Αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Eric Bane, ενός άνδρα το παρελθόν του οποίου δεν γνωρίζουμε, αλλά ούτε και ο ίδιος. Ο πρωταγωνιστής μας λοιπόν, βρίσκει τον εαυτό του σε ένα κλαμπ με φριχτούς πόνους, παραισθήσεις, ενώ το μόνο που μπορεί μετά βίας να θυμηθεί είναι το κλισέ όνομά του. Το πρώτο πράγμα είναι ασφαλώς να μάθει τι του συνέβη και γιατί υποφέρει από αυτές τις παραισθήσεις και τα οράματα ενός… αγγέλου(?!). Πολύ γρήγορα λοιπόν ανακαλύπτει πως είναι ένας βρικόλακας και μάλιστα νεοεισερχόμενος στις τάξεις τους, ενώ οι θαμώνες και ο ιδιοκτήτης του κλαμπ στο οποίο βρίσκεται είναι επίσης βαμπίρ. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Ο Eric δεν έχει ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή του και για να μην καταλήξει ένα άβουλο ghoul, θα πρέπει να πιει το αίμα αυτού που τον δάγκωσε - και γρήγορα. Το πρόβλημα όμως είναι πως ο μυητής του είναι… άφαντος, αναγκάζοντας τον πρωταγωνιστή μας να επιδοθεί σε έναν αγώνα με το χρόνο αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Κάπως έτσι λοιπόν ξεκινάει ένα κυνήγι που διαρκεί έξι κεφάλαια, τα οποία ελάχιστα διαφέρουν όσον αφορά στο μοτίβο και τον τρόπο που εκτυλίσσεται η δράση. Από τα πρώτα λεπτά, το DARK φροντίζει να ξεκαθαρίσει πως έχουμε να κάνουμε με έναν καθαρά stealth τίτλο.
Κάτι τέτοιο βέβαια ταιριάζει γάντι, αφού τα βαμπίρ είναι πλάσματα της νύχτας και ανέκαθεν η ύπαρξή τους συνοδευόταν από ένα πέπλο μυστηρίου. Το ζητούμενο βέβαια είναι πως τα καταφέρνει σε αυτό, ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με ένα είδος, το οποίο έχει γνωρίσει παραγωγές που έχουν κατορθώσει όχι μόνο να το εξελίξουν, αλλά και να δημιουργήσουν τη δική τους σχολή. Εδώ είναι που τα πράγματα αρχίσουν να δυσκολεύουν για τον Eric. Βλέπετε, ο Eric δεν είναι και ο πιο… κομψός, ή ευκίνητος βρικόλακας που έχουμε συναντήσει. Βέβαια, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι είναι νεοεισερχόμενος στο… χώρο, από την άλλη βέβαια, το γεγονός ότι δε μπορεί καν να πραγματοποιήσει το πιο απλό άλμα, δε δικαιολογείται σε καμία περίπτωση. Ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε στο stealth, ένα είδος που ουσιαστικά βασίζεται στη δημιουργία μιας ρευστής εμπειρίας, η οποία απαιτεί από τον παίκτη όχι μόνο τακτική σκέψη, αλλά και αυτοσχεδιασμό - παρέχοντας πάντα τα αντίστοιχα εργαλεία.
Με το να κρατάς τα πόδια του πρωταγωνιστή στο έδαφος, ο παράγοντας «υψομετρικό επίπεδο» απλά διαγράφεται. Αντί αυτού, έχουμε ένα είδος «τηλεμεταφοράς» που επιτρέπει στον Eric να μεταφέρεται με σχετική ταχύτητα από το ένα σημείο στο άλλο. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να «σώσει» τη παρτίδα, αν ήταν εύχρηστο και άμεσο, κάτι που δυστυχώς δεν ισχύει.
Από την άλλη βέβαια δε βοηθάει και η κάμερα, ή οποία μάλλον στοχεύει περισσότερο στο να κάνει τη ζωή των παικτών δύσκολη, παρά να συμβάλλει στην αμεσότητα του χειρισμού. Η κακή εντύπωση ενισχύεται από το κακό σύστημα μάχης, το οποίο δεν διαθέτει έστω και μία κίνηση επίθεσης. Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορούμε να εξολοθρεύσουμε τους εχθρούς γίνεται με το πάτημα ενός και μόνο πλήκτρου - και την εκτέλεση μιας περίτεχνης κίνησης “one-hit-kill”. Όπως γίνεται γρήγορα κατανοητό, η αδικαιολόγητη «ακαμψία» στις κινήσεις σε συνδυασμό με μια κακή κάμερα, μια ιδιαίτερα δύσχρηστη κίνηση αποφυγής/γρήγορης αλλαγής θέσης και ένα κακό σύστημα μάχης, δεν αποτελούν τις ιδανικές βάσεις για έναν stealth τίτλο. Οπότε, τι κάνει ο Eric; Κρύβεται στις σκιές, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε cover μπορεί να βρει - και περιμένει.
Σε αυτό τον βοηθάει και το ΑΙ των εχθρών του, οι οποίοι θα μπορούσαν πολύ εύκολα να συναγωνιστούν την εγκεφαλική λειτουργία των ζόμπι (μια άλλη αγαπημένη μόδα των τελευταίων ετών) - αν και υπάρχουν ορισμένες φορές που ακόμα και οι απέθαντοι θα έδειχναν καλύτερη αντίληψη του περιβάλλοντος και τις κατάστασης στην οποία βρίσκονται. Αυτό γιατί οι αντίπαλοι ακολουθούν πάντα ένα αυστηρό μοτίβο στις κινήσεις τους, ενώ ακόμα και αν αντιληφθούν τη παρουσία του Eric, μόλις αυτός κρυφτεί πίσω από κάποιο φυσικό εμπόδιο, τότε δείχνουν να τα χάνουν. Πολύ σύντομα, το κάθε επίπεδο γίνεται μια σειρά από διαδοχικές «δοκιμασίες» στις οποίες οι παίκτες θα πρέπει να επιδοθούν σε ένα συνεχές trial & error, ούτως ώστε να ανακαλύψουν τον ιδανικό (αν όχι τον μόνο δυνατό) τρόπο που θα προχωρήσουν στο επόμενο επίπεδο χωρίς γίνουν αντιληπτοί. Αν προσθέσουμε και το… φειδωλό σύστημα των checkpoints, δεδομένου ότι μπορεί να χρειαστούν και πάνω από 20 λεπτά μέχρι να εμφανιστεί το «λυτρωτικό» σύμβολο στο κάτω μέρος της οθόνης, η όλη διαδικασία γρήγορα γίνεται ιδιαίτερα κουραστική.
Ευτυχώς, ο Eric δε θα βασιστεί μόνο στη… χάρη των κινήσεών του (ή μάλλον την έλλειψη αυτής), αλλά σαν βαμπίρ, διαθέτει και μια σειρά από ικανότητες, τις οποίες όμως θα πρέπει να «μάθει» - φυσικά με τα απαραίτητα XP points. Έτσι λοιπόν, πέρα από κάποιες βασικές ικανότητες που διαθέτει από την αρχή, ο πρωταγωνιστής μας σταδιακά θα μπορεί να εκτελέσει μια σειρά εντυπωσιακών κινήσεων όπως να τηλεμεταφέρεται και να σκοτώνει ακαριαία τους αντιπάλους του, να τους αποπροσανατολίζει, να γίνεται ένα με τις σκιές καθιστώντας εαυτόν πρακτικά αόρατο, ή και να δημιουργεί αντιπερισπασμούς, διευκολύνοντας το έργο του. Όλα αυτά γίνονται χρησιμοποιώντας το Vitae, το οποίο αποκτά -φυσικά- πίνοντας το αίμα των αντιπάλων του, μια διαδικασία χρονοβόρα και αρκετά… θορυβώδης. Η αλήθεια είναι πως οι δυνάμεις του Eric -και ο περιορισμένος αριθμός χρήσεων αυτών- πέραν της ενδιαφέρουσας φύσης τους, προσδίδουν και μια ευχάριστη νότα τακτικής σκέψης. Τέλος, ιδιαίτερα θετική εντύπωση αφήνει και ο σχεδιασμός των επιπέδων, τόσο από άποψης χώρου όσο και διαφοροποίησης περιβάλλοντος, συνθέτοντας ένα αποτέλεσμα που είναι πραγματικά μοναδικό και αξιοπρόσεκτο.
Από τεχνικής άποψης, αν αναλογιστεί κανείς τον budget χαρακτήρα της παραγωγής είναι λογικό να μην υπάρχουν ιδιαίτερα υψηλής απαιτήσεις. Ωστόσο, δίνεται η εντύπωση πως ακόμα και έτσι, η ομάδα ανάπτυξης θα μπορούσε να έχει καταφέρει πολύ περισσότερα. Αφενός έχουμε τα όμορφα cel-shaded γραφικά, τα οποία καταφέρνουν με ιδιαίτερη επιτυχία να κρύψουν αρκετές ατέλειες, καθώς και τον προσεγμένο σχεδιασμό των επιπέδων, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Από την άλλη βέβαια έχουμε ένα ιδιαίτερα κακό animation που παραπέμπει σε τίτλους της περασμένης γενιάς, αν όχι τις αμέσως προηγούμενης. Το lip synching είναι στη καλύτερη περίπτωση κακό, αφού τα χείλη των χαρακτήρων μετά βίας κινούνται όταν αυτοί μιλάνε, ενώ και οι ερμηνείες των χαρακτήρων ποικίλλουν μέτριες μέχρι «εκτός τόπου και χρόνου». Στον ηχητικό τομέα ξεχωρίζουν τα εφέ (τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις εκπλήσσουν ευχάριστα), καθώς και η μουσική που επενδύει τη περιπέτεια του Eric, οι σκοτεινοί τόνοι της οποίας δένουν απόλυτα με τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του τίτλου.
Το DARK είναι από εκείνους τους τίτλους όπου είναι σχετικά εύκολο να διακρίνεις το αποτέλεσμα με το τι «θα μπορούσε να έχει γίνει». Σαν σύνολο δε μπορεί να σταθεί δίπλα σε ονόματα που έχουν καθιερωθεί στο είδος - δυσκολεύεται να τα ακολουθήσει ακόμα και στους βασικότερους μηχανισμούς. Σίγουρα η Realmforge Studios δεν έχει την εμπειρία, αλλά οι καλές ιδέες υπάρχουν και σε ορισμένα σημεία έχουν ενσωματωθεί σωστά. Δυστυχώς όμως δεν είναι αρκετό για να δικαιολογήσει τη χλιαρή γεύση που σου αφήνει ο τίτλος, ακόμα και αν λάβει κανείς υπόψιν του τον παράγοντα budget. Τα ατοπήματα από πλευράς ανάπτυξης είναι πολλά και δυστυχώς ο τίτλος στις καλύτερες στιγμές του απλά αφήνει μια μέτρια εντύπωση. Σε ένα χώρο που φαίνεται να «διψάει» για τίτλους αυτής της θεματολογίας, το DARK καταφέρνει μόνο να εντείνει αυτή τη «δίψα». Μια πραγματικά χαμένη ευκαιρία, που θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να γίνει ένα cult-classic.
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Πολυ κραξιμο! :)
Εγώ θα έλεγα κατατοπιστικότατο review :) Μπράβο Κώστα!
Απο πολλα reviews εχω σχηματσει πολυ κακη αποψη για το συγκεκριμενο.. Με οτι εχω διαβασει, θα ελεγα οτι το 4 ειναι ψηλο..Και 3 να εμπαινε δε θα χαλιοταν κανεις παραπανω απο οσο θα χαλαστηκε με το ιδιο το game.. Βεβαια με ενα τοσο αναλυτικο review η βαθμολογια περισσευει αλλα καμια φορα σε επηρεαζει και αυτη
Από τα πρώτα trailer φαινόταν πως θα είναι πατάτα...
Πολύ δυστυχώς, ήταν απογοητευτικό. Είναι πραγματικά κρίμα γιατί είχε τραβήξει τη προσοχή και φαινόταν ότι μπορεί να βγει κάτι καλό, παρά την low budget παραγωγή...
μάπα το παιχνίδι!!
τελικα το παιχνιδι δεν βγηκε οπως περιμεναμε
δυστυχως επτωχευσαμεν!!!!
απαισιο..................