* ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Final Fantasy XIV: Stormblood Review

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Square Enix

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

    Square Enix

  • ΔΙΑΝΟΜΗ

    CD Media

  • PEGI

    16+

  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Final Fantasy XIV: Stormblood Review
Όπως και να το σκεφτεί κανείς, το Final Fantasy XIV δικαίως θα θεωρηθεί ο πιο ταλαίπωρος τίτλος στην ιστορία. Σε δυτικά χέρια θα ήταν νεκρό εδώ και χρόνια. Σε ιαπωνικά χέρια όμως, σε εκείνα που ευθύνονται και για το άθλιο ξεκίνημά του, χρωστά το ότι, σήμερα, όχι μόνο στέκεται στα πόδια του αλλά μπορεί και να σηκώνει κεφάλι χωρίς να θεωρεί δεδομένη την εισερχόμενη καρπαζιά. Το Stormblood, το δεύτερο expansion στη δεύτερη μορφή του παιχνιδιού (μετράμε μετά το A Realm Reborn δηλαδή) αποτελεί άλλο ένα εξελικτικό βήμα με θετικό απολογισμό. Έστω και αν  διαιωνίζει κάποια κλασικά κουσούρια του είδους και του ίδιου του τίτλου.



Πρώτα όμως, λίγα λόγια για τα διαδικαστικά. Για την πρόσβαση στο νέο campaign ο χαρακτήρας του παίκτη πρέπει να έχει φτάσει στο επίπεδο 60 (με το expansion το ταβάνι φτάνει στα 70 κατά τα άλλα) αλλά και να έχει ολοκληρώσει τις αποστολές του main quest της βασικής έκδοσης αλλά και του προηγούμενου expansion. Φυσικά το Stormblood χρεώνεται ως κυκλοφορία και απαιτείται βέβαια και μηνιαία συνδρομή. Αν ο χαρακτήρας δεν είναι στο επίπεδο και στο σημείο που απαιτείται πάντως, ο χρήστης έχει το περιθώριο να αγοράσει δύο «πακέτα», ένα για κάθε μια από τις αναγκαίες συνθήκες, το οποίο προσφέρει και μερικά καλούδια ακόμη, μαζί με περιλήψεις για τα τεκταινόμενα για να βγει και άκρη για το τι γίνεται γύρω μας. Αυτά δεν αποκτώνται από το PS Store πάντως (στην περίπτωση του PS4 δηλαδή), αλλά μέσω web. Ύστερα χρειάζεται log out και log in στην κονσόλα για να γίνει αντιληπτή η νέα τάξη πραγμάτων. Υποθέτουμε ότι το σύστημα αυτό είναι παρενέργεια της ενοποιημένης εμπειρίας αλλά δεν αποκλείεται με αυτόν τον τρόπο να αποφεύγει η Square Enix να αποδίδει μερίδιο για τις συναλλαγές αυτές στην Sony που ελέγχει και το PS Store. Όπως και να ‘χει βέβαια, το αποτέλεσμα για τον παίκτη είναι ακριβώς το ίδιο, έστω και αν η διαδικασία είναι περίεργη. Όλα αυτά ξεχνιούνται όταν γευτεί κανείς την πρώτη γεύση από τη νοοτροπία του Yasumi Matsuno, η εμπλοκή του οποίου στην παραγωγή μπολιάζει το παιχνίδι με δόσεις από Final Fantasy XII και Final Fantasy Tactics, στη γραφή και την ιστορία από τη μία, σε mode που αναμένεται σύντομα από την άλλη. Το νέο campaign δεν είναι απλά πιο ώριμο ως προς τα θέματα που πραγματεύεται και τον τρόπο με τον οποίο τα προσεγγίζει, είναι και πιο καλογραμμένο, σε λυπηρό μάλλον βαθμό, από κάθε «κανονικό» τίτλο Final Fantasy της τελευταίας δεκαετίας. Λυπηρό είναι διότι μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι ένα MMORPG που πέρασε διά πυρός και σιδήρου έχει περισσότερα να πει με τη γραφή του από μια εμπειρία σχεδιασμένη με αρχή, μέση και τέλος. Για να ολοκληρωθεί η ειρωνεία, η μουσική του Masayoshi Soken είναι σταθερά πιο καλοδουλεμένη και ενδιαφέρουσα από εκείνη του Masashi Hamauzu, παρότι ο τελευταίος έχει αναλάβει τη μουσική επένδυση των πιο τυπικών τίτλων της σειράς.



Κατά τα άλλα, όπως στο Final Fantasy XII υπάρχει περίπου βασικός πρωταγωνιστής στο campaign, ωστόσο μια προσωπικότητα ξεχωρίζει κατά την προσπάθεια όλων να απελευθερώσουν δύο νέες περιοχές που για καιρό ακούγαμε αλλά δεν βλέπαμε: Ala Mhigo και Doma. Αυτές, αισθητικά αλλά και αλληγορικά, κάνουν στροφή προς την Ασία, με ανάλογη αισθητική, αναφορές σε νομαδικές φυλές και ανάλογα της Ιαπωνίας κατά την εποχή του οικειοθελούς αποκλεισμού της από τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι μια ευχάριστη αλλαγή ύφους ύστερα από κάπως πιο ενιαία αισθητική γραμμή. Οι νέες περιοχές είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες από τη δυνατότητα για βουτιές στη θάλασσα, ακόμη και με mounts. Διότι ναι μεν είναι όμορφη εμπειρία σε πρώτη φάση, ωστόσο γρήγορα φαίνεται ότι δεν οδηγεί κάποτε σε πραγματικά ενδιαφέρον περιεχόμενο. Μπορεί να αλλάξει αυτό σε βάθος χρόνου, αφού η ομάδα ανάπτυξης έχει δείξει ότι φροντίζει να κάνει ουσιώδεις αλλαγές και προσθήκες με patch. Για την ώρα όμως, λίγα πράγματα. Εκτός αν «κολλήσετε» με το ψάρεμα. Είναι λογικό άλλωστε να ακολουθήσετε το δρόμο που θα χαράξει το main quest, που περιλαμβάνει πολύ καλές αποστολές και χαρακτήρες, σε αντίθεση με τα side quests που, τηρώντας τη σχετική παράδοση μένουν πιστά στο fetching. Η αλήθεια είναι ότι μεταξύ αυτών υπάρχουν και κάποια που είναι όντως καλά, προσφέροντας αναπάντεχο βάθος, αλλά έτσι απλά υπογραμμίζουν ακόμη καλύτερα στην πράξη τη στασιμότητα του side quest design. Ναι, το fetching πηγαίνει πακέτο με το είδος, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ όμως χωρίς πειραματισμό. Τον οποίο ακόμη περιμένουμε από την Square Enix. Ωστόσο η ομάδα σκαρφίστηκε πάρα πολλές βελτιώσεις, ειδικά σε επίπεδο quality of life, που είναι αδύνατο να καλυφθούν στο σύνολό τους. Οπότε αναγκαστικά θα εστιάσουμε κάπου.



Κάθε class έχει το δικό του ιδιαίτερο gauge λοιπόν, σχεδιασμένο ώστε να προβάλλει πληροφορίες που έχουν ειδική βαρύτητα για το εκάστοτε job κι έτσι καταλήγει να είναι και ουσιωδώς διαφορετικό σε εμφάνιση. Ταυτόχρονα το gauge είναι άγκυρα για κάποιες επιλογές σε επίπεδο τακτικής και σίγουρα για ειδικές επιθέσεις. Ένα stance το γεμίζει από τη μια πλευρά ώστε να ενεργοποιηθεί ένα είδος κινήσεων και ένα άλλο stance τη γεμίζει με στόχο τη χρήση άλλων ιδιοτήτων κ.ο.κ. Ο μετρητής αυτός λοιπόν, παρά την απλότητα του όρου, είναι κάτι που δικαίως κρατά τη ματιά του παίκτη σε όλη τη ροή της δράσης. Σίγουρα παίζει ρόλο σε κάθε job, η λογική τους όμως επιδεικνύεται καλύτερα στα δύο νέα jobs που, προφανώς, σχεδιάστηκαν εξ αρχής με το ανάλογο σκεπτικό.
 
Final Fantasy XIV: Stormblood Review - Σελίδα 2

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!

Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity