Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ! ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR >>
** ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Μουσική δωματίου: Ζουρναλίστ Φαρσάλων

*
Στο νέο κείμενο της στήλης "Μουσική δωματίου" θυμόμαστε για πολλοστή φορά τον πόθο του ειδικού Τύπου να κερδίσει κάποιο βραβείο ευαισθησίας, χωρίς να δίνει δεκάρα για το αν προσφέρει κάτι χρήσιμο, κάτι ουσιώδες, και αν τελικά δυναμιτίζει χωρίς λόγο. Αφορμή για όλα αυτά σχετική δημοσίευση στο Enternity Game Room που συγκέντρωσε και τα περισσότερα σχόλια, καθορίζοντας έτσι το θέμα της συγκεκριμένης στήλη. Θα λέγαμε «εσύ αποφασίζεις» αλλά ήδη χαλασμένο είναι το κέφι. Θα καταλάβετε διαβάζοντας.

Μάνος Βέζος
Το λυπηρό σε τέτοιες συζητήσεις και αναζητήσεις είναι πως μπορούμε πολύ εύκολα να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε τρεις πρακτικές κατηγορίες. Όχι, η τραγική ειρωνεία του διευκολυντικού ρόλου κατηγοριοποίησης σε στερεότυπα δεν πάει χαμένη στην προκειμένη, κάτι που θα έπρεπε να προβληματίζει από μόνο του.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Υπάρχουν εκείνοι που όντως νοιάζονται για ένα θέμα και επιθυμούν την καλύτερη δυνατή προσέγγισή του η οποία, είθισται, να θεωρείται εκείνη με τις ελάχιστες δυνατές αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο. Όχι στον Α ή στον Β. Στο σύνολο. Τους συμπαθώ όλους αυτούς, σας παρακαλώ, μοιάστε περισσότερο σε αυτούς, είτε είστε αναγνώστες, είτε συνάδελφοι, είτε κι οτιδήποτε άλλο. Είναι χρήσιμο το skill.

Υπάρχουν εκείνοι που δεν νοιάζονται αλλά πολύ θα ήθελαν να νοιάζονται ή, τουλάχιστον, να φαίνεται, να δείχνουν ότι νοιάζονται και κάνουν κάτι στην πράξη. Είναι εκείνοι που προτάσσουν την ενσυναίσθηση ως την αγαπημένη τους λέξη αλλά μπερδεύονται και θεωρούν πως το να κάνεις ότι ξέρεις πώς είναι τα πράγματα από τη σκοπιά ενός άλλου ισοδυναμεί με το να ξέρεις όντως, με το να συμπάσχεις στ’ αλήθεια. Χώρια που είναι ξεχωριστή ικανότητα η ενσυναίσθηση από τη έγνοια. Το πρόβλημα με τους συγκεκριμένους είναι πως δεν τους ενδιαφέρει τόσο η ουσία όσο το θεαθήναι. Όχι απαραίτητα για να κοροϊδέψουν τον κόσμο. Μπορεί όντως να αισθάνονται και λειψοί για το ότι δεν έχουν κάποιο σαφές ιδανικό να κυνηγήσουν, ελπίζουν λοιπόν να καλύψουν το κενό υιοθετώντας κάποιο. Μόνο που τότε οι στόχοι είναι πιο κοντόφθαλμοί, το θέμα δεν είναι η ιδανική λύση όσο το ύψωμα του λαβάρου. Βλέπετε, γίνεται ένα μπέρδεμα κάπου εκεί μεταξύ ενσυναίσθησης και αναισθησίας. Ίδια ρίζα έχουν οι λέξεις σου λέει, το ‘χουμε.

Υπάρχουν επίσης εκείνοι που δεν νοιάζονται για τίποτα πέραν του εαυτού τους και δεν έχουν και σκοπό να αλλάξουν διότι μια χαρά περνούν κι έτσι. Κι όταν δεν δίνεις δεκάρα, εύκολα αναγάγεις το trolling σε αγαπημένο άθλημα.

