Ο «Captain Phillips» δεν είναι η πρώτη ιστορία πειρατείας στις ακτές της Σομαλίας που καταφθάνει στις κινηματογραφικές αίθουσες τα τελευταία χρόνια. Μόλις πέρυσι, προηγήθηκε η «Πειρατεία στον Ωκεανό» του Τομπίας Λίντχολμ, ένα φιλμ που ηθελημένα ακολούθησε τελείως διαφορετική διαδρομή από αυτό που θα περίμενε κανείς. Εκεί δεν υπήρχαν ούτε ηρωισμοί τού καπετάνιου (ούτε καν προσπάθεια για να ηρωοποιηθεί κάποιος από τα μέλη του πληρώματος), ούτε φρενήρεις σκηνές δράσης. Αντιθέτως, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ταινίας δεν εξελισσόταν καν στο πλοίο, παρακολουθώντας τις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση των ομήρων κατευθείαν μέσα από τα κεντρικά της πλοιοκτήτριας εταιρείας στη Δανία, δίνοντας μια ενδιαφέρουσα διάσταση στις δυνάμεις που αναπτύσσονταν γύρω από μια τυχαία πειρατεία.
Είναι καλό, λοιπόν, που ο «Captain Phillips», παρά τη θεματική συγγένεια με την «Πειρατεία στον Ωκεανό», ακολουθεί τελείως άλλο μονοπάτι, αποφεύγοντας τις συγκρίσεις. Ο μανδύας της «αληθινής ιστορίας» θα του έδινε έτσι κι αλλιώς ελαφρυντικά, όμως, είναι ευχής έργον που το φιλμ σκηνοθετείται από ένα δημιουργό που, αποδεδειγμένα, έχει ένα πολύ προσωπικό στυλ κινηματογράφησης. Ο Πολ Γκρίνγκρας έχει αποδείξει ότι μπορεί να αποτυπώσει ασφυκτικά την αγωνία στη μεγάλη οθόνη, είτε πρόκειται για ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα («Ματωμένη Κυριακή», «Πτήση 93») είτε σε καθαρόαιμες action movies, που κινούνται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες («Στη Σκιά των Κατασκόπων», «Το Τελεσίγραφο του Μπορν»). Αυτό που παραμένει κοινό και στις δύο περιπτώσεις είναι η ικανότητα του Γκρίνγκρας να μη «χάνει» τους πρωταγωνιστές του ανάμεσα στα δραματικά γεγονότα, παρά να καταφέρνει να τους αναδείξει ως δυναμικούς χαρακτήρες, ανεξάρτητα από την de facto δραματουργική ένταση που παρουσιάζει η κάθε ιστορία. Η δημοφιλία του Τζέισον Μπορν, εξάλλου, είναι απόλυτα δικό του κατόρθωμα.
Ύστερα από τα παραπάνω, λοιπόν, η επιλογή του Γκρίνγκρας για τον «Captain Phillips» φαντάζει ιδανική. Στην ταινία, υπάρχει και ένα έντονα δραματικό, πραγματικό γεγονός με κοινωνικές προεκτάσεις και ένας ισχυρός χαρακτήρας που μπορεί να κάνει απόλυτα προσωπική την ανωτέρω ιστορία. Και ο Γκρίνγκρας εκμεταλλεύεται στο έπακρο και τα δύο παραπάνω στοιχεία. Το πρώτο μισό της ταινίας ακολουθεί πιο συμβατικά τα γεγονότα που οδηγούν στην κατάληψη του πλοίου, ενώ το δεύτερο παίρνει μια περισσότερο ανθρωποκεντρική κατεύθυνση ανάγοντας την πειρατεία σε ένα παιχνίδι διαπραγμάτευσης και θέλησης ανάμεσα στον ίδιο τον καπετάνιο και τους πειρατές. Για την ταινία, εξάλλου, περισσότερη σημασία έχει ο ίδιος ο χαρακτήρας του Φίλιπς, παρά η πειρατεία, γεγονός που δικαιολογεί και τον τίτλο αλλά και ολόκληρη την πορεία μέχρι το δραματουργικό κρεσέντο του φινάλε. Αν η ταινία του Λίντχολμ ήταν όντως η ιστορία για μια «Πειρατεία στον Ωκεανό», το φιλμ του Γκρίνγκρας είναι χωρίς αμφιβολία μια ταινία για τον ίδιο τον καπετάνιο Ρίτσαρντ Φίλιπς. Για σχεδόν δυόμισι ώρες, ο Γκρίνγκρας διατηρεί την αγωνία στο κόκκινο, δίχως να κάνει διαλείμματα για να ξεκουράσει το θεατή. Σε πλήρη αντιστοιχία με το σύνολο της φιλμογραφίας του, χτίζει τη μια σκηνή έντασης πάνω στην άλλη με αποτελεσματικότητα, κινηματογραφεί τα πρόσωπα των χαρακτήρων σε ασφυκτικά κοντινά χωρίς να τους χάνει μέσα στο χάος των περιφερειακών εξελίξεων, έχει απόλυτη αίσθηση της τοπογραφίας και, παρά το κοφτό μοντάζ, δε γίνεται ποτέ ασαφής στην αποτύπωση του τι πραγματικά συμβαίνει κάθε στιγμή.
Ο Γκρίνγκρας έχει τελειοποιήσει την τεχνική του και σχεδόν δεν αφήνει το θεατή να πάρει τα μάτια του από την οθόνη μέχρι να φτάσει στην κατάληξη της ιστορίας του. Φυσικά, μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία της ταινίας έχει και ο ίδιος ο Τομ Χανκς, ο οποίος ερμηνεύει, στην πλειοψηφία των σκηνών (έμφαση στο «πλειοψηφία»), το Φίλιπς αρκετά μετρημένα και συγκρατημένα, αφήνοντας να διαφανεί η αγωνία του, η διάθεσή του να πολεμήσει, η αποφασιστικότητά του αλλά και η ανησυχία για την ίδια του την ζωή. Όλο το φάσμα των συναισθημάτων βρίσκει τον εκφραστή του στην ερμηνεία του Χανκς, ο οποίος δε θα είναι έκπληξη αν πλασαριστεί και στην οσκαρική πεντάδα (εξάλλου, ο ρόλος του αποθεώνει το ανθρώπινο πνεύμα και τη δύναμη της θέλησης, που τόσο αγαπά η Ακαδημία). Δυστυχώς, η ερμηνεία του, προς το τέλος του φιλμ, συνοδεύεται και από μερικά «ξεσπάσματα» (που υπογραμμίζουν βεβιασμένα την εξέλιξη του χαρακτήρα του και τραβούν το χαλί κάτω από την προγενέστερη προσεγμένη ανάπτυξη), που μπορεί να λειτουργούν στο αμερικανικό κοινό, όμως, εδώ φαντάζουν θεατρινίστικα κόλπα, άστοχα και, κυρίως, αχρείαστα, ύστερα από μία ομολογουμένως εντυπωσιακή προσέγγιση.
Πέρα από τα δυνατά της σημεία, εκεί που χάνει ουσιαστικά η ταινία είναι στη δυναμική της μετά το τέλος της προβολής. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ψυχαγωγικό χαρακτήρα του φιλμ και την ικανότητά του να προσφέρει μία έντονη κινηματογραφική εμπειρία (ο κινηματογράφος είναι πάνω από όλα ψυχαγωγία), όμως, όταν τα φώτα ανάψουν και η κινηματογραφική μαγεία εξαϋλωθεί, οι προβληματισμοί του και ο κοινωνικός σχολιασμός του αποδεικνύονται αρκετά σαθροί για να διατηρήσουν τη δυναμική του «Captain Phillips» για καιρό στο μυαλό. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, όταν όμως το φιλμ αφιερώνει χρόνο για να σχολιάσει την κοινωνική υπόσταση των πειρατών και το κατά πόσο είναι υποχείρια των συνθηκών ή κάνουν τις δικές τους επιλογές, το ηθικό δίδαγμα του τέλους αποδεικνύεται αρκετά ελαφρύ και μονοδιάστατο. Με άλλα λόγια, η περιπέτεια αποδεικνύεται δυναμίτης, αλλά το κοινωνικό σχόλιο είναι εκείνο που πλήττεται περισσότερο.
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Αν είσαι λάτρης του αμερικανικού κινηματογράφου, ο «Captain Phillips» θα σου προσφέρει δύο ώρες με αγωνία, ένταση και καρδιοχτύπια, δε χρειάζεται να το σκεφτείς παραπάνω. Για την ακρίβεια, δε χρειάζεται να σκεφτείς γενικά, καθώς η ταινία στραβοπατάει στο κομμάτι του κοινωνικού σχολιασμού και των ανθρωπιστικών προεκτάσεων αλλά αριστεύει στο κομμάτι της περιπέτειας. Διαλέγεις και παίρνεις, εμείς δεν απειλούμε κανέναν εδώ.
Tου Δημήτρη Δημητρακόπουλου, σε συνεργασία με το freecinema.gr
Βρείτε το freecinema.gr στο facebook
Tsamba_Gamer: Kingdom Come: Deliverance II, Deponia και άλλα δωρεάν games
Η πλάκα είναι πως το ίδιο το κείμενο περιγράφει μια ταινία του 8-8,5!Εκτός και αν η "αστοχία" του κοινωνικού σχολίου κοστίζει 4 μονάδες... :P
Εξ' ορισμου ταινια που παιζει οΤομ Χανκς την τελευταια 20ετια δεν μπορει να παρει κατω απο 9 ... τελος
Αυτο το freecinema.gr ειναι τουλαχιστον για κλεισιμο...
James, το σχόλιό σου θα το χαρακτηρίσω στην καλύτερη των περιπτώσεων ατυχές...
sorry sephiroth αλλα θα συμφωνησω και εγω με τον james! Αυτο το freecinema.gr οι βαθμολογιες που δινει ειναι στην καλυτερη των περιπτωσεων ατυχεις... οποτε το κλεισιμο ειναι μια καλη επιλογη!!!
Παιδιά κι εγώ διαφωνώ αρκετές φορές με τις βαθμολογίες του αλλά όχι και να κλείσει!Μην κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.Και το δάσος είναι το κείμενο.Τι να μου πει το 6 όταν από το κείμενο καταλαβαίνω πως η ταινία είναι πολύ καλή ως εξαιρετική;αν υπάρχουν παραφωνίες χίλιες φορές να είναι αυτές στο "θετική κριτική-μέτριος βαθμός" παρά στο "αρνητική κριτική-θετικός βαθμός"!
Δεν πτοουμαι... παιζει ο Θωμας και μου ειναι αρκετο. Η ταινια φαινεται καλη αν και οχι κατι το φρεσκο ή πρωτοτυπο.
Αν με κάτι που διαφωνούμε ευχόμαστε να κλείσει, έχουμε πρόβλημα παιδιά. Σοβαρό...
Sephirth οταν ο αλλος γραφει ενα τετοιο κειμενο και μετα βλεπεις ενα 6 καποιος αλλος εχει το προβλημα...
Οκ το κλεισιμο που ειπα μπορει να ηταν ατυχες και καταλαβαινω οτι τους στηριζετε και καλα κανετε αλλα θα πρεπει και αυτος που γραφει και βαζει τις βαθμολογιες να σκεφτει αν κανει καλα τη δουλεια του γιατι αν προφανως δεν την κανει θα διαφωνουν καποιοι και δεν θα εχει επισκεψιμοτητα το site...το ενα φερνει το αλλο...
sephiroth kai james οταν σε κατι δεν το εχεις καλο ειναι να το κλεινεις και να ανοιγεις ενα αλλο κεφαλαιο στη ζωη σου με κατι που εχεις!! απλα πραγματα.....
Δεν ειναι οτι δεν το εχει. Το κειμενο ηταν αρκετα καλο και λεπτομερες. Το προβλημα ολων των απο πανω ηταν το 6αρακι. Κ εγω πριν διαβασω το αρθρο εξεπλαγην. Ειναι λιγο αυστηρη ισως (και ισως αυτο να προκαλεσει καποια clicks) αλλα μπορει να οφειλεται και στο γεγονος οτι του αφησε μια πιρκη γευση στο τελος για το "κοινωνικο σχολιο"
gatakos, επαναλαμβάνω. Αν θεωρούμε ότι κάποιος δεν έχει δικαίωμα ύπαρξης επειδή διαφωνούμε μαζί του, υπάρχει θέμα...
Τη σημερινή εποχή το να ζητάμε να κλείσει κάτι και να χάσουν τη δουλειά τους εργαζόμενοι είναι μάλλον αχαρακτήριστο...gatakos, δεν ξέρω αν έχεις δική σου οικογένεια...αν έχεις θα καταλάβεις...
Αναμένεται με ενδιαφέρον. Όσο για κάποια συγκεκριμένα σχόλια πάνω στο review/site είναι χαρακτηριστικά δείγματα της σημερινής παιδείας/ενημέρωσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο κόσμος βαριέται να ψάξει περισσότερο, να διαβάσει μέχρι το τέλος, να σκεφτεί αυτό που διάβασε κ.ο.κ. Το 90% της ενημέρωσης και κατά συνέπεια της μετέπειτα κριτικής/σχολιασμού πάνω στο οτιδήποτε γίνεται αποκλειστικά με βάση τους τίτλους και τα νούμερα, έτσι μπαμ μπαμ να ξεμπερδεύουμε.
Γιατί για όποιον διάβασε πραγματικά ολόκληρο το review της ταινίας, ο κριτικός δεν προσπαθεί επ'ουδενεί να κρύψει τα δυνατά και ενδιαφέροντα στοιχεία της, αντίθετα τα τονίζει πολύ καθαρά και εμένα προσωπικά με το κείμενο του μου ενισχύει την επιθυμία να την παρακολουθήσω. Οι κριτικές που αποσκοπούν στο να θάψουν και μόνο ξεχωρίζουν εύκολα και η συγκεκριμένη απλά δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Στην πραγματικότητα αφήνει να εννοηθεί ότι η ταινία θα είχε όλα τα φόντα για ένα 8-9 αν δεν επελέγετο η συγκεκριμένη "εξέλιξη" του χαρακτήρα προς το τέλος. Το αν αυτό για κάποιους σημαίνει να κόψουν 1,2 ή 3 βαθμούς είναι υποκειμενικό αναλόγως τη σημασία που δίνουν σε μια ταινία που βλέπουν κ το τι θα ήθελαν να μπορούσε να τους αφήσει μετά την προβολή της. Προσωπικά, είναι απο τις κριτικές που θα ήθελα να διαβάζω. Ττο τελικό νούμερο, όταν έχει προηγηθεί μιά τέτοια ανάλυση είναι αδιάφορο.
είναι μια ταινία που έχω σκοπό να τη δω! παρόλο που βαθμολογηθηκε με 6
Ρε που τον πάνε τον παππού;!
wrea fenete ..!
ο τομ δεν μας εχει απογοητευσει
10 στη διαφωνια.
Τι λέτε ρε παιδιά που βάλατε μόνο 6; Ταινιάρα!!! Κάτι που δεν είχαμε δει μέχρι στιγμής. Κάτι διαφορετικό από αυτά που κυκλοφορούν τώρα.