Για όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τη σειρά, ο τίτλος πρόκειται για ένα 2D point and click adventure κατά τη διάρκεια του οποίου ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Rufus. Ο ήρωας βλέπει τον κόσμο από την δική του ιδιαίτερη οπτική γωνία και ενώ συνήθως τα κάνει θάλασσα με ο,τι καταπιάνεται δεν δείχνει να πτοείται ιδιαίτερα. Η ιστορία μας εξελίσσεται γύρω από την προσπάθεια του να εγκαταλείψει τον πλανήτη του Deponia, ο οποίος είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Σε όλο αυτό βέβαια δεν είναι μόνος, με σημαντικότερη συντροφιά του να αποτελεί η Goal, μια κοπέλα από τον πλανήτη Elysium που αποτελεί και τον τελικό τους προορισμό. Η πλοκή είναι ιδιαίτερα απλή και δεν δίνεται και ιδιαίτερη έμφαση στη δραματουργία, στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη σειρά στο σύνολο της. Αν και εδώ δίνεται η αίσθηση ότι κάποια πράγματα γίνονται χωρίς προφανή εξήγηση απλά γιατί κάτι πρέπει να γίνει, ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσεται η ιστορία είναι ελαφρώς βελτιωμένος ενώ παρουσιάζει και μεγαλύτερο ενδιαφέρον με ένα τέλος το οποίο σίγουρα ξεφεύγει αρκετά από αυτό που θα περιμέναμε. Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ένα σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιο εισαγωγικό video που να παρουσιάζει στον παίκτη τα όσα έχουν διαδραματιστεί έως τη στιγμή που ξεκινάει το τρίτο μέρος.
Οι γρίφοι του παιχνιδιού παραμένουν για ακόμη μία φορά πιστοί σε old-school αξίες. Βασιζόμενοι στον συνδυασμό αντικειμένων του inventory και την απαίτηση για σχολαστική παρατήρηση του περιβάλλοντος από τον παίκτη προσφέρουν υψηλό challenge ακόμα και για τον έμπειρο παίκτη. Βέβαια παρά την αυξημένη δυσκολία τους, οι περιπτώσεις που ξεφεύγουν από τα πλαίσια του λογικού (όπως το ορίζει αυτό ο κόσμος του παιχνιδιού) είναι ελάχιστες, γεγονός που δεν μετατρέπει τον τίτλο σε απαγορευτικό για τον νεοεισερχόμενο στο είδος. Αν σε αυτά προσθέσουμε και το καυστικό χιούμορ που συναντάμε στους διαλόγους μιλάμε ήδη για ένα συνδυασμό που μιλάει στην καρδιά του λάτρη των κλασσικών adventures. Νιώσαμε αρκετά περίεργα όταν ήρθαμε αντιμέτωποι με μία διακωμώδηση του υπάρχοντος οικονομικού μοντέλου (μην ξεχνάμε ότι οι δημιουργοί είναι Γερμανοί), ενώ αναφορές όπως αυτή στις PSTN ιντερνετικές συνδέσεις καθώς και ένα δωμάτιο φόρος τιμής στον Super Mario και τον Donkey Kong μας έδωσε ένα πιο νοσταλγικό τόνο. Φυσικά αυτά δεν αποτελούν τα μοναδικά αξιοσημείωτα, αρκετές φορές παρόμοια περιστατικά μας έκαναν να χαμογελάσουμε από ικανοποίηση για αυτό που βλέπαμε.
Έχοντας μιλήσει ήδη για τη λογική στην οποία στηρίζονται οι γρίφοι έχουμε καλύψει σε μεγάλο βαθμό το κομμάτι του gameplay. Σε αντίθεση όμως με τα προηγούμενα μέρη της σειρά, ο τίτλος εισάγει έναν αρκετά διαφορετικό μηχανισμό στο gameplay το οποίο αν και αποτελεί ουσιαστικά spoiler ως προς την εξέλιξη είμαστε αναγκασμένοι να αναφερθούμε σε αυτό. Από ένα σημείο και μετά λοιπόν, ο Rufus δεν είναι ένας αλλά τρεις. Κινούμενοι σε διαφορετικές περιοχές ο καθένας, όταν βρεθούν υπό τις κατάλληλες συνθήκες μπορούν να ανταλλάξουν αντικείμενα και να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους. Άμεση συνέπεια αυτού είναι ο διαχωρισμός του κόσμου σε μικρότερες περιοχές και η επιπλέον έμφαση στον εντοπισμό σημείων "συνάντησης" των τριών ηρώων αντί για την απλή περιπλάνηση σε μία μεγαλύτερη πόλη. Τα mini games επιστρέφουν και αυτά με πλούσια θεματολογία.
Ο Rufus καλείται να παραστήσει από τον μουσικό μέχρι το γιατρό, με την δυσκολία τους να ποικίλει και αυτή αλλά σε κάθε περίπτωση μπορούν να γίνουν έτσι και αλλιώς απλά skip. Ο χειρισμός είναι ιδιαίτερα απλός και φιλικός. Τα δύο πλήκτρα του mouse χρησιμεύουν για παρατήρηση και αλληλεπίδραση με τους χαρακτήρες και τα αντικείμενα., η ροδέλα προσφέρει άμεση πρόσβαση στο Inventory ενώ την ίδια στιγμή το space μας παρουσιάζει όλα τα hot spots της οθόνης ώστε να αποφεύγουμε το pixel hunting. Ακόμα και οι πλέον άπειροι παίκτες θα χρειαστούν ελάχιστο χρόνο για να εξοικειωθούν μαζί του.
Το μοτίβο στο τεχνικό κομμάτι παρουσιάζεται αυτούσιο με αυτό που υπήρχε στο Chaos on Deponia. Οι εντυπωσιακές και σχεδιασμένες στο χέρι περιοχές σε συνδυασμό με τους λεπτομερείς χαρακτήρες οι οποίοι ζωντανεύουν από ένα εξαιρετικό casting στα voice overs κάνουν την οποιαδήποτε μορφή γκρίνιας σχεδόν απαγορευτική. Αυτός είναι και ο λόγος που παραβλέπουμε το για μία ακόμα φορά προβληματικό animation, το οποίο αν και δεν μειώνει την εμπειρία του τίτλου, σίγουρα θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί στον χρόνο που μεσολάβησε.
Και κάπου εδώ, μετά τις περίπου 15 ώρες που διαρκεί το τρίτο μέρος, η τριλογία ολοκληρώνεται. Εάν νιώθουμε την ανάγκη να σταθούμε κάπου, αυτή είναι η τίμια στάση της Daedalic απέναντι στο κοινό. Δεν προσπάθησε να κρύψει τις αδυναμίες της με τεχνάσματα ενώ ακόμα και σε αυτές είδαμε ευχάριστες πινελιές όπως το αρκετά πρωτότυπο concept του πλανήτη σκουπιδότοπου και το απρόσμενο τέλος. Το Goodbye Deponia (αλλά και όλη η σειρά) δεν αποτελεί απλά ένα μουσειακό έκθεμα. Είναι μία προσέγγιση των βασικών αρχών των adventures προσαρμοσμένη στη σημερινή εποχή, που προκαλεί το κάθε gamer να ασχοληθεί μαζί της.
Οι fans του PlayStation ψάχνονται μανιωδώς γύρω από το PS5 jailbreak μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις
Επιτέλους το τελευταίο μέρος της φοβερής τριλογίας.Είναι πολύ καλό adventure με πολλές ανατροπές και ενδιαφέρον χαρακτήρες,ο rufus είναι μεγάλη μορφή.Συγχαρητήρια για το review!
Deponia ..το μονο μερος που δεν θα εχει κανεις πονοκεφαλο
Πολύ ωραίο review!
Πολύ καλό!!
Είναι πολύ ωραίο παιχνίδι!!Επιτέλους βγήκε και το τρίτο μέρος!!
Επιτέλους και το τρίτο μέρος! από τα καλύτερα adventures!
Πολύ καλό review!
excellent!!!
Μέχρι τώρα έχει πέσει μόνο το πρώτο μέρος στα χέρια μου... ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΑ!!!!!
και πρόσφατα έμαθα οτι υπάρχουν αλλα 2 μέρη!
και μάλιστα εξίσου καλά!