Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
** ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Reviewer’s Blues: Ανόητοι ήρωες

*
Τι σημαίνει να είσαι τελικά δημοσιογράφος ή/και κριτικός για videogames στην Ελλάδα; Ο Μάνος Βέζος απαντάει με το νέο κείμενο της στήλης Reviewer’s Blues.

Για τη συντριπτική πλειοψηφία όλων εκείνων που μπήκαν στο ρόλο του δημοσιογράφου ή/και κριτικού για videogames στην Ελλάδα μέχρι και την προηγούμενη δεκαετία, η συγκεκριμένη, σταθερή και, προπαντός, αρκετή για τα προς το ζην αμοιβή από το συγκεκριμένο «άθλημα» είναι από ανάμνηση έως περιστασιακή παρενέργειας μιας σταθερής πάθησης. Το να αμειβόμαστε για όσα κάνουμε, και αναφέρομαι στον κλάδο γενικά κιόλας, είναι φαινόμενο από σπάνιο έως απλά ανώφελο, από την άποψη ότι η ενασχόληση με παράλληλες δραστηριότητες και άλλους κλάδους, ακόμη και της ίδιας της δημοσιογραφίας δηλαδή, είναι μονόδρομος. Απλά για να υπάρξει ελπίδα να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, όχι να αγοράσουμε κότερο και να πιάσουμε θέση στην κοντινότερη μαρίνα.

Αυτό είναι κάτι που σπανίως συζητιέται ανοιχτά από οποιονδήποτε. Κάπου, από μια ολόκληρη ομάδα μπορεί να πληρώνεται ένας μόνο. Κάπου αλλού μπορεί απλά να βγαίνει η συντήρηση του site σε τεχνικό επίπεδο. Και κάπου αλλού μπορεί να μη βγαίνει ούτε αυτή και να μπαίνει κάθε τόσο χρήμα από την τσέπη του καθενός. Παραπέρα μπορεί να υπάρχει αμοιβή, ούτε κατά διάνοια όμως σε επίπεδα που να στηρίζει από μόνη της άνθρωπο. Οι λόγοι για τους οποίους όλα τα παραπάνω είναι περισσότερο κανόνας παρά εξαίρεση είναι θέμα αρκετά περίεργο, διότι ναι μεν είναι έντονο στο συγκεκριμένο κλάδο, αλλά συνδέεται και με τη γενικότερα άρρωστη (μη) προσαρμογή του ελληνικού Τύπου στη διαδικτυακή πραγματικότητα, τις ιδιαιτερότητές της, τις ανάγκες της. Βέβαια εμείς το ζούμε σε διαφορετική ένταση διότι, μεταξύ άλλων, είμαστε και σε μια χώρα που έχει κακό προηγούμενο με 28.000 έντυπα για σκοποβολή (που λέει ο λόγος), ακόμη κι αν οι χομπίστες σκοπευτές στην Ελλάδα είναι 4 (επίσης που λέει ο λόγος), ενώ η κάλυψη του gaming δεν ανήχθη ποτέ σε σοβαρό ζήτημα στο εσωτερικό του ελληνικού Τύπου. Και δεν είναι και παράξενο, ούτε ακριβώς έχει να κάνει με το ποιόν του gaming. Εδώ για δεκαετίες και δεκαετίες η μετεγγραφή του ίδιου ανθρώπου από εφημερίδα σε περιοδικό αντιμετωπιζόταν σχεδόν αυτόματα ως υποβιβασμός, ενώ ο λεγόμενος ειδικός Τύπος αντιμετωπιζόταν συστηματικά ως παραπαίδι. Εκτός αν ήταν οικονομική εφημερίδα. Είναι, τέλος πάντων, πολύπλοκο το ζήτημα. Αλλά, όπως και να ‘χει, με αυτό το ζήτημα ζούμε κάθε μέρα εδώ και χρόνια.

Αφού το αγγίζουμε που το αγγίζουμε δημοσίως στην παρούσα στήλη, η σκέψη είναι να δούμε τι σημαίνει, πώς επηρεάζει όλες τις πλευρές αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει τελικά αυτή η δουλειά.

Οι εταιρείες
Πολύ απλά οι απανταχού εταιρείες, εντός κι εκτός Ελλάδος, δεν υποψιάζονται σχεδόν με τίποτα, ούτε και τα πιστεύουν εύκολα όταν τα ακούν για πρώτη φορά, τα παραπάνω απογοητευτικά πιθανά ενδεχόμενα. Ωστόσο έχει καταλήξει να είναι σημαντικό να εξηγούμε ακόμη και κάτι τέτοια, ειδικά σε ξένες εταιρείες. Γιατί; Διότι σε κάθε επαγγελματική συναναστροφή η δημιουργία προστριβών είναι μέσα στο πρόγραμμα, θέμα χρόνου. Αν και στις δυο πλευρές υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να λειτουργούν ως επαγγελματίες, οι προστριβές αυτές μία που έρχονται, μία που οδηγούν κάπου και μία που βρίσκουν τη θέση τους στο παρελθόν. Η τραγικότητα σε αυτήν την περίπτωση ότι πως, εφόσον υπάρχει η κατάλληλη οικειότητα ώστε να εξηγηθούν μερικά πράγματα χωρίς να πηγαίνουν στο βρόντο οι κουβέντες, η εξήγηση όλων αυτών καταλήγει να μας συμφέρει. Ξαφνικά η άλλη πλευρά συνειδητοποιεί πως όταν χτυπιόμαστε για να γίνει η καλύτερη δυνατή δουλειά, όταν μας προτείνουν συνέντευξη με όποιον υψηλόβαθμο έχουν πρόχειρο, αλλά εμείς αρνούμαστε και ζητάμε κάποιον κατώτερο που είναι ωστόσο καταλληλότερος βάσει θέματος, δεν είμαστε πια κάτι παράξενοι, ξινισμένοι, φαντασμένοι τύποι, είμαστε κάτι άλλοι τόσο ερωτευμένοι με αυτό που κάνουμε που ακόμη και μας νοιάζει να γίνεται σωστά ακόμη κι όταν γίνεται τζάμπα. Κι αυτή η τρέλα δεν μαθαίνεται. Ή την έχεις ή δεν την έχεις. Και δεν κάνει ούτε για παράσημο, ούτε για τίποτα. Απλά… είναι. Υπάρχουν βέβαια και εταιρείες που δεν καταλαβαίνουν τίποτα και, ξέρουν δεν ξέρουν, επιμένουν να φέρονται σαν να τους χρωστάμε κι από πάνω. Ναι, αλλά δεν πάει έτσι, ακόμη κι εκατομμύρια να βγάζαμε. Άντε όμως να ανοίξει κουβέντα για δεοντολογία. Άντε να εξηγήσεις πως η αποστολή προϊόντος για κριτική δεν νοείται να αντιμετωπίζεται σαν να γεννά υποχρέωση για οποιαδήποτε δημοσίευση και κάλυψη του προϊόντος. Αυτό είναι γνωστό γενικά στο δημοσιογραφικό κλάδο και δεν θα έπρεπε να το εξηγούμε σε κανέναν στην αγορά, ενώ όσοι της αγοράς δεν παίρνουν χαμπάρι, καλό είναι να το μάθουν γιατί κάθε φορά που κάνουν τα δικά τους ανοίγουν παραθυράκι για νομική περιπέτεια στην εταιρεία που τους πληρώνει το μισθό. Όλα αυτά όμως, μα όλα είναι, συχνότερα από όσο πρέπει, ψιλά γράμματα.

Οι συνάδελφοι και οι «συνάδελφοι»
Αν δούμε την ανάγκη ή για βιοπορισμό ως μηχανισμό, ως εργαλείο σε μια εργασιακή σχέση, που ασφαλώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ωφέλημα αλλά και καταστροφικά, το να πληρώνεται επαρκώς ένας δημοσιογράφος, γενικά μιλώντας, δεν είναι απλά μια τεχνική λεπτομέρεια επιπέδου «ε, αφού κάνει δουλειά, πρέπει να πληρώνεται, γιατί έτσι πάει». Και ας βάλουμε και στην άκρη τη θεωρία ότι η αμοιβή εξασφαλίζει την αμεροληψία, γιατί έχουμε δει και με πολλά χρήματα τι συμβαίνει αν κάποιος δεν το έχει μέσα του να τον απασχολούν πράγματα φαιδρά όπως θέματα δεοντολογίας. Θα μείνουμε στην θεωρία του εργαλείου. Η αμοιβή του δημοσιογράφου σημαίνει ότι έχει να λογοδοτεί σε κάποιον που δεν είναι ο περαστικός στα σχόλια, ο περαστικός στα social, ο περαστικός στο inbox. Είναι εκείνος που του έδωσε τη δουλειά, εκείνος που μπορεί να του την πάρει κιόλας. Είναι σημαντικό να μη βασίζεται απλά στη βοήθεια του κοινού για να μετρήσει την προσωπική του θεωρητική επαγγελματική αξία ή αναγνώριση. Είναι πολύ σημαντικό να έχει κάποιον με τα εφόδια και την όρεξη να του πει πότε κάνει λάθος, πότε κάνει κάτι καλά και να τον σπρώξει να γίνει καλύτερο. Κι αυτά δεν γίνονται με likes. Χωρίς αμοιβές, ή απλά με αμοιβές της πλάκας, είναι πολλοί λίγοι εκείνοι οι χαρακτήρες που διαχειρίζονται καλά την πίεση να γίνουν καλύτεροι, να εξελιχθούν (εδώ δεν είναι πολλοί ούτως ή άλλως εδώ που τα λέμε), είναι ευκολότερο να τα βροντήξει κάποιος επειδή, όσο και αν αγαπά αυτό που κάνει, δεν βλέπει νόημα σε όσα αντιμετωπίζει, ό,τι κι αν είναι αυτά, και δη όταν πρέπει να κάνει και τόσα άλλα μαζί για να σταθεί όρθιος. Εκείνοι που πείθουν εαυτόν να αντέξουν και να συνεχίσουν κινούνται στο δίπολο μεταξύ υπερβολικά ρομαντικού και του ανόητα ηρωικού, ανάλογα με τη μέρα. Και κάποιος θα μπει και υπάρχει κάπου στη διαδρομή και το «κορόιδο», αλλά θα συμβούλευα να σκέφτεστε διπλά πριν αρπάξετε αυτή τη λέξη και την πετάξετε σε κάποιον που κάνει κάτι πρώτα από αγάπη και μετά από συμφέρον. Κάποτε θα σας λείψουν από την προσωπική σας ζωή κάτι τέτοια κορόιδα κι εμείς θα σφυρίζουμε αδιάφορα.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • PORTAL
    • Ενδιαφερον inside look. Λογικες μου ακουγονται πολλες απο τις περιγραφες για τα οικονομικα και τις εργασιακες σχεσεις/συνθηκες δεδομενου της καταστασης της χωρας, των μυαλων που την κατοικουν κτλ. Ελληνικο gaming site που θελει να κρατησει καποιο επιπεδο στο περιεχομενο του σιγουρα εχει δυσκολο δρομο μπροστα του, αλλα οχι και ακατορθωτο, θελω να πιστευω. Αλλιως υπαρχουν και τα horror nights με οσκαρικες ερμηνειες, unboxings, γλειψιματα.. τα γνωστα. Τα βλεπουμε και σε αλλους κλαδους βεβαια. Νομιζω οτι αν γινοταν τωρα ενα γκαλοπ για το ποιος ειναι ο καλυτερος σεφ στην Ελλαδα, θα εβγαινε ο Πετρετζικης με μεγαλη διαφορα. Επειδη γραφει καλα, επειδη ο,τι φτιαχνει το βαφτιζει ο ιδιος τελειο, επειδη ο κοσμος τοσο καταλαβαινει, και στην τελικη, επειδη αυτο μας αξιζει(;) που λεει και το κειμενο.

      • yaponvezos
      • Να σου πω την αλήθεια, όλα έχουν κι ένα ρόλο. Καλά και τα horror nights και τα unboxing και τα concept videos κ.λπ. Απλά δεν είναι το αντικείμενό μας, εννοώντας ότι δεν είναι αυτή η δουλειά του ειδικού Τύπου. Είναι άλλο πράγμα και προσφέρει επίσης διαφορετικά πράγματα.

        Δεν είναι θέμα δημοφιλίας ή κάτι τέτοιο. Και προβλήματα σαν και αυτά που αναφέρω στο κείμενο είχαμε και πριν την έκρηξη του YouTube στην Ελλάδα, των influencers γενικότερα κ.λπ.

        Όλα μας τα χρόνια βλέπουμε έκπληκτα πρόσωπα όταν εξηγούμε σε ανθρώπους της αγοράς πόσες ώρες χρειάζεται να αφιερώσουμε σε ένα παιχνίδι για να μην καταλήξουμε να λέμε μπούρδες. Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που παρά τη θέση και το αντικείμενό τους δεν αντιλαμβάνονται καν ούτε τι κάνουμε, ούτε τι εμπόδια μας δημιουργούν οι ίδιοι πολλές φορές.

        Κι όταν προκύπτουν άτομα που μας κατανοούν ακόμη και σε αυτό το βασικό επίπεδο, κάνουμε σταυρούς, τάματα, δεήσεις, θυσίες και ό,τι θες. Έλα όμως που με άλλα πράγματα έπρεπε να ενθουσιαζόμαστε μετά από τόσα χρόνια.

    • Spinnet
    • Δυστυχώς, δεν ξαφνιάζομαι από την περιγραφή, χωρίς να είχα και ποτέ άμεση ή έμμεση εμπειρία από το χώρο. Έχουμε πλέον αποδεχτεί ότι ο εργασιακός μεσαίωνας βασιλεύει σε πολλούς κλάδους...
      Προσωπικά θεωρώ τη δουλειά που παρουσιάζεται μέσω του enternity (όπως και παλιότερα μέσω του authority) ένα φωτεινό παράδειγμα στο χώρο του gaming press. Δεν είναι συχνό φαινόμενο να έχεις την τύχη να ενημερώνεσαι με τέτοια ποιότητα, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το gaming αλλά και σε οποιδήποτε άλλη σφαίρα ενημέρωσης. Και σίγουρα δεν πρέπει να είναι καθόλου εύκολο να παράγεις συστηματικά τέτοιας ποιότητας υλικό.
      Καλή δύναμη και καλή συνέχεια!

      • yaponvezos
      • Η μόνη έκπληξη που χωράει είναι ότι δεν μιλάμε αρκετά όλοι του αθλήματος για το κουπί που τραβάμε, παρότι μας τα ψέλνουν κάθε τόσο από κατά φαντασία Avengers. Ψάλλε, εντάξει. Πρέπει κιόλας. Αλλά, ξέρω 'γώ, για κάτι χρήσιμο ας πούμε, για κάτι υπαρκτό.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!