Αυτές θα μπορούσαν πολύ εύκολα να είναι οι σκέψεις ενός Ρώσου στρατιώτη στο Ανατολικό Μέτωπο, την περιοχή που φιλοξένησε τις πιο αιματηρές μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και της ιστορίας γενικότερα. Το μέρος όπου πάνω από 30 εκατομμύρια ανθρώπων έχασαν τις ζωές τους, με την αγριότητα και την αιματοχυσία να είναι δίχως προηγούμενο. Αυτό ακριβώς το θέατρο επιχειρήσεων διάλεξε η Relic Entertainment για το sequel του Company of Heroes, του RTS με «την υψηλότερη βαθμολογία όλων των εποχών». Βέβαια, το να αναπτύξεις ένα τέτοιο sequel κάθε άλλο παρά εύκολο εγχείρημα είναι - και η Relic ασφαλώς και το γνωρίζει. Η επιλογή του Ανατολικού Μετώπου σίγουρα είναι ενδιαφέρουσα, καθώς είναι το θέατρο επιχειρήσεων με τη μικρότερη παρουσία σε τίτλους ανάλογης θεματολογίας, αλλά από μόνη της δεν αρκεί για να τραβήξει τους gamers σε μια ακόμη… μάχη. Το στοίχημα για την Relic είναι -αν μη τι άλλο- μεγάλο. Θα σχεδιάσει την επίθεσή της βασισμένη στη συνταγή του παρελθόντος, ή μήπως τελικά αυτή η μάχη κρύβει… εκπλήξεις;
Στο Company of Heroes 2 λοιπόν θα ζήσουμε τον πόλεμο στο Ανατολικό Μέτωπο, από το ξεκίνημα της επιχείρησης “Barbarossa” και την πολιορκία του Stalingrad, μέχρι την αντεπίθεση των Σοβιετικών και την εισβολή τους στο Βερολίνο. Όλα αυτά μέσα από τις αναμνήσεις του Lev Abramovich Isakovich, ενός υπολοχαγού του Σοβιετικού στρατού, φυλακισμένου σε ένα gulag στη Σιβηρία, καθώς ανακρίνεται από έναν συνταγματάρχη και πιο συγκεκριμένα τον παλιό του ανώτερο αξιωματικό. Μέσα από την αφήγηση του υπολοχαγού Isakovich, ο τίτλος θα προσπαθήσει να μας μεταφέρει όλη την αγριότητα του πολέμου, μέσα από συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές. Η λέξη «προσπαθήσει» χρησιμοποιείται εσκεμμένα, γιατί παρά τις προθέσεις της ομάδας ανάπτυξης, μέσα από τα μέτριας ποιότητας video, τις εξίσου μέτριες ερμηνείες και τα υπερβολικά κλισέ που χρησιμοποιούνται, οι παίκτες δύσκολα θα ενδιαφερθούν για το συναισθηματικό κόστος που οι κακουχίες είχαν στον υπολοχαγό Isakovich και τους Ρώσους στρατιώτες. Παρ’όλα αυτά, η ιστορία που αφηγείται διατηρεί ένα σχετικό ενδιαφέρον και καταφέρνει να δώσει μια διαφορετική ατμόσφαιρα από τη στείρα εξιστόρηση ιστορικών στοιχείων στις περίπου 15 ώρες που θα διαρκέσει το campaign.
Όλα αυτά βέβαια, ελάχιστα θα απασχολήσουν τους παίκτες από τη στιγμή που θα αναλάβουν τον έλεγχο του πεδίου της μάχης, όπου τα πράγματα πολύ γρήγορα γίνονται ενδιαφέροντα. Στο campaign θα αναλάβουν μια σειρά από αποστολές οι οποίες στην αρχή θα εισάγουν τις βασικές έννοιες και θα εξοικειώσουν (ή θα θυμίσουν) τους παίκτες στις κύριες τακτικές και λειτουργίες. Οι 14 αποστολές διαφέρουν αρκετά από τα συνηθισμένα, με το pacing να αλλάζει συνεχώς και τα objectives να παραμένουν ενδιαφέροντα. Ενώ στις πρώτες αποστολές για τη νίκη δε θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από την αριθμητική υπεροχή, σταδιακά ο τίτλος εισάγει νέες τακτικές και απαιτεί από τους παίκτες έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης από τον συνηθισμένο, δίνοντας έμφαση στη προσέγγιση της κάθε μάχης και την αποτελεσματική κίνηση και αλληλοϋποστήριξη/συμπλήρωση των μονάδων.
Το campaign είναι επίσης και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να παρουσιαστούν τα νέα στοιχεία που εισάγει η Relic, με τη βοήθεια της Essence 3. Με τη μάχη να μεταφέρεται στο Ανατολικό Μέτωπο και τον βαρύ ρωσικό χειμώνα, τα καιρικά φαινόμενα πλέον παίζουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης. Έτσι, πριν ακόμα η μάχη καν ξεκινήσει, οι στρατιώτες θα πρέπει να αναζητούν συνεχώς καταφύγιο από το κρύο και να αποφεύγουν την πολύωρη παραμονή τους σε ανοιχτούς χώρους, καθώς κινδυνεύουν να πεθάνουν από υποθερμία. Το χιόνι πλέον δε λειτουργεί μόνο… «διακοσμητικά», αφού η παρουσία του όχι μόνο δυσχεραίνει τη κίνηση στρατιωτών και μηχανοκίνητων μονάδων, αλλά μαρτυρά και τη πορεία που ακολούθησαν, δυσκολεύοντας τις όποιες τακτικές αιφνιδιασμού. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι χιονοθύελλες, οι οποίες μειώνουν την ορατότητα στο ελάχιστο, αλλά και «αχρηστεύουν» προσωρινά τις μηχανοκίνητες μονάδες, κάτι που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες μιας μάχης μέσα σε δευτερόλεπτα. Τέλος, σε τέτοιες χαμηλές θερμοκρασίες φυσικά εμπόδια όπως τα ποτάμια πλέον αχρηστεύονται, επιτρέποντας τη διάβασή τους, μια στρατηγική βέβαια, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία, αφού δε χρειάζεται παρά μια βολή για να σπάσει ο πάγος και να παρασύρει στα παγωμένα νερά τους τολμηρούς.
Η αλήθεια είναι πως οι αποστολές στο campaign που λαμβάνουν χώρα σε αυτές τις καιρικές συνθήκες δεν είναι τόσες πολλές και σίγουρα θα θέλαμε να δούμε πολλές περισσότερες. Πολλές ακόμα «πινελιές» έχουν δοθεί για να δώσουν έναν νέο αέρα στον τίτλο, όπως το σύστημα True Sight, με το οποίο η ορατότητα στο πεδίο της μάχης περιορίζεται μόνο σε ότι βλέπουν οι μονάδες μας, κάτι που μπορεί να δώσει τη δυνατότητα σε τυχαία περιστατικά όπως μια έκρηξη να αλλάξουν τις ισορροπίες. Μετά το πέρας των αποστολών του campaign, σειρά έχει το multiplayer, στο οποίο οι fans της σειράς θα νιώσουν «σαν στο σπίτι τους». Για ακόμη μια φορά, η συλλογή των απαραίτητων πόρων για τη συγκέντρωση στρατού γίνεται μέσα από την κατάληψη περιοχών, αυτή τη φορά όμως δίνονται εργαλεία στους παίκτες για να εστιάσουν περισσότερο πάνω στο τι είδος πόρων θέλουν να συλλέξουν. Τα σημεία ελέγχου στο χάρτη έχουν μειωθεί, κάτι που εγγυάται πως οι μάχες για τον έλεγχο των περιοχών ξεκινούν ακόμη πιο γρήγορα.
Οι χάρτες επιτρέπουν αναμετρήσεις ανάμεσα σε δύο μέχρι οκτώ παίκτες, ενώ δίνεται και η δυνατότητα αναμέτρησης με το AI. Για ακόμη μια φορά, το resource management έχει δευτερεύοντα ρόλο και τα APM δεν έχουν σημασία, αφού η διαφορά ανάμεσα στην ήττα και την επικράτηση κρίνεται από την τακτική που θα ακολουθήσουν οι παίκτες. Η αποτελεσματική χρήση κάλυψης, η αλληλοκάλυψη και η σωστή διάταξη των κατάλληλων μονάδων μπορούν να χαρίσουν τη νίκη και την επικράτηση σε βάρος αντιπάλων που υπερέχουν αριθμητικά, αφού η δύναμη σε αριθμούς δε σημαίνει τίποτα χωρίς την σωστή τακτική. Το τελευταίο mode που διατίθεται είναι το Theater of War, στο οποίο οι παίκτες καλούνται να αντιμετωπίσουν σενάρια στα οποία θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν τις καλύτερες τακτικές για να ανταπεξέρθουν, μόνοι τους, ή με τη βοήθεια κάποιου συμπαίκτη online. Σε γενικές γραμμές, οι αναμετρήσεις στο multiplayer είναι απρόσκοπτες, με αρκετά καλό matchmaking και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα σύνδεσης.
Δυστυχώς, παρά τις νέες αυτές προσθήκες, ορισμένα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν, όπως για παράδειγμα ο τρόπος ελέγχου και το micromanagement, το οποίο θα προβληματίσει τους νεοεισερχόμενους στη σειρά και σίγουρα απαιτεί κάποιες ώρες εξοικείωσης. Ένα ακόμη μείον είναι το ΑΙ και οι πολύ κακές ικανότητες pathfinding που αυτό διαθέτει. Δεν είναι λίγες οι φορές που θα χρειαστούν ολόκληρα λεπτά στις μονάδες μας μέχρι τελικά να φτάσουν στον προορισμό τους (και όχι λόγω απόστασης), ή που θα αρνούνται πεισματικά να ακολουθήσουν τις εντολές μας. Τέλος, αρκετοί θα ενοχληθούν από την αρκετά περιορισμένη οπτική του πεδίου της μάχης, ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με πολλές μονάδες. Άλλα θέματα, όπως ορισμένες ανισορροπίες στο multiplayer είναι σίγουρο πως θα διορθωθούν στο μέλλον, σύμφωνα με τις υποδείξεις της κοινότητας.
Από τεχνικής άποψης, το Company of Heroes 2 ακολουθεί στα βήματα του προκατόχου του, παρουσιάζοντας ένα αποτέλεσμα που εντυπωσιάζει. Οι καλοσχεδιασμένοι χάρτες, ανεξαρτήτως μεγέθους, είναι προσεγμένοι μέχρι τη τελευταία λεπτομέρεια, ενώ ο τρόπος που αλλάζουν δυναμικά ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη πορεία της μάχης, είναι κάτι που δύσκολα συναντάει κανείς στο είδος. Το animation των μονάδων είναι εντυπωσιακό, όπως και η αληθοφάνεια στις κινήσεις. Στις υψηλότερες αναλύσεις, το Company of Heroes 2 θα αφήσει πολλούς με το στόμα ανοικτό, αφού το αποτέλεσμα θα δικαιώσει και τον πιο απαιτητικό. Βέβαια, όλα αυτά θα χρειαστούν ένα αρκετά δυνατό μηχάνημα και οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για έναν τίτλο που θα φτάσει το σύστημά τους στα όριά του. Από ηχητικής άποψης τα πράγματα δεν είναι και τόσο ξεκάθαρα αφού από τη μία έχουμε τα καταπληκτικά ηχητικά εφέ και την ανάλογη μουσική που δένει απόλυτα με τη θεματολογία, από την άλλη όμως έχουμε μια μέτριας ποιότητας δουλειά στο voice over των χαρακτήρων, που ορισμένες φορές κάνει τις μονάδες (και τους πρωταγωνιστές) να ακούγονται εντελώς εκτός τόπου και χρόνου.
Άρα λοιπόν, η ερώτηση παραμένει. Αποτελεί το Company of Heroes 2 έναν άξιο διάδοχο του πρώτου τίτλου. Η απάντηση δεν είναι τόσο εύκολη. Αρχικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως η Relic αποφάσισε να μην ριψοκινδυνέψει πολλά και να παραμείνει στην συνταγή που έκανε το Company of Heroes μια τόσο μεγάλη επιτυχία, φροντίζοντας να δώσει έναν «αέρα» ανανέωσης, αλλά χωρίς να αγγίζει τους βασικούς μηχανισμούς που το καθιέρωσαν. Είναι ένας τίτλος που προσπαθεί περισσότερο να τελειοποιήσει όλα όσα έκαναν τον προκάτοχό του ένα παιχνίδι-σταθμό, παρά να δημιουργήσει κάτι δικό του. Τα όποια ατοπήματα δεν είναι αρκετά για να «χαλάσουν» την εικόνα του παιχνιδιού και στο μέλλον μπορούμε να περιμένουμε επικές μάχες, πάντα με την υποστήριξη της Relic. Το Company of Heroes 2 είναι επιτέλους εδώ. Ακόμα να παρουσιαστείτε;
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity