Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

The C64 Mini Review

The C64 Mini Review
Μπορεί η δεκαετία του 1980 να ανήκει στο NES και την Nintendo, εμπορικά και δημιουργικά, αλλά κάπου εκεί γύρω, με πιο πολύπλοκο ρόλο η αλήθεια είναι, ήταν κι ένα άλλο σύστημα: Commodore 64. Όπου 64 ήταν ευθεία αναφορά στα KB μνήμης. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για την εποχή στην οποία τα bits του επεξεργαστή δεν είχαν αρχίσει να παίζουν τόσο ρόλο στην επικοινωνία. Περιέργως το The C64 Mini είναι πολύ πιθανό να φτάνει στην αγορά εκμεταλλευόμενο τον ντόρο που προκάλεσαν τα Classic Mini NES και Classic Mini SNES. Κατά μία έννοια, υπάρχει μια περίεργη σχέση ανταποδοτικότητας ανά τις δεκαετίες. Στη θεωρία όλα αυτά βέβαια.

Όπως φαντάζεται κανείς το The C64 Mini είναι ένα απλό σύστημα με όση ισχύ χρειάζεται για καλό emulation του Commodore 64 αλλά και την παροχή μερικών σύγχρονων ευκολιών. Η πρώτη γνωριμία όμως γίνεται πάντα με το hardware, καθώς βγαίνει από τη συσκευασία, κι έτσι θα ξεκινήσουμε κι εδώ.

Το hardware

Φυσικά και το σύστημα είναι μικρογραφία του πραγματικού, ή μια εκ των εκδόσεών του, της πιο αναγνωρίσιμης ευτυχώς, αλλά, παρά το πληκτρολόγιο που βλέπει κανείς πάνω του, πρόκειται για ένα σκαλισμένο κομμάτι πλαστικό χωρίς λειτουργικά πλήκτρα. Θα ήταν και παράλογο, αφού τόσο μικρά πλήκτρα δεν θα βοηθούσαν κανέναν, είναι σίγουρο όμως πως η σκέψη καθενός είναι να δοκιμάσει να τα πατήσει με το που δει το The C64 Mini. Κάτι σαν τις οθόνες που πλέον υποθέτουν όλοι ότι μάλλον είναι αφής άρα καλό είναι να τις αγγίξουν για να δουν τι θα γίνει.

Τα πλαστικά υλικά όμως είναι πολύ καλά, το ίδιο και η απόδοση των λεπτομερειών στο σασί. Δεν θα βγάζει κανείς το σύστημα βόλτα κάθε τόσο, αλλά όποτε το πιάνει στα χέρια του θα μένει ευχαριστημένος. Όσοι είχαν βέβαια Commodore 64 θα παρατηρήσουν μερικές διαφορές. Πρώτη και πιο ανούσια σε πρακτικό επίπεδο, η απουσία του λογοτύπου της Commodore. Δεν πρόκειται για τυχαία παράληψη μιας και η Retro Games δεν έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα για τα πάντα. Δεν αλλάζει κάτι στην πράξη βέβαια, απλά οι παλιοί θα νιώσουν ότι κάτι είναι διαφορετικό από ότι το περίμεναν.



Το ίδιο ισχύει και για τις θύρες. Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς. Είναι πλέον πιο μαζεμένες σε μια μεριά και, βεβαίως, σύγχρονες. Μία θύρα microUSB υπάρχει για την τροφοδοσία με ρεύμα, μια έξοδος HDMI για το αυτονόητο αλλά και δυο θύρες USB 2.0 στο δεξί πλαϊνό τμήμα καταδεικνύουν σε ποια εποχή ανήκει το σύστημα.

Παρέχεται μεν καλώδιο φόρτισης, όχι όμως και φορτιστής. Το μήκος του καλωδίου είναι «ανθρώπινο» και η έλλειψη του φορτιστή δεν είναι και πολύ παράξενη. Φορτιστές USB δίνουν και παίρνουν πια σε κάθε σπίτι αλλά, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν θα χρειαστεί φορτιστή ο χρήστης. Αρκεί να έχει διαθέσιμη τροφοδοτούμενη θύρα USB στην τηλεόρασή του. Κάπου εκεί γύρω υποτίθεται ότι θα είναι και το The C64 Mini όταν χρησιμοποιείται, άρα αυτή είναι η πιο πρακτική οδός.

Το joystick

Μοιάζει με το Competition Pro που άφησε ιστορία αλλά έχει μερικά πλήκτρα παραπάνω. Άλλωστε, από τη στιγμή που δεν είναι δεδομένη η ύπαρξη πληκτρολογίου κάπως πρέπει να καλυφθούν ορισμένα βασικά κενά, πριν χρειαστεί να καταπέσουμε σε εικονικό πληκτρολόγιο που εμφανίζεται επί της οθόνης. Σίγουρα όμως δεν είναι το Competition Pro και δεν το λέμε για καλό. Όσο καλή είναι η εντύπωση που αφήνει η κατασκευή της κεντρικής μονάδας, τόσο κακή είναι εκείνη που αφήνει το joystick. Δεν είναι πως φαίνεται να μην αντέχει, πως θα μας μείνει στα χέρια, ούτε και έχει νόημα να αγγίξουμε θέματα εργονομίας από τη στιγμή που προτεραιότητα έχει μια κάποια πιστότητα στο παρελθόν. Η συναρμολόγηση του ίδιου του μοχλού δεν πείθει πάντως, δεν έχει ανάδραση της προκοπής και ούτε κατά διάνοια δεν έχει τους διακόπτες που βρίσκαμε στο πρωτότυπο. Αυτό σημαίνει πως η απόκριση είναι χειρότερη και η αντίληψη του παίκτη για το αν έγινε αντιληπτή η πίεση προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση ανάγεται μερικώς σε ζήτημα φαντασίας.

Η επίπτωση αυτής της ποιοτικής έκπτωσης γίνεται πολύ γρήγορα αντιληπτή όμως, σε αντίθεση με την ανάδραση του μοχλού, αφού στο game design της δεκαετίας του 1980 η ανακρίβεια είναι κάλλιστα η πρώτη αιτία θανάτου εντός παιχνιδιού. Οι τίτλοι δεν χαρίζονται σε κανέναν, η βελτίωση του παίκτη είναι αγώνας και σε κάθε βήμα, σε κάθε στάδιο αυτού του αγώνα η αίσθηση πως το συγκεκριμένο χειριστήριο τον σαμποτάρει αντί να τον βοηθά είναι σταθερή, δεδομένη, αδιαπραγμάτευτη.



Το ότι δεν παρέχεται και δεύτερο χειριστήριο στη συσκευασία καταλήγει να προκαλεί ανακούφιση. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υποστηρίζεται η χρήση δεύτερου χειριστηρίου άρα και η συμμετοχή δεύτερου παίκτη.

Κάπως έτσι φτάνουμε σε ένα καλό νέο βέβαια. Το συνοδευτικό χειριστήριο δεν είναι το μόνο που υποστηρίζεται. Βέβαια η Retro Games δεν έχει εξηγήσει και σε κανέναν ποια υποστηρίζονται. Δοκιμάζοντας διάφορα συνδέοντάς τα σε μια από τις δύο θύρες USB δεν είχαμε και φοβερή επιτυχία, με εξαίρεση το DualShock 4. Υποτίθεται πως αναμένεται καλύτερη υποστήριξη εναλλακτικών, αλλά, σε κάποιο βαθμό πρέπει να βελτιωθεί και η σχέση του συστήματος με το χειριστήριο του PS4. Διότι η συμβατότητα παρέχεται, η αντιστοίχιση των πλήκτρων όμως δεν ακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο πλάνο, άρα άλλοτε βολεύει κι άλλοτε όχι. Κάθε περίπτωση θέλει και μια κάποια συνήθεια, αφού δεν μπορεί να αλλάξει ο χρήστης την αντιστοίχηση λειτουργιών/πλήκτρων.

Το πληκτρολόγιο

Ποιο πληκτρολόγιο; Για κάποιο λόγο υπάρχει και δεύτερη θύρα USB (αν και δεν είναι αυτός ο μόνος). Υποστηρίζεται η σύνδεση συμβατικού πληκτρολογίου. Δεν είναι ότι θα πιάσει τόπο σε games, αλλά θα φανεί παρακάτω η χρησιμότητά του.



Η εικόνα

Η εικόνα που δίνει το The C64 Mini σε οθόνη έχει ανάλυση 720p. Φυσικά και παρέχονται διαφορετικές ρυθμίσεις προβολής, από pixel perfect μέχρι ό,τι μπορεί να θυμίσει οθόνη CRT, ενώ υποστηρίζονται και προσαρμογές σε διαφορετικές αναλογίες οθόνης, δηλαδή 4:3 και 16:9. Αυτονόητα η δεύτερη είναι και η πιο αφύσικη για τα δεδομένα του περιεχομένου, αλλά ό,τι προτιμά κανείς. Επιστρέφοντας στην ανάλυση, δεν είναι περίεργο που δεν κινείται πιο ψηλά. Η πρωτότυπη ανάλυση του περιεχομένου είναι 320X200 άρα κανένα άλμα δεν πρόκειται να κάνει θαύματα. Συν τοις άλλοις κάθε τηλεόραση έχει το δικό της scaler οπότε όλο και κάτι γίνεται σε κάθε περίπτωση. Δεν έχει νόημα να μιλάμε για θολούρα σε περίπτωση αναντιστοιχίας αναλύσεων, αφού στα games της εποχής η αναπαράσταση οποιουδήποτε με ένα μάτσο pixels απαιτούσε και κάμποση φαντασία για να πιάσει τόπο.

Ο ήχος

Ο ήχος είναι ο ήχος…της εποχής. Βέβαια αυτό σημαίνει κατιτίς παραπάνω όταν μιλάμε για Commodore 64, αφού ξεχώριζε και τότε για τον επεξεργαστή ήχου που χρησιμοποιούσε. Οπότε έγινε και λίγη δουλειά παραπάνω ώστε να διατηρηθεί η πιστότητα στα τότε ηχητικά δεδομένα και το αποτέλεσμα ακούγεται και είναι πετυχημένο. Οι παλαιότεροι θα κλείσουν μάτια, θα ακούσουν και θα θυμηθούν πολλά πριν καν αναρωτηθούν τι να παίξουν από τα 64 διαθέσιμα παιχνίδια.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • nkav64
    • Μαγεία, νοσταλγία, δάκρυα. Πέρασα 8 χρόνια με αυτό το ιερό τέρας του gaming και κάθε στιγμή ήταν μοναδική. Δεν μπορώ να καταλάβω σε τι χρησιμεύουν τόσα πλήκτρα στο πίσω μέρος του χειριστηρίου, που λογικά για φιγούρα τα έχουν βάλει. Όσο για τη Basic, όντως ήταν από τις πλέον δύσκολες. Έμοιαζε περισσότερο με γλώσσα μηχανής. Συνεχείς εντολές Peek και Poke. Θυμάμαι κάθε μήνα περιμέναμε τα προγράμματα που δημοσίευαν τα ξενόγλωσσα περιοδικά της εποχής. Zzzap64!, Commodore Format. Ένα από αυτά είχε οδηγίες πως να συνδέσεις λαμπάκια σε μια απο τις θύρες και να αναβοσβήνουν στο ρυθμό της μουσικής. Εντυπωσιακό.

      • yaponvezos
      • Τα έχει για shortcuts στο μενού βασικά. Nothing fancy.

    • Lonas
    • Για τη διαδικασία του loading φαντάζομαι ότι ήθελαν να διατηρήσουν τη δυσκολία του πρωτότυπου. Υπήρχαν και χειρότερες διαδικασίες πάντως τότε :)

    • vonzuchter
    • o Θρυλικοτερος και ΜΑΚΡΑΝ ο πιο πετυχημενος Home Computer των 80'ς και ο αδιαμφισβητητος βασιλιας της εποχης των 8bit. Πραγματικα πως καταφερε η Commodore να χρεωκοπησει μετα απο αυτο και την Amiga 500 ειναι αποριας αξιον πρεπει οι τυποι να παρουν οσκαρ βλακειας. Δυστυχως εχω ζησει αυτον τον υπολογιστη μονο μεσω emulator ημουν πολυ μικρος οταν ειχε πρωτοκυκλοφορησει και την 8bit γενια την εζησα μεσω του Amstrad 6128 και του Master System. Θυμαμαι ομως βαθη δεκαετιας 90 , νομιζω 1990 ειχα ενα φιλαρακι στο περιστερι που ειχε στο καμαρακι στη ταρατσα του εναν C64 που ενω ηταν ηδη 8 ετων ( με δεδομενο το ποσο γρηγορα αναπτυσοταν η τεχνολογια τοτε μιλαμε για ετη φωτος αποσταση απο το 1982 που βγηκε ο C64) και εντελως ξεπερασμενο τεχνολογικα , εκανε κυριολεκτικα παπαδες θυμαμαι ειχε και καρτα ραδιοφωνου ακομα...

    • vonzuchter
    • γενικα η 8bit εποχη ηταν η καλυτερη... τοτε αναγκαζομασταν να μαθουμε τεχνικα πραγματα , να μαθουμε να χρησιμοποιουμε τα πρωτογονα "λειτουργικα" συστηματα , να μαθουμε basic.. και σε ηλικιες 9 10 και 12 ετων.... σημερα ολα γινονται με το δαχτυλακι αυτοματα. Θυμαμαι 14 ετων ηξερα να χρησιμοποιω τις shell command του AmigaOS καθομουν και ξενυχτουσα , ειχα μαθει το Unix , και μικροτερος σε ηλικια 9 και 10 ετων καθομουν και επαιζα με την basic του 6128... σημερα τα παιδια απλα δεν ασχολουνται και καθολου παραξενο διοτι δεν υπαρχει λογος να ασχοληθουν. Ολα ειναι τοσο απλοποιημενα

    • nkav64
    • Γράφεις πρόγραμμα 500 γραμμές και στο τέλος, πριν αποθηκεύσεις, προσθέτεις τη μαγική εντολή που σου είπε ο φίλος σου, SYS64738...

The C64 Mini Review - Σελίδα 2

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!

Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity