Στη μία περίπτωση είναι άλλο ένα mech που χρειάζεται συνεχή boosts για να μείνει στον αέρα (ειδάλλως πέφτει σιγά-σιγά μέχρι να βρεθεί στο έδαφος μήπως και συναντήσει κάποιο αντίπαλο tank), επιτίθεται από κοντά με σπαθί, ενώ δεν σνομπάρει σφαίρες και ρουκέτες που, ελέω lock on, μπορούν να είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές λύσεις. Στην άλλην περίπτωση η Lance μεταμορφώνεται σε αεροσκάφος. Έτσι κερδίζει κινητικότητα, ταχύτητα και μπορεί να κινηθεί ελεύθερα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση (κάτι που δεν ισχύει έτσι απλά στο mech mode). Θυμάστε όμως το lock on; Το ξεχνάτε σε αυτήν τη μορφή, η οποία μάλιστα έχει την τάση να παραείναι ταχεία, χωρίς να διευκολύνει ιδιαίτερα τη χειροκίνητη στόχευση εν κινήση, συν το ότι είναι πάντα πολύ πιθανό να προσπεράσει κανείς το στόχο μέχρι να βγάλει άκρη με το στόχαστρο.
Όλα λαμβάνουν χώρα στο όχι και τόσο ευχάριστο μέλλον. Η παγκόσμια, