Οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο του James Lee Quatermain, δισέγγονου του γνωστού Allan Quatermain, το έτος 1938. Ο macho -και κατά τα άλλα μάλλον… αντιπαθής- πρωταγωνιστής αναλαμβάνει να βοηθήσει μια οργάνωση, η οποία χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον αρχηγό της, ο οποίος σχεδίασε την διώρυγα του Παναμά (ακριβώς). Ο σκοπός της οργάνωσης αυτής; Να εντοπίσει την Καρδιά της Ατλαντίδας, ένα αρχαίο τεχνούργημα, πριν αυτή πέσει στα χέρια των Ναζί. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια να μαντέψει κανείς ότι η Καρδιά έχει χωριστεί σε κομμάτια και φυλάσσεται βαθιά σε αρχαίους ναούς σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, κάτω από θανατηφόρες παγίδες… και μπορείτε να μαντέψετε τη συνέχεια. Συνοδοιπόροι του James σε αυτή την περιπέτεια είναι η «όμορφη» Jen και ένας Γερμανός επιστήμονας/αποστάτης, αμφότεροι αγγίζοντας τα όρια του απόλυτου στερεότυπου.
Από άποψης gameplay, το Deadfall Adventures είναι μια μίξη ενός τυπικού first person shooter, με έμφαση στους γρίφους και τα puzzle κομμάτια και λιγότερη δράση. Δυστυχώς, δεν τα καταφέρνει καλά σε κανέναν από τους δύο τομείς. Αυτό γιατί όσον αφορά την δομή των επιπέδων, η εξερεύνηση που τόσο πολύ «διαφημίζεται» είναι σχεδόν ανύπαρκτη, καθώς το Deadfall Adventures δεν θα μπορούσε να είναι χαρακτηριστικότερο δείγμα corridor shooting, με την εξόντωση των εχθρών να μετατρέπεται σε ένα απλό παιχνίδι του «χτύπα το σημείο που προεξέχει από τη κάλυψη», απογοητευτικό AI και εξίσου απογοητευτικά στην αίσθηση όπλα. Τα invisible walls φροντίζουν να δίνουν δυναμικά το παρόν ούτως ώστε οι παίκτες να ακολουθούν με ακρίβεια την προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ όταν η χρήση τους δεν είναι εφικτή υιοθετούνται άλλες τακτικές, όπως η πτώση στο νερό που σκοτώνει ακαριαία τον πρωταγωνιστή, ανεξαρτήτως ύψους.
Σε αντίθεση με τον προηγούμενο τίτλο της The Farm 51 (Painkiller: Hell & Damnation), εδώ ο ρυθμός είναι χαρακτηριστικά πιο αργός, ενώ σε πολλά σημεία το παιχνίδι προτρέπει τους παίκτες να συμβουλευτούν το σημειωματάριό τους, θυμίζοντας αρκετά το Uncharted. Αυτά τα puzzle σημεία στη πλειοψηφία τους δεν παρουσιάζουν την παραμικρή πρόκληση αφού σπάνια απαιτούν κάτι περισσότερο από την αλληλεπίδραση με έναν διακόπτη (ή τον πυροβολισμό ενός), ενώ οι σημειώσεις φροντίζουν να ξεκαθαρίσουν απόλυτα το τι χρειάζεται για την επίλυσή τους, ενώ αν και αυτό δεν δουλέψει οι NPCs θα επαναλαμβάνουν συνεχώς το τι πρέπει να κάνει ο πρωταγωνιστής για να προχωρήσει παρακάτω. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένοι μόνο γρίφοι, για τους οποίους η μοναδική λύση επιτυγχάνεται μέσω δοκιμής και επανάληψης, αφού δεν υπάρχει κάποια σαφής ένδειξη (ή έστω κάποιο hint).
Τέλος, κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς του, ο James θα βρει μια σειρά από θησαυρούς, οι οποίοι όχι μόνο λειτουργούν ως collectibles, αλλά χωρίζονται σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες και χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια του gameplay για τις αναβαθμίσεις του χαρακτήρα. Αυτό, ειρωνικά, είναι ένα από τα λίγα σημεία του gameplay όπου το Deadfall Adventures καταφέρνει να παρουσιάσει κάτι πραγματικά αξιόλογο. Από την άλλη βέβαια, η μόνη βοήθεια που λαμβάνουν οι παίκτες όσον αφορά στον εντοπισμό των collectibles είναι οι ειδικοί χάρτες, οι οποίοι δυστυχώς χαρακτηρίζονται στη καλύτερη περίπτωση ως δυσανάγνωστοι. Με αυτόν τον τρόπο ακόμα και αυτό το ενδιαφέρον χαρακτηριστικό «χάνεται», αφού είναι έντονη η αίσθηση ότι κατά τη διάρκεια της περιήγησης στα επίπεδα χάνονται σημαντικά upgrades που θα μπορούσαν να βοηθήσουν περισσότερο την πρόοδο στην ιστορία.
