Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον πώς μερικές φορές αφομοιώνουμε κι ενστερνιζόμαστε πράγματα που δεν έχουν υπόσταση ως πανανθρώπινες αλήθειες. Συχνά νιώθω την ανάγκη να κοιτάξω λίγο πιο προσεκτικά πράγματα που θεωρούμε "αυτονόητα" κι ακόμα πιο συχνά βρίσκω πολύ κωμικό αυτό που βλέπω κάτω από την πέτρα, όταν την σηκώσω. Αφορμή για το παρόν κείμενο είναι το Borderlands 2 που παίζω αυτή την περίοδο, αφότου το αγόρασα πριν μερικούς μήνες σε προσφορά της GOTY έκδοσης από το Steam. Καθώς το παίζω, σκεφτόμουν ότι είναι όντως πολύ καλό παιχνίδι. Και μετά είπα... για μισό λεπτό...
Κάντε ένα διάλειμμα. Σταματήστε να διαβάζετε τώρα και σκεφτείτε για 1-2 λεπτά τι σημαίνει GOTY. Όχι τι σημαίνουν οι λέξεις. Τι σημαίνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Τι είναι GOTY;
Η απάντηση; Σίγουρα όχι "παιχνίδι της χρονιάς". Όχι ακριβώς, τουλάχιστον. Είναι ευφημισμός. Είναι marketing lingo για να περιγράψει κάτι εντελώς διαφορετικό με ελκυστικό - εντυπωσιακό τρόπο.
Σας έχω μπερδέψει ήδη. Το ξέρω. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Ο όρος GOTY σημαίνει Game of the Year. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αυτό που περιπλέκει τα πράγματα είναι οι προϋποθέσεις που χρειάζονται για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει μία εταιρία τον όρο GOTY για κάποιο παιχνίδι της. Βλέπεται, δεν υπάρχει κάποια αρχή ή οργανισμός που να απονέμει βραβεία. Δεν είναι Pulitzer ή Nobel, Oscar ή Χρυσή Μπάλα. Δεν βγαίνει η ESA (Electronic Entertainment Association) κάθε χρόνο να ανακοινώσει βραβεία για τα μέλη της, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τα Oscar και τις Χρυσές Σφαίρες ή όπως κάνει η UEFA, ούτε υπάρχει κάποιος παγκοσμίως σεβαστός και αναγνωρίσιμος φορέας, όπως συμβαίνει με την ακαδημία των Nobel. Ωστόσο, δεν μπορεί να βγαίνει ο καθένας και να υποστηρίζει ότι του κατέβει στο κεφάλι στο εξώφυλλο της συσκευασίας του χωρίς να υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν και να αποδεικνύουν τον όρο GOTY. Οπότε, GOTY μπορεί δυνητικά να υποστηρίξει ότι είναι οποιοδήποτε παιχνίδι αναγνωριστεί με διάκριση από κάποιο από τα πολυάριθμα Μέσα που βγάζουν κάθε χρόνο σχετικές λίστες. Η λέξεις κλειδιά στην προηγούμενη πρόταση είναι οι "οποιοδήποτε" και "πολυάριθμα". Ένα μπούσουλα για τον όγκο των Μέσων μπορείτε να βρείτε στη σχετική σελίδα του Wikipedia, ωστόσο κι αυτό δεν είναι νόμος. Δεν έχουν συμφωνήσει κάτι συγκεκριμένο μεταξύ τους. Αν π.χ. ένα παιχνίδι ανακηρυχθεί ως το καλύτερο side scrolling platformer για το Nintendo 3DS από το blog του Κίτσου, μπορεί άνετα να τυπώσει GOTY στο εξώφυλλό του απροβλημάτιστα και χωρίς φόβο. Πρακτικά, σε ότι αφορά την χρήση του όρου GOTY είναι απολύτως θεμιτό, είτε κερδίσει μία υποκατηγορία σε ένα site της πλάκας, είτε ανακηρυχθεί παιχνίδι της χρονιάς από κάποια από τα πιο δημοφιλή ή σεβαστά διεθνή Μέσα. Το ίδιο είναι να σε βραβεύσει το Enternity, το Edge, το MCV ή το Famitsu και το ίδιο να σε βραβεύσει το site του Μήτσου (όχι του Καρέτσου, δεν είναι Inception επιχείρημα αυτό).
Σαν αποτέλεσμα, ως υπέρτατη αναγνώριση της ποιότητας ενός παιχνιδιού, ο όρος GOTY δεν σημαίνει κυριολεκτικά Game of the Year, τουλάχιστον όχι με ιδιαίτερη αξιοπιστία. Με μία πολύ πρόχειρη αναζήτηση σε online retailers, ψηφιακούς ή φυσικούς, για παράδειγμα, βρήκα για το 2013 GOTY εκδόσεις παιχνιδιών για το Borderlands 2, το Dishonored, το The Walking Dead και το Tribes Ascend κι είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και πολλά άλλα. Η πραγματική χρήση του όρου, λοιπόν, είναι άλλη. Το πραγματικό νόημα του GOTY, η απάντηση που θα έπρεπε να έχετε δώσει και μόνοι σας πριν δύο παραγράφους στο ερώτημα "τι είναι GOTY" είναι η GOTY edition. Σε μία εποχή ψηφιακού επιπλέον περιεχομένου και πρόσθετων που δίνουν σταδιακά νέο υλικό σε πολλά παιχνίδια για αρκετούς μήνες μετά την κυκλοφορία τους, η πραγματική χρήση του όρου GOTY έχει να κάνει αποκλειστικά με τις GOTY εκδόσεις. Αποτελούν απλά μία αφορμή για την επανακυκλοφορία κάποιων παιχνιδιών πολλούς μήνες μετά το αρχικό τους λανσάρισμα και ταυτόχρονα το επικοινωνιακό περιτύλιγμα γύρω από μία εκπτωτική προώθησή τους.
Κι εδώ ερχόμαστε (επιτέλους) στον τίτλο του κειμένου. Τα video games δεν αποτελούν μοναδική περίπτωση προϊόντων που προσπαθούν να τονώσουν τις πωλήσεις τους επικοινωνώντας την δημοτικότητά τους ή την αναγνώρισή τους από ειδήμονες. Κάποιες ταινίες βγαίνουν σε περιορισμένο αριθμό κινηματογράφων μόνο και μόνο για να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα βραβεία Oscar, προσμένοντας ότι θα μπορέσουν να προσθέσουν εικόνες από τα χρυσά αγαλματάκια στις αφίσες και τα trailer τους όταν, μετά από αρκετούς μήνες, λανσάρουν "πραγματικά" και προβληθούν ευρέως και παγκοσμίως στους κινηματογράφους. Πολλά βιβλία τυπώνουν στο εξώφυλλό τους τις μαγικές λέξεις "NY Times Best Seller", συχνά ξεχειλώνοντας τον όρο σε "NY Times Best Selling Author", ακόμα κι αν έχουν περάσει 20 χρόνια και καμιά 10αριά βιβλία από την τελευταία φορά που ο συγκεκριμένος συγγραφέας γνώρισε τέτοια εμπορική επιτυχία κι αναγνώριση. Στα video games, όμως, δεν υπάρχουν οι αντίστοιχοι NY Times. Ακόμα και σήμερα πολλά παιχνίδια χρησιμοποιούν τις βαθμολογίες τους στο διαφημιστικό τους μήνυμα, ωστόσο, η δύναμη του μηνύματος υπονομεύεται από τον αριθμό και την ασυνέχεια των Μέσων που χρησιμοποιούν. Δεν χρησιμοποιούν, δηλαδή, ΟΛΟΙ έστω τα ίδια 4-5 παγκόσμια Μέσα, αλλά κάθε φορά επιλέγουν κατά το δοκούν τα Μέσα με τις βαθμολογίες που τους κολακεύουν. Μπορεί τη μία φορά να είναι το Edge και το Giant Bomb και την άλλη να είναι το Game Informer και το IGN. Όποιος δώσει τον καλύτερο βαθμό. Ξέρω σχετικά πρόσφατο παράδειγμα παιχνιδιού κι εκδότη που μπήκε στη διαδικασία να μαζέψει βαθμολογίες από τον εξειδικευμένο Τύπο της χώρας μας, σε μία προσπάθεια να δώσει μία ελληνική νότα αξιοπιστίας στην σχετική του επικοινωνία, που όμως τελικά κατέληξε να χρησιμοποιεί επικοινωνιακά τα ξένα Μέσα και το μήνυμα που είχε ήδη έτοιμο από έξω, είτε επειδή με τις βαθμολογίες δεν έδενε καλά η μανέστρα, είτε επειδή δυσκολεύτηκε να επιλέξει ποια Μέσα να χρησιμοποιήσει και ποια όχι, χωρίς να δημιουργήσει κόντρες κι έριδες με τα Μέσα που έδωσαν βαθμολογία, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν στην επικοινωνία.
Στην αναζήτηση των δικών τους NY Times, Oscar, Pulitzer η βιομηχανία έκανε το πείραμα να αναδείξει σε αυτό το βάθρο το Gamerankings και κυριότερα το Metacritic. Με μία καθαρά λογιστική προσέγγιση κάτι τέτοιο βγάζει νόημα σε πολλά επίπεδα. Τα Μέσα νιώθουν σημαντικά, ειδικά στην περίπτωση του Metacritic νιώθουν ότι η άποψή τους μετράει, οι εκδότες δεν έχουν τον προβληματισμό της επιλογής ή αποκλεισμού Μέσων σε κάθε επικοινωνία τους και, θεωρητικά τουλάχιστον, ο καταναλωτής αξιολογεί την πληροφορία ως αξιόπιστη λόγω του όγκου των Μέσων που συμμετέχουν και της λογικής μέσου όρου. Στην πράξη, όπως έχουν αποδείξει πολυάριθμες σχετικές μελέτες τα τελευταία χρόνια, η συμβολή του metacritic στις πωλήσεις ενός παιχνιδιού είναι απρόβλεπτη και πολλές φορές ασήμαντη. Το metacritic μπορεί πολλές φορές να καταστρέψει την εμπορική δυναμική ενός παιχνιδιού, ενώ σπάνια ισχύει το αντίθετο, δηλαδή σπάνια μπορεί να κάνει ένα σχετικά άγνωστο παιχνίδι να πουλήσει σαν τρελό. Επικοινωνιακά κι εμπορικά, λοιπόν, τα αποτελέσματα της χρήσης του metascore είναι ακριβώς αντίθετα από την αντίστοιχη χρήση των Oscar από την βιομηχανία του κινηματογράφου. Για αυτό και παρατηρούμε ότι, μετά από 4-5 χρόνια πειραματισμού, η βιομηχανία συνολικά έχει αλλάξει δραστικά και περιορίσει την επικοινωνιακή χρήση του metacritic στην προώθηση των προϊόντων της.
Το GOTY, όμως, είναι μία εντελώς διαφορετική περίπτωση. Το GOTY μου αρέσει πολύ. Μου αρέσει ΠΑΡΑ πολύ. Πολύ περισσότερο δε αν το αναγνώσει κανείς ως αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή όχι πειστήριο διάκρισης και ποιότητας, αλλά απλά ένδειξή τους. Στον πυρήνα του το GOTY είναι απλά ευφημισμός έκπτωσης. Αυτό που σηματοδοτεί είναι ότι ένα καλό παιχνίδι έχει κλείσει έναν κύκλο (ή κάποιες φορές το σύνολο) των ανανεώσεων του περιεχομένου του και πλέον επανακυκλοφορεί σε τιμή προσφοράς μαζί με το επιπλέον περιεχόμενο που βγήκε μετά την αρχική του κυκλοφορία. Υπάρχουν πάντα οι Complete ή Definitive ή Deluxe εκδόσεις, ωστόσο μου αρέσει πολύ περισσότερο ο όρος GOTY. Με κάνει να νιώθω ότι αγοράζω κάτι πιο ακριβό. Πείτε το προσωπική διαστροφή. Κι επειδή ανήκω στην κατηγορία καταναλωτών που δεν ενδιαφέρεται για το day 1, αναγνωρίζοντας ότι έτσι κι αλλιώς υπάρχουν πολύ περισσότερα παιχνίδια που θα ήθελα να παίξω από τον χρόνο που έχω διαθέσιμο για να τα παίξω κι άρα δεν υπάρχει βιασύνη, η λογική των GOTY μου αρέσει εξαιρετικά και την έχω τιμήσει ουκ ολίγες φορές.
Είναι από τις λίγες φορές που γουστάρω τρελά να μου λένε ψέματα και να μου πουλάνε κάτι διαφορετικό από αυτό που λένε ότι είναι.
GOTY και πάλι GOTY, λοιπόν!
Κοιτα να δεις συμπτωση! Μολις αυτη την εβδομαδα σκεφτομουν οτι το GOTY δεν ειναι κατι αξιοπιστο και το κοτσαρει η Σαρα και η Μαρα τελευταια στις επανακυκλοφοριες τους...
Συμφωνω με το αρθρο και προσωπικα δε με απασχολει που δεν εχουμε καποιο μεσο universal αξιοπιστιας στο gaming. Τιτλοι τυπου "e3 winner", "ign 9/10", "most anticipated platformer of the year" και δεν ξερω εγω τι αλλο θα σκεφτουνε, ουτε η μαζα δε τα εμπιστευεται.
Η πιο καλη διαφημιση για ενα προιον ειναι:
1) η γνωμη της κοινοτητας (που οπως ειναι φυσιολογικο για ενα προιον τεχνολογιας, ειναι τεραστια και ομιλητικοτατη)
2) τα demo, το early access περιεχομενο και τα gameplay βιντεο.
Πραγματα που δεν λειτουργουν τοσο αποτελεσματικα για ενα βιβλιο η για μια ταινια.
Τα βιντεο γκειμς βρισκουν το δικο τους χωρο στην κοινωνια μας και τους δικους τους τροπους επικοινωνιας με το κοινο.
και πανω που ειμουν ετοιμος να σχολιασω πως ξεχασες τα complete-remastered-definitive κτλ τσουπ το πετας...
δεν μπορω να πω οτι ανοικω στην κατηγορια goty και παλι goty αλλα εχω τιμησει την κατηγορια complete και remastered...ο λογος??δεν γουσταρω να πληρωνω dlc...απλα περιμενω...
ευτυχως δεν ειμαι μονο εγω ετσι καθως και το multiplayer κομματι του τιτλου εχει ατομα σαν εμενα ή παλιους που ακομα το παιζουν..
δεν ξεκινησα με αυτη τι λογικη αλλα εφαγα τρελη ξενερα στο ΜΚ9 που το ειχα day1 και δεν θυμαμαι και γω ποσα χρηματα επρεπε να σκασω για να εχω επιπλεον στολες και χαρακτηρες..
εεεεεεε νταξ αν βγαλουν DLC και για αυτες τις εκδοσεις να παν να.........
Παρότι κινηματογραφόφιλος, νομίζω ότι ο κύκλος ζωής των video games στην μετά-DLC και GOTY edition εποχή προσομοιάζει αρκετά αυτόν του κινηματογράφου.
Ο κόσμος που αγοράζει day 1 το παιχνίδι και όλα τα DLC που βγαίνουν μοιάζει λίγο με τον κόσμο που δίνει 7-8 (ή πάνω από 10 αν είναι 3D) για να δει ταινίες στον κινηματογράφο, ενώ αυτοί που περιμένουμε 1 χρόνο να βγουν όλα τα DLC και να γίνει προσφορά με όλο το επιπλέον περιεχόμενο στο 30% της τιμής του αρχικού παιχνιδιού στο λανσάρισμα είμαστε αυτοί που περιμένουν να βγει το DVD και να περάσει και 1-2 μήνες για να μπει η ταινία στη κατηγορία "ενοικίαση για τριήμερο", ώστε να την πληρώσουμε 1€ αντί για 2€...
Βέβαια, μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι στον κινηματογράφο η εμπειρία είναι διαφορετική και δικαιολογεί την τιμή, ενώ στα video games η εμπειρία είναι πανομοιότυπη, αλλά με λιγότερο περιεχόμενο για την περίπτωση του day 1.
Ούτε κι εγώ θυμάμαι πόσα χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία φορά που πήρα παιχνίδι day 1 σε full price...
Μου θυμησες το diablo 3 που πηρα day 1 full price. Αν το επαιρνα τωρα (η εστω περσι) δεν θα εκλαιγα τοσο τα λεφτα μου. Γενικα συμφωνω στην τοποθετηση σου, ομως για καποιο λογο ο χαρακτηρισμος GOTY με ενοχλει. Οχι πολυ βεβαια αλλα μου βαζει σκεψεις: τι θα γινει θα το χρησιμοποιουν ολοι επειδη απλα καπου αναφερθηκε? Σε λιγο θα αρχισουν να πεφτουν λεφτα σε reviewers για αν γινει κατι "GOTY"...
Το metacritic ειναι το καλυτερο εργαλειο για να μην αγορασετε μπαρουφες παιχνιδια μαγκες. Το χρησιμοποιω μηνες τωρα και ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ δεν εχει παιξει εξω το user-score. Ποτε δηλαδη δεν υπηρξε ενα παιχνιδι να πηρε πανω απο 70-75 στο user-score και να μη μου αρεσε. Αυτος ειναι ο λογος που η βιομηχανια πλεον δε το στηριζει γιατι εκει δεν εχει φαινομενα Rome 2 Total War που οταν βγηκε ηταν εμετος και σκαγανε τα 90αρια και τα 100αρια βροχη απο τα πληρωμενα τα μεγαλοσαιτ του εξωτερικου. Πηρε το 3.5αρακι στο metacritic και αντε γεια. Τωρα που το παιχνιδι παιζεται μετα απο τοσα patches και ειναι ενα καλουτσικο παιχνιδακι σιγα σιγα ανεβαινει εχει παει στο 4.1.... Εγω αλλαξα τρεις φορες τη βαθμολογια , του εβαλα ενα μηδενικο τη πρωτη μερα κυκλοφοριας , ενα ακομα μηδενικο μετα απο κανα τριμηνο και τωρα του εβαλα το 7αρι που πιστευω το αξιζει πλεον. Το ΜΕΓΑΛΟ μειονεκτημα του συστηματος βαθμολογιας με τους users ειναι τα φανμπογια.... Εμπαιναν πχ τα φανμπογια της σονυ στη βαθμολογηση του Titanfall και βαζανε βροχη τα μηδενικα!!!!!!!! ηταν πραγματικα γελοια η κατασταση. Μπαιναν αντιστοιχα τα φανμπογια της μαικροσοφτ στο infamous second son και βροχη παλι τα μηδενικα με αποτελεσμα πολλα παιχνιδια να χανουν σε βαθμολογια. Αυτο ομως συμβαινει ΜΟΝΟ στις κονσολες. Στη βαθμολογια των PC games δε συμβαινει κατι αντιστοιχο. Δινει πολυ πονο το userscore για αυτο η βιομηχανια πλεον το σνομπαρει γιατι λεει παντα αληθειες
vonzuchter και commenter, είναι πάντως πολύ ευκολότερο και φθηνότερο για μία εταιρία να γαλουχήσει τα userscores στο metacritic από ότι είναι να κάνει το ίδιο πράγμα με τα review scores. Ειδικά με την χολή που επικρατεί στο internet και την νοοτροπία του trolling που κυριαρχεί, σε συνδυασμό με την drama queen ψυχολογία που έχουν συχνά οι πιο ηχηροί και ένθερμοι χρήστες τέτοιων πλατφορμών (γιατί την βρίσκω να έχει δύναμη η γνώμη μου), προσωπικά ούτε καν που κοιτάζω τα user scores οπουδήποτε. Χολή και μόνο χολή προσφέρουν τα user scores. Φαντάζομαι ότι αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που πολλά site που επέτρεπαν user scores τα κατάργησαν.
Ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει 100% αξιοπιστία. Αυτό το θεωρώ ως δεδομένο στο κείμενό μου. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο (αλλά αυτό είναι άλλο κείμενο, για άλλη φορά). Η χρησιμότητά τους περιορίζεται στην διαφημιστική αξιοποίησή τους στην επικοινωνία των παιχνιδιών.
Τουλάχιστον το GOTY, μπορεί επίσης να μην σημαίνει τίποτα, ακόμα λιγότερα από το metascore, αλλά συνοδεύεται από προσφορά και μάλιστα καλή.
'H mhpws tha katsei h ubisoft na pei stous upallhlous ths na baloun kalh bathmologia kai na poun kai se gnwstous kai filous tous kai syggeneis na baloun kaLH batmologia? as to kanei. poso tha ephreasei? kai nai fysika kai tha vgalei xolh o dysaresthmenos pelaths. Ti se enoxlei se ayto.? Ena kserw . oti se kanena paixnidi mexri twra den exei paisei eksw to usescore sto metacritic. Ta userscores dinoun pono gia ayto ta sites siga siga ta bgazoun. Den aresei stis etairies na kserei o kosmos ti agorazei.
Αν θεωρείτε ότι τα fanboys που θα μπουν να εκθειάσουν κάτι τυφλά ή οι ουδέτεροι χρήστες που έχουν νταλγκά να ψηφίσουν βαθμολογία είναι η πλειοψηφία και ότι τα trolls, οι haters και οι τοξικοί χρήστες του internet είναι μειοψηφία και μάλιστα μικρή, τότε μάλλον μπαίνουμε σε διαφορετικό internet εσείς κι εγώ...
Σε κάθε περίπτωση, αλλού είναι το θέμα μου. Η αξιοπιστία του metacritic σε σχέση με τα user score που διαμορφώνονται από την κάθε πριμαντόνα που νιώθει ότι επειδή αγόρασε ένα παιχνίδι δικαιούται να σκάσουν οι παραγωγοί έξω από το σπίτι του και να του προσφέρουν τις κόρες τους για μία νύχτα είναι εντελώς διαφορετική κουβέντα από αυτό που πραγματεύομαι στο κείμενό μου.
Απλά, έχω την εντύπωση ότι η εικόνα που έχετε σχηματίσει και η χρήση που κάνετε για τα user score του metacritic βασίζεται σε λάθος συλλογισμό και θεώρησα χρήσιμο να σας προτείνω να το σκεφτείτε εκ νέου.
δεν προκειται για κανενα "συλλογισμο". Απλη λογικη. ΟΛΑ τα παιχνιδια που αγορασα με βαση το user score μου αρεσαν. ΠΟΛΛΑ παιχνιδια που αγορασα στο παρελθον εμπιστευομενος το ταδε σαιτ και το ταδε review ηταν φολα. Δες τα παιχνιδια που το user score απεχει απο το score που βαζουν διαφοροι "αντικειμενικοι" επαγγελματιες reviewer. Aς παρουμε για παραδειγμα τη σειρα tota war . Σχεδον ολοι τη κοινοτητα αυτη (που απαριθμει χιλιαδες κολλημενους αρρωστακηδες οπως εγω) συμφωνουν οτι το καλυτερο παιχνιδι της σειρας ηταν το πρωτο Rome. Δευτερο ερχεται σε προτιμησεις το 2o Medieval. Mετα ακολουθει το Shogun 2 , μετα το Empire , μετα το Ναπολεων και τελος η απογοητευση το Rome 2. Bαθμολογιες user scores: 9.1 για το πρωτο rome , 8.9 για το medieval 2 , 8.3 για το shogun 2 , 6.9 για το empire , 7.9 για το napoleon και... 4.1 για το rome 2. Eιναι εκπληκτικος πως απεικονιζει ΑΚΡΙΒΩΣ τη πραγματικοτητα η βαθμολογηση και πως αντιστοιχουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στην επιτυχια και στην απηχηση που ειχαν οι τιτλοι αυτοι ο καθενας ξεχωριστα. Οχι φιλε μου τα user scores ειναι ο μοναδικος τροπος να δεις πραγματικα τι αξιζει ενας τιτλος. Εχει καποια προβληματακια οπως τα φανμπογια και τα τρολς αλλα δεν ειναι πλειοψηφια αυτα τα ατομα. Την ιδια φαση δες και στους τιτλους call of duty. Οι τιτλοι που δεν αρεσαν ghosts , black ops 2 εχουν καταποντιστει απο τις βαθμολογιες 4.6 το blackopsII και 2.5 το ghosts. Aντιθετα οι παιχνιδαρες που αγαπηθηκαν το call of duty 2 και το πρωτο modern warfare (νομιζω τα καλυτερα cod) εχουν 8αρια. COD που τα ηταν μετρια πηραν μετριες βαθμολογιες ασχετα αν εκαναν τρελες πωλησεις πχ World at war και black ops. Οχι φιλε lovesfool oσο και αν δινει πονο η βαθμολογηση userscores και δεν αρεσει στους μανατζαρεους στη βιομηχανια ειναι η μοναδικη που δινει ενα ασφαλες συμπερασμα. Ιδανικο θα ηταν να μην υπηρχαν τρολς να μην υπηρχαν ατομα που σχολιαζουν χωρις να εχουν το παιχνιδι ή ατομα που εχουν κολλημα ή φανμπογια που βαζουν μηδενικα επειδη το παιχνιδι ειναι αποκλειστικος τιτλος της αντιπαλης κονσολας κ.ο.κ. Ομως παρολα αυτα μεχρι τωρα κανενας τιτλος δεν εχει αδικηθει. Ολοι πηραν οτι βαθμο αξιζαν.
για αυτο αλλωστε και η προσπαθεια να απαξιωθει η ολη φαση και να εμπιστευομαστε τους λαδωμενους reviewes των περιοδικων και των μεγαλων σαιτ που εβαζαν 90αρια και 100αρια στο Rome 2
Επειδή το θέμα του metacritic είναι αρκετά σημαντικό και έχει αναχθεί σε στόχο πλέον για τα μεγάλα studios, νομίζω ότι το βασικότερο πρόβλημα της πλατφόρμας δεν είναι κανένα άλλο, πέραν του γεγονότος ότι συνυπολογίζει μέσα στο γενικότερο μέσο όρο αρκετή από τη σαβούρα του διαδικτύου. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πλατφόρμα που να παίζει πλέον τόσο σημαντικό ρόλο στο industy και να συνυπολογίζει βαθμολογίες Official platform magazines, PS ή Xbox fan sites, single genre sites (πχ. adventure sites) και τα ρέστα.
Για να χρησιμοποιηθεί το Metacritic θα έπρεπε να υπάρχει ένα φιλτράρισμα από την ίδια την υπηρεσία. Όπως έχω καταλάβει, λειτουργεί περισσότερο με κάποια άτομα που απλά περνούν στη βάση τα xls που τους στέλνουν τα sites με τη βαθμολογία. Σαφώς και οι διαφορές σε ορισμένες περιπτώσεις User Score/Media Score πρέπει να μας προβληματίζουν (όταν υπάρχουν μεγάλες), ωστόσο δεν θεωρώ ότι το ένα επηρεάζει το άλλο. Άλλωστε, είτε Μέσο είσαι, είτε χρήστης εκφράζεις την άποψή σου. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα, δεν υπάρχει αντικειμενική κριτική. Αν εμένα με θαμπώσει το Παρίσι στο Assassin’s Creed Unity και γουστάρω να σκαρφαλώνω στα κτίρια και να βλέπω την έκταση της πόλης και δεν με ενοχλούν τα glitches θα το βαθμολογήσω με τον Χ τρόπο. Αν περπατάω και βλέπω ανθρώπους να βουλιάζουν στο έδαφος και μου ανεβαίνει η πίεση, θα το βαθμολογήσω με τον Ζ τρόπο. Από εκεί και πέρα, το έχω πει αρκετές φορές, ότι πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να μάθετε/μάθουμε να χρησιμοποιείτε/χρησιμοποιούμε σωστά το Metacritic.
Σαν χρήστης δηλαδή, θα πρότεινα να αντλείτε την πληροφορία από τα Μέσα που σας ενδιαφέρουν και εμπιστεύεστε και να βγάζετε μόνοι σας τον μέσο όρο (αυτών των sites) και όχι όλης της λίστας των συνεργαζόμενων media του Metacritic.
Σε αυτό που είπε ο commenter τώρα σχετικά με τα ταξίδια κτλ, καλό θα ήταν να υπάρχει μια ξεκάθαρη εικόνα. Το ότι η ΕΑ στέλνει πχ. το Enternity στο Παρίσι να δει το νέο FIFA, μπορεί στο κεφάλι της να σημαίνει «κοίτα, θα τον φροντίσω, θα τον ποτίσω, θα του δώσω κι ένα δωράκι καλό και θα με… φτιάξει». Μπορεί. Αν το site δώσει το δικαίωμα στην ΕΑ να το σκεφτεί πλέον φωναχτά (ότι το manipulάρει δηλαδή για πλάκα), η φάση λειτουργεί ακριβώς όπως μπορεί να φανταστεί ο καθένας μας. Αν η (πχ.) ΕΑ δει ότι δεν την παίρνει να σκεφτεί έτσι γιατί το Μέσο δεν της δίνει αυτή τη δυνατότητα, δεν κάνει κάτι παραπάνω. Δεν έρχεται πχ. να σου πει «α, το Χ Μέσο επηρεάζεται, άρα θα καλό μόνο αυτό και όχι το Ζ που δεν έβαλε στο FIFA την καλή αυτή βαθμολογία». Τουλάχιστον στο επίπεδο των ελληνικών Μέσων και των Μέσων σε μικρές αγορές, η κατάσταση λειτουργεί ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι. Από εκεί και πέρα, σαφώς και όπου υπάρχει μεγαλύτερη επιρροή, πχ. σε sites παγκόσμιου βεληνεκούς που δημιουργούν τάσεις, μπορεί το παραμικρό να δημιουργήσει «σκέψεις» και μπορεί να συμβαίνουν και πολλά που αν δεν σκάσουν (πχ. Γκέρστμαν) δεν τα μαθαίνει ποτέ κανείς.