Ο τίτλος ακολουθεί την ιστορία της Didi, ενός μικρού κοριτσιού που προσπαθεί να φέρει ξανά κοντά τους γονείς της, με τη βοήθεια της φανταστικής της φίλης, της Dawn. Η Dawn είναι μια σιωπηλή ακροβάτης που διαθέτει τη μοναδική ικανότητα να μεταφέρεται από και στις σκιές του περιβάλλοντος. Κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί την παρουσία της, ενώ και η ίδια δεν μπορεί να δει παρά μόνο τις σκιές των ανθρώπων, με μοναδική εξαίρεση την Didi. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί και ιδιαίτερο πρόβλημα, αφού στους δρόμους της πόλης (που θυμίζουν ιδιαίτερα Παρίσι της δεκαετίας του ’20) οι μοναδικοί που θα δούμε να κυκλοφορούν θα είναι το πρωταγωνιστικό δίδυμο του τίτλου. Ελάχιστα πράγματα εξηγούνται περεταίρω, με τα περισσότερα να αφήνονται στη φαντασία των παικτών. Για την ακρίβεια, η ασάφεια χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο μέρος της περιπέτειας, αφού ποτέ δεν εξηγούνται πράγματα όπως τα ημιτελή κτήρια που αιωρούνται στο κενό, το ίδιο το κενό, ή ακόμα και η δυνατότητα της Dawn να μεταφέρεται από το φως στις σκιές και το αντίστροφο. Ο τίτλος βασίζεται κυρίως στους γρίφους, με την πλειοψηφία τους να περιστρέφεται γύρω από την σχέση φωτός-σκιών και την εκμετάλλευση αυτής από την Dawn. Θεωρητικά ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον και υποσχόμενο, η εκτέλεση όμως θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αφού η ομάδα ανάπτυξης φαίνεται να επαναπαύτηκε στην ιδέα και μόνο.
Στο μεγαλύτερο κομμάτι της -ιδιαίτερα μικρής- περιπέτειας, οι παίκτες απλώς θα μετακινούν αντικείμενα μέχρι να δημιουργηθεί η κατάλληλη σκιά όταν το φως πέσει επάνω τους, ενώ στη πορεία θα μπορούν και να μεταφέρουν αντικείμενα από τη μία «διάσταση» στην άλλη. Ακόμα και έτσι, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι σχετικά ικανοποιητικό (αν και επαναλαμβανόμενο), αν ο ίδιος ο χειρισμός της Dawn ήταν άμεσος και τα bugs δεν έκαναν την παρουσία τους τόσο συχνά αισθητή. Αρχικά, η κίνηση της κομψής ακροβάτιδος είναι κάπως… χαλαρή, χωρίς την απαραίτητη ακρίβεια και αμεσότητα που επιβάλλει μια τόσο συγκεκριμένη ικανότητα, όπως αυτή της πλοήγησης στις σκιές. Από την άλλη, δεν είναι λίγες η φορές όπου η Dawn «κολλάει» στο περιβάλλον, το collision σύστημα δεν συμπεριφέρεται όπως θα έπρεπε ή τα αντικείμενα δεν τοποθετούνται στη θέση που προορίζονται (σύμφωνα με τις εντολές των παικτών). Τα σημεία που θα παρουσιάσουν κάποια ουσιαστική πρόκληση στους παίκτες είναι ελάχιστα, με την όλη διαδικασία να γίνεται γρήγορα διαδικαστική - και τα glitches να μην βοηθούν στο ελάχιστο. Τέλος, το σύστημα checkpoint με τη σειρά του επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αφού η συχνότητα του θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί και ως τυχαία, άλλοτε αποθηκεύοντας την πρόοδο των παικτών ανά δευτερόλεπτα και άλλες φορές αναγκάζοντάς τους να επαναλάβουν μακροσκελή σημεία.
Τεχνικά, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι αρκετά καλύτερα, αφού η ομάδα ανάπτυξης βασίστηκε περισσότερο στην ατμόσφαιρα και την αισθητική. Η αλήθεια είναι πως από τα πρώτα λεπτά, πράγματα όπως το μέτριο animation της πρωταγωνίστριας σταματούν να έχουν ιδιαίτερη σημασία, αφού ο κόσμος του τίτλου γρήγορα «βυθίζει» τους παίκτες στην ατμόσφαιρά του. Η χρήση των σκιών βοηθάει στη δημιουργία όμορφων cutscenes που ακόμα και με την ορισμένες φορές μέτρια ερμηνεία των χαρακτήρων θυμίζει κινηματογραφικές σκηνές από κλασσικές, ασπρόμαυρες, κινηματογραφικές ταινίες μιας άλλης εποχής. Το πιο δυνατό σημείο του τίτλου είναι αδιαμφισβήτητα ο ηχητικός του τομέας, με τις συνθέσεις του Nicolas Marquis να μας μεταφέρουν αμέσως στη δεκαετία του ’20, όπως και η ερμηνεία της jazz τραγουδίστριας Laura Ellis, στο ρόλο της μητέρας της μικρής Didi.
Εν κατακλείδι, το Contrast είναι ένας από εκείνους τους τίτλους που αν έμεναν για λίγο ακόμα στα χέρια της ομάδας ανάπτυξης, θα παρουσίαζαν ένα πραγματικά διαφορετικό πρόσωπο. Αφήνει την εντύπωση μιας πραγματικά χαμένης ευκαιρίας, αφού οι έξυπνες ιδέες υπάρχουν από την ίδια την σύλληψη του, «πέφτουν στο κενό» όμως όταν η θεωρία γίνεται πράξη. Έχουμε δει στο παρελθόν και άλλους τίτλους να χτίζονται γύρω από μια κεντρική ιδέα και το αποτέλεσμα να δικαιώνει τους δημιουργούς, όχι όμως εδώ. Η αισθητική και η θεματολογία του μπορεί να κινήσει το ενδιαφέρον αρκετών για ένα playthrough, αλλά πέραν αυτού δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι για κάποιον να επιστρέψει στον κόσμο του Contrast.
Τοσο χαλια ε? Και παραλιγο να το αγορασω στο xbox live λογω των screenshots και της αισθητικης τους
Σαν concept ήταν πολύ ωραίο και για freebie του Plus ήταν ό,τι έπρεπε.
Πολύ καλό το παιχνιδάκι! Το έδινε στο ps plus ps4 δωρεάν! Εμένα μου άρεσε πολύ πάντως και το τερμάτισα.