Όσοι λοιπόν καταφέρουν να φτάσουν μέχρι το τέλος της περιπέτειας του James ή απλά θέλουν να επιδείξουν τις ικανότητές τους με άλλους παίκτες, ο τίτλος προσφέρει competitive και cooperative multiplayer. Αν φυσικά βρεθεί κάποιος συμπαίκτης ή αντίπαλος, αφού τα lobbies του τίτλου είναι… άδεια. Και κανείς δε θα μπορούσε να αδικήσει τους παίκτες για την πλήρη έλλειψη ενδιαφέροντος στο multiplayer κομμάτι, αφού το single-player δεν αφήνει και τις καλύτερες των εντυπώσεων. Σε περίπτωση που κάποιος επιμείνει, το πιο ενδιαφέρον mode ίσως είναι το Survival, μια παραλλαγή του γνωστού σε όλους Horde, με τους παίκτες να συνεργάζονται για την εξόντωση των αντιπάλων χρησιμοποιώντας όπλα αλλά και θανατηφόρες παγίδες. Ακόμα και εδώ όμως, η δράση χαρακτηρίζεται… ανέμπνευστη - και δύσκολα θα κρατήσει το ενδιαφέρον για μεγάλο διάστημα. Όσον αφορά τον οπτικό τομέα, το Deadfall Adventures έχει να επιδείξει από τη μία εξαιρετικά σχεδιασμένο περιβάλλον με όμορφες λεπτομέρειες, καλό φωτισμό και εξαιρετικό art design - και από την άλλη ανέμπνευστο σχεδιασμό επιπέδων και κακό animation. Από ηχητικής άποψης, τα αδιάφορα εφέ συμπληρώνονται από ακόμα πιο αδιάφορες συνθέσεις, ενώ η ερμηνεία των χαρακτήρων κυμαίνεται από κακή ως «εκτός τόπου και χρόνου».
Το Deadfall Adventures είναι μια φιλόδοξη προσπάθεια (ίσως υπερβολικά φιλόδοξη) που μπαίνει στα «χωράφια» γιγάντων του χώρου, χωρίς να μπορεί σε καμία περίπτωση να τους ανταγωνιστεί. Τα ελάχιστα καλά σημεία απλά δεν είναι αρκετά να υπερκαλύψουν το γενικότερα κακό σύνολο, ενώ διάχυτη είναι η αίσθηση πως το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ διαφορετικό αν ο τίτλος αυτός είχε ένα μεγαλύτερο budget - και μια μεγαλύτερη ομάδα ανάπτυξης πίσω από το τιμόνι. Παρά τις -εμφανέστατες- επιρροές του, το Deadfall Adventures χαρακτηρίζεται από αδικαιολόγητη έλλειψη έμπνευσης, bugs, glitches και μια ολόκληρη σειρά από λάθος επιλογές στην ανάπτυξή του. Τελικά, στο τέλος αυτής της περιπέτειας δεν υπάρχει θησαυρός…
Η CD Projekt RED δεν έχει ανακάμψει πλήρως από το λανσάρισμα του Cyberpunk 2077
Τόσο μάπα το καρπούζι ? Και φαινόταν αξιόλογος τίτλος. Κρίμα...
Kαλό κουράγιο.....
Πολύ κρίμα να χάνεται μια καλή ευκαιρία.
Και μόνο η βαθμολογία ιντριγκάρει! :P
Wannabe για πολλά πράγματα αλλά τελικά...μου φαίνεται μόνο το trailer άξιζε.
Και είναι 1 απο τους αγαπημένους μου ήρωες ο Allan Quatermain. Πολύ απογοητεύτηκα τώρα :(
Θα το δοκιμάσω όμως πολύ αργότερα έτσι για την πλάκα...
Κώστα δικαιούσαι βαρέα και ανθυγιεινά!!!! :D
Περιμένα πολλά από τον συγκεκριμένο τίτλο να πάρει. Το trailer ήταν πολύ καλό.
de to xw kanei install akoma....perimenw na vrw ligo xrono kai meta.....(sorry gia ta greeklish)
Πωωω χαλια