Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
Διαγωνισμός Wolfenstein: Youngblood - Οι διαγωνισμοί με δώρα videogames συνεχίζονται στο Enternity και αυτή τη φορά χαρίζουμε 4 αντίτυπα του Wolfenstein: Youngblood για PS4 και Xbox One. >>
** ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Fire Emblem: Three Houses Review

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Tecmo Koei

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

    Nintendo

  • ΔΙΑΝΟΜΗ

    CD Media

  • PEGI

    12+

  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
*
Χωρούν πολλές ματιές, από πολύ διαφορετικές σκοπιές, προς το Fire Emblem: Three Houses. Τόσο που ο τελευταίος τίτλος της σειράς είναι εύκολο να καταλήξει ως κάτι άλλο για διαφορετικά είδη παικτών. Η νέα γραμμή που εγκαινιάστηκε με το Awakening και συνεχίστηκε με το Fates ακολουθείται με μεγαλύτερη αυτοποποίθηση αυτήν τη φορά. Αυτό σημαίνει ότι το Fire Emblem δεν είναι ο καθαρόαιμος τίτλος στρατηγικής του παρελθόντος και εστιάζει ακόμη περισσότερο στις διαπροσωπικές σχέσεις. Ταυτόχρονα δανείζεται μηχανισμούς που μπορεί να φαίνονται νέοι σε όσους γνώρισαν αργά τη σειρά, αλλά συχνά προέρχονται από παλαιότερους τίτλους Fire Emblem. Και, φυσικά, δοκιμάζονται και νέα πράγματα.



Στο Fire Emblem έχουμε τρεις ιστορίες που εντάσσονται στον ίδιο κόσμο και έχουν κοινή αρχή. Σε κάθε περίπτωση ο παίκτης ελέγχει τον ίδιο ήρωα, από νωρίς όμως καλείται να διαλέξει σε ποια από τις τρεις παρατάξεις θα αφοσιωθεί. Στον κόσμο του παιχνιδιού υπάρχουν τρία κράτη στην ίδια ήπειρο, ένα που λειτουργεί ως αυτοκρατορία, άλλο που εστιάζει στην αριστοκρατία και ένα ακόμη που μάλλον δοκιμάζει κάποιου βενετικού τύπου δημοκρατία. Και τα τρία κράτη βέβαια στέλνουν στην ίδια ακαδημία, βασικά, στο ίδιο μοναστήρι, τα νιάτα τους, όπου και εξοικειώνονται με θέματα και ικανότητες που θεωρούνται απαραίτητα για το μέλλον τους στο τιμόνι του κράτους τους αλλά και τριγύρω από αυτό. Το μοναστήρι ελέγχεται από την εκκλησία που ασπάζονται και οι τρεις πλευρές και κάπως έτσι φτάνουμε στο μοτίβο του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα κατά τον οποίο η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είχε ρόλο ρυθμιστή, δικές της εκτάσεις, ακόμη και στράτευμα. Με λίγα λόγια ο κόσμος του παιχνιδιού είναι μια κλασικού τύπου ωρολογιακή βόμβα. Ο παίκτης καταλήγει σε ρόλο καθηγητή με το καλημέρα πάντως, παρά το νεαρό της ηλικίας του, γνωρίζει (στα γρήγορα) τα μέλη κάθε οίκου που παρακολουθούν μαθήματα και πρέπει να διαλέξει έναν. Οι μεγάλες επιπτώσεις έρχονται πολύ αργότερα, αφού το παιχνίδι προχωρά μονομιάς πέντε χρόνια μπροστά, ξεσπά πόλεμος και γνωστές φιγούρες βρίσκονται σε ρόλο αντιπάλου πια, κάποιες σχέσεις χάνονται για πάντα, ενώ κάποιες άλλες μπορούν να αναστηλωθούν, αν καταφέρει ο παίκτης να πείσει κάποιον από άλλο οίκο να προσχωρήσει στη δική του πλευρά.



Από τη θέση του καθηγητή, ο παίκτης ελέγχει την ανάπτυξη των χαρακτήρων μέσω των σπουδών. Όλα προχωρούν σε εβδομάδες. Κάθε Δευτέρα επιλέγονται μαθήματα κατά μία έννοια, ενώ στο ημερολόγιο του παιχνιδιού σημειώνονται οι μέρες με σημαντικά γεγονότα, συχνά προσωπικού χαρακτήρα, όπως τα γενέθλια κάποιου άρα και η ευκαιρία να χτιστεί καλή θέληση με την παράδοση δώρου. Στο τέλος της εβδομάδας, που γίνεται αυτόματα ουσιαστικά, έρχονται οι σημαντικές επιλογές για τον παίκτη. Έχει την επιλογή να ξεκουραστεί, οπότε επισκευάζονται όπλα και αναπληρώνεται η όρεξη των σπουδαστών για μάθηση, πράγμα που επηρεάζει το ρυθμό με τον οποίο μαθαίνουν. Μπορεί επίσης να εξερευνήσει το μοναστήρι, για να βρει αντικείμενα, να αναλάβει side quests, να ψαρέψει, να πιάσει κουβέντα με κάποιον σπουδαστή ώστε να μάθει περισσότερα για αυτόν και να ανεβάσει το support level, ακόμη και να αναλάβει mock battles και paralogues (πιο μεστά side quests) για εκπαιδευτικούς λόγους και, πάλι, σύσφιξη σχέσεων. Στο τέλος κάθε μήνα περιμένει μια πραγματική μάχη και αποστολή. Εδώ το ρίσκο είναι αυτό που έχει διαλέξει ο παίκτης πάντα. Υπάρχει το εύκολο και το κανονικό επίπεδο δυσκολίας, αλλά και ξεχωριστή επιλογή για το permadeath. Ακόμη και μετά το ξέσπασμα του πολέμου η ροή παραμένει σε γενικές γραμμές ίδια, αυτό που αλλάζει είναι η ιστορία ή, για την ακρίβεια, η σκοπιά από την οποία ζει κανείς την ιστορία. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται πολλαπλά playthroughs για να τη δει ο παίκτης και από τις άλλες πλευρές, να διαλέξει επιμέρους εναλλακτικά μονοπάτια, να εξερευνήσει προσωπικές σχέσεις που του ξέφυγαν την πρώτη φορά ή να ωθήσει προς άλλη κατεύθυνση ακόμη κι εκείνες που πρόλαβε να χτίσει. Ακόμη κι έτσι, βέβαια, φαίνεται πως είναι αδύνατο να κλείσουν όλες οι τρύπες, αν και δεν προκύπτει ουσιαστικό πρόβλημα.