Και το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων είναι πως όλοι οι παραπάνω μπορούν να γίνουν «δημοσιογράφοι» και «κριτικοί». Μόνο που τέτοια θέματα απαιτούν δημοσιογράφους και κριτικούς. Κανονικούς, όχι γιαλαντζί.

Ο διαχωρισμός των μεν από τους δε είναι δυσκολότερος από ποτέ βέβαια. Παλαιότερα ήταν πολύ δυσκολότερο να μπει κάποιος στο χώρο και έπρεπε να δοκιμαστεί καταλλήλως, να πείσει. Οι δομές που. το εξασφαλίζουν αυτό έχουν ατροφήσει γενικά, αλλά στο κομμάτι που αγγίζει τη δική μας βιομηχανία δεν αναπτύχθηκαν ποτέ στην ουσία. Δύσκολο να παραπονεθούμε πως χάσαμε κάτι που ποτέ δεν είχαμε δηλαδή. Η τεχνολογία κάνει τη δημοσίευση εύκολη (καλά κάνει), ωστόσο η δημοσίευση δεν έκανε ποτέ το δημοσιογράφο. Το περιεχόμενο της δημοσίευσης ήταν αυτό που τον ξεχώριζε πάντα και εξακολουθεί να τον ξεχωρίζει και σήμερα.

Και ποιος ασχολείται τη σήμερον, όταν τα αποτελέσματα των κόπων του καθενός προσφέρονται στο κοινό δωρεάν. Το κοινό ήξερε να πληρώνει για να μάθει, συνήθισε γρήγορα να μη δίνει μία και να απαιτεί να μη δίνει μία. Ειδικά στο δίκτυο κιόλας. Πιο εύκολα πείθεται κάποιος να πληρώσει για εφημερίδα ακόμη και σήμερα παρά για πρόσβαση σε ιστοσελίδα. Αξιολογήστε το αυτό όπως νομίζετε. Με την αγορά να λειτουργεί με τέτοια νοοτροπία, λοιπόν, μαντέψτε ποιοι «δημοσιογράφοι» είναι πιο χρήσιμοι.

Εκείνοι που ανήκουν στην τρίτη από τις παραπάνω κατηγορίες. Διότι το καλύτερο troll κάνει και το καλύτερο clickbaiting, το οποίο φέρνει και το όποιο χρήμα σε τελική ανάλυση. Ένα σκαλί πιο κάτω καταλήγουν εκείνοι της δεύτερης κατηγορίας, διότι μπορούν να είναι το ίδιο χρήσιμοι (και περισσότερο ενίοτε), ανάλογα όμως με το θέμα και τςι συγκυρίες.

Και αυτοί της πρώτης κατηγορίας τι γίνονται; Ε. Μασκότ. Χρειάζεται και κανένας τέτοιος σε κάθε μεριά για να έχει να λέει το Μέσο ότι το νοιάζει (και) η ποιότητα.

Πείτε μου εσείς τώρα αν υπήρχε ποτέ ελπίδα να μάθει αυτός ειδικός Τύπος από τα λάθη άλλων βιομηχανιών, να προφυλαχθεί και να αναπτύξει αξία για να προσφέρει σε ικανές δόσεις και σε ικανή συχνότητα. Πείτε μου εσείς ποιες είναι οι πιθανότητες να γράφονται «πολιτικοποιημένα» άρθρα από «στρατευμένους» game journalists και να γράφονται πρώτα για εσάς και ύστερα για τις μηχανές αναζήτησης.

Ανοίξτε ένα μπουκάλι. Ώρα είναι.

Σταύρος Βέργος
Τα τελευταία χρόνια έχουμε power leveling του wokeness σε όλα τα μέσα. Ο ρατσισμός, η ομοφοβία, ο οποιοσδήποτε προσπαθεί να σωπάσει μια μειονότητα είναι μια ασθένεια όχι σύγχρονη αλλά συγχρόνως της μόδας. Το internet έχει βοηθήσει πολύ στο να βελτιωθεί η κατάσταση αλλά ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει και εντάσεις. Γιατί στο internet και ανώνυμα αλλά και επώνυμα μπορεί ο καθένας να λέει το μακρύ του και το κοντό του. Γιατί πολύ απλά, αν μιλάμε για political correctnessμ αν κάποιος θέλει, μπορεί και ρατσιστής να είναι και ομοφοβικός καλυπτόμενος έξυπνα από τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει.

Τα media των video games πάσχουν από κίτρινο Τύπο και click bait σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι τα πιο παραδοσιακά μέσα. Και ο βασικότερος λόγος είναι πως η πίτα είναι μικρότερη στην αγορά και τα λεφτά πρέπει να βγουν. Συντάκτες και μιντιάρχες του ειδικού Τύπου το ίδιο εύκολα κοροϊδεύουν κάποιο άλλο Μέσο για μια clickbaitική ανάρτηση που έχει γίνει αλλού για να την κάνουν μετά και οι ίδιοι. «Για να πιάσουν το keyword». Το Cyberpunk πουλάει, έχουμε μήνα αφιερωμένο στο Pride και αμέσως αμέσως τραβάμε κοινό. Όσον αφορά στους SJW που κάνουν αυτό το πάντρεμα, καλό είναι να θυμόμαστε κάτι. Υπάρχουν αυτοί που τους νοιάζει ο ρατσισμός και η ομοφοβία, υπάρχουν αυτοί που είναι υπέρ και κατά. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δεν τους νοιάζει και που ανεμίζουν τα λάβαρα της οποιασδήποτε μεριάς για να χρησιμοποιήσουν το ρεύμα των εποχών για να αποκτήσουν βαρύτητα, να περάσουν τις απόψεις τους. Γιατί στις μέρες μας ένας τίτλος που δεν περιλαμβάνει τη νέα βερσιόν των αρχέτυπων, όπως είναι minorities, strong female characters και χαρακτήρες LGBTQ κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως οπισθοδρομικός. Γι' αυτό εμφανίζεται η Rowling και κάνει retcon πράγματα που δεν είχε αναφέρει μέσα στα βιβλία της. Γι' αυτό εμφανίζεται η Blizzard και με πλάγιο τρόπο βγάζει απ' την ντουλάπα τη σεξουαλικότητα των χαρακτήρων του Overwatch χρόνια μετά την παρουσίασή τους στο κοινό. Από το 2009 τραβάει η Riot, φέτος το League of Legends απέκτησε ήρωα LGBTQ.

Απ' τη μια έστω και έτσι κάποια πράγματα καλά είναι που γίνονται. Από την άλλη, πού ήταν όλες οι εταιρίες και τα media 10 χρόνια πριν; Γιατί δεν μιλάγαμε τότε για τις προφανείς ελλείψεις στην εκπροσώπηση των μειονοτήτων στη βιομηχανία;

Απ' την άλλη βέβαια υπάρχει και η παλιά αγαπημένη Bioware. Που έδινε τη δυνατότητα στον παίκτη να έχει όποια σεξουαλικότητα επιθυμούσε. Στα Mass Effect, στα Dragon Age. Ακόμη και στο Star Wars The Old Republic που ήταν μια μπίζνα με ένα τεράστιο franchise. Και παρουσίαζε την κάθε σεξουαλική διαδρομή το ίδιο ανοιχτά, με τον ίδιο σεβασμό και την ίδια καλογουστιά, άσχετα με το συνδυασμό των φύλων των δύο εμπλεκόμενων. Όχι για τις εντυπώσεις, αλλά γιατί έτσι είναι η πραγματική ζωή. Υπήρχε αυθεντικότητα τότε. Και το Cyberpunk 2077 αυτό θέλει να πετύχει. Να είναι αυθεντικό. Γιατί στην πραγματική ζωή ο περίγυρός μας αποτελείται από ανθρώπους διαφορετικούς και ταυτόχρονα μοναδικούς. Αυθεντικοί όπως και αν γεννήθηκαν, όπως και αν θέλουν να αγαπούν και όπως και αν διαλέγουν να βαδίζουν στη ζωή τους.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
  • Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!