Ανελέητα και επαναλαμβανόμενα κύματα εχθρών, καθώς και bosses έρχονται προς το μέρος του παίκτη κι εκείνος καλείται να τα αντιμετωπίσει με 2-3 βασικά combos και πενιχρές ειδικές κινήσεις που λανθάνουν εντυπωσιασμού. Σα να μην έφτανε αυτό, οι εχθροί φαίνεται πως είναι αντίγραφα ενός και μόνο καλουπιού, μιας και ο παίκτης σπάνια παρατηρεί την όποια αλλαγή στα μοντέλα και στη συμπεριφορά τους κι αν προσθέσουμε και την ποικιλία (;) των επιθέσεων του Kenshiro, η οποία έχει συρρικνωθεί σημαντικά, τότε σίγουρα η παραγωγή καταφέρνει να βυθίσει τον παίκτη σε έναν καταναγκαστικό λήθαργο με μόνο σημείο αναφοράς τον όρο button mashing. Η μόνη προσθήκη που παραδίδει κάποιο είδος ενδιαφέροντος στο gameplay είναι τα διαφορά scrolls που αποκτά ο παίκτης με την πρόοδό του και τα οποία μπορεί να τα τοποθετήσει τοιούτως στο αντίστοιχο inventory, δημιουργώντας αλυσίδες ultimate nexus που του ενισχύουν σημαντικά τα στατιστικά.
Επιπλέον, θετική εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως όσα scrolls δε χρειάζεται, μπορεί να τα «ρίχνει» σε έναν ειδικό κάδο ανακύκλωσης για να χρησιμοποιηθούν από άλλους παίκτες και αντιστρόφως, κάτι το οποίο ζωντανεύει το sharing στοιχείο και αν μη τι άλλο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λειτουργία. Μία άλλη προσθήκη είναι το stealth στοιχείο που εμφανίζεται σε κάποια sequences και ζητά από τον παίκτη να επιτεθεί πισώπλατα στον εχθρό για να μη γίνει αντιληπτός. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο υλοποιείται το stealth στοιχείο είναι πραγματικά αστείος, αφού η τεχνητή νοημοσύνη φέρεται σα να έχει μυωπία και να φοράει παράλληλα και παρωπίδες, μη μπορώντας να εντοπίσει τον ήρωα αν δε βρίσκεται σχεδόν μπροστά της και/ ή αγνοώντας πλήρως κάθε παρουσία άλλου ήρωα που συντροφεύει τον Kenshiro.
Τα διαθέσιμα modes που μπορεί να επιλέξει ο παίκτης είναι τα Legend και Dream, με το πρώτο να λειτουργεί ως Story Mode που βασίζεται στον κορμό του manga και ομολογουμένως έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πλην των στατικών εικόνων που επιλέχθηκαν ως ο κύριος τρόπος διήγησης. Το Dream Mode είναι πιο προσεγμένο, προσφέροντας τη δυνατότητα επιλογής όλων των διαθέσιμων χαρακτήρων του Manga (συν κάποιων καινούριων), με το online co-op να ολοκληρώνει ευχάριστα τις παροχές του εν λόγω mode. O οπτικοακουστικός τομέας βρίσκεται ένα βήμα πριν το χαρακτηρισμό απαράδεκτος: γραφικά που παραπέμπουν σε προηγούμενη γενιά οικιακών συστημάτων, χοντροκομμένες υφές, lag στην περίπτωση ταυτόχρονης παρουσίας πολλών εχθρών στο πεδίο μάχης, φτωχό animation και ανύπαρκτο art direction, aliasing, κάκιστη camera και επαναλαμβανόμενο soundtrack, είναι τα βασικά συστατικά του. Το μόνο που τον σώζει είναι το, κατά τα άλλα, εξαιρετικό voice acting.
Το KR2 απευθύνεται ξεκάθαρα στους φανατικούς οπαδούς του franchise, οι οποίοι σίγουρα θα εντοπίσουν κάποια βασικά στοιχεία που θα τους κρατήσουν απασχολημένους. Με μόνη διαφορά το Dream Mode, η όλη παραγωγή φαίνεται πως υποφέρει τεχνικά και εν συγκρίσει με τον προηγούμενο τίτλο είναι αισθητά υποδεέστερη. Ο τίτλος διατίθεται ως retail κυκλοφορία για τα PS3 και Xbox 360 αλλά όσοι επιλέξουν να τον αγοράσουν για Wii U θα πρέπει να τον προμηθευτούν ψηφιακά μέσα από τo Nintendo eShop.
Με δεδομένη την τιμή διάθεσης του τίτλου, το Enternity θα πρότεινε ακόμη και στους πιο φανατικούς οπαδούς του Kenshiro να μην προβούν άμεσα σε αγορά του ή, καλύτερα, να το αποφύγουν. Όσοι επιθυμούν μία παρόμοια hack ‘n slash/ beat ‘em up εμπειρία είναι προτιμότερο να επιλέξουν τα One Piece: Pirate Warriors και Dynasty Warriors 7 Empires. Οι υπόλοιποι, μακρυά!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity