρχουν ήδη σε μια αγορά. Αλλά από την άλλη, αν η πλατφόρμα δεν τα πάει καλά, τότε η αγορά αυτή εξ ορισμού δεν έχει το μέγεθος που θα είχε στην αντίθετη περίπτωση. Επίσης, η λογική αυτή δεν εξηγεί σε καμία περίπτωση το “λιτό” πρόγραμμα κυκλοφοριών των first-party. Η Sony, σύμφωνα και με τον ίδιο τον Shu Yoshida, φαίνεται ότι “εκμεταλλεύεται” τις κυκλοφορίες τρίτων και “απλώνει” το δικό της πρόγραμμα, μιας και δεν υπάρχει πίεση. Ο εφησυχασμός αυτός δεν είναι και ό,τι καλύτερο για τους gamers, οι οποίοι σε αυτήν τη γενιά μηχανημάτων φαίνεται ότι έχουν δεχθεί τις ατελείωτες αναμονές ως αναγκαίο κακό.
Ναι πλέον υπάρχουν παραγωγές που καλύπτουν το κενό, ναι η Sony στηρίζει τους indies όσο δεν πάει, αλλά η αφλογιστία των first-party studio είναι, θα έλεγε κανείς, πρωτοφανής. Και ίσως ανεξήγητη, αν αναλογιστούμε τους ρυθμούς με τους οποίους κυκλοφορούν τα διάφορα remasters (πολλά από τα οποία είναι first party παραγωγές). Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πλέον η αγορά θέλει πολυφωνία. Ότι οι gamers δεν χρειάζεται να περιμένουν τη μαμά-εταιρεία να κυκλοφορήσει έναν σούπερ τίτλο, μιας και τέτοιου είδους κυκλοφορίες έρχονται από παντού. Και ίσως και να μην είχε άδικο.
Αλλά από την άλλη, οι first-party παραγωγές είναι αυτόματα αποκλειστικότητες. Και οι καλές αποκλειστικότητες μετράνε στην όποια επιλογή μηχανήματος. Και εδώ για μένα βρίσκεται το παράδοξο στην πορεία του PS4. Η έλλειψη αποκλειστικών first-party τίτλων θα έπρεπε να επηρεάζει τις πωλήσεις των μηχανημάτων. Και ίσως και να το κάνει. Γιατί μπορεί το PS4 να τα πηγαίνει καλά στην αγορά, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αξιοποιήσει ή αξιοποιεί πλήρως τη δυναμική του. Παρά την έλλειψη τίτλων, η πορεία του μηχανήματος είναι θετική και εδώ είναι το παράδοξο που ανέφερα και όχι εκεί που το εστιάζει ο Shu Yoshida. Ποιος είναι ο λόγος που οι καταναλωτές πείθονται να αγοράσουν το PS4 όταν η συλλογή τίτλων του δεν είναι όσο εντυπωσιακή θα μπορούσε να ήταν; Ο Yoshida πιστεύει ότι οι καταναλωτές βλέπουν την αγορά ως μακροπρόθεσμη επένδυση, ότι θα ασχολούνται με το μηχάνημα για πολλά χρόνια. Όμως κι αυτό δεν εξηγεί πλήρως το παράδοξο, καθώς οι καταναλωτές θα μπορούσαν πολύ απλά να αναβάλλουν την όποια αγορά, μέχρι να πειστούν ότι η συλλογή του μηχανήματος είναι επαρκής (όπως έχει αρχίσει επιτέλους να ισχύει τον τελευταίο καιρό). Ίσως, τέλος, να έπαιξε ρόλο η κακή εκκίνηση του ανταγωνισμού που επέτρεψε στη Sony να οργιάσει σε επίπεδο marketing.
Ό,τι και να ισχύει, η αλήθεια είναι ότι η Sony έχει χαλαρώσει αρκετά και στηρίζεται περισσότερο από ποτέ σε τρίτους δημιουργούς. Θετικό για τους τελευταίους, αλλά μένει να δούμε αν θα εξακολουθήσει να είναι θετικό και για την ίδια στο μέλλον.
Από τη μία τους σιχαίνομαι καθώς δεν έχουν χαλαρώσει μόνο από άποψης 1st party games αλλά και από τίτλους που δίνουν στο plus. Από την άλλη το θετικό με τις καθυστερήσεις είναι πως μπορούν οι devs να διορθώσουν τα όποια προβληματάκια θα εμφανιζόντουσαν στον εκατοστέ τίτλο. Αυτό που θα έπρεπε να τους νοιάζει επίσης είναι και το marketing που κάνουν σε 1st pary τίτλους τους. Δεν ξέρω πως τα πήγε το Until Dawn αλλά από ότι ακούω, το tearaway απλά πάτωσε...
Πίσω από τις λέξεις, κρύβεται ο Αλέξης...
Δεν θεωρώ ότι η Sony έχει χαλαρώσει. Δεν φταίει αυτό. Προφανώς, σε ότι αφορά το μερίδιο αγοράς της κονσόλας, εκεί είναι ασφαλείς. Δεν έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να σπρώξουν 1st party και να έχουν πλούσιο πρόγραμμα σε αυτό το μέτωπο, γιατί δεν έχουν έντονη ανάγκη από system sellers έναντι του ανταγωνισμού. Επιπλέον, παρατηρήστε ότι παρότι η τρέχουσα γενιά αποτελεί Βατερλό σε ότι αφορά τις εγκατεστημένες βάσεις και φαίνεται ότι με το ζόρι θα ξεπεράσει το 1/3 της προηγούμενης, το PS4 σε σχέση με το PS3 στην αντίστοιχη περίοδο παρουσίας στην αγορά τα πάει περίφημα.
Σε όσα δηλώνει ο Yoshida υπάρχει τεράστια δόση αλήθειας. Τα επιχειρήματα που παραθέτει ισχύουν όλα. Νομίζω, όμως, ότι λείπουν και κάποια.
Το κόστος παραγωγής έχει μεγαλώσει στη τρέχουσα γενιά. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μεγαλύτερη πίεση κι ανάγκη για μεγάλα νούμερα πωλήσεων, προκειμένου να έχει νόημα η επένδυση ανάπτυξης ενός ΑΑΑ τίτλου. Νομίζω ότι βασικός λόγος για την καθυστέρηση και τα λιγότερα 1st party είναι αυτός. Θα βγάλουν λιγότερα από ότι στη προηγούμενη γενιά, γιατί πολύ απλά, κοστίζουν περισσότερο για να τα παράξουν. Και θα τα βγάλουν αργότερα, περιμένοντας την εγκατεστημένη βάση της κονσόλας να μεγαλώσει, ώστε να έχουν μεγαλύτερη εμπορική δυναμική.
Παράλληλα, με το Wii U νεκρό και το Xbox One πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ πίσω από το PS4, η πιέσεις από τους μεγάλους 3rd party για να έχουν ελεύθερο πεδίο, τουλάχιστον από τον platform holder, για τις μεγάλες τους κυκλοφορίες είναι πιο έντονος. Ο κόσμος αγοράζει λιγότερα παιχνίδια. Δεν υπάρχει πια η αγορά του 2008, όπου κάποιος αγόραζε τα ίδια Χριστούγεννα ΚΑΙ CoD KAI Assassin's KAI Batman KAI Uncharted και καμιά φορά τα αγόραζε και για τις δύο ή τρεις κονσόλες του. Τώρα έχει μία κονσόλα και θα πάρει ένα, το πολύ δύο παιχνίδια και συνήθως αυτό θα αφορά μόνο το PS4. Λογικό να πιέζουν τον platform holder για λιγότερο εσωτερικό ανταγωνισμό.
Τέλος, νομίζω υπάρχει κι ένα ευρύτερο θέμα. Η παραδοσιακή αγορά των video games έχει μικρύνει. Οι εταιρίες έχουν λιγότερο τζίρο, κάνουν λιγότερες και φθηνότερες παραγωγές. Ως εκ τούτου, η βιομηχανία δεν αποτελεί τον πόλο έλξης για ταλέντα όπως πριν 5-10 χρόνια που σημείωνε θηριώδη ανάπτυξη κι ήταν στο επίκεντρο των εξελίξεων (κάποτε τα PR μηνύματα ήταν ότι ξεπέρασε τον κινηματογράφο κι άλλα τέτοια τσιτάτα, τρομάρα μας). Έχει φύγει πολύ ταλέντο από τη βιομηχανία. Έχουν αποχωρήσει πολλοί ταλαντούχοι δημιουργοί. Νέα ταλέντα προτιμούν άλλες καριέρες. Θεωρώ ότι αυτό έχει κι άμεση επίπτωση στην ποιότητα των τίτλων που κυκλοφορούν και την ποσότητα των ποιοτικών τίτλων που βλέπουμε ή θα δούμε στο μέλλον.
Τα παραπάνω κολλάει και το ότι ξοδεύουν πολύ λιγότερα για marketing, όπως παρατηρεί ο Scott_Pilgrim. Όντως, ξοδεύουν πολύ λιγότερα γιατί δεν θεωρούν (και σωστά) ότι υπάρχει κοινό, ότι είναι ρεαλιστικός στόχος να ελπίζουν ότι θα πουλήσουν περισσότερα.
Γνώμη μου είναι ότι μετά την εποχή του παρεξηγημένου PS3 (έμεινε στην σκιά του Χbox 360 λόγω της καλύτερης απόδοσης στα multiplatform) όπου για λόγους marketing τα 1st parties ξεπατώθηκαν να βγάζουν (κυρίως) παιχνιδάρες το ένα μετά το άλλο, έχουν "κάτσει" και μαθαίνουν το PS4. Η Naughty Dog έβγαλε 4 παιχνίδια (+ ένα PS4 remaster υπό πίεση χρόνου), το Studio Japan μετά τα πολυετή προβλήματα με το The Last Guardian επικεντρώθηκε σε μικρότερα projects (rain, Soul Sacrifice, Freedom Wars, Puppeteer, και το PS4 launch title Knack), η Santa Monica είχε στα σκαριά ένα sci-fi project του Stig Asmussen που επί 3 χρόνια απέτυχε να προχωρήσει και είχαν φάει δεκάδες εκατομμύρια μέχρι να το παρατήσουν και την βγάζουν με το God of War 3 remaster ενώ δουλεύουν σε νέο God of War. Ας μην ξεχνάμε και την απώλεια της Insomniac games, που μόνο στην προηγούμενη γενιά έβγαλαν 3 Resistance games και 5 Ratchet & Clank games (συν το Fuse), αν και τους βλέπω πιθανόν μετά τις εμπορικές αποτυχίες (Fuse, Sunset Overdrive) να γυρνάνε πίσω στην Sony σαν βρεγμένες γάτες.
Το PS4 τα πάει πολύ καλά, παιχνίδια υπάρχουν και μεγάλα (Destiny, Tomb Raider DE, Batman Arkham Knight, MGS V, The Witcher 3, GTA V, The Last of Us, Uncharted collection, Infamous Second Son, Driveclub, κλπ) και μεσαία (Everybody's gone to the rapture, SOMA, The Walking Dead, Helldivers, Goat Simulator, Until Dawn, κλπ) και μικρά (Hotline Miami, Journey, Velocity 2X, Volume, Galak-Z, κλπ), έρχονται κι άλλα προσεχώς (The Last Guardian, Final Fantasy XV, No Man's Sky, Uncharted 4, Horizon: Zero Dawn, Persona 5, Rime, Tomorrow's Children, Gravity Rush remaster, κλπ) ή αργότερα (Shenmue 3, FF VII remake, WiLD του Michel Ancel, Gravity Rush 2, κλπ) οπότε είναι ψέμα να λέμε ότι το PS4 δεν έχει βιβλιοθήκη παιχνιδιών, μόνο επειδή το Xbox One φέτος θα έχει το Halo 5 και το Forza 6. Τα 1st parties είναι λογικό να μην βιάζονται, δεν θα μας παραδώσουν προχειροφτιαγμένα προϊόντα. Επίσης, κάποια studios απασχολούνται με το Playstation VR (π.χ. Guerrilla Cambridge με το RIGS) ενώ άλλα (Polyphony Digital, Quantum Dream, Sony Bend, Sucker Punch, κλπ) εργάζονται πυρετωδώς και δεν φαίνονται δημοσίως.
Να με θυμηθείτε, σε 1-2 χρόνια μάλλον θα έχουν σκάσει όλα μαζί τα 1st party exclusives και θα χαθεί το μέτρημα ;Ρ
Το καλό με τη Sony είναι ότι επενδύει όχι μόνο σε ΑΑΑ τίτλους αλλά και σε ΑΑ. To είδαμε όλοι στην προηγούμενη γενιά, το βλέπουμε και τώρα με τίτλους σαν το Until Dawn.
@Pirederas Είχε αγοράσει η Sony την Ιnsomniac..; Απ΄όσο ξέρω το Fuse και το Sunset Overdrive δεν ήταν Playstation exclusives γιατί η ίδια ήθελε να είναι υπεύθυνη για τα IPs, για αυτό και δεν τα βρήκαν με τη Sony.
xGodKilleRx
Δεν ξέρω αν η Sony είχε εξαγοράσει την Insomniac Games (όπως έκανε με Naughty Dog και λοιπούς), αλλά ξέρω ότι ήταν 1st party studio μέχρι το 2012. Δεν τους άρεσε που δεν είχαν τα δικαιώματα των δημιουργιών τους (Ratchet & Clank, Resistance) ενώ τα λεφτά τα έβαζε η Sony!!! Μετά τράβηξαν το δικό τους μονοπάτι με το Fuse, το Sunset Overdrive και τώρα το VR game "Edge of Nowhere" για το Oculus Rift. Επίσης, κάνουν το remake του 1ου Ratchet & Clank που έρχεται μαζί με την ταινία την Άνοιξη.