Το ότι το παιχνίδι ωθεί τον παίκτη να χτίσει σχέσεις από την αρχή, με διαθέσιμους όλους τους σημαντικούς χαρακτήρες, για να σπάσει ύστερα κάμποσες από αυτές είναι το επόμενο βήμα στον τρόπο που παίζει εσχάτως η σειρά με τη συναισθηματική επένδυση του παίκτη σε χαρακτήρες, επένδυση που δεν θα φαινόταν το ίδιο σημαντική χωρίς υποχρεωτικό permadeath ή ακόμη και με αυτό τελικά, αφού κι έτσι ο παίκτης μπορεί να θρηνήσει κάποιον για τα στατιστικά που είχε και χάθηκαν, χωρίς να πάει παραπέρα το μυαλό του. Από αυτή την άποψη, και με τη νέα έμφαση στα support events, η Intelligent Systems κάνει ακόμη πιο έντονα τα στοιχεία visual novel, χωρίς να ακυρώνει βέβαια τα τεκταινόμενα στο πεδίο της μάχης και τη στρατηγική που χρειάζεται γενικότερα. Η ανάπτυξη και η πρόοδος αυτών των σχέσεων πηγαίνει άλλωστε πακέτο με όσα γίνονται στις μάχες. Ο συνδυασμός δυο μονάδων σε μία έχει πάει περίπατο, όταν μάχονται όμως τουλάχιστον δύο μένοντας κοντά η μια στην άλλη, βελτιώνεται το support level των χαρακτήρων. Αυτό ανοίγει διαλόγους στο μοναστήρι, οι διάλογοι με τη σειρά τους βελτιώνουν ακόμη περισσότερο το support level και αποκαλύπτει ότι οι χαρακτήρες που βρίσκει μπροστά του ο παίκτης, ξεκινούν ως αρχέτυπα και αποκτούν υποστρώματα, δίνοντας παράλληλα πληροφορίες πολύτιμες για την κατανόηση του κόσμου και όσων συμβαίνουν σε αυτόν, πληροφορίες που το main quest δεν μοιράζει το ίδιο απλόχερα. Αυτός είναι ο σημαντικότερος ρόλος των support events, δεδομένου ότι, σε αντίθεση με το παρελθόν της σειράς, σπάνια είναι πλέον ευκαιρίες για φλερτ. Το καλό κλίμα κάνει καλό στη μάθηση και από τη μάθηση περνούν όλα τελικά.



Στο Fire Emblem: Three Houses δεν υπάρχουν classes που οι χαρακτήρες «παντρεύονται» μέχρι τέλους. Τα πάντα είναι ανοιχτά για όλους, με ελάχιστες εξαιρέσεις μιας και υπάρχουν λίγες ιδιότητες που εξακολουθούν να περιορίζονται σε συγκεκριμένο φύλο. Ο ίδιος χαρακτήρας που μπορεί να γίνει ικανότητος ιππότης, μπορεί να γίνει και μάγος ή οτιδήποτε άλλο. Η αλήθεια είναι ότι οι διαθέσιμοι χαρακτήρες έχουν μια φυσική ροπή εξ αρχής, αλλά αν ο παίκτης αποφασίσει να επενδύσει ώστε να μάθουν συγκεκριμένα skills, τα κενά μπορούν να καλυφθούν και η φύση της μονάδας να αλλάξει. Η βελτίωση σε ένα class, αλλά και η αλλαγή class σημαίνει εξετάσεις (και κατανάλωση seals), με τις εξετάσεις να εξαρτώνται από τα στατιστικά του χαρακτήρα. Αν είναι κατάλληλα για το class που γλυκοκοιτάζει, περνά και τις εξετάσεις στην ουσία. Μπορεί να δοκιμάσει διάφορα, μπορεί να εστιάσει σε ένα και να το εξετάσει σε βάθος, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, σε εύλογο χρονικό διάστημα προφανώς μιας και δεν είναι ρεαλιστικό να ανεβάσει υπερβολικά όλα τα στατιστικά ο παίκτης μέσα στο playthrough. Σημασία έχει πως υφίσταται φοβερή ελευθερία, ακόμη και για συνδυασμό skills, για τη σύνθεση, ουσιαστικά, custom class με μοναδική ισορροπία, κομμένη και ραμμένη για τις προτιμήσεις του παίκτη.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
  • Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!