Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Μουσική δωματίου: Ντέιβιντ Κάρανταϊν

*
Τι παίζουμε εν μέσω καραντίνας λόγω κορονοϊού; Η συντακτική ομάδα του Enternity απαντά μέσω του νέου κειμένου για τη στήλη "Μουσική δωματίου".

Όπως έχουν τα πράγματα κανένα αντικείμενο συζήτησης δεν ξεπερνά την πραγματικότητα της απότομης προσαρμογής στη γενικευμένη καραντίνα με τη συνοδευτική απαγόρευση εξόδου για οποιοδήποτε σκοπό πέραν πολύ συγκεκριμένων. Επόμενο ήταν να «εκραγεί» μια σχετική συζήτηση στο Enternity Game Room με τον καθένα να λέει τι παίζει αυτόν τον καιρό. Δεδομένου ότι εμείς εδώ παίζουμε… θέλουμε δεν θέλουμε, μπαίνουμε στη συζήτηση αυτή με στόχο να εξηγήσουμε πώς μας επηρεάζει εμάς η καραντίνα, είτε στο gaming είτε σε άλλους τομείς. Ορίστε η δική μας πραγματικότητα.

Έκτωρ Αποστολόπουλος
Αυτές τις δύσκολες μέρες μένουμε μέσα πολύ περισσότερο απ’ ότι συνηθίζαμε. Υπό άλλες συνθήκες θα μιλoύσαμε για εξαιρετική εποχή για video games. Αν εξαιρέσω διακοπές και άδειες, δεν θυμάμαι να έχω τόσο πολύ χρόνο για να ασχοληθώ με τις αγαπημένες μου κονσόλες. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ευκαιρία να κλείσω ανοιχτούς λογαριασμούς (backlog) ή να ασχοληθώ με κάτι που με φόβιζε λόγω απαιτούμενου χρόνου (όπως π.χ. με RPG). Aπό την άλλη, δεν πρόκειται για κατάσταση που επιλέξαμε όλοι μας οικειοθελώς, αλλά παρ’ όλα αυτά οι αγαπημένοι μας τίτλοι αποτελούν ένα εξαίρετο εργαλείο για να περάσουμε αυτήν τη πράγματι αρκετά δύσκολη περίοδο όσο το δυνατόν καλύτερα.

Η καραντίνα με έβαλε στο τριπάκι να σφραγίσω επιτέλους αυτές τις ανοιχτές υποθέσεις, υποθέσεις που περιμένουν στα ράφια μου και στην ψηφιακή βιβλιοθήκη μου εδώ και μήνες (μπορεί και χρόνια). Παιχνίδια όπως τα Final Fantasy XV και Divinity: Original Sin δεν τα ξεκινούσα ποτέ υπό το φόβο των απαιτούμενων για την ολοκλήρωσή τους ωρών. Η δουλειά και γενικότερα οι υποχρεώσεις κρύβουν πάντα τον κίνδυνο να αφήσεις τέτοιου είδους παιχνίδια στη μέση και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να επιστρέφεις μετά από εβδομάδες σ’ έναν τίτλο που διαρκεί 40 και 60 ώρες, έχοντας αφιερώσει ήδη μερικές δεκάδες.

Οι συνθήκες περιορισμού όμως δεν είναι ιδανικές μόνο για μεγάλα παιχνίδια, αλλά και για την ολοκλήρωση DLC που αγόρασα στο παρελθόν σε digital sales και τα οποία μάζευαν όλον αυτόν τον καιρό ψηφιακή σκόνη. Τα τρία DLC του Marvel's Spider-Man ολοκληρώθηκαν τσάκα τσάκα, ενώ σειρά έχει τώρα το έξτρα υλικό του Beat Saber στο PSVR, γιατί η αλήθεια είναι ότι πρέπει να κουνηθούμε και λίγο. Κάτι το οποίο το έχω μάλλον ανάγκη, από τη στιγμή που στις πρώτες μέρες καραντίνας ξέθαψα τα Wii Remote και Nunchuck για να ασχοληθώ με το Wii Sports Resort.

Με αυτά και με αυτά, βέβαια, υπήρξε και ένα reality check αυτές τις μέρες. Κοιτώντας όλα αυτά τα παιχνίδια, retail και digital, τα οποία περιμένουν καρτερικά να παιχτούν από εμένα, άρχισα να σκέφτομαι πόσα games έχουν αγοραστεί το τελευταίο διάστημα, μόνο και μόνο με το αφορμή μεγάλη έκπτωση ή τον εμπλουτισμό της συλλογής. Υπερβολικές αγορές; Ναι, πολύ πιθανό. Είναι βλέπεις και αυτό το ρημάδι το Xbox Game Pass` που με έβαλε στον πειρασμό να ξεκινήσω το Devil May Cry 5 και αυτή η κατάσταση με κάνει να σκέφτομαι ότι σε μία εποχή που το gaming έχει γίνει πιο φθηνό και προσβάσιμο από ποτέ, παρασύρομαι μερικές φορές πολύ εύκολα από ένα είδος υπερκαταναλωτισμού. Όπως και να ’χει, δεν έχω ανάγκη να γκρινιάζω και γι’ αυτό. Στην τελική, όσο περισσότερες επιλογές έχουμε, τόσο το καλύτερο. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για το gaming, αλλά γενικά στον τομέα της ψυχαγωγίας. Από τη στιγμή, λοιπόν, που είμαστε γενικότερα περιορισμένοι σε αρκετούς τομείς της καθημερινότητάς μας, κοιτώντας το δικό μου backlog, νιώθω μία αρκετά μεγάλη χαρά από τις επιλογές που βλέπω ότι έχω. Ίσως δεν είναι και τόσο κακό να πέφτεις πού και πού θύμα του υπερκαταναλωτισμού για ένα χόμπι που αγαπάς.

Μάνος Βέζος
Λόγω ιδιοσυγκρασίας της δουλειάς, ο φόρτος μου δεν έχει αλλάξει, συνεπώς δεν έχει αλλάξει κι ο διαθέσιμος χρόνος μου για οτιδήποτε παραπέρα, συμπεριλαμβανομένου και του gaming προφανώς. Εξακολουθώ να παίζω -κατ’ ουσίαν αποκλειστικά- για δουλειά, παρά για χαλάρωση. Όλα σταθερά δηλαδή στο αιώνιο μέτωπο. Όσο για το ότι δουλεύω από το σπίτι, μπορεί να το χαιρόμουν αν ήταν πρωτότυπο, αλλά είναι ο κανόνας για μένα εδώ και 7 συνεχόμενα χρόνια. Οπότε αν χρειάζεται κανείς συμβουλές για την προσαρμογή του, εύκολο είναι να με βρει. Ή θα πω κάτι σωστό και χρήσιμο ή θα μάθετε πώς λειτουργώ και πεπεισμένοι ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται να ξέρετε τουλάχιστον ότι μπορείτε να δοκιμάσετε οτιδήποτε άλλο. Σε κάθε περίπτωση, εδώ είμαστε. Ακούγεται διασκεδαστικό και χαλαρό να δουλεύει κανείς από το σπίτι, αλλά όσο ο καιρός περνά, η πρώτη αυτή εντύπωση αλλάζει. Το σπίτι απλά φέρνει τις δικές του προκλήσεις ως επαγγελματικός χώρος, οπότε ανταλλάζετε κάποια σημεία τριβής με κάποια άλλα. Κι αν είστε και τύποι που δεν το μπορούν το πολύ το «μέσα», ένας λόγος παραπάνω να θέσετε από νωρίς μερικούς κανόνες γιατί η δουλειά στο σπίτι θα σας βαρέσει ακόμη χειρότερα αν δεν προσέξετε.

Τουλάχιστον είμαι μαθημένος σε αυτού του είδους τον «εγκλεισμό», οπότε δεν αισθάνομαι τόσο πιεσμένος όσο μπορεί να καταλήξει κάποιος άλλος. Δεν είναι ότι δεν μου λείπει το έξω. Κάθε άλλο. Απλά ξέρω πώς αντιμετωπίζεται το πολύ το μέσα.

Εκεί που ζορίζομαι λίγο παραπάνω είναι στο reviewing. Μια από τις όψιμες συνήθειές μου ύστερα από την ολοκλήρωση ενός παιχνιδιού είναι να τα παρατάω όλα, να βγαίνω έξω και να κάνω χιλιόμετρα με τα πόδια. Στη διαδρομή οργανώνω τη σκέψη μου, τη δομή και τη ροή του κειμένου, πολλές φορές βρίσκω πρόλογο κι επίλογο κ.λπ. Γυρίζω στη βάση πιο πιο σίγουρος για το κείμενο και πιο ξαλαφρωμένος γενικά. Αυτό το κομμάτι της διαδικασίας είναι αδύνατο όσο διαρκεί η απαγόρευση εξόδου με τους ισχύοντες κανόνες που επιτρέπουν πολύ συγκεκριμένες εξαιρέσεις.

Με βλέπω με το MacBook Pro στην ταράτσα στο τέλος. Από εκεί που γίνονταν στα «κάρβουνα» τα reviews, άντε να γίνουν και στα κεραμίδια. Μπορεί να κάνει και διαφορά στη γεύση.

Σταύρος Βέργος
«Νιώθω πως έχουμε δεύτερα Χριστούγεννα» λέει ο φίλος μου για την καραντίνα. Δεν έχει και άδικο, αν σκεφτείς πως τον κλασσικό gamer δεν τον επηρεάζει η καραντίνα. Θα έμενε σπίτι του και θα έπαιζε ούτως ή άλλως. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο.

Μεγάλωσα στην επαρχία και η πραγματικότητα είναι πως, σε αντίθεση με πολλούς από τον κύκλο μου, περνούσα περισσότερο χρόνο στο σπίτι, από μικρός αφιέρωνα χρόνο σε video games. Έχω κάνει μεγάλα σερί στη ζωή μου παίζοντας με τις ώρες και τις μέρες παιχνίδια. Αλλά ποτέ δεν ένιωθα καλά μένοντας σπίτι. Ακόμα και το gaming δεν γεμίζει τις ώρες μου. Έχω δημιουργήσει φιλίες δεκαετίας εξαιτίας του online gaming. Έχω φίλους που τους γνώρισα επειδή είχαμε το ίδιο πάθος και φάγαμε ώρες παίζοντας LoL ή WoW αλλά ποτέ δεν άφησα μια τέτοια σχέση να περιοριστεί στο παιχνίδι. Προτιμώ πάντα να πάω για έναν καφέ με το φίλο μου που παίζουμε WoW, ακόμη και για να μιλήσουμε για το WoW, απ' το να κάτσω σπίτι και να παίξω 2 ώρες παραπάνω. Η κοινωνική σύνδεση των video games δεν περιορίζεται για μένα διαδικτυακά, αναπνέει από τη συχνή και "IRL" συνάντηση. Όσο και να παίζω online μού λείπουν οι φίλοι μου και ας τους μιλάω κάθε μέρα. Αποτέλεσμα; Παίζω λιγότερο online.

Η καραντίνα έχει μειώσει και τους ρυθμούς με τους οποίους κινείται η βιομηχανία με αποτέλεσμα να έχουμε λιγότερα νέα και ειδήσεις. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, υπάρχουν φορές που εμένα προσωπικά με εξιτάρουν περισσότερο η φιλοσοφία και οι κινήσεις μιας εταιρίας από τον ίδιο τον τίτλο που έχει. Μου αρέσει η ίδια η βιομηχανία, όχι απλά το προϊόν της. Οπότε, πλέον, με την κατάσταση στην οποία ζούμε είναι φορές που ψάχνουμε είδηση με το τουφέκι. Όσο περνούν οι μήνες κιόλας και ακυρώνονται εκθέσεις όπως η E3 αναζητώ αναλαμπές από εταιρείες που θέλουν να δείξουν πράγματα μιας περασμένης κανονικότητας. Δεν μπορείς παρα να κάνεις υπομονή.

Κατά τ' άλλα η καθημερινότητά μου δεν έχει αλλάξει και οι ώρες εργασίας μου έχουν αυξηθεί. Μακάρι να μπορούσα να πω πως έχω χρόνο να παίξω παραπάνω αλλά δεν. Ίσως και γι' αυτό γράφω κείμενα και κάνω και κάνα review. Βάζω το gaming σαν δουλειά ώστε να γίνει προτεραιότητα και να βρεθεί και ο χρόνος. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με την καραντίνα, έχει να κάνει με τα χρόνια που περνούν. Και ως προς αυτό δεν ελπίζω σε εμβόλιο.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
  • Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!