Το βασικό campaign του RoS μας ταξιδεύει, μέσα από τρεις μεγάλους χάρτες, στην ιστορία εκδίκησης του Malthael, ενός εκπεσώντα αγγέλου που θέλει να αφανίσει την ανθρωπότητα. Με το σενάριο του RoS δεν έχει νόημα να πολυασχοληθούμε: η Blizzard δεν φημιζόταν ποτέ για την πρωτοτυπία στις ιδέες της και εξάλλου, μιλάμε για ένα loot'em up που παραδοσιακά χρησιμοποιεί ως πρόφαση την όποια ιστορία για ανελέητο clickfest. Παρόλα αυτά, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι, σε σχέση με το αρχικό Diablo 3, υπάρχουν μερικά αρκετά καλογραμμένα κείμενα και ορισμένες προαιρετικές αποστολές που εκπλήσουν με την πρωτοτυπία τους, όπως οι αναζητήσεις των henchmen (Templar, Scoundrel, Enchantress) και, η αποκορύφωση, η αποστολή που σας δίνει ο αινιγματικός κοσμηματοπώλης Shen. Ξεκινάμε λοιπόν στο Westmarch, έναν αριστουργηματικό χάρτη πόλης, που δέχεται νυχτερινή επίθεση από τη δαιμονική στρατιά του αινιγματικού Malthael. Για άλλη μια φορά, η Blizzard παραδίδει μαθήματα καλοσχεδιασμένου, προσεγμένου, λουστραρισμένου environment design, σε απόλυτη αρμονία με ένα εξωπραγματικά ατμοσφαιρικό soundtrack. Τα δαιδαλώδη σοκάκια της πόλης είναι γεμάτα λεπτομέρειες και χαρακτήρα και δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις το μεράκι των σχεδιαστών. Αυτό που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, τουλάχιστον την πρώτη φορά που παίζεις, είναι η έμφαση στα random events. Στο Diablo 3 είχαμε ορισμένα διάσπαρτα, ίσως ένα ή δύο σε κάθε χάρτη, scripted events που έδιναν μια επί τόπου αποστολή. Το Westmarch είναι γεμάτο από αυτά! Κάθε πόρτα είναι πιθανό να κρύβει από μια διάσωση χωρικού, μια εξάρθρωση συμμορίας, ή ένα κρυσφήγετο επαναστατών. Ο δεύτερος χάρτης, έρχεται σε αντίθεση με την αρχιτεκτονική του Westmarch και είναι μια αχανής βαλτώδης έκταση, τα Blood Marshes. Σκοτεινά πράσινη παλέτα με κοκκινωπές λίμνες, αλλά και αρκετούς αρχαίους τύμβους για εξερεύνηση. Ο τρίτος είναι ο σουρεάλ Pandemonium, γκρίζος και μεταλικός, με αλλόκοσμη ατμόσφαιρα και εξωγήινη αρχιτεκτονική. Κάθε νέος χάρτης φυσικά έχει τα δικά του νέα τέρατα, αλλά και μερικούς καινούριους μηχανισμούς (παγίδες φωτιάς, πόρτες που ακινητοποιούν τον ανυποψίαστο περαστικό, μέχρι και τηλεμεταφορείς). Τα βασικό gameplay όμως, φυσικά και δεν αλλάζει- είναι μια συνταγή που η Blizzard ξέρει να εκτελεί άψοψα: οι μάχες είναι γρήγορες, έντονες και μεστές, η κίνηση και το animation άψογα, το interface σωστό μέχρι το τελευταίο pixel, τα εφέ προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Το λούστρο της Blizzard δεν ξεπερνιέται ποτέ. Οι μάχες με τα bosses είναι αναπάντεχα καλοσχεδιασμένες, η γενικότερη καλλιτεχνική διάθεση έχει υιοθετήσει μια πιο σκοτεινή, gothic κατεύθυνση, το νέο auto-scaling σύστημα δυσκολίας είναι λιγότερο χαοτικό και πριν το καταλάβεις, έχεις φτάσει στο νέο όριο, το επίπεδο 70. Εκτός και αν αποφασίσεις να δοκιμάσεις τη νέα κλάση του RoS...
Ο Crusader λοιπόν είναι ουσιαστικά η επανεμφάνιση του Paladin από το Diablo 2. Υπάρχουν μέχρι και αυτούσια skills όπως το Zeal ή το Blessed Hammer, ενώ την εμφάνισή τους κάνουν και οι αύρες, απλώς με διαφορετική ονομασία. Αν και δεν έχει την εγγενή αντοχή του Monk και του Barbarian, θεωρείται σίγουρα... βαρυκόκκαλο tank που αντέχει βία και πόνο, χάρη σε πολλά skills που προωθούν αναπλήρωση υγείας, θωράκιση, κ.λπ. Χωρίς να φτάνει το long range ενός μάγου ή hunter, έχει αρκετές επιθετικές ικανότητες, μεσαίου βεληνεκούς, φωτεινές εκρήξεις από ιερό φως και χορταστικές, χαιρέκακες, θείες αστραπές από τα ουράνια. Ο Crusader ξεκινάει λίγο βαρετά, αλλά στο τέλος είναι χορταστικός, ενώ λάμπει περισσότερο σε ομάδα. To RoS φέρνει και έναν καινούριο crafting NPC, τη Mystic, που σας ξεκλειδώνει δύο νέες επιλογές: το Enchanting και το Transmogrify. Με το πρώτο, μπορείτε να αλλάξετε μια ιδιότητα σε ένα αντικείμενο που δεν σας αρέσει και να το αντικαταστήσετε με μια νέα, στην τύχη, μέχρι να καταλήξετε σε ένα αποτέλεσμα που ταιριάζει με το build του χαρακτήρα. Το Transmogrify είναι καθαρά διακοσμητικού χαρακτήρα και σας επιτρέπει να αλλάζετε την εμφάνιση οποιοδήποτε αντικείμενου- αρκεί να έχετε ήδη ξεκλειδώσει το μοντέλο του στο παρελθόν. Σε περίπτωση που δεν έχετε παρακολουθήσει την εξέλιξη του Diablo 3, το τελευταίο patch που έστρωσε το δρόμο για το RoS, έφερε μαζί του πολλές αλλαγές. Το σύστημα του Loot 2.0 φροντίζει ώστε να βλέπετε αντικείμενα σχετικά με την κλάση σας, τα legendaries είναι ευφάνταστα και χρήσιμα με πραγματικά μοναδικές ικανότητες, το Paragon System σας επιτρέπει να βελτιώνετε διαρκώς τον χαρακτήρα σας, ενώ σε όλα τα Acts υπάρχουν νέα Cursed Events με διαφορετικές χρονομετρημένες αποστολές (σκοτώστε όσα περισσότερα τέρατα μπορείτε σε ένα λεπτό, επιβιώστε Χ κύμματα απανωτών επιθέσεων, κ.λπ). Επίσης, τα επίπεδα δυσκολίας είναι πιο αυτοματοποιημένα και φιλικά, το crafting system αναβαθμίστηκε σε θεαματικό βαθμό και είναι πλέον χρήσιμο, το social system έχει εμπλουτιστεί με κοινότητες και guilds, ενώ υπάρχουν δεκάδες άλλες αλλαγές που βελτιώνουν ή διευκολύνουν το gameplay. Αν έχετε να μπείτε καιρό στο παιχνίδι, ακόμα και αν δεν αγοράσετε το expansion για να ξεκλειδώσετε το νέο περιεχόμενο, θα εκπλαγείτε ευχάριστα με τη μορφή του Diablo 3 αυτή τη στιγμή.
Τερματίζοντας το Act V (μετά από 6 ως 8 ώρες παιχνιδιού), ξεκλειδώνεται η παιδική χαρά που λέγεται Adventure Mode, όπου μπορούμε να ταξιδεύουμε ανεμπόδιστα σε όλα τα κεφάλαια του παιχνιδιού (όλα τα waypoints είναι ξεκλειδωμένα), προκειμένου να ολοκληρώνουμε τα τυχαία bounties που δημιουργεί κάθε φορά το RoS. Ένα bounty μπορεί να είναι η εξόντωση ενός συγκεκριμένου boss ή epic τέρατος, η εξολόθρευση όλων των mobs από ένα συγκεκριμένο dungeon, η εκτέλεση ενός συγκεκριμένου event, κ.λπ. Ολοκληρώνοντας ένα bounty, εκτός από ένα bonus χρυσού και εμπειρίας, κερδίζουμε Rift Keystones και Blood Shards. Για έξτρα μπόνους δώρο, ολοκληρώνοντας όλα τα bounties σε ένα Act, παίρνουμε κι ένα “πακέτο” γεμάτο με random πετράδια, αντικείμενα, πρώτες ύλες... Ωστόσο, βασικό κίνητρο των bounties είναι η συλλογή των Rift Keystones.
Ταϊζοντας πέντε Rift Keystones σε έναν οβελίσκο που υπάρχει στην πόλη, μπορείτε να μπείτε σε ένα Rift και να βγείτε σε ένα νέο, ανεξερεύνητο χάρτη. Το RoS θα χρησιμοποιήσει όλα τα assets του παιχνιδιού, για να σχεδιάσει ένα χάρτη στην τύχη, σε ένα θεότρελο, πανέμορφο κολάζ. Τυχαία tilesets από όλα τα Acts, με τυχαία καιρικά φαινόμενα, χρωματικές παλέτες, φωτισμό, τέρατα, μεγέθη και πολυπλοκότητα, αλλά και πυκνότητα τεράτων. Σκοπός μας πάντα είναι να σκοτώνουμε mobs, μέχρι να γεμίσει ο αντίστοιχος δείκτης και να αναγκάσουμε τον Rift Guardian να εμφανιστεί. Ο guardian είναι κι αυτός, σωστά μαντέψατε, πάντα random και με τυχαίες ικανότητες. Φυσικά μπορούμε να συνεχίσουμε την εξερεύνηση του Rift... μερικές φορές υπάρχει μόνο ένα επίπεδο, άλλες φορές μπορείτε να βρείτε μέχρι και πάνω από έξι ή εφτά. Αν είστε τυχεροί ίσως βρείτε μεγάλες ομάδες από treasure goblins ή τις δαιμονισμένες αγελάδες του cow level (άλλο ένα κλείσιμο του ματιού στο Diablo 2). Ίσως βρεθείτε σε μια σκοτεινή ζούγκλα με σκελετούς και σκουλίκια, ίσως σε μια υπόγεια φυλακή με elite packs σε κάθε γωνία, ίσως σε ένα στενόμακρο, μελαγχολικό διάδρομο που εκτείνεται για πάντα- τα αποτελέσματα είναι πραγματικά τυχαία. Το σίγουρα είναι ότι πλέον το end-game μέρος του παιχνιδιού, γίνεται επιτέλους πολύ πιο φρέσκο και διασκεδαστικό. Τα Blood Shards που αναφέραμε προηγουμένως εξαργυρώνονται σε ένα νέο, ειδικό έμπορο που μας προσφέρει τυχαία αντικείμενα, με κρυφή ταυτότητα (μια ακόμα αναφορά στο Diablo 2 και τον μηχανισμό του Gambling που αγοράζεις γουρούνι στο σακί). Τις περισσότερες φορές τα αντικείμενα είναι άχρηστα, αλλά πού και πού, αν είσαι τυχερός, μπορείς να πετύχεις και κάποια legendary αναβάθμιση.
Κάθε κλάση βλέπει μόνο ένα νέο skill και τρία passive στο RoS - πολύ θα θέλαμε κάτι περισσότερο εδώ. Τα skills παραμένουν οπτικά χορταστικά και καλοδεχούμενα (το νέο ξόρκι του Witch Doctor ειναι μια πελώρια λίμνη με πιράνχα, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο...), αλλά δεν συμβαδίζουν με την εξέλιξη των δέκα νέων, ολόκληρων επιπέδων. Η παραμετροποίηση πάντως του χαρακτήρα, μετατοπίζεται πλήρως σε μια item-based τεχνοτροπία, ειδικά με τα νέα legendaries. Με άλλα λόγια, ο χαρακτήρας δεν καθορίζεται πρωταρχικά από τα skills του (όπως στο Path of Exile, που είναι κατά βάση οριστικά και αμετάκλητα), αλλά μεταβάλλεται, αναλόγως με τα αντικείμενα που προκύπτουν. Αυτό γίνεται διότι πλέον τα legendaries δεν δίνουν απλώς παραπάνω bonus σε κάποια ικανότητα ή στατιστικό, αλλά λυγίζουν ή σπάνε τους κανόνες του παιχνιδιού. Είναι τόσο φευγάτη η νοοτροπία τους, τόσο ιδιαίτερη, που ο παίκτης δεν μπορεί να τα παραβλέψει. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα μάγο με έμφαση σε fire-skills και το Meteor spell. Έχει αποφασίσει ότι τον βολεύει έτσι ο χαρακτήρας του, οπότε απλώς μαζεύει αντικείμενα που του δίνουν παραπάνω fire damage, όπως θα έκανε σε ένα κλασσικό RPG. Αν όμως του πέσει ένα περίεργο legendary που του επιτρέπει να εμφανίζει δύο Hydras με το ομώνυμο spell (αντί για ένα), όλα αυτά σταματάνε. Επειδή το Diablo δεν δεσμεύει τον παίκτη με τα skills, μπορεί επί τόπου και αυτόματα, να αλλάξει τα skills του “χτίζοντας” πάνω στο νέο πλεονέκτημα και πλέον να κατευθύνει αλλού πια τον τρόπο παιξίματος. Αφήνει τα skills με φωτιά, επιλέγει το Hydra, πειραματίζεται με ένα νέο build (βοηθάει και το Enchanting που αναπλάθει ένα αντικείμενο) απλά και μόνο επειδή του έτυχε το συγκεκριμένο legendary. Αυτός ο ευμετάβλητος, νέος χαρακτήρας, ήταν η φρέσκια ιδέα που αποζητούσε το Diablo 3. Μαζί με την οπτική παραμετροποίηση του Transmogrify, πλέον δεν υπάρχουν οι δεκάδες (εκατοντάδες, χιλιάδες;), ίδιοι χαρακτήρες. Προηγουμένως, όλοι “έπρεπε” να έχουν τα ίδια αντικείμενα, τις ίδιες ικανοτητες, τον ίδιο ακριβώς τρόπο παιχνιδιού, ακολουθώντας τα λεγόμενα cookie-cutter builds, γιατί αν θες να κάνεις κάτι διαφορετικό, δεν θα είσαι ανταγωνιστικός. Πλέον, υπάρχει ποικιλομορφία, αυτοσχεδιασμός, φαντασία: πρόκειται για μια μεγάλη νίκη από άποψη σχεδιασμού και το δυνατό σημείο του RoS.
Ένας προσεκτικός παρατηρητής θα βρει διάσπαρτες πινελιές και στοιχεία που μυρίζουν Diablo 2: Οι Bogan Trapers με το φυσοκάλαμο στα Blood Marshes, άμεση αναφορά στο Flayer Jungle και τους αξέχαστους εκείνους πυγμαίους. H επανεμφάνιση του Pandemonium, αλλά και των teleporters που συνδέουν κομμάτια του χάρτη που αιωρείται στο κενό, θυμίζει φυσικά το Arcane Sanctuary. Η επιλογή του “σωστού” συμβόλου που δείχνει ποιο είναι το σωστό dungeon που πρέπει να επιλέξουμε; Όπως και “τότε”, στην Far Oasis. Όλα αυτά δεν είναι τυχαία (να είστε σίγουροι ότι η Blizzard δεν κάνει τίποτα στην τύχη) και γεφυρώνουν τους δύο τίτλους. Μαζί με την ανάσταση του Paladin-Crusader, την επανεμφάνιση του gambling, αλλά και το ξερίζωμα του πολυσυζητημένου Auction House, είναι πασιφανές ότι το Reaper of Souls είναι μια ερωτική επιστολή προς τους υποστηρικτές του Diablo 2. Η κατάργηση του Auction House από μόνη της είναι κίνηση που σηκώνει ολόκληρη ανάλυση. Ο μηχανισμός των πληστηριασμών στο Diablo 3 ήταν μια πολύ τολμηρή κίνηση εκ μέρους της Blizzard, προκειμένου να νομιμοποιήσει, τρόπον τινά, το gold farming, να το ενσωματώσει στο ίδιο το παιχνίδι και να στερήσει την ευκαιρία από third-parties να θησαυρίζουν από το παιχνίδι της. Κάποιους τους είχε βολέψει, κάποιοι έβγαλαν πολλά λεφτά (υπενθυμίζουμε ότι συνδεόταν και με real currency υπηρεσίες), αλλά η αλήθεια είναι ότι ο παίκτης έστρεφε πια αλλού την προσοχή του στο παιχνίδι. Αντί να σκοτώνει τέρατα, να μαζέψει αντικείμενα και να βελτιώνει το χαρακτήρα του, σε κάθε αντικείμενο που έπεφτε από έναν εχθρό, ο παίκτης απορούσε μηχανικά “πόσο θα έπιανε στο Auction House”; Η Blizzard αποφάσισε λοιπόν να ξηλώσει το Auction House στο Reaper of Souls και μπράβο της, γιατί έχασε πολλά λεφτά έτσι: σε όλες τις αγοραπωλησίες, υπήρχε μια προμήθεια που πήγαινε κατευθείαν στην τσέπη της. Μιλάμε για χρυσορυχείο, χωρίς να κάνει τίποτα. Παρά τις διάφορες αρνητικές κριτικές, λοιπόν, οφείλουμε να της βγάλουμε το καπέλο που είχε τα κότσια να αναγνωρίσει το λάθος και να το διορθώσει, παρά τη ζημία. Μόνη παράπλευρη απώλεια, ότι πλέον το εμπόριο μεταξύ των παικτών είναι σχεδόν ανύπαρκτο καθώς όλα τα καλά αντικείμενα γίνοντα “Bind on Account”, δηλαδή δεν μπορείτε να τα δώσετε σε άλλον παίκτη (παρά μόνο αν ήσασταν στην ίδια τετραμελή ομάδα όταν έπεσε το αντικείμενο και πάλι μόνο για μια ώρα).
Σημειώστε ότι, σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση, το επόμενο patch θα παρουσιάσει επιτέλους τα πολυπόθητα ladders, που εδώ και καιρό ζητάει ο κόσμος: στην ουσία πρόκειται για events με ημερομηνία λήξης όπου όλοι μάχονται για μια καλή θέση στην κατάταξη. Έγινε μάλιστα σαφές ότι θα υπάρχουν και legendary βραβεία, ειδικά σχεδιασμένα αντικείμενα για τους νικητές. Από την άλλη, βέβαια, το PvP κομμάτι του παιχνιδιού περιορίζεται ακόμα σε “χύμα” αγώνες τύπου brawling, χωρίς υποδομή, πρωταθλήματα και επιβραβεύσεις. Ευτυχώς υπάρχουν πια τόσα άλλα competitive παιχνίδια σε άλλες κατηγορίες που δεν χρειαζόμαστε το Diablo για να βγάλουμε τα μάτια μας και να βριστούμε διαδικτυακά.
Αν και ελαφρώς τσιμπημένο στην τιμή (εν έτει 2014 πια, τα 40€ για expansion δεν είναι και λίγα), το RoS κρίνεται ως απαραίτητη αγορά για όλους τους RPG fans, αφού βάζει και πάλι το Diablo στο θρόνο της κατηγορίας, με το adventure mode και το Loot 2.0 να κλέβουν την παράσταση. Ακόμα και αν δεν είχατε μέχρι τώρα καμία επαφή με τη συγκεκριμένη υποκατηγορία των hack & slash loot'em up και είστε νέος gamer, αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία για να την μάθετε, καθώς είναι η ειδικότητα της μαμάς Blizzard (μεγαλώνει γερά παιδιά). Αν πάλι, είστε από τους απογοητευμένους Diablo fans που δεν είχαν δει στο Diablo 3 όσα ήθελαν, το μόνο σίγουρο είναι πως το RoS έχει φτιαχθεί αποκλειστικά για εσάς.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity