Καταρχάς, η ιστορία συνεχίζεται 2 χρόνια μετά τα γεγονότα του Dead or Alive 4, τότε που η Helena Douglas με μία κίνηση αυτοθυσίας, επιχείρησε να καταστρέψει μια για πάντα τις εγκαταστάσεις του DOATEC στο TriTower και να δώσει ένα τέλος στα σατανικά πειράματα του Donovan. Η Helena σώθηκε την τελευταία στιγμή από το Zack και αποφασίζει να ιδρύσει εκ νέου την επιχείρηση και να αναλάβει τα ηνία του πρωταθλήματος Dead or Alive για να αποδείξει στον κόσμο ότι μπορεί να υπάρξει ένα καθαρό και διάφανο τουρνουά, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους το επιθυμούν να αγωνιστούν δίκαια και με άμιλλα. Εν αγνοία της, ο Donovan συνεχίζει ακόμη τα παράνομα προγράμματα κατασκευής κλώνων σε νέες εγκαταστάσεις και όλοι οι παλιοί γνώριμοι μαχητές θα προσπαθήσουν να δώσουν ένα οριστικό τέλος στα πειράματα αυτά, κάτι που θα αποδειχτεί ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία. Αν κάποιος παίκτης δεν έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με τη σειρά, μπορεί να ενημερωθεί ικανοποιητικά τόσο από το πολύ μεγάλο σε διάρκεια Story Mode όσο και από τις ειδικές καρτέλες των μαχητών που εμφανίζονται ανά κεφάλαιο.
Ναι, η μεγάλη έκπληξη είναι πως στο offline περιεχόμενο υπάρχει ένα Story Mode 72 κεφαλαίων - παρόμοιο με το αντίστοιχο του Dead or Alive: Dimensions - που εξερευνεί το ιστορικό προφίλ σχεδόν κάθε ήρωα που υπάρχει στο συνολικό roster των 24 χαρακτήρων, στο οποίο περιλαμβάνονται δύο νέοι χαρακτήρες (η Mila με τεχνική kick boxing καθώς και πλήθος λαβών και ο Rig με τεχνική Tae Kwon Do) καθώς και 3 αγαπημένοι guest stars από το Virtua Fighter της Sega (οι Akira, Sarah και Pai) ενώ, παράλληλα, όλοι σχεδόν οι παλιοί και αγαπημένοι (Kasumi, Ayane, Hayabusa, Hayate, Helena, Tina κλπ) επιστρέφουν. Μπορεί σεναριακά το εν λόγω Mode να μην έχει να υποδείξει κανένα απολύτως βάθος αλλά λειτουργεί ικανοποιητικά ως προετοιμασία για τους βασικούς μηχανισμούς του gameplay, αφού σε κάθε κεφάλαιο αποκαλύπτεται προοδευτικά κάθε πτυχή του συστήματος μάχης, προσφέροντας παράλληλα στον παίκτη υποτυπώδεις challenges προκειμένου να κατανοήσει και να εφαρμόσει στην πράξη τις απαιτούμενες κινήσεις. Στον αντίποδα, βρίσκεται η επιφανειακή εκμάθηση των βασικών μηχανισμών, καθότι είναι καθαρά στην επιλογή του παίκτη αν θέλει να ολοκληρώσει τα trials ή όχι και, κατά αυτόν τον τρόπο, αν τα προσπεράσει καταλήγει σε ημιμαθή αφομοίωση του gameplay.
Ο χρόνος που χρειάζεται να επενδύσει κανείς στο Story Mode κλειδώνει κατά μέσο όρο στις 5 ώρες και περιλαμβάνει μάχες, cut scenes και μερικά CGI videos ενώ ολοκληρώνοντάς το, ο παίκτης ανταμείβεται με επιπλέον χαρακτήρες, ενδυμασίες, τίτλους αλλά και trophies. Αν κάποιος θελήσει να μάθει περισσότερα για το gameplay, υπάρχει το ανανεωμένο training mode το οποίο περιλαμβάνει επιλογές που δεν υπήρχαν ως τώρα στη σειρά, όπως recording και εξομοιωτή online με ρύθμιση lag συνθηκών, κάτι που δανείστηκε και το πρόσφατο Tekken Tag Tournament 2 από τα MvC3 και UMvC3, αλλά και σημαντικές πληροφορίες για τους πιο σκληροπυρηνικούς όπως frame data και Command Training για να μάθουν όλες τις κινήσεις αλλά και τα πλεονεκτήματα/ μειονεκτήματα που εμφανίζουν σε δεδομένο χρόνο και συνθήκες.
Τα Survival και Time Attack Modes επιστρέφουν, χωρίς όμως να προσφέρουν κάτι παραπάνω πέρα από διακοσμητικό ρόλο και κυνήγι μεγαλύτερου σκορ. Το Tag Mode δηλώνει και εδώ το "παρών" και χωρίς να θέλει να κατέχει τον πρώτιστη επιλογή για τις μάχες, λειτουργεί εξαιρετικά και σίγουρα θα κερδίσει όσους επιθυμούν να παίξουν σε ζευγάρια αφού προσφέρει υποστήριξη μέχρι τεσσάρων παικτών για μάχες μέχρι τελικής πτώσης και αλυσιδωτά combos που υπόσχονται μεγάλο damage και εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στο mode αυτό ο παίκτης ή οι παίκτες επιλέγουν 2 χαρακτήρες και μπορούν αν θέλουν να συνεργαστούν μεταξύ τους, συνδυάζοντας χτυπήματα ή tag throws. Η μόνη ένσταση του Enternity στο Tag Mode είναι πως τα tag throws των περισσότερων χαρακτήρων έχουν μείνει ίδια από την εποχή του Dead or Alive 2 και έχουν ήδη αρχίσει να κουράζουν με την επανάληψή τους… Έχρηζαν ανανέωσης, η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Η μεγαλύτερη απογοήτευση, όμως, είναι το Arcade Mode, το οποίο δεν περιλαμβάνει sub boss ή boss battle και, το χειρότερο, δεν υποστηρίζει endings για τους χαρακτήρες, παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε και το Soul Calibur V.
Η ομάδα ανάπτυξης δεν εστίασε μόνο στη δημιουργία επαρκούς περιεχομένου για το offline mode. Μεγάλο βάρος δόθηκε και στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου online mode το οποίο έχει βελτιωθεί από το αντίστοιχο του DoA4, ειδικά στο θέμα δημιουργίας lobbies. O netcode που έχει χρησιμοποιηθεί -αν και πολύ νωρίς για να κριθεί επαρκώς- είναι καλός και δεν παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα όσον αφορά στο lag, αρκεί βέβαια ο δείκτης του σήματος και των δύο παικτών να ξεπερνάει τις 3 γραμμές. Οι μάχες εξελίσσονται ομαλά και γρήγορα αλλά δεν ήταν εφικτό να κριθεί το matchmaking την περίοδο που κρινόταν ο τίτλος και, κατά συνέπεια, γράφοντας τις γραμμές αυτές, καθότι η πρόσβαση στο online mode ήταν περιορισμένη. Αξίζει πάντως να αναφερθεί πως υπάρχει η δυνατότητα μόνιμης σύνδεσης στο online ακόμα και όταν ο παίκτης περιηγείται στα offline modes, γεγονός που τον καθιστά άμεσα διαθέσιμο για συμμετοχή σε online μάχη από αντίπαλο ακόμη κι αν παίζει στο Arcade Mode, κάτι που είδαμε πρώτη φορά στο Street Fighter IV. Μιας και αναφέρθηκε η παραγωγή της Capcom, να προστεθεί πως το DoA5 χρησιμοποιεί το σύστημα των τίτλων/ καρτελών που φανερώνονται υπό την προϋπόθεση και τήρηση κάποιων ειδικών παραμέτρων ενώ υπάρχει και δυνατότητα download και upload κάποιου replay, χωρίς ωστόσο να μπορεί ο παίκτης μεταξύ ποιων χαρακτήρων είναι ο εκάστοτε αγώνας που επιθυμεί να "κατεβάσει". Αν προσθέσουμε και την υποστήριξη του social networking στα χαρακτηριστικά του online mode, έχουμε να κάνουμε με μία πολύ καλή προσπάθεια της Team Ninja να ικανοποιήσει τόσο εκείνους που ενδιαφέρονται μόνο για το offline περιεχόμενο, όσο και εκείνους που ενδιαφέρονται να επεκτείνουν τις δυνατότητές τους και σε διαδικτυακό επίπεδο.
Η επιλογή Extras ολοκληρώνει το βασικό περιεχόμενο του τίτλου, επιτρέποντας στον παίκτη να δει τις καρτέλες που έχει κερδίσει, τα replays που έχει αποθηκεύσει καθώς και τις φωτογραφίες που έχει τραβήξει από τα replays ή από συγκεκριμένες μάχες που έχει εκείνος ορίσει, δημιουργώντας ουσιαστικά τα δικά του screenshots ή εξετάζοντας επιμέρους στοιχεία που αφορούν στις επιθέσεις των χαρακτήρων. Ο πυρήνας του DoA5 είναι, φυσικά, το ίδιο το gameplay στο οποίο έχει δοθεί το μεγαλύτερο βάθος, διαφοροποιώντας το αισθητά από τις προηγούμενες κυκλοφορίες του franchise, κάτι που μπορεί να εντοπιστεί μόνο από έμπειρους και παλαίμαχους παίκτες της σειράς. Πρώτα από όλα είναι αναγκαίο να αναφερθεί πως το σύστημα μάχης του Dead or Alive βασίζεται σε ένα απλό τριγωνικό κανόνα: οι επιθέσεις (attacks) νικούν τις λαβές (throws), οι λαβές νικούν τις αντεπιθέσεις (holds, parries) και οι αντεπιθέσεις νικούν τις βασικές επιθέσεις. Αυτό σημαίνει πως για κάθε επίθεση υπάρχει πάντα η αντεπίθεση, για κάθε δράση, αντίδραση. Μία ιδιαίτερα απλή φιλοσοφία η οποία όμως διακατέχεται από ένα ιδιαίτερα τεχνικό βάθος, μετατρέποντας κάθε αγώνα σε ένα στρατηγικά έντονο παιχνίδι μυαλού, σα μία κινούμενη σκακιέρα. Το ίδιο απλοϊκή είναι και η κατανομή των πλήκτρων αφού υπάρχει ένα πλήκτρο για τις γροθιές, ένα για τις κλωτσιές, ένα για τις λαβές και ένα για την άμυνα και τα holds. Υπάρχει ωστόσο και η δυνατότητα συνδυασμού πλήκτρων προκειμένου να επιτευχθούν πιο ισχυρά χτυπήματα ή αλλαγής στάσης σε κάποιος χαρακτήρες.
Οι χαρακτήρες έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία στις δυνατότητές τους ώστε να επιτευχθεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ τους, ενώ στην οθόνη επιλογής μαχητή υπάρχει ειδική καρτέλα με τα στατιστικά καθενός ούτως ώστε ο παίκτης να δει που υπερισχύει ο κάθε χαρακτήρας καθώς και που λανθάνει. Τα holds/ parries είναι το κυρίαρχο "χαρτί" στα χέρια ενός έμπειρου παίκτη και, μάλιστα, έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία στο DoA5 προκειμένου να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως spam κινήσεις και, ως αποτέλεσμα, έχουν περισσότερο χρόνο επαναφοράς (recovery) και τιμωρούνται πιο εύκολα από ποτέ.
Η σημαντικότερη προσθήκη στο… οπλοστάσιο κάθε χαρακτήρα, είναι οι Critical Burst και Power Blow κινήσεις. Η Critical Burst ακινητοποιεί τον αντίπαλο δίνοντας την ευκαιρία στον παίκτη να συνεχίσει το combo προκαλώντας μεγαλύτερη ζημιά ενώ η Power Blow λειτουργεί σα super επίθεση και γίνεται διαθέσιμη μόλις η ζωτική ενέργεια του εκάστοτε χαρακτήρα αγγίξει το 50% της μπάρας. Οι Power Blow επιθέσεις ενεργοποιούν ένα Quick Time Event όπου ο παίκτης μπορεί να επιλέξει που θα στείλει τον αντίπαλό του με το τελευταίο χτύπημα προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη ζημιά.
Αλλαγές έχει υποστεί και η αλληλεπίδραση με τις πίστες. Το Dead or Alive πάντα φημιζόταν και ξεχώριζε για τις μεγάλες αρένες μάχης που μπορούσαν οι χαρακτήρες να αλληλεπιδράσουν, όπως για παράδειγμα να πετάξουν τον αντίπαλο τους κάτω από έναν γκρεμό, να τον πετάξουν πάνω σε έναν τοίχο γκρεμίζοντάς τον και φανερώνοντας κάποιο άλλο μέρος της πίστας και/ ή να τον ρίξουν με δύναμη στο πάτωμα και σπάζοντάς το να βρεθούν σε κάποιο κατώτερο μέρος της πίστας. Το DoA5 πηγαίνει ένα επίπεδο παραπέρα, δίνοντας "ζωή" στο περιβάλλον κάθε πίστας προσδίδοντας λεπτομέρειες που δεν έχουμε δει ποτέ μέχρι σήμερα σε fighting game. Τώρα πια, κάθε παίκτης θα πρέπει να προσέχει να διατηρήσει την προσοχή του στη μάχη ενώ η πλατφόρμα στην οποία βρίσκεται πάνω κινείται ή θα πρέπει να προσέχει να μην πέσει από κάποιο άκρο καθώς ο αντίπαλος θα μπορεί να του επιτεθεί όσο είναι ευάλωτος και να τον ισοπεδώσει στο έδαφος, αφαιρώντας σημαντικά μεγάλο μέρος από την ενέργειά του. Τα εφέ που συνοδεύουν τις κινούμενες πίστες είναι εκπληκτικά και γεμάτα λεπτομέρειες που, πραγματικά, αφήνουν το στόμα ανοιχτό: το ουράνιο τόξο που θα σχηματιστεί από τις ακτίνες του ήλιου και τα νερά που πετάγονται από τον ποταμό, οι αυτόματοι πυροσβεστήρες που θα ενεργοποιηθούν αν η πίστα πιάσει φωτιά εξαιτίας των εκρηκτικών που έπεσε πάνω ο χαρακτήρας και άλλα πολλά που δε θα περάσουν απαρατήρητα!
Επιπλέον, έχει μειωθεί κατά ένα μικρό ποσοστό η ταχύτητα κάθε μάχης και, αυτομάτως, ο τίτλος έχει γίνει πιο βατός για όσους δεν ψάχνουν ένα εγκεφαλικό fighting game τύπου Street Fighter και BlazBlue αλλά και πιο θελκτικός για όσους τεχνικούς παίκτες αναζητούν πολυπλοκότητα και βάθος στις επιλογές που τους προσφέρονται. Επιπροσθέτως, η ενσωμάτωση των τριών χαρακτήρων από το Virtua Fighter έχει επιτευχθεί με τον πλέον επιτυχημένο τρόπο, δεδομένου ότι το gameplay τόσο του Dead or Alive όσο και του Virtua Fighter βρίσκεται σε κοινό παρονομαστή, προετοιμάζοντας ίσως το έδαφος για μία επερχόμενη συνεργασία. Σχετικά με τον οπτικοακουστικό τομέα η κατάσταση είναι διττή. Οπτικά έχουμε να κάνουμε με το ομορφότερο αμιγώς τρισδιάστατο fighting game που έχει εμφανιστεί ποτέ ως τώρα ενώ οι αιθέριες υπάρξεις θα καθηλώσουν για μία ακόμη φορά παίκτες και θεατές στην οθόνη της τηλεόρασης. Τα γραφικά είναι εξαιρετικά γεμάτα χρώματα, λεπτομέρειες και υψηλή ανάλυση, με εξαίρεση μόνο το συχνό aliasing που εντοπίζεται, ειδικά στα cut scenes του Story Mode.
Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι εκπληκτικά και δείχνουν πιο ζωντανά από ποτέ, αφού έχει αφαιρεθεί από το παρουσιαστικό τους το manga στοιχείο (όπως μεγάλα μάτια) και οι χαρακτήρες δε δείχνουν πια σαν… κούκλες αλλά κινούνται και αντιδρούν με περισσότερο φυσικό, ρεαλιστικό τρόπο στο περιβάλλον. Μπορεί κανείς να διακρίνει ιδρώτα και κούραση στα πρόσωπά τους καθώς και λεκέδες στα ρούχα τους από λάσπη, χιόνι, σκόνη κλπ. Τα ρούχα βρέχονται, το δέρμα στάζει από τα νερά ενώ και οι εκφράσεις των συναισθημάτων αποτυπώνονται με περισσότερη ακρίβεια στο πρόσωπο. Το animation είναι σε υψηλά επίπεδα ενώ δε λείπει το αγαπημένο boobies effect που εντοπίζεται στους θηλυκούς χαρακτήρες, σήμα κατατεθέν για τη σειρά, που θέλει το επίμαχο σημείο στο σώμα των γυναικών να κινείται ακόμη και όταν συζητούν! Ακόμη, ανάλογα με την ενδυμασία που φορούν οι θηλυκές υπάρξεις θα καθορίζεται και η κίνηση του επίμαχου σημείου, οπότε αν κάποιος δεν επιθυμεί να αποσυντονίζεται εν ώρα μάχης, μπορεί να επιλέξει ένα λιγότερο αποκαλυπτικό σύνολο! Και όλα αυτά "τρέχουν" αβίαστα στα 60 καρέ χωρίς καμία επίπτωση στη ροή του gameplay.
Ο ακουστικός τομέας κινείται σε μέτρια επίπεδα, με αδιάφορα μουσικά θέματα που δεν αποτυπώνονται ποτέ στη μνήμη του παίκτη (no Aerosmith this time), κανένα προσωπικό theme χαρακτήρα και άθλια αγγλικά voice overs. Για το τελευταίο υπάρχει, ευτυχώς, η επιλογή των Ιαπωνικών voice overs όπου και θα το συνιστούσαμε. Οι περικοπές, όμως, συνεχίζονται και στα CGI videos, αφού είναι περιορισμένα και σίγουρα στερούν από τον τίτλο την παλιά αίγλη που διέκρινε τη σειρά, καθότι -μαζί με το πάλαι ποτέ κορυφαίο ροκ soundtrack- ήταν πάντα ένα από τα στοιχεία που απογείωναν την όλη εμπειρία που αποκόμιζαν οι παίκτες και, δυστυχώς, αυτή τη φορά δε θα ικανοποιήσουν... Από την άλλη, τα χτυπήματα από τις επιθέσεις και οι ήχοι από το περιβάλλον βρίσκονται σε πολύ καλά επίπεδα ενώ αν ακουστούν μέσω Home Cinema συσκευής, η ποιότητά τους αυξάνεται κατακόρυφα, ικανοποιώντας και πείθοντας για την απόδοσή τους.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα περισσότερο ώριμο Dead or Alive που δε βασίζεται μόνο στις καμπύλες των θηλυκών πρωταγωνιστών για να κερδίσει τον παίκτη, ένα εξαιρετικό fighting game, το οποίο είναι και το ομορφότερο οπτικά από οποιαδήποτε άλλη fighting κυκλοφορία αυτή τη στιγμή - τουλάχιστο σε τρισδιάστατο επίπεδο - εύκολο και βατό στο μέσο χρήστη και, συνάμα, δύσκολο και απαιτητικό για όσους αναζητήσουν το τεχνικό του τμήμα στο χειρισμό. Το gameplay βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, η απλότητα του οποίου κερδίζει ακόμα κι εκείνον που δεν ασχολείται καν με τη συγκεκριμένη κατηγορία ενώ η πολυπλοκότητα του θα αγκιστρώσει τους hardcore gamers και δη κι εκείνους που προτιμούν το Virtua Fighter. Οι βασικές ελλείψεις σε CGI περιεχόμενο, ο μέτριος ακουστικός τομέας και οι copy paste επιλογές από το παρελθόν αφαιρούν λίγους αλλά πολύτιμους πόντους από τη συνολική βαθμολογία και είναι κρίμα καθότι θα μπορούσε να είναι η πρώτη πρόταση σε 3D fighting games αυτή τη στιγμή. Παρόλα αυτά, προτείνεται ανεπιφύλακτα και σίγουρα θα κερδίσει όποιον κουράστηκε ή απομακρύνθηκε από τον απαιτητικό χειρισμό του Street Fighter και το juggling system του Tekken.
Πολύ καλό review Στάθη!Έχει Japanese voice over ευτυχώς...Γιατί τα Αγγλικά είναι tragic...
Πολυ καλο review! Περιμενα οτι θα εκανε το επομενο βημα η σειρα και οσα διαβαζω με ικανοποιουν πολυ. Παντα πιστευα πως ηταν το fighting με την πιο καλη ισορροπια μεταξυ hardcore και casual κοινου και χαιρομαι που το συνεχιζει.
Το κακο ειναι πως το arcade οπως και στο dimensions φαινεται ανουσιο χωρις cgi για καθε χαρακτηρα στο τελος. Και ειναι κριμα γιατι υπαρχουν τοσα καλα fighting πλεον που τετοια λαθη πληρωνονται.
Όσο και να κάνανε tone-down στις μαχήτριες, ακόμα ασχολούντε εκεί στη Tecmo με τί bikini θα φορέσουν...
Κρατάω αυτό που ειπώθηκε στην τελευταία παράγραφο: "Παρόλα αυτά, προτείνεται ανεπιφύλακτα και σίγουρα θα κερδίσει όποιον κουράστηκε ή απομακρύνθηκε από τον απαιτητικό χειρισμό του Street Fighter και το juggling system του Tekken."
Το Juggling είναι κάτι που κατέστρεψε το ΤΕΚΚΕΝ μετά το 3. Εφόσον δεν υπάρχει στο DoA 5 κάτι γίνεται.
Πάρα πολύ καλό το DoA5,λίγο το arcade με χάλασε και εμένα που δεν έχει endings.Στο Soul Calibur V έγινε από έλλειψη χρόνο,ισχύει τίποτα τέτοιο και εδώ;
GodkilleR θεωρώ πως έκαναν περικοπές για να μη στοιχίσει πολύ η όλη παραγωγή. Ως γνωστόν τα CGI videos κοστίζουν πολύ...
Παιδιά το game ειναι εκπληκτικό από αποψη gameplay με απιστευτες βελτιώσης!!!
Εχω σκιτσάρει μια γυμνή του Doa μονο για τον Στάθη
Χαχαχαχα majorfox θα το εκτιμήσω δεόντως! :D
Μάλιστα...
Εμένα το Arcade mode δεν με χαλάει τόσο, αλλά με χαλάει η αλλαγή που έγινε στα parries και στα holds!
Όσοι έχουν παίξει Dead or Alive Dimensions, γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχουν άπειρες spam attacks και το μόνο που μπορούσε να τις κάνει counter, ήταν τα εύκολα και γρήγορα parries! Αλλάζοντάς τα, μας αφήνει εκτεθειμένους στους βασιλιάδες του spam, Zack, Christie, Kokoro, Hitomi, Alpha-152, Genra, Raidu και Ryu Hayabusa!
@chased ποσο δικιο εχεις!!! Ελπιζω να μην ειναι οπως τα λες...
Ωραίο παιχνίδι το νοίκιασα αρκετές φορές και πραγματικά μου άρεσε πάρα πολύ !!! Μου φάνηκε όμως λίγο μικρό το story
Ένα fighting game που ομορφαίνει πραγματικά όλο και περισσότερο. Οι λόγοι είναι καθαρό λόγω αντρικού περιεχομένου... :-P