Με βάση τα παραπάνω, το Blood Dragon είναι σε θέση να κερδίσει άμεσα οποιονδήποτε έζησε έστω και λίγο στην εποχή του Terminator, του Predator, του Robocop, του Aliens, του Escape from New York και όλων των άλλων πηγών έμπνευσής του. Αν όχι, θα το καταφέρει μέσω του χιούμορ του, που λειτουργεί ως παρωδία όχι μόνο των ταινιών δράσης των 80s, αλλά και κάποιων σύγχρονων videogame συμβάσεων, όπως τα βαρετά tutorial. Ο Rex εννοείται ότι πετάει κάφρικες ατάκες σχεδόν μετά από κάθε kill, χρησιμοποιώντας ακόμη και το μεσαίο του δάκτυλο για να δείξει την αποστροφή του προς τον στρατό από cyborg που θα πρέπει να εξουδετερώσει προκειμένου να σώσει τον πλανήτη από έναν παρανοϊκό πρώην στρατιωτικό. Αναμενόμενα, το σενάριο περιέχει όλα τα κλισέ της εποχής, ακολουθώντας εσκεμμένα το τρίπτυχο «μονοδιάστατοι χαρακτήρες, απαίσια ιστορία, μηδαμινό συναίσθημα» και είναι τόσο κακό, που καταλήγει να είναι καλό, όπως τον παλιό καλό καιρό. Τι μένει όμως όταν ο παράγοντας της έκπληξης ατονήσει και μείνει μόνο το gameplay; Τότε είναι που δικαιολογείται η χρήση του ονόματος “Far Cry 3”, αφού το Blood Dragon κάνει πλήρη χρήση των μηχανισμών του περυσινού τίτλου της Ubisoft, με μικρές τροποποιήσεις. Ο παίκτης βρίσκεται και πάλι σε νησί γεμάτο με εχθρικές εγκαταστάσεις, τις οποίες μπορεί να καταλάβει για να αυξήσει την επιρροή του και να αναλάβει νέες δευτερεύουσες αποστολές, η ολοκλήρωση των οποίων οδηγεί σε αναβαθμίσεις των όπλων του.
Οι αποστολές αυτές κινούνται στα γνωστά πλαίσια του μεγάλου του αδελφού, όμως πολλές φορές χρησιμοποιούνται ως ευκαιρίες για μερικές ακόμη αναφορές, όπως η αποστολή εξουδετέρωσης τεσσάρων χελωνών που βρίσκονται σε έναν υπόνομο. Ο Rex, αν και ήδη διαθέτει τις περισσότερες από τις ικανότητες που είχε ο Jason Brody προς το τέλος του Far Cry 3, επίσης αναβαθμίζεται, αλλά με γραμμικό τρόπο, παίρνοντας νέες δυνατότητες σε κάθε level. Τα chained takedowns, για παράδειγμα, είναι διαθέσιμα εξαρχής, ενώ, όπως θα άρμοζε σε έναν cyber commando, τρέχει γρήγορα χωρίς να λαχανιάζει, κολυμπάει όσην ώρα θέλει χωρίς να χρειάζεται να πάρει αναπνοή, χρησιμοποιεί την augmented reality όραση του Terminator και θεραπεύεται… με οξυγονοκόλληση. Προφανώς και πρόκειται για μία overpowered παρουσία, γεγονός που συνάδει θεματικά με τις πηγές έμπνευσης του παιχνιδιού, όμως δεν λείπουν και τα σημεία όπου οι αριθμοί των αντιπάλων επιτάσσουν τη χρήση stealth. Γενικά έχει επιτευχθεί καλή ισορροπία ανάμεσα στην αίσθηση δύναμης και την πρόκληση, ενώ οι περιστασιακές αστοχίες της κατά τα άλλα λειτουργικής τεχνητής νοημοσύνης όχι μόνο δικαιολογούνται, αλλά είναι και απαραίτητες για την θεματική συνοχή του παιχνιδιού. Θυμάστε καμία ταινία δράσης των 80s με έξυπνους εχθρούς; Πολύ σωστά, δεν θυμάστε. Αυτό που δεν δικαιολογείται είναι η προβληματική υλοποίηση των context-sensitive ενεργειών, κυρίως σε ό,τι αφορά τη συλλογή αντικειμένων από το περιβάλλον, αλλά και κάποια takedown σε κινούμενους εχθρούς, αλλά οι μηχανισμοί shooting ευτυχώς παραμένουν πολύ καλά υλοποιημένοι. Η ισορροπία που προαναφέρθηκε επιτυγχάνεται κυρίως με τον μεγάλο αριθμό εχθρών, αλλά και με την μεγάλη ζημιά που μπορούν να προκαλέσουν συγκεκριμένες μονάδες, όπως οι snipers.
Το λειτουργικό οικοσύστημα του Far Cry 3, που αποτέλεσε το βασικό μέσο για την απρόβλεπτη φύση του παιχνιδιού μέσω της συνεχούς εμφάνισης emergent αναμετρήσεων, επανεμφανίζεται, με cyborg ζωάκια και μία πολύ σημαντική προσθήκη: τους Blood Dragons που αναφέρονται στον τίτλο. Πρόκειται για ευμεγέθεις, πανίσχυρους δράκους που βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας του νησιού και τριγυρνούν ελεύθεροι καταστρέφοντας ό,τι κινείται, είτε με τα σαγόνια τους, είτε με… λέιζερ. Με τη σωστή χρήση δολωμάτων, μπορείτε να τους χρησιμοποιήσετε προς όφελός σας για να καταλάβετε πιο εύκολα τις εχθρικές εγκαταστάσεις, τις οποίες μπορείτε να κυριεύσετε και μέσω stealth ή με τα όπλα σας να πυροβολούν ασταμάτητα. Όπως και στο Far Cry 3, οι επιλογές για την προσέγγιση κάθε αναμέτρησης είναι πολλές και η “on steroids” φιλοσοφία των πάντων τις καθιστά πιο διασκεδαστικές από τον προκάτοχό του.
Τα όπλα μοιάζουν εκ πρώτης όψεως με τα αντίστοιχα του μεγάλου αδελφού, όμως με τις πρώτες αναβαθμίσεις θα δείτε τις διαφορές: laser rifles, φορητά και σταθερά μυδραλιοβόλα, neon τόξα, τετράκανες καραμπίνες με incendiary πυρομαχικά και… κάτι πανίσχυρο που θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μετά το τέλος του campaign καθιστούν το οπλοστάσιο του Blood Dragon αντάξιο του theme του, με τις αναφορές να κάνουν κι εδώ την αθρόα εμφάνισή τους. Άλλη χάρη να πυροβολεί κάποιος με το πιστόλι του Robocop ή την καραμπίνα του Terminator, όπως και να το κάνουμε. Άλλη χάρη και το εκπληκτικό synth soundtrack του παιχνιδιού, που έχει επηρεαστεί από συνθέσεις των Brad Fiedel, John Carpenter και άλλων και είναι από μόνο του λόγος αγοράς του παιχνιδιού, όχι μόνο λόγω της ποιότητας που το χαρακτηρίζει και της πιστότητάς του σε ό,τι αφορά το setting του παιχνιδιού, αλλά και λόγω του εκπληκτικού τρόπου με τον οποίο συνοδεύει τη δράση.
Όσο κι αν ο παράγοντας της νοσταλγίας μπορεί εύκολα να θολώσει την κρίση κάποιου, ειδικά σε ό,τι αφορά έναν τόσο υποκειμενικό τομέα όσο η μουσική, τα κομμάτια των Power Glove είναι πραγματικά ποιοτικά για το είδος τους, ενώ η φειδωλή και καίρια χρήση licensed κομματιών της εποχής είναι απλώς ιδανική. Οπτικά, έχουμε στην ουσία να κάνουμε με ένα reskin του Far Cry 3. Η δράση τοποθετείται και πάλι σε ένα νησί, το μέγεθος του οποίου είναι λίγο μικρότερο από το αντίστοιχο του νότιου νησιού του FC3, με τη μεγαλύτερη διαφορά να εντοπίζεται στην χρωματική παλέτα και όχι στο περιβάλλον αυτό καθαυτό. Όλο το παιχνίδι διαδραματίζεται νύχτα, θυμίζοντας Escape from New York, ενώ γίνεται χρήση έντονων neon χρωματισμών σε σφαίρες, λέιζερ, στολές και πηγές φωτισμού. Επιπλέον, οι κατασκευές είναι μεταλλικές και όχι ξύλινες, ενώ υπάρχουν αρκετοί κλειστοί χώροι κατασκευασμένοι με σαφείς sci-fi επιρροές, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη διάρκεια του campaign. Άξιος αναφοράς είναι ο σχεδιασμός των στολών του παιχνιδιού, που προέρχεται από το συνδυασμό καθημερινών αντικειμένων (κράνη, σκούπες κτλ), ώστε να προκύψει το επιθυμητό look φθηνής sci-fi b-movie. Έτσι, ο οπτικός τομέας αποτελεί και αυτός αρμονικό μέρος του συνόλου, ενώ, παρά την πιθανή κούραση που μπορεί να προκαλέσει το συνεχές σκότος, οι μειωμένες ανάγκες αποτύπωσης λεπτομερειών και draw distance που προκύπτουν έχουν ως αποτέλεσμα ένα υψηλό και ομαλό frame rate, που καθιστά τον τίτλο πολύ πιο playable σε σχέση με την έκδοση του Far Cry 3 στις κονσόλες.
Η διάρκεια του Blood Dragon είναι σχετικά μικρή (περίπου 8 ώρες για 100% ολοκλήρωση), όπως αναμενόταν από την downloadable φύση του, όμως έτσι πετυχαίνει να προσφέρει ένα πραγματικά διασκεδαστικό campaign, που ξεκινάει με μία άτσαλη escort mission, αλλά ανεβάζει τον πήχη σχεδόν αμέσως μετά, με εξαιρετικές αποστολές infiltration και σταδιακή απόσπαση από το template του Far Cry 3, με συνεχή αύξηση της έντασης της δράσης, που οδηγεί σε μία εκπληκτική κορύφωση. Η open world πλευρά εξακολουθεί να έχει νόημα μέχρι να καταλάβετε όλο το νησί και να συγκεντρώσετε όλα τα αντικείμενα, ενώ το κίνητρο για να κάνετε κάτι τέτοιο είναι ισχυρό, λόγω της ανταμοιβής στο τέλος του campaign, την οποία θα σας αφήσουμε να ανακαλύψετε και να χαρείτε μόνοι σας.
Σίγουρα ο αρχικός ενθουσιασμός που προέρχεται από τον παράγοντα της νοσταλγίας καταλαγιάζει λίγο στην πορεία, όμως η ήδη συμπαγής δομή του Far Cry 3, σε συνδυασμό με τις έξυπνες και διασκεδαστικές τροποποιήσεις στους υπάρχοντες μηχανισμούς gameplay και το μεταδοτικό κλίμα χαβαλέ και αυτοπαρωδίας, καθιστούν αυτό το Blood Dragon απαραίτητο στους νοσταλγούς των ταινιών δράσης των 80s, αλλά και σε όσους δεν έλκονται πλέον από τα σύγχρονα FPS που μοιάζουν να έχουν βγει από γραμμή παραγωγής και παίρνουν τον εαυτό τους ίσως πιο σοβαρά από όσο θα έπρεπε. Αν ανήκετε στο target group του παιχνιδιού, πρόκειται ίσως για την πιο αυθόρμητη αγορά videogame που θα κάνετε ποτέ. Αν όχι, αξίζει και πάλι τον κόπο να το αποκτήσετε, για να δείξετε στις υπόλοιπες μεγάλες εταιρείες ότι η φρεσκάδα και η διάθεση για ρίσκο ανταμείβονται.
Σίγουρη αγορά όταν πέσει η τιμή.
Πάρτε κι ένα link για το soundtrack: http://www.youtube.com/watch?v=hPDVKI1mMIQ
Πολύ ωραίο video review. Από τα καλύτερά σας.
Επίσης, το παιχνίδι φαίνεται όντως πολύ ενδιαφέρον. Πάει κι αυτό για μελλοντική αγορά, όταν κάποια στιγμή αξιωθώ να παίξω το FC3 που το έχω installed στο PC και κάθεται...
ασε το FC3 και παίξε αυτό :P παιχνιδάρα από τα λίγα!!!!!
Συμφωνώ με Μήτσο, ειδικά αν είσαι 30+ ;)
Φαίνεται πολύ καλό. Σίγουρα θα το κατεβάσω εφόσον έχω τελειώσει και το Far Cry 3. To soundtrack στην αρχή τουλάχιστον μοιίαζει με το αξεπέραστο soundtrack του Blade Runner. Mου αρέσει γενικώς αυτή η cyberpunkίλα.
Το έπαιξα και όντας παλαίουρας μου άρεσε η καφρίλα. Θα το χτυπήσω στο μέλλον:)
γιατι μου κανει αμαλγαμα αλλων τιτλων ?
Πόρε καφρίλα!!!!!!!!!!!!
Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχουν βγεί.
Με έψησες άπειρα, έχει φύγει =)
πολυ καλο...
Καλη φαση