Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
* ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Ορυχείο: To Remake του FFVII και η διαλεκτική της νοσταλγίας

*
Στο νέο Ορυχείο ο Ηλίας Παππας αναμετράται με το παρελθόν και το μέλλον του Final Fantasy VII Remake και θέτει τα ερωτήματα που δεν έθεσε κανεις.

Διάρκεια ανάγνωσης: 20

Ποιος δεν θυμάται τη σκηνή; Ένας λαχανιασμένος Cloud να τρέχει μέσα στα φλεγόμενα σοκάκια του Nibelheim, κοιτώντας με απόγνωση δεξιά και αριστερά. Είναι η στιγμή που το χειριστήριο ιδρώνει στα χέρια, η στιγμή που ο παίκτης αισθάνεται ότι κάτι ανεπανόρθωτο έχει συμβεί, αν και ακόμα δεν το έχει βιώσει. Αυτό το προαίσθημα μπορεί να έρχεται από το δημιουργό που ετοιμάζεται να παρουσιάσει κάτι πρωτόγνωρο. Ή μπορεί να προέρχεται από την κονσόλα που βρυχάται για πρώτη φορά με ένα τεχνολογικό μένος εκτός ορίων. Ή μπορεί απλά να είναι το καρδιοχτύπι του παίκτη που σα μετρονόμος τον οδηγεί σε ένα συναισθηματικό κρεσέντο άνευ προηγουμένου.

Εκεί, σε αυτό το μεγαλειώδες τρίπτυχο μεταξύ του ταλέντου του Hironobu Sakaguchi, του οράματος του Ken Kutaragi και της απόλυτης ένωσης του παίκτη, όλα είναι έτοιμα για τη μητέρα των μαχών. Εκεί, σε αυτό το τρίπτυχο, ο Sephiroth, με τις φλόγες να χορεύουν στο Masamune, σκοτώνει αδιάφορα δύο ακόμα αθώους πολίτες. Εκεί, όταν όλα είναι έτοιμα, όταν όλα είναι αρμονικά συνδεδεμένα, γυρίζει την πλάτη του αδιάφορος μέσα στις φωτιές και σιγά σιγά εξαφανίζεται, δίχως καν να ενδιαφέρεται για την ιστορική στιγμή που λαμβάνει χώρα. Ακόμα και αυτή του είναι ανούσια, ανόητη.

Αυτή η στιγμή είναι που ο Sephiroth γίνεται μεγαλύτερος από την κονσόλα, το παιχνίδι, τον παίκτη. Η στιγμή που αφήνεις το χειριστήριο κάτω και συνειδητοποιείς ότι τίποτα ποτέ δεν θα είναι πια το ίδιο. Είναι μια στιγμή που η βαρύτητά της δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή και ενώ δεν συγκρίνεται -επιφανειακά- με το σοκ του θανάτου της Aerith, μετά από τόσο καιρό και με το σοφό μάτι του χρόνου, γίνεται κατανοητό ότι αυτή είναι η πραγματική στιγμή που τα videogames περνάνε στη σύγχρονη εποχή: η στιγμή που ένας χαρακτήρας είναι αρκετά πολύπλοκος ώστε να σπάσει τα δεσμά του hardware και του software και να μείνει, με απόλυτη βεβαιότητα, στην ιστορία.



Η εμπειρία του Final Fantasy VII ήταν και παραμένει κάτι ξεχωριστό. Όσοι από εμάς είχαμε ξεκινήσει την πορεία μας στα videogames πολύ νωρίτερα μπορεί να μην ήταν ο πρώτος μας έρωτας αλλά, δίχως άλλο, ήταν κάτι που μας χάραξε βαθιά. Όσοι, από την άλλη, ξεκίνησαν την πορεία τους μαζί του θα αισθάνονται αναμενόμενα ακόμα ισχυρότερο το δεσμό. Όσοι, τέλος, το γνώρισαν αργότερα και κατάφεραν να εκτιμήσουν τι κατάφερε, το έχουν στην καρδιά τους σαν έναν έρωτα που έζησαν στα γεράματα, με ό,τι συνέπειες φέρνει κάτι τέτοιο. Η ιστορία, δικαίως, το έχει συνδέσει με την κυριαρχία του PlayStation, ενώ ο μύθος με την εκδίκηση της Sony στην προδοσία της Nintendo.

Και τα κατάφερε όλα αυτά δίχως να είναι το καλύτερο JRPG στην ιστορία (μιας και ο τίτλος αυτός ανήκε τότε -και ίσως και σήμερα ακόμα- στο Chrono Trigger), αλλά ούτε και το καλύτερο στη σειρά μιας και υπολείπεται των Final Fantasy VI, Final Fantasy IX και Final Fantasy X. Παρόλα αυτά, όμως, η ιστορική συγκυρία της κυκλοφορίας του και η πολυπλόκαμη επιρροή του το έχουν καταστήσει έναν από τους σημαντικότερους και πιο αγαπημένους τίτλους όλων των εποχών. Τόσο, μάλιστα, που η Square Enix προσπάθησε με πάμπολλους τρόπους να το κρατήσει στην επιφάνεια όλα αυτά τα χρόνια, με αποκορύφωμα φυσικά το πρόσφατο Final Fantasy VII Remake.

Όπως τότε, έτσι και τώρα, ο τίτλος της Square Enix έρχεται για να θέσει ορισμένα σημαντικά ερωτήματα. Τότε ρωτούσε ποιο είναι το κινηματογραφικό όριο των videogames, ποια είναι πραγματικά τα τεχνολογικά τους σύνορα και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αφηγηματική τους δεινότητα. Οι απαντήσεις που είχε δώσει, για την εποχή τους, ήταν ξεκάθαρες και τρανταχτές. Τώρα, δυστυχώς, θέτει πολύ διαφορετικά ερωτήματα και όσο κι αν έσκαψε το Ορυχείο δεν κατάφερε να βρει ικανοποιητικές απαντήσεις. Ο βασικός λόγος είναι ότι οι απαντήσεις αυτές, όσο φανερές και να είναι εκ πρώτης όψεως, είναι ιδιαίτερα πολύπλοκες σε νοηματικό βάθος, διότι εμπλέκεται το συναίσθημα σε μεγάλο βαθμό.

Έτσι, αυτήν τη φορά, αποφάσισα να παραθέσω τα εργαλεία του Ορυχείου και να ρωτήσω εσάς πώς θέλετε να τα χρησιμοποιήσετε, θέτοντάς σας ορισμένα βασικά ερωτήματα για το Final Fantasy VII Remake, που εύχομαι να τα απαντήσετε με σχόλια, όσο εκτεταμένα και να είναι αυτά. Ο στόχος είναι να βοηθήσετε το Ορυχείο να φτάσει σε όσο το δυνατόν ασφαλέστερα συμπεράσματα για το τι σημαίνει το FVIIR για τη βιομηχανία σήμερα, πώς το αντιμετωπίσαμε και γιατί, καθώς και τι μας λέει για το θέμα της κριτικής, της νοσταλγίας και της εμπορικής δύναμης ενός brand. Οι ερωτήσεις είναι ειλικρινείς και δεν αποσκοπούν να κρίνουν τι αρέσει στον καθένα και τι όχι. O σκοπός τους είναι αυτός που είναι πάντα για κάθε Ορυχείο: η ειλικρινής κουβέντα για τα videogames και η εις βάθος ανάλυση.

Ναι, από ό,τι καταλάβατε, θα το κάνουμε μαζί το σκάψιμο αυτήν τη φορά κι όπου βγούμε.

Το ερώτημα της υποκρισίας
Το FVIIR ανακοινώθηκε επίσημα στην Ε3 του 2015. Οι φήμες για την ανάπτυξή του όμως είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, όταν η Square Enix παρουσίασε κατά τη διάρκεια της Ε3 του 2005 την εισαγωγή του κλασικού τίτλου ως tech demo για το PS3. Αναμενόμενα, οι απαιτήσεις του κοινού για ένα remake άρχισαν να μεγαλώνουν, μιας και ήταν φανερό ότι και η ίδια η Square Enix δοκίμαζε τα νερά. Το τελικό πράσινο φως δόθηκε στους Yoshinori Kitase, Tetsuya Nomura και Kazushige Nojima το 2015. Παρόλα αυτά, τίποτε δεν ήταν ξεκάθαρο, αφού ο Nomura δεν ήξερε καν ότι ήταν ο σκηνοθέτης του τίτλου και το ανακάλυψε τυχαία σε μια εσωτερική παρουσίαση. Παράλληλα δεν υπήρχε πλάνο για τους διαθέσιμους πόρους ή σχεδιασμός για το πόσο μεγάλη ή μικρή θα ήταν η ομάδα.

Ο πρώιμος αυτός χαμός δημιούργησε επίσης πολλή εσωτερική κουβέντα για την πορεία που έπρεπε να πάρει το FFVIIR, μιας και η αρχική πρόθεση της εταιρείας ήταν να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του κοινού, το οποίο επιθυμούσε ένα κλασικό remake με μοντέρνα σχετικά γραφικά και διάφορες περιφερειακές βελτιώσεις στο σχεδιασμό. Αυτό βέβαια δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, καθώς η Square Enix αποφάσισε να εκμοντερνίσει το σύστημα μάχης ώστε να είναι πιο κοντά στις σύγχρονες ευαισθησίες και στα action RPG. Έχοντας ανακοινώσει πια τον τίτλο που είναι πλέον υπό ανάπτυξη σε εξωτερική ομάδα (CyberConnect2), τα πρώτα δείγματα τρομοκρατούν τον Nomura, ο οποίος αποφασίζει να συνεχίσει την ανάπτυξή του μέσα στην Square Enix.



Με δύο οικονομικά έτη (2017 και 2018) να έχουν δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα για την Square Enix και, παράλληλα, με το κόστος της σύστασης του νέου στούντιο Luminous Productions να κλιμακώνεται λόγω του R&D, η εταιρεία αποκαλύπτει τέλη του 2017 ότι, τελικά, το trailer που είχαμε απολαύσει στην επίσημη ανακοίνωση το 2015 δεν είναι αληθινό. Το φημολογούμενο remake δεν είναι… remake ολόκληρου του κλασικού τίτλου αλλά μόνο το πρώτο μέρος μιας πιθανά επερχόμενης σειράς. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι ήταν αδύνατο να δημιουργηθεί ολόκληρος ο κλασικός τίτλος ως ένα remake διότι δεν υπήρχαν οι πόροι, κάτι που είναι αρκετά ευάλωτο ως επιχείρημα μιας και η εταιρεία έχει ήδη ξοδέψει δέκα χρόνια στην ανάπτυξη του FFXV, ενώ πολύ πιο πολύπλοκοι τίτλοι όπως το The Witcher 3 και το Red Dead Redemption 2 είχαν κύκλο ανάπτυξης έξι και εφτά χρόνων αντίστοιχα, καθόλου μακριά δηλαδή από τα πέντε που εν τέλει χρειάστηκε η εταιρεία για τη δημιουργία -απλώς- των πρώτων χοντρικά πέντε ωρών του κλασικού.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • KaPandice
    • Αρχικά συγχαρητήρια για άρθρο σου. Στο θέμα πληροφορίας είναι άκρως δημοσιογραφικό.

      Στο θέμα άποψης διαφωνώ κάθετα. Για αυτό είναι οι απόψεις στο κάτω κάτω. Πολλά από τα πράγματα που αναφέρεις είναι λες και δεν έχεις καταλάβει το σενάριο του παιχνιδιού ή απλά δεν το έχεις παίξει. Το FF7R είναι συνέχεια του Advent Children. Φαίνεται ξεκάθαρα σε πολλά σημεία και η ύπαρξη των Whispers είναι απλά ένας τρόπος που το βλέπεις.
      Λες για τα μέλη της Avalance. Δεν αναφέρεις ότι στο Original είσαι μαζί τους για 25 δευτερόλεπτα σε μία αποστολή και άλλα 15 σε μία άλλη. Αυτή είναι η σχέση σας. Εδώ χτίζεις κανονική σχέση μαζί τους. Δίνεις όντως δίκιο σε μερικά πράγματα στην Avalance και δεν τους θεωρείς απλά εξτρεμιστές όπως, λόγω ελάχιστων πληροφοριών, γίνεται στο original.
      Ζεις μέσω των side quests την Midgar. Τι περνούσαν οι κάτοικοί της. Γιατί η Shinra είναι ο κακός... Όχι όπως στο Original που "ε εντάξει κακοί είναι μωρέ... Αλλά και οι δικοί μας είναι".
      Στο ff7r βλέπεις το Impact την εκρήξεων. To ακούς σε κάθε αδιάφορο διάλογο (δεν ξέρω τι συμβαίνει στην Αμερικάνικη έκδοση, πάντως τα Ιαπωνικά μου με βοήθησαν να καταλάβω ότι συμβαίνει όντως στην Ιαπωνική). Στο original όχι τόσο όσο ίσως θα έπρεπε.
      Αναφέρεις για τον θάνατο του Zack. Για μένα ίσως η πιο σημαντική στιγμή του 7. Ειδικά ο τρόπος που παρουσιάζεται στο Crisis Core αλλά και στο OVA είναι απίστευτος. Δεν σου αλλάζει πράγματα. Σου προσθέτει πράγματα. Είναι συνέχεια. Δεν είναι remake της ιστορίας.

      Gameplay
      Έχει θέματα. Όντως έχει. Αλλά το τελευταίο είναι τα Side Quests. Αυτά απλά σου έχουν αλλάξει το ατελείωτο και ανόητο lvl up των rpg της δεκαετίας του 90. Τπτ περισσότερο τπτ λιγότερο. Ούτε αναγκαστικό είναι, ούτε τπτ. Εμείς επιλέγουμε να κάνουμε (και να κάναμε ) και τα δύο για να δούμε παραπάνω περιεχόμενο. Στο original είναι κάποια skills, στο ff7r είναι δέσιμο με τους χαρακτήρες.
      Οι μάχες έχουν όντως θέματα. Όχι σαν μάχες, αλλά με την κάμερα, όπως πολύ σωστά αναφέρεις.
      Το θέμα linear ή όχι, δεν μπορούσε να είναι αλλιώς. Ειδικά με αυτά που λες αναιρείς κάποια άλλα. Σε ενοχλούν οι αλλαγές, αλλά θα ήθελες να μην είναι linear. Που το original στο ίδιο σημείο ακριβώς, είναι πιο linear....

      Συμπέρασμα
      Φαίνεται ότι δεν έχεις εντρυφήσει στον κόσμο του FF7 γενικά. Το συγκρίνεις με άλλα ff λες και είναι κάτι που μπορεί να γίνει. Μάλιστα λες (με τρόπο λες και είναι αντικειμενική άποψη) ότι είναι χειρότερο από το 6, το 9 και το 10... Δεν σχολιάζω καν... Με το 9 μόνο μπορούν να μπουν στην ίδια πρόταση. Με τα άλλα δύο...
      Για μένα και ευτυχώς για πολύ περισσότερους από εσάς (τους πολέμιους εννοώ, nohate) είναι τρομερή επιλογή και το σενάριο και οι προσθήκες στο Gameplay και ευχαρίστως θα πλήρωνα πολλά ακόμα μέρη του. Όχι 3 (που ανακριβώς αναφέρουν πολλοί), αλλά 13. Όπως κάνω για κάθε καλό παιχνίδι, είτε αυτό λέγεται Metal Gear, είτε GOW, είτε LoU. Το μεγάλο κακό είναι ότι το ονόμασαν Remake. Και εκεί πατάτε όλοι εσείς που δεν καταλάβατε τη σύλληψη και μπορείτε να λέτε ότι λέτε.

      • Talk Show Host
      • Σε ευχαριστώ για τα σούπερ σχόλια, τέτοια περιμένω για την κουβέντα, να είσαι καλά. Το FFVII είναι μέσα στα τοπ 5 παιχνίδια μου και ήμουν 22 χρονών όταν βγήκε. Έχω δει δηλαδή όλη την εξέλιξη της σειράς. Απλά πιστεύω ότι σαν συνολική εμπειρία το IX είναι πιο φιλόδοξο μηχανικά και αφηγηματικα με τα Active Time Events και έχει καλύτερο γράψιμο. Το VI απλά το θεωρώ καλύτερo γιατί θεωρώ ότι έχει πιο ολοκληρωμένο καστ και τον Kefka, ενώ η μελαγχολική θεματική και στην ιστορία είναι μαεστρική. To FFX το θεωρώ καλύτερο κυρίως μηχανικά και με καλύτερους συνολικά χαρακτήρες. Καμία αντικειμενικότητα στο σχόλιό μου, όλα απόψεις είναι. Παρόλα αυτά, και αυτό το λέω, κανένα δεν είναι πιο ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ από το FFVII. :) Αλλά θεωρώ, και νομίζω ότι τουλάχιστον προτάσσω λογικά επιχείρηματα, ότι η SE το εκμεταλλεύτηκε με το χειρότερο τρόπο αυτή τη στιγμή. Όλα για κουβέντα είναι, αυτό είναι και το ωραία με το games.

        • KaPandice
        • Σε ευχαριστώ που το πήρες καλά και δεν παρεξηγήθηκες. Μ' αρέσει η συζήτηση γενικά και είπα να εκφράσω την άποψή μου. Ελπίζω να είδες και τη δική μου οπτική. Εννοείται ότι δεν είμαστε αντικειμενικοί. Ειδικά όταν πρέπει απλά να μιλήσουμε.

      • Talk Show Host
      • Καμία παρεξήγηση, έκανες κουβέντα, όχι επίθεση. Και φυσικά την είδα την οπτική σου και μπορεί να έχεις δίκιο σε μερικά, όπως εγώ σε άλλα. Αλήθεια ρωτάω την κοινότητα την άποψή της γιατί δεν έχω ικανοποιητικές απαντήσεις από μένα για... μένα. Αυτός είναι ο σκοπός του Ορυχείου, ανάλυση και σκάψιμο να φτάσουμε κάπου που όλοι ωφελούμαστε από ώριμη κουβέντα. Το FFVII είναι μεγάλη μου λατρεία κι έτσι, άρθρα σαν αυτό, με τόση έρευνα, είναι από αγάπη για τον Sakaguchi και τον τίτλο φυσικά. Σούπερ σχόλια έκανες και πάλι, να είσαι καλά και χαίρομαι που το απολαμβάνεις. :) Ίσως τα σχόλια της κοινότητας με βοηθήσουν και μένα να δω κάποια πράγματα διαφορετικά.

      • yaponvezos
      • Γιατί όμως να αξιολογηθούν τα side quests με βάση το τι ίσχυε στο πρωτότυπο και όχι με βάση το τι εστί καλό side quest τη σήμερον;

        • Talk Show Host
        • Αυτό είναι ο πυρήνας των ερωτημάτων που θέτω. Μοιάζει μερικές φορές ως το πιο εύκολο κόλπο, να το παίρνεις δηλαδή όπως σε βολεύει κάθε φορά

        • KaPandice
        • Μα γιατί απλά υπάρχει σύγκριση με το original. Στο κάτω κάτω δεν είναι όλα τα Side Quest άσχημα. Ειδικά τα πρώτα είναι πολύ ενδιαφέροντα και γνωρίζεις πολύ καλά την Midgar, ου μέχρι στιγμής στο "A Way to smile- Denzel" την είχαμε δει από τόσο κοντά.

          Ναι δεν σθγκρίνονται με του Witcher ή του Kingdom Come, αλλά συγκρίνονται με όλα τα προηγούμενα ff που είχαν. Με του Zelda BOTW (που αντικειμενικά ήταν πολύ καλό παιχνίδι) με του κάθε jRPG τίτλου πλην των Xeno.

        • yaponvezos
        • Σε επίπεδο κριτικής όμως γιατί να το δει κανείς έτσι; Η σύγκριση με το πρωτότυπο δεν είναι περισσότερο ακαδημαϊκή άσκηση; Γιατί να επηρεάσει την εικόνα που αφήνει ένα παιχνίδι που κυκλοφορεί σήμερα; Θέλω να πω, η ταινία V For Vendetta έχει τεράστια διαφορά από το graphic novel. Όταν βλέπουμε όμως την ταινία και προσπαθούμε να την αξιολογήσουμε κάπως, σημασία έχει η διαφορά ή το σε τι μεταφράζεται η διαφορά αυτή στο τελικό αποτέλεσμα;

        • KaPandice
        • καταλάθως σου έκανα αναφορά αντί για απάντηση αχαχαχ. Το δεύτερο έχει σημασία σίγουρα.

      • Talk Show Host
      • Υπάρχουν όμως και τα σύγχρονα JRPGs που έχουν πολύ καλύτερα side quests. Με αυτή τη λογική και για αυτά μπορείς να πεις ότι έχουν πολύ καλύτερα side quests από τα παλαιότερα JRPGs άρα δεν υπάρχει πρόβλημα. Αυτό όμως ως προσέγγιση έχει πολλά προβλήματα, ιδιαίτερα όταν η τιμή στο ράφι παραμένει ίδια. Ίσως η κριτική στα remakes, όπως υποστηρίζω, δεν έχει ακόμα βρει το δρόμο της;

        • KaPandice
        • Μα η κριτική δεν πρέπει να παίζει ρόλο στην τιμή. Αν έπαιζε, ξέρουμε που θα πήγαιναν τα λεφτά από τις εταιρείες και παιχνίδια 10 ωρών όπως το Last of Us και παιχνίδια γενικά τέλεια όπως το The Witcher 3 δεν θα τα είχαμε παίξει ποτέ, λόγω ότι οι κριτικοί θα τα εκθείαζαν και πάντα θα είχαν 100€.
          Η τιμή ενός νέου προϊόντος είναι αυτή. Σε όλα τα Games. Μέχρι και στο WWE 2K19 αυτή ήταν...

          Τώρα σου εξήγησα και πάνω δεν τα συγκρίνω εγώ, αλλά το άρθρο που έγραψες σε πολλά σημεία του. Δεν είναι Remake. Είναι συνέχεια της ιστορίας. Λέγεται απλά Remake.

      • Talk Show Host
      • Μα δεν είναι ούτε συνέχεια της ιστορίας, αλλά αλλαγή της. Και δεν το αποκάλυψε ότι δεν θα είναι remake από πριν διότι θα γίνοταν σφαγή. Για αυτό λέμε ότι έπαιξε με το συναίσθημα δίχως να τη νοιάζει ούτε η ιστορία, ούτε η ποιότητα του τίτλου. Την τιμή την αναφέρω επειδή δεν είναι όλα τα ίδια. Πολλά remakes και remasters δεν έχουν full price. Αλλά, ούτως ή άλλως, δεν είναι η τιμή το βασικό θέμα, σίγουρα.

        • KaPandice
        • Είναι ξεκάθαρα συνέχεια. Αλλά για αποφυγή Spoilers δεν θα μπω στη διαδικασία. Απλά θα τονίσω ότι είναι συνέχεια του Advent Children και της προσπάθειας του Seph να γυρίσει πίσω στη ζωή.

      • Talk Show Host
      • Ξεκάθαρα είναι για σένα, όχι για όσους το αγόρασαν όμως. Για αυτό αναφέρω ότι η εταιρεία είπε ψέματα για αυτό. Αλλά όχι σπόιλερς, πλις.

        • KaPandice
        • α κατάλαβα πως το λες. Ναι έχεις δίκιο. Σόρι για το μικρό. Αν θέλεις σβήνω το σχόλιο.

      • Talk Show Host
      • Κανένα πρόβλημα φίλε μου. Γαμάει η κουβέντα μας, επίσης. Τέτοιες κουβέντες σαν αυτές που κάνουμε εδώ στα σχόλια ήταν ένας από τους στόχους του άρθρου. Ευχαριστώ για το χρόνο σου!

        • KaPandice
        • η αλήθεια είναι ότι πρέπει να κάνουμε κουβέντες μεταξύ μας. Όχι απλά να διαβάζουμε τις απόψεις μας γραμμένες κάπου, γιατί η μαγεία του γραπτού λόγου δημιουργεί και λάθος εντυπωσεις.

    • KaPandice
    • (τελείωσαν οι λέξεις) Σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνω τα δύο παιχνίδια. Το ένα αντιπροσωπεύει πλήρως τα 90ς το άλλο το σήμερα. Απλά αναφέρω τι βλέπουμε στο ff7r που δεν είχαμε δει (και λογικό) στο παλιό. Αυτά. Καλή συνέχεια.

    • Nintendotaliban
    • Το meta/αυτοαναφορικοτητα ειναι το καταφυγιο αυτου που εχει ξεμεινει απο ιδεες,στη συγκεκριμενη περιπτωση ισως οδηγησει και σε τουρλουμπουκι αλα kingdom hearts...οχι οτι με πειραζει ιδιαιτερα,πιο πολυ εχω ασχοληθει με τα tales απο symphonia και μετα,αλλα ποιος ο λογος να μαγαρισουν ετσι και το crisis core,το θυμαμαι ως ενα ωραιο story prequel με αρχη μεση τελος...και αυτο ισως ειναι το προβλημα,αν σκοπευουν να αλλαξουν το format των παιχνιδιων απο αυτοτελεις ιστοριες σε sequels,το κανουν πολυ αγαρμπα.Στη τελικη πολλα δημιοφιλη franchises εχουν το προβλημα οτι δεν ξερουν ποτε να τελιωσουν και να πανε παρακατω(το οποιο ειναι φανερο οχι μονο στα video games,αλλα και στις ταινιες πχ καινουρια τριλογια star wars)

      • Talk Show Host
      • Σίγουρα, ναι. Αλλά δεν βλέπεις να παίρνουν το πρώτο Star Wars και να το αλλάζουν, να το κόβουν σε κομμάτια για να κάνουν ενδιάμεσα σίκουελ. Σκέψου το θα γινόταν αν άλλαζαν το βασικό στορι των κλασικών. Εδώ μερικά εφέ βάζουν και πέφτει το σύμπαν. :p

    • dawnstar
    • Τωρα που το επαιξα και εγω και εχω αποψη ωραιο συστημα μαχης ωραια γραφικα αλλα απαραδεχτη διαρκεια ξεχειλωμενη απο παντου.δυστηχως μου αφησε μια πικρη γευση και πραγματικα δεν πιστευω οτι αξιζει τα 55-70 ευρω.τα side quest υπαρχουν για να υπαρχουν.τωρα για το γραμικο του πραγματος δεν εκραξε κανεις γιατι ολοι ξερουν οτι μετα την midgar το παιχνιδι ανοιγει πιστευω οτι και οι ιδιοι δεν ξερουν που θελουν να πανε την ιστορια και δεν μπορω να καταλαβω αν στο part 2 θα συνεχιζεις απο εκει που εμεινες (λεβελ ματερια κλπ)50 λεβελ τουμπανο πως θα συνεχιζεις.ξεκινησε το remake σαν μια ωραια ιδεα που πιστευω θα χαθει στην υλοποιηση.

    • joehok
    • Αρχικά είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκουμε στα ελληνικά όλη αυτή την ιστορία της squere enix μαζεμένη. Και είναι αλήθεια ότι έχει χαθεί λίγο η μαγεία της στην σύγχρονη εποχή. .... τώρα στην άποψη ότι δέχθηκε λίγη κριτική το remake θα διαφωνήσω ελαφρώς καθώς πιστεύω πώς έγιναν αρκετά παράπονα.... Το τελευταίο που θέλω να ρίξω στην κουβέντα είναι το εξής.....ο περισσότερος κόσμος του ffvii όταν βγήκε το παιχνίδι ήταν σε μικρή ηλικία....(έτσι και αλλιώς το gaming τότε ήταν πιο νεαρο σε απήχηση.). Θεωρώ πως ο κόσμος σημαδεύτηκε απο αυτό το παιχνίδι όχι για την πλούσια ιστορία που έτσι και αλλιώς σαν πιτσιρικια αρκετοί δεν ακολούθησαν πλήρως αλλα απο το τεράστιο όγκο μυστικών και υλικών......ενα παιχνίδι που ήταν 100 ώρες κόντρα στα παιχνίδια που ήταν τότε 15-30 μαξ... άπειρα magic special abilities summons weapons etc...etc.... σήμερα το μεγάλο μου παράπονο αυτό είναι.... όσο ποιοτικό και να είμαι το remake αδυνατεί να είναι ενα τεράστιο γεγονός αφού είναι πλέον μια μικρή ανάμνηση του εαυτού του.... έρχονται σιγά σιγά τα πληρωμένα dlc summon και τα σχετικά.... σήμερα το ffvii remake είναι ενα παιχνίδι 30-40 ώρες κόντρα σε αξιόλογα rpg με σαφώς δυνατότερες side missions στα 70-80 ώρες βλέπε witcher3...... αυτό είναι ενα τεράστιο χτύπημα στο impact και στην προσπάθεια απήχησης του. ..και το χειρότερο όλων ότι δεν υπάρχει κανένα μα κανένα χρονοδιάγραμμα αν θα έχουμε 3 4 ή 5 remake
      .... Παναγία μου δλδ.

      • Talk Show Host
      • To πρόβλημα είναι ότι τα πολλά παράπονα δεν ήταν καθόλου πολλά. Ο τίτλος έχει 88 στο Metacritic και έκανε δεύτερο ρεκόρ πωλήσεων για αποκλειστικό της Sony σε λανσάρισμα.

        • joehok
        • Νταξ το ξέρω μην κολλάς.... υπάρχουν γενικά φιλικές βαθμολογίες σε ps στον κόσμο τουλάχιστον όλοι αναφέραμε αυτά τα προβλήματα οπότε δεν σκάω με τα σκορ....οσο για πωλήσεις γενικά πάτος ειναι....η νιντεντο κάνει πάρτι σε Ιαπωνία ...το ffvii τέλος με τα ρεκόρ πλέον το animal crossing διαλύει τα πάντα στο διαβα του σε Ανατολή και Δύση....και μιλάμε για παιχνίδι με μηδενικό budget σε σχέση με ffvii....η Σόνυ και squαre κλαίνε κυριολεκτικά και μεταφορικά

      • Talk Show Host
      • Το πρόβλημα δεν είναι ποιος κάνει πάρτι ρε συ, αλλά αν είναι καλό αυτό για την εταιρεία και τους gamers. Τα σκορ και οι πωλήσεις ορίζουν τις τύχες των τίτλων και, κατ' επέκταση, τι θεωρείται καλό ή όχι στη βιομηχανιά. Αυτή τη στιγμή έχει πάρει πράσινο φως το δεύτερο μέρος κανονικά και σκοπός είναι να μπορέσουμε να έχουμε ένα FF της προκοπής κάποια στιγμή.

    • Νίκος Πιστόλας
    • Καλησπέρα και hisashiburi.
      Ωραίο κείμενο και κυρίως πολύ χρήσιμο.

      Είναι αλήθεια πως ισχύουν σε μεγάλο βαθμό τα ερωτήματα που θέτεις. Επέτρεψε μου να μην σταθώ στα τεχνικά στοιχεία που έχουν επισημανθεί άλλωστε και στο κατατοπιστικό review του Μάνου.

      Το ερώτημα της υποκρισίας όμως, είναι αδύνατο να μείνει ασχολίαστο. Ηταν γνωστό πως το FFVIIR θα έβγαινε σε κομμάτια. Το είχα επισημάνει κι εγώ σε άρθρο μου στη Γεύση από Κεράσι σε αυτό εδώ το site πριν πέντε χρόνια. Ξέραμε πως θα ήταν ενα "bunsaku", το ειχαν εξάλλου ομολογήσει.

      Ποτέ δεν μπορούσα όμως να φανταστώ πως το πρώτο μέρος θα ήταν μόλις το 5% του original game(OG εφεξής για συντομία). Μα αυτό είναι αλήθεια, σκάνδαλο. Δηλαδή αν είχαμε να κάνουμε με τριλογία (ενδεχόμενο που δεν υφίσταται αν κρίνουμε από το τέλος του remake) και το πρώτο σκέλος τελείωνε κοντά στο "γεγονός", στο τέλος του πρώτου cd δηλαδή, τι έπρεπε να κάνουμε; Να του βάλουμε 100 στα 10; Αν είμαστε ικανοποιημενοι από ενα μικρό "ορεκτικό" τι θα λέγαμε αν είχαμε μπροστά μας το 30% με 40% της συνολικής ιστορίας;

      Η ήττα του οράματος του Sakaguchi που αναφέρεις με μελαγχολία, είναι δυστυχώς η γεννεσιουργός αιτία του προβλήματος. Sequels, dlc και expansions το νέο american dream.

      Τι και αν οι Ιάπωνες χρήστες κατακεραυνώνουν τέτοιες πρακτικές, όπως φαίνεται από τα user reviews του ιαπωνικού amazon για το FFVIIR; Αφού συσσωμος ο ξένος τύπος αλλά και οι περισσοτεροι fans εδώ εκθειάζουν τον τίτλο, πως να ιδρώσει το αυτί τους;

      Βέβαια κι εγώ είμαι μέρος του προβλήματος, το παραδέχομαι. Δηλώνω ευθαρσώς πως απηλαυσα το παιχνίδι και σκοπεύω να αγοράσω όλα τα υπόλοιπα installments οσα και να είναι. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, αυτό οφείλεται κυρίως στη δύναμη του κόσμου και των χαρακτήρων του OG. 5 ώρες προσπαθούσα να καταφέρω το διαολεμένο το trophy με τα pull ups. Αν δεν ηταν η Tifa στην οθόνη, σιγά να μην έμπαινα στον κόπο.

      Έτσι λοιπόν, εντελώς αδύναμος να αφήσω το FFVII, ξεκίνησα να παιζω το OG ξανά, αυτή τη φορά στα ιαπωνικά για να εξακριβώσω ιδιοις ομμασι την ανωτερότητα του πρωτότυπου κειμένου από αυτό που θυμόμουν.

      Και μόλις τελείωσα τον "πρόλογο" της Midgar και βγήκα στο world map, συνειδητοποίησα τη σημασία του remake. Αποτελεί τη καλύτερη αφορμή για να επιτρέψουμε εκεί που ξεκίνησαν ολα.

      • Talk Show Host
      • Τρομερό ποστ, ευχαριστώ. Αν θες να επιστρέψεις εκεί που ξεκίνησαν όλα, δεν θα έπρεπε το σενάριο να μην έχει αλλοιωθεί τόσο; Δεν είναι περισσότερο ένα προσωπικό ταξίδι για το οποίο μιλάς;

        • Νίκος Πιστόλας
        • Βασικά εννοούσα πως το remake μπορεί να σταθεί σαν αφορμή να (ξανα) γνωριστούμε με το πρωτότυπο.

      • Talk Show Host
      • Και γιατί έπρεπε να αλλάξει το σενάριο για αυτό; Ή να βγει σε κομμάτια; Ή γιατί να γνωριστούμε εκ νέου ούτως ή άλλως; Ένα remake αλα FFXII Zodiac Age θα ήταν ότι έπρεπε για τη νέα γενιά. Δεν νομίζω ότι θα κάναμε το ίδιο για κλασικές ταινίες, π.χ.

    • blackmore
    • Διάβασα το άρθρο μιας και ήθελα να μάθω κάποια πράγματα για τα Final fantasy.
      Μάλλον ο κύριος που έφυγε από την εταιρεία είχε δίκιο, γιατί και η Square Enix το έχει παρακάνει με τα dlc / season pass κλπ, βέβαια όχι μόνο η Square Enix αλλά και άλλες εταιρείες.

      Με Final fantasy ήθελα να ασχοληθώ μιας και αρχές του 2000 που έπαιρνα περιοδικά με games, σε κάθε περιοδικό θα είχε κάτι από Final fantasy, οπότε μου έμεινε από τότε.
      Το πρώτο που αγόρασα ήταν το Final Fantasy XIII 60 ευρώ κάτι που μετάνιωσα μετά, και το πρώτο παιχνίδι που αγόρασα πέρα από παιχνίδι Nintendo.
      Το Final Fantasy XIII, το αρχικό βίντεο με άφησε με το στόμα ανοιχτό τότε, όμως το gameplay δεν μου άρεσε, ίσως και γιατί ήταν το πρώτο που έπαιξα σε τέτοιο στιλ παιχνιδιού, και δεν καταλάβαινα και πολύ τι έπρεπε να κάνω.
      Αυτό που μου άρεσε από παιχνίδι final fantasy, ήταν το Final Fantasy XII: Revenant Wings, με κράτησε αρκετές ώρες.
      Δεν έπαιξα κάποιο τίτλο τις σειράς, που να με κάνει να καταλάβω το γιατί είναι τόσο γνωστός τίτλος, ίσως θα πρέπει κάποια στιγμή να πιάσω τα παλιά.
      Έχω αγοράσει τα Final Fantasy XII: The Zodiac Age / world of final fantasy / Final Fantasy XV που κάποια στιγμή θα παίξω, όμως γενικά με αυτά που διαβάζω από τα τελευταία final fantasy, λίγο με φοβίζει η σειρά, γιατί διαβάζω πολλά αρνητικά σχόλια, όπως και το remake με αυτά που διάβασα στο ίντερνετ, και στο άρθρο που έγραψες, όλοι γράφουν πως δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό παιχνίδι, που και εγώ θα ήθελα να είναι το αρχικό παιχνίδι για να δω γιατί είναι τόσο γνωστή η σειρά.

      • Talk Show Host
      • Θίγεις ένα θέμα που είναι σημαντικό, διότι με αυτού του είδος το remake, όπως έχει ξεκινήσει δηλαδή, κάποιος που δεν έχει παίξει το κλασικό FFVII δεν πρόκειται να βιώσει κάτι καλύτερο αλλά κάτι χειρότερο σεναριακά. Το κλασικό FFVII παραμένει, ως στήσιμο στο πρώτο του κομμάτι στη Midgar (που καλύπτει το remake) σαφώς ανώτερο. Αν πραγματικά θες να παίξεις το VII δεν έχεις άλλη επιλογή ούτως ή άλλως, διότι ποιος ξέρει πότε θα βγουν τα επόμενα μέρη, ακόμα και αν σου αρέσει το remake περισσότερο. Από την άλλη, αν δεν έχεις παίξει το κλασικό, υπάρχουν πολλά που δεν γίνεται ο νέος παίκτης να πιάσει. Είναι πραγματικά πρόβλημα. Θα σου πρότεινα να βάλεις το FFXII:Zodiac Age, είναι εξαιρετικό και με πολύ δυνατούς χαρακτήρες και τρομερό world building. Και παίζεται άνετα σήμερα ακόμα με το HD Remake. Αυτό είναι ένα τρομερό remake, που επεκτείνει και το σύστημα ανάπτυξης των χαρακτήρων τρομερά.

        • blackmore
        • Το αρχικό Final Fantasy VII δεν το έχω δει καθόλου, τα γραφικά του πως είναι, και αν μπορώ να το παίξω σήμερα. Αν μπορώ, ίσως προσπαθήσω να παίξω το αρχικό παιχνίδι. Τα remake περισσότερο πουλάνε, γιατί τα περισσότερα παλιά 3d παιχνίδια, δύσκολα τα παίζεις σήμερα.
          Για το zodiac age, η αλήθεια είναι πως άκουσα αρκετά καλά λόγια, και για αυτό το πήρα, και ήμουν έτοιμος να το ξεκινήσω αυτές της ημέρες, όμως επειδή έπαιζα το Lost sphear και το τελείωσα προχθές, ήθελα ένα διάλειμμα, και ξεκίνησα το Super Bomberman R. Ίσως το επόμενο παιχνίδι να είναι το zodiac age.

        • blackmore
        • Είδα ένα βίντεο από το αρχικό vii, πιστεύω πως λίγο τους χαρακτήρες να έφτιαχναν για τα νέα συστήματα πχ switch, μια χαρά θα παιζόταν και σήμερα.

        • blackmore
        • Ξεκίνησα το Zodiac Age, όντως πολύ καλό παιχνίδι, ενδιαφέρον χαρακτήρες / εχθροί / κόσμος. Στην αρχή με δυσκόλεψε λίγο μέχρι να καταλάβω τι γίνεται, όμως αρχίζω να καταλαβαίνω το παιχνίδι.
          Βασικά θέλω να ρωτήσω κάτι, τι έχεις να πεις για το: Final Fantasy X & X-2 HD Remaster, γιατί σκέφτομαι για αγορά μάλλον στο Switch.

      • Talk Show Host
      • Θα ήταν πολύ εύκολο να σχεδιάσουν τους χαρακτήρες πιο μοντέρνα και να βελτιώσουν το γράψιμο, το grind, να προσθέσουν σκηνές στο σενάριο να το εμπλουτίσουν, νέες εξηγήσεις, περισσότερους διαλόγους, κρατώντας το βασικό δράμα και χτίσιμο ανέπαφο, ώστε να δουν και οι νεότερες γενιές ότι μιλάμε για πραγματικά κάτι κλασικό που μέχρι και σήμερα ειναι εντυπωσιακό. Αν το παίζεις σε PC το Remako Graphics mod είναι τρομερό.

        • blackmore
        • Θα δω αν το παίζει το pc μου, γιατί δεν έχω καλό pc :)

      • Talk Show Host
      • FFX είναι όντως εξαιρετικό με εκπληκτικό soundtrack και πολύ δυνατές σκηνές και χαρακτήρες. Τόσο η Yuna όσο και ο Sir Auron είναι αθάνατοι. Παλιομοδίτικο αρκετά πλέον βέβαια σε πολλά, αλλά το έκανα replay πρόσφατα και έχει καταφέρει να κρατήσει καλά στοιχεία ζωντανά. Σύστημα μάχης επίσης πολύ καλό.

    • Dural
    • Spirits Within... τι θυμήθηκες, τι ιστορικό βατερλό ήταν αυτό Χριστέ μου...

      Σε ότι αφορά το FF7 Remake, αυτή τη στιγμή περνάω καταπληκτικά μαζί του. Βέβαια, από τέτοια projects, όπου υπάρχει και το συναισθηματικό δέσιμο, έχω έναν απλό τρόπο αντιμετώπισης: "ελπίζω να μην είναι μούφα και να περάσω καλά". Θεωρώ πολύ δύσκολο να φέρεις έναν τίτλο διαμάντι από το παρελθόν και να το φτιάξεις τόσο καλό, ώστε να έχει το ίδιο impact σήμερα όπως πριν από 20+ χρόνια. Έχω γενικά low expectations. Αν gameplay και τεχνικός τομέας είναι κομπλέ και δε μου κάνεις και μεγάλες ταρζανιές στην ιστορία (ναι είμαι λίγο περίεργος σε αυτό το τομέα), είμαι ΟΚ.

      Τα γραφικά, το gameplay και η μουσική (έχει γίνει εξαιρετική δουλειά σε αυτό το τομέα) με κάνουν να περνάω πολύ καλά, αν και συμφωνώ ότι το 88 στο Metacritic είναι υπερβολικό, Σε ότι αφορά το σενάριο δε θέλω να είμαι σκληρός, περιμένω να δω που θα το πάνε, αλλά με ανησυχεί το γεγονός ότι ακόμα δε ξέρουνε οι developers αν θα ακολουθήσει 1, 2 ή 3 episodes. Μου δείχνει ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο και αυτό με κάνει ακόμα πιο επιφυλακτικό. Πάντως το deep dive που έκαναν στη Midgar μου αρέσει αρκετά, αν και σίγουρα υπάρχουν σημεία όπου νιώθεις ότι το χουν τραβήξει από τα αυτιά. Θα περιμένω να δω και το επόμενο μέρος.

      Αν έπρεπε να βάλω βαθμούς, στο personal fun θα έβαζα 9+ και σαν παιχνίδι κινείται νομίζω προς το 7-8. Τα side quests είναι όντως generic, ενώ το σύστημα μάχης που μου αρέσει πολύ, έχει αυτό το τεράστιο πρόβλημα με το ΑΙ των αντιπάλων που είχε γράψει και ο Βεζ. Με το που αλλάζεις χαρακτήρα, τα πάντα lockάρουν πάνω σου, λες και καταλαβαίνουν ότι η ψυχή του Έκτορα πηδάει από τον έναν χαρακτήρα στον άλλον. Αυτό το πράγμα διαλύει τη τακτική και σε μεταφέρει σε μία λογική του "αν χειρίζομαι τον Cloud και θέλω να ρίξω fire spell, καλύτερα να αλλάξω σε Tifa για να πάνε όλοι εχθροί στη Tifa , ώστε να μη μπορέσουν να με κόψουν την ώρα που κάνω το spell με τον Cloud". Απορώ, πραγματικά.

      Λόγω ονόματος φαίνεται πώς αρκετά μέσα να το αντιμετωπίζουν πιο χαλαρά. Πρόσφατα ολοκλήρωσα το Days Gone και διαβάζοντας το κείμενό σου, έκανα μία σύγκριση ανάμεσα σε δύο τόσο διαφορετικά παιχνίδια. Το Days Gone είχε φάει αρκετό ξύλο για Side Quests και ιστορία, γενικά αντιμετωπίστηκε αυστηρά από το τύπο. Καθαρά από άποψη ποιότητας και προβλημάτων που έχουν σαν παιχνίδια, δε θεωρώ ότι το ένα αξίζει κίτρινο 70ρι στο Metacritic και το άλλο σχεδόν 90ρι πράσινο.

      Τώρα στα των πωλήσεων που αναφέρθηκε πιο πάνω, νομίζω ότι και το FF7 και το Days Gone πήγαν καλά εμπορικά, ο καθένας για τους λόγους του. Το Remake θα πήγαινε τραίνο, γιατί αρκετοί θέλανε να ξαναζήσουν αυτό το παιχνίδι με μοντέρνα προσέγγιση και από τη στιγμή που δε μιλάμε για κακό παιχνίδι, δε θα τους αποθάρρυνε το μέτριο AI ή τα αδιάφορα side quests. Kάπως έτσι και το Days Gone, το κοινό δε το ένοιαζε αν υπήρχαν games εκεί έξω που κάνουν κάποια πράγματα καλύτερα σε open world περιβάλλον.Θέλανε ζομπί, γραφικά και έναν τίμιο ήρωα για να περάσουν καλά σ' ένα τύπου blockbuster

      • Talk Show Host
      • Ευχαριστώ για το ποστ ρε συ, βοηθάς πολύ. Ναι, το συναισθηματικό κομμάτι παίζει σημαντικό ρόλο, αλλά όταν έχουμε δει τι έχουν κάνει τα σίκουελς και τα spin off στα κλασικά FF και πώς έχει πέσει η ποιότητά τους, το βλέπω πρόβλημα προσωπικά. Αν είχε σεβαστεί το σενάριο, την ιστορία και την αγάπη μας για τον τίτλο δεν θα είχα θέμα. Αλλά πιστεύω ότι έπαιξε διπρόσωπο παιχνίδι και, οι προσθήκες/αλλαγές στην ιστορία, σε οποιοδήποτε άλλο μέσο, θα τις θάβαμε. Ως γκέιμερς, όμως, δεν το κάναμε, ούτε ως κριτικοί. Εν τέλει, από ότι φαίνεται, μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν οι εταιρείες, αρκεί να μας αγγίξουν νοσταλγικά και συναισθηματικά. Τι να πω, μπορεί όντως έτσι να είναι και μπορεί όντως να μην υπάρχει και πρόβλημα τελικά, για αυτό ζήτησα τη συμμετοχή σας. Μπορεί να κάνω λάθος.

        • Alizeus
        • Καλησπέρα. Ως παίχτης που έχω παίξει το ffvii στο ps1 και το ειχα τερματίσει 3 φορές (από 100 ώρες περίπου την φορά μου είχε πάρει, γιγαντιαίο..) και έχοντας κάνει άπειρες συζητήσεις με τους φίλους μου για το αν θα βγει κάποτε συνέχεια και περιμένοντας το 20 χρόνια, δηλώνω απογοητευμένος... Άλλο πράγμα περίμενα.. Να δω το παιχνίδι ως remake με γραφικά του σήμερα και την ίδια ιστορία στα ίδια μέρη με απλά εμπλουτισμό της υπάρχουσας ιστορίας. Αντ αυτού είδα ένα χαζόχαρούμενο παιχνίδι φτιαγμένο για αυτούς που παίζουν kingdom hearts. Που πάει εκείνο το σκοτεινό ύφος ανακατεμένο με εκείνη την συγκλονιστικη μουσική που σε ακολουθούσε σε κάθε σου βήμα;; Πέρα από την αλλαγή της καλύτερης ίσως ιστορίας σε video-game γιατί άλλαξαν το ύφος; Που είναι το ρίγος που σε έπιανε όταν έβλεπες τον sefiroth; Έπαιξα 5 ώρες και το πούλησα. Επέλεξα να μείνω με τις αναμνήσεις του παιχνιδιού που πήρε θέση στο μυαλό μας για χρόνια και δεν έλεγε να φύγει. Δεν είναι το ffvii αυτό και να πω και την αλήθεια ήταν και εμπαιγμός έτσι όπως το προωθησαν.

    • Talk Show Host
    • Καλησπέρα Alizeus, γενικά ναι, αυτή η προσέγγιση της Square δεν έκανε καλό. Φήμες λένε ότι το sequel θα είναι ακόμα πιο μικρό. Ποιος ξέρει πώς θα προσπαθήσουν να σώσουν την ιστορία, αν και είναι βέβαιο ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν πια, χωρίς καμία ιδιαίτερη λογική.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!