Μοιάζουν με βελανίδια, όμως οι τύποι έχουν άγριες διαθέσεις.
Το Beatbuddy είναι ένα puzzle rhythm game και το πρώτο πράγμα που θα προσέξουν όσοι ασχοληθούν με τον τίτλο που δημιούργησε η Thr3aks είναι τα πανέμορφα, γεμάτα χρώματα και σχεδιασμένα στο χέρι γραφικά. Τα υπέροχα σκηνικά θα αποτελέσουν ιδανικούς τόπους ανάπαυσης για τα μάτια και αν σε αυτά προστεθεί η υπέροχη μουσική που επενδύει ηχητικά τα έξι επίπεδα του παιχνιδιού, έχουμε ένα συνδυασμό που θα ζήλευαν ακόμα και μεγάλες εταιρείες της βιομηχανίας του gaming. Μάλιστα, σε κάθε επίπεδο, που αποτελεί και ένα διαφορετικό κομμάτι του κόσμου, ο ρυθμός της μουσικής αλλάζει. Έτσι, το soundtrack αποτελείται από έξι διαφορετικά κομμάτια ηλεκτρονικής μουσικής, σε στιλ που σε πολλούς θα θυμίσει τα πολύ αξιόλογα demo disks, που κυκλοφορούσαν σε 8 και 16bit υπολογιστές στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Προκειμένου να αφομοιώσουν οι παίκτες τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, το πρώτο επίπεδο λειτουργεί ως tutorial. Όχι πως υπάρχουν πολλά πράγματα που θα πρέπει να μάθουν.
Ο Beatbuddy κινείται αδιάκοπα σε λαβυρίνθους που μοιάζουν να έχουν βγει από το μυαλό του Δαίδαλου (μίτος της Αριάδνης δεν υπάρχει όσο και αν ψάξετε), αναζητώντας τι άλλο, παρά την έξοδο.
Η εταιρεία ανάπτυξης θέλησε να διατηρήσει το gameplay απλό, από την αρχή έως το τέλος και αυτό μάλλον δεν λειτουργεί προς όφελος του τίτλου. Όσο ελπιδοφόρο κι αν φανεί σε κάποιους το ξεκίνημα, άλλο τόσο θα απογοητευτούν στην πορεία από το βαθμό επαναληψιμότητας. Ο Beatbuddy κινείται αδιάκοπα σε λαβυρίνθους που μοιάζουν να έχουν βγει από το μυαλό του Δαίδαλου (μίτος της Αριάδνης δεν υπάρχει όσο και αν ψάξετε), αναζητώντας τι άλλο παρά την έξοδο. Εκτός από τις εναλλαγές του σκηνικού, σχεδόν τα πάντα σε επίπεδο εχθρών, παγίδων και αντιπάλων παραμένουν τα ίδια από την αρχή έως το τέλος του παιχνιδιού, με μικρές μόνο προσθήκες νέων πραγμάτων όσο εξελίσσεται η ιστορία. Το επίπεδο πρόκλησης δεν φτάνει ποτέ άνω του μετρίου και μολονότι η δυσκολία αυξάνεται όσο το ταξίδι πλησιάζει προς την ολοκλήρωσή του, δεν υπάρχουν σημεία που οι παίκτες θα τα βρουν σκούρα. Επιπλέον, ο ήρωας δεν κουβαλάει όπλα, άλλωστε οι περιπτώσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει αντιπάλους δεν είναι πολλές και όποτε χρειαστεί, θα το κάνει με γυμνά χέρια. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα χειριστεί φυτά που πρέπει να χτυπήσει με συγκεκριμένο ρυθμό προκειμένου να του αποκαλύψουν τα μυστικά τους αλλά και διακόπτες που θα πρέπει άλλοτε να θέσει σε κατάσταση on και άλλοτε σε off. Ακόμα, η ικανότητα να δίνει ώθηση στον εαυτό του, θα επιτρέψει στον πρωταγωνιστή να περνάει με ταχύτητα από όσα σημεία είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο.
Τώρα, ποιον δρόμο να διαλέξει;
Τα puzzles με τη σειρά τους ακολουθούν τη λογική trial and error. Αρχικά, παρουσιάζουν κάποιο σχετικό ενδιαφέρον, όμως γρήγορα αρχίζουν να επαναλαμβάνονται και απλά αποτελούν «αναβαθμισμένες» εκδόσεις άλλων που είχαν κατορθώσει να λύσουν οι παίκτες σε αρχικά επίπεδα. Είναι σαν να προσθέτει κάποιος ένα τούβλο κάθε φορά σε μια κατασκευή. Ο ορθός προσανατολισμός μιας σειράς από τραμπολίνο μέσω των οποίων ο πρωταγωνιστής θα χτυπήσει με δύναμη πάνω σε φωλιές από θαλάσσια σκουλήκια αποκαλύπτοντας μία πόρτα που θα τον οδηγήσει παρακάτω και η εύρεση του κατάλληλου κλειδιού για να ανοίξουν μαρμάρινες πόρτες, είναι πράγματα που οι παίκτες θα κάνουν σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Μάλιστα, τα νεύρα θα γίνουν κρόσια σε περιπτώσεις που όλα τα στοιχεία για την επίλυση ενός γρίφου είναι διασκορπισμένα σε μέγεθος μεγαλύτερο από μία οθόνη, οπότε οι παίκτες θα αναγκαστούν να περιφέρονται συνεχώς δεξιά και αριστερά, προσπαθώντας να αποθηκεύσουν στο μυαλό τους τι αλλάζει όταν κάνουν συγκεκριμένες ενέργειες. Για να αλλάξει λίγο το σκηνικό της μονότονης περιήγησης, στο τέλος καθενός από τα πέντε τμήματα των επιπέδων αναμένει, υπομονετικά, το Bubbly Buggy. Ένα υποβρύχιο όχημα με δυνατότητα για πυρ θα βοηθήσει τον πρωταγωνιστή να περάσει από σημεία που «πεζός» δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να τα καταφέρει. Παρόλα αυτά, ουσιαστικά δεν αλλάζει κάτι στο παιχνίδι. Απλά με μια μικρή παραλλαγή στα υλικά επιτυγχάνεται ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα και το ενδιαφέρον για τις «βόλτες» με το Bubbly Buggy θα ατονήσει πολύ γρήγορα.
Πότε, πότε πέφτουν μερικές σφαίρες.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έρχονται και τα τεχνικά προβλήματα του παιχνιδιού, όχι απλά για να προστεθούν ως κερασάκι στην τούρτα, αλλά ως το βάρος υπό το οποίο καταρρέει όλο το οικοδόμημα. Πέραν κάποιων προβλημάτων με το frame rate που ναι μεν δεν δικαιολογούνται, αλλά καλή τη θέληση θα μπορούσε κάποιος να τα προσπεράσει μιας και δεν συναντώνται σε όλη τη διάρκεια του τίτλου, υπάρχουν και θέματα που χαρακτηρίζονται ως πραγματικά show stoppers.
Η αγωνία, αντί να έχει να κάνει με την εξέλιξη του gameplay επικεντρώνεται στο εάν και πότε θα εμφανιστεί κάποιο bug για να χαλάσει την εμπειρία, αποπροσανατολίζοντας εντελώς τους παίκτες.
Το πρώτο έχει να κάνει με το γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι παίκτες είναι αναγκασμένοι να ξεκινήσουν ένα επίπεδο από το τελευταίο checkpoint γιατί το παιχνίδι πήρε την πρωτοβουλία να εξαφανίσει μυστηριωδώς κάποια αντικείμενα χρήσιμα για τη συνέχιση του ταξιδιού του ήρωα. Το δεύτερο και πιο σοβαρό έχει να κάνει με την κατάρρευση ή όπως συνηθίζεται να λέγεται κρασάρισμα του παιχνιδιού. Το GamePad «νεκρώνει» και το μόνο πράμα πάνω του που δουλεύει είναι το κουμπί TV. Στην περίπτωση αυτή τα πράγματα διορθώνονται μόνο με σβήσιμο και επανεκκίνηση της κονσόλας. Η αγωνία λοιπόν αντί να έχει να κάνει με την εξέλιξη του gameplay επικεντρώνεται στο εάν και πότε θα εμφανιστεί κάποιο bug για να χαλάσει την εμπειρία, αποπροσανατολίζοντας εντελώς τους παίκτες. Από την άλλη, remote play καταστάσεις εννοείται πως υπάρχουν, ενώ δεν λείπουν και τα touch controls, μόνο για την πλοήγηση στα game menus.Παίζοντας από την αρχή έως το τέλος του το Beatbuddy κάποιος κατανοεί πως πρόκειται για μια πολύ καλή και πρωτότυπη ιδέα που όμως θα μπορούσε να υλοποιηθεί με διαφορετικό τρόπο. Αν και οι περισσότεροι αρχικά θα νομίσουν ότι η μουσική βρίσκεται στο επίκεντρο του παιχνιδιού, κάτι τέτοιο συμβαίνει μονάχα στον ακουστικό τομέα και ελάχιστα στο gameplay. Εκεί κυριαρχούν η εξερεύνηση και η επίλυση γρίφων. Η μουσική ταυτότητα που θα έπρεπε να έχει το παιχνίδι, δεν κάνει αισθητή την παρουσία της, παρά σε ελάχιστες στιγμές. Νομίζει κανείς ότι έχει απέναντί του μια παράγραφο, που ναι μεν τα περιεχόμενά της βγάζουν κάποιο νόημα, όμως είναι τόσο ασύντακτη που στο τέλος οι περισσότεροι παραιτούνται από το διάβασμα. Συν ότι μεγαλύτερη ποικιλία στο περιεχόμενο και το σχεδιασμό των επιπέδων θα ήταν κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη.
Ανακοινώθηκε η GTA 6 Ultimate Edition και το preorder bonus!
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity