Τα καλύτερα indie games του 2013

Ο ορισμός του indie developer είναι φαινομενικά απλός και αναφέρεται σε ομάδες ανάπτυξης που δεν έχουν εξαγοραστεί από κάποιον publisher. Από εκεί και πέρα όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και κάθε ανεξάρτητος developer δεν λειτουργεί κάτω από τις ίδιες προϋποθέσεις (για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να κάνει συμφωνία με κάποιον publisher για κάποιο χρονικό διάστημα), οπότε δύσκολα θα βρείτε δύο λίστες indie games που να μοιάζουν μεταξύ τους. Να είστε σίγουροι πάντως ότι θα βρείτε πολλές ελλείψεις στο συγκεκριμένο top 10, ακόμη κι αν λάβουμε υπόψη τα «άξια αναφοράς», λόγω του τεράστιου αριθμού των εν λόγω τίτλων και της μικρής -έως μηδαμινής- προώθησης που δέχονται συνήθως. Όσο για την κατάταξη, είναι εξ ορισμού κάτι αφηρημένο και υποκειμενικό στα υπόλοιπα top 10, εδώ όμως αυτό ισχύει ακόμη πιο έντονα λόγω της ιδιαίτερης φύσης των περισσότερων ανεξάρτητων κυκλοφοριών. Προτείνουμε λοιπόν να δείτε τη συγκεκριμένη λίστα σαν μια ευκαιρία να ρίξετε μια ματιά σε τίτλους που μπορεί να σας έχουν διαφύγει για τους προαναφερθέντες λόγους, παρά σαν οτιδήποτε άλλο.

Η ουσία είναι ότι πρόκειται πλέον για ένα τμήμα της βιομηχανίας που γνωρίζει τεράστια άνθηση, λόγω της ευρείας διάθεσης προσιτών game engines (όπως η Unity) και της ενισχυμένης υποστήριξης που λαμβάνουν πλέον οι developers αυτοί από Sony, Microsoft, Nintendo και Valve. Ήδη λοιπόν οι δύο τελευταίες χρονιές είχαν εξαιρετικό output και το ίδιο ισχύει και για φέτος, όμως όλα δείχνουν ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια οι ανεξάρτητες ομάδες ανάπτυξης θα παίξουν ακόμη πιο σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τοπίου της βιομηχανίας.

Άξια αναφοράς
140
Amnesia: A Machine for Pigs
Antichamber
Anomaly 2
ArmA III
Bit.Trip Presents… Runner 2: Future Legend of Rhythm Alien
Card Hunter
CastleStorm
Chaos on Deponia
Contrast
Desktop Dungeons
Device 6
Divekick
Divinity: Dragon Commander
Dungeon Dashers
Dyad
Eldritch
Element4l
Goodbye Deponia
Guacamelee!
Gunpoint
Kentucky Route Zero Act I & II
Monaco: What’s Yours Is Mine
NightSky
Nihilumbra
Proteus
Race the Sun
Rogue Legacy
Rymdkapsel
Samurai Gunn
Sanctum 2
Sang-Froid: Tales of Werewolves
Shadowrun Returns
Sokobond
Starseed Pilgrim
State of Decay
Surgeon Simulator 2013
Switch Galaxy
Teslagrad
The Bridge
The Dark Eye: Memoria
The Swapper
The Wolf Among Us: Episode 1 – Faith
Thomas Was Alone
Toki Tori 2+
Towerfall
Velocity Ultra
Volgarr the Viking
Year Walk

Διαβάστε επίσης:
Τα καλύτερα Nintendo 3DS games του 2013
Τα καλύτερα PlayStation Vita games του 2013
Τα καλύτερα Xbox 360 games του 2013
Τα καλύτερα PlayStation 3 games του 2013
Τα καλύτερα Wii U games του 2013
Τα καλύτερα PlayStation 4 games του 2013
Τα καλύτερα Xbox One games του 2013
Τα καλύτερα PC games του 2013
Τα καλύτερα Indie games του 2013
Τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς (ασχέτως format)

Ξεκινάμε με το No 10...

No 10: Valdis Story: Abyssal City

Ένα παραδοσιακό Metroidvania είναι πάντα καλοδεχούμενο, ειδικά όταν είναι τόσο καλοφτιαγμένο όσο το Valdis Story: Abyssal City. Το εξαιρετικό artwork, το βαθύ σύστημα μάχης και το συμπαγές RPG υπόβαθρο σημαίνουν ότι η διασκέδαση στο Valdis Story δεν προέρχεται μόνο από τον παράγοντα της νοσταλγίας.

No 9: Don’t Starve

Ένα open world survival game από την Klei Entertainment, στο οποίο θα πρέπει να επιβιώσετε σε ένα πραγματικά αφιλόξενο περιβάλλον, αντιμέτωποι με τα στοιχεία της φύσης και διάφορους εχθρούς. Για να αυξήσετε τις πιθανότητες επιβίωσής σας θα πρέπει να συλλέξετε και να κατασκευάσετε αντικείμενα, εργαλεία και κατασκευές. Αν δεν τα καταφέρετε… πάλι από την αρχή.

No 8: Papers, Please

Είστε ελεγκτής στα σύνορα ενός φανταστικού κομμουνιστικού κράτους και καθορίζετε ποιος θα περάσει και ποιος όχι. Αν αυτό ακούγεται ως το πιο βαρετό video game concept όλων των εποχών, απλώς ρίξτε μια ματιά στο Papers, Please και δείτε πώς ακόμη και η γραφειοκρατία μπορεί, στα χέρια ενός έξυπνου developer, να αποτελέσει μέσο κοινωνικής κριτικής και εθιστικού gameplay.

No 7: Stick It to the Man

Όταν ένα παιχνίδι συνδυάζει στοιχεία από τα Monkey Island, Psychonauts και Tearaway, δύσκολα μπορεί να αποτύχει. Πράγματι, το ιδιαίτερα αξιόλογο αυτό αμάλγαμα από την Ripstone Games όχι μόνο στέκεται στο ύψος των προσδοκιών που δημιουργείται από τις πηγές έμπνευσής του, αλλά καταφέρνει να ξεχωρίσει λόγω της χιουμοριστικής γραφής, των έξυπνων γρίφων και της ιδιαίτερης αισθητικής του.

No 6: Brothers: A Tale of Two Sons

Δύο αδέρφια μαθαίνουν από το γιατρό του χωριού πως ο μόνος τρόπος για να σώσουν τον άρρωστο πατέρα τους είναι το ψάξουν και να βρουν το νερό από το Δέντρο της Ζωής. Έτσι αρχίζει το ταξίδι τους κατά το οποίο θα περάσουν από χωριά, σπηλιές, βουνά, κάστρα και άλλα πολύ όμορφα τοπία τα οποία γίνονται ολοένα και πιο παράξενα. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο χειρισμός του παιχνιδιού στην ουσία καταφέρνει να αποτελέσει αποτελεσματικό εργαλείο αφήγησης, αφού, με τον ταυτόχρονο έλεγχο των δύο αδελφών με ένα χειριστήριο συμβολίζει την πνευματική τους σύνδεση.

Brothers: A Tale of Two Sons review

No 5: Steamworld Dig

Το SteamWorld Dig ήρθε από το πουθενά στο eShop του 3DS και αποτελεί μία από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς. Συνδυάζοντας στοιχεία από το Metroid, το Mr. Driller, το Minecraft και το Spelunky, το εκπληκτικό αυτό indie game μπορεί να είναι μικρό, αλλά ο αντίκτυπός του είναι πολύ μεγαλύτερος από τη διάρκειά του.

No 4: Gone Home

Τόσα και τόσα ευφάνταστα settings έχουμε επισκεφθεί όλοι στα πλαίσια της gaming πορείας μας, όμως η Fullbright Company ότι το πιο ενδιαφέρον από όλα θα μπορούσε να είναι το ίδιο μας το σπίτι. Το Gone Home βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην εξερεύνηση ενός σπιτιού για την εξέλιξη του σεναρίου του και καταφέρνει με αυτό τον τρόπο να παρέχει μία από τις πιο αξιομνημόνευτες εμπειρίες φέτος.

No 3: Resogun

Με ρίζες που μπορούν να εντοπιστούν πίσω στο Defender, το Resogun αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη της αρχικής λίστας κυκλοφοριών του PlayStation 4. Ο τίτλος της Housemarque, που είναι διαθέσιμος δωρεάν στους συνδρομητές PS Plus, αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα side-scrolling (ή μάλλον… cylindrical scrolling) shooter που, πέρα από την προϊστορική πηγή έμπνευσής του, δανείζεται στοιχεία και από τα Super Stardust και Geometry Wars. Το αποτέλεσμα είναι ο ορισμός του εθισμού, ένα παιχνίδι που θα ξεκινάτε για να περάσετε την ώρα σας στην αναμονή της εγκατάστασης των «μεγάλων» παιχνιδιών, αλλά θα καταλήγετε να ασχολείστε μαζί του για πολύ περισσότερη ώρα από όση υπολογίζατε. Αν και είναι μικρό σε μέγεθος και διάρκεια, ο παράγοντας του score attack εξασφαλίζει διάρκεια ζωής μεγαλύτερη από εκείνη του τερματισμού του, ενώ η πρωτότυπη χρήση voxels για τον οπτικό τομέα δεν είναι ακριβώς next-gen, αλλά θα γεμίσει την οθόνη σας με εντυπωσιακά 60fps πυροτεχνήματα.

Resogun review

No 2: Path of Exile

Ένα free-to-play action RPG που δείχνει το δρόμο στους υπόλοιπους τίτλους που ακολουθούν τη συγκεκριμένη τιμολογιακή πολιτική και χαρακτηρίζεται από τέτοιο βάθος και ποιότητα περιεχομένου που μπορεί άνετα να συγκριθεί με τους καθιερωμένους τίτλους του είδους -και σε πολλές περιπτώσεις να τους ξεπεράσει. Είναι πιο «παραδοσιακό» σε σχέση με τα πειραματικού τύπου indie games που κυριαρχούν στη λίστα, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτό που θα χαρίσει τις περισσότερες ώρες διασκέδασης σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Path of Exile review

No 1: The Stanley Parable

Η ουσία ενός indie game είναι η δυνατότητα πειραματισμού και το Stanley Parable μετουσιώνει αυτή την φιλοσοφία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υλοποιώντας μία πανέξυπνη και καλογραμμένη σάτιρα επάνω στις δυνατότητες επιλογής που μας παρέχουν τα σημερινά video games. Κάθε κίνηση του παίκτη αποτελεί αντικείμενο σχολιασμού από τον πανταχού παρών αφηγητή, ο οποίος δε θα διστάσει να σας «κράξει» εάν πάτε κόντρα στις εντολές του, ενώ το φαινομενικά καθημερινό και στείρο περιβάλλον του γραφείου παρέχει μία πληθώρα πιθανών αφηγηματικών κατευθύνσεων.

Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077