Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
** ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Call of Duty Infinite Warfare Review

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Infinity Ward

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

    Activision

  • ΔΙΑΝΟΜΗ

    IGE

  • PEGI

    18+

  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
*
Η φετινή χρονιά ανήκει στο Titanfall 2. Ξεκάθαρα. Ας το αφήσουμε αυτό λίγο να εντυπωθεί πριν αρχίσουμε να μιλάμε για το νέο Call of Duty. Εντυπώθηκε; Ωραία. Ας προχωρήσουμε. Δεν είναι πια μυστικό πως η Infinity Ward έχει σταματήσει να οδηγεί το franchise που μάθαμε και αγαπήσαμε ειδικά από το 2007. Επίσης δεν είναι μυστικό το ότι τη θέση της έχει πάρει η Treyarch σε οτιδήποτε αφορά τις καινοτομίες που γίνονται στα Call of Duty. Με αυτό κατά νου, οτιδήποτε γίνεται φέτος στο Infinite Warfare αποτελεί μια ξερή αντιγραφή των όσων έκανε πέρσι το Black Ops 3. Με λαμπρή εξαίρεση -ευτυχώς- το ίδιο το campaign. Φέτος τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε αυτόν τον τομέα αλλά όχι και τόσο ώστε να ξεβαλτώσουν το πακέτο. Η ιστορία βαδίζει στα πλαίσια εκείνης του Killzone: Η γη φτιάχνει αποικίες. Οι αποικίες γίνονται στρατοκρατούμενα, ολοκληρωτικά καθεστώτα. Δημιουργείται ένα ψυχροπολεμικό κλίμα ανάμεσα στις δύο πλευρές. Οι αποικίες επιτίθενται στη γη. Ο παίκτης αναλαμβάνει να ηγηθεί της αντίστασης εκτελώντας ποικίλες αποστολές γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος από τη φρεγάτα του.



Η ιστορία καθεαυτή δεν έχει να πει κάτι ιδιαίτερο ή να λάβει εύσημα πρωτοτυπίας. Αυτό που ξεχωρίζει στο Infinite Warfare είναι η ίδια η αφήγηση και οι χαρακτήρες που -επιτέλους- κινούνται σε επίπεδα άνω του μετρίου, σε ένα campaign που πλησιάζει σε ιδιοσυγκρασία και ενδιαφέρον εκείνο του Advanced Warfare. Εν ολίγοις, κατά τόπους τρώγεται και κατά γενική ομολογία θα προσφέρει διασκέδαση σε όποιον κάτσει να ασχοληθεί μαζί του. Τι δεν υπάρχει εξάλλου να συμπαθήσει κάποιος; Η αίσθηση στα όπλα είναι καλή. Η ποικιλία στο gameplay και στις διαθέσιμες προσεγγίσεις είναι επίσης παρούσα. Το pacing είναι καλό και ξέρει να κρύβει τα loading times μεταξύ της δράσης, μέσα σε ασανσέρ και σε διαλόγους που δεν είναι εντελώς βαρετοί όπως είναι η νόρμα στα ΑΑΑ FPS.
Η μεγάλη διαφορά φέτος είναι το σύστημα salvage που τροφοδοτεί μια ολόκληρη -εντελώς περιττή- διαδικασία grinding που δημιουργεί ανισότητες μεταξύ παικτών.
Η εναλλαγή μεταξύ μαχών σε έδαφος και εναέριων μαχών είναι χαριτωμένη. Οι χαρακτήρες δεν γίνονται απευθείας μισητοί. Υπάρχει δε, και ένα ρομπότ με AI, ο Ethan, που είναι αρκετά συμπαθής μέσα στην αφέλεια της γραφής του. Σε αυτό το επίπεδο να σημειωθεί πως οι ερμηνείες των χαρακτήρων είναι τίμιες και δεν αφήνουν ποτέ την επίγευση του διεκπεραιωτικού. Υπάρχουν λάθη, προφανώς, αλλά εντοπίζονται κυρίως στα σημεία του campaign: στην πατροπαράδοτα κακή AI, στο γεγονός πως οι μάχες στον αέρα ή στο διάστημα είναι, λίγο-πολύ, on-rails διαλείμματα, μιας και το σκάφος αναλαμβάνει την πλοήγηση άπαξ και ο παίκτης εμπλακεί σε dogfight, το γεγονός πως οι εχθροί είναι καρικατούρες του φασισμού και στο γεγονός πως υπάρχουν ποικίλα κλισέ διάσπαρτα εδώ και κει.



Στο σύνολό του λοιπόν, μιλάμε για ένα αξιόλογο campaign που δεν θυμίζει σε τίποτα το περσινό συνονθύλευμα φτήνιας, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι τηλεοπτική απόπειρα του Πάνου Κοκκινόπουλου από τη δεκαετία του ’90. Αυτό όμως δεν ισχύει εξίσου και για τα άλλα δύο modes του παιχνιδιού. Καλώς ή κακώς, τα Call of Duty είναι πλέον πακέτο υπηρεσιών. Εκτός του campaign, υπάρχουν και άλλες δύο πτυχές του τίτλου που υπάρχουν στο πακέτο και ο κόσμος τις αντιμετωπίζει ως αυθύπαρκτες παροχές. Ακόμα και η Activision ως τέτοιες τις πλασάρει. Και πολύ καλά κάνουν αμφότεροι. Στο Infinite Warfare, το multiplayer πατά επακριβώς στα βήματα της περσινής κυκλοφορίας. Υπάρχει το δοκιμασμένο σύστημα "Pick 10" κατά το οποίο ο παίκτης καλείται να στήσει ένα loadout δέκα θέσεων επιλέγοντας ο ίδιος πού θα δώσει βάση, (αφαιρώντας φερ’ ειπείν μια χειροβομβίδα από τον εξοπλισμό του, για χάρη μιας ακόμα αναβάθμισης στο βασικό όπλο του) και υπάρχουν και οι specialists με τον τίτλο “Rigs" πλέον. Εκείνη η “μόντα" που θυμίζει λίγο MOBA και λίγο Destiny με τις "ulti".


Η αίσθηση στα όπλα είναι καλή. Η ποικιλία στο gameplay και στις διαθέσιμες προσεγγίσεις είναι επίσης παρούσα.

Η μεγάλη διαφορά όμως φέτος είναι το σύστημα salvage που τροφοδοτεί μια ολόκληρη -εντελώς περιττή- διαδικασία grinding που δημιουργεί ανισότητες μεταξύ παικτών. Οι αναβαθμίσεις πλέον χρειάζονται συνάλλαγμα το οποίο αποκτάται μετά από αρκετές ώρες παιχνιδιού. Οι αναβαθμίσεις προσφέρουν επίσης μονάχα οφέλη χωρίς να θυσιάζουν κάτι στη συμπεριφορά του όπλου. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: εκείνος που επενδύει χρόνο στον τίτλο έχει πάντα πλεονέκτημα έναντι του νέου παίκτη. Κατά μία έννοια λοιπόν -ή καθόλες τις έννοιες- το φετινό multiplayer είναι ένα ξεκάθαρο βήμα πίσω από τα όσα έχει κατακτήσει μέχρι σήμερα η σειρά.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • majorfox
    • Κάποιοι developers εχουν ξεφτιλίσει τα παιχνιδια. Ντροπή τους.

    • CeR_X
    • @majorfox επί προκειμένω δεν ξέρω αν φταίει ο developer τόσο όσο ο publisher.

    • Πάγος13
    • Μιά χαρά single play έχει το IW . Και το multiplay είναι μια ποιό faster εκδοχή του COD,το πλεονέκτημα που έχει στην ουσία κάποιος με το salvage είναι μηδαμινό.

      Δεν υπάρχει ούτε ξεφτίλα ούτε τίποτα, απλά το προσπερνάς και πας στο διπλανό ράφι.

      :O IW + MWR =120+GB στο σκληρό!!!

    • valkongr
    • Αν βαλουν νεροπιστολα θα χει μεγαλυτερη πλακα. Μονο το campaign ειναι αυτη η σειρα και τιποτα αλλο

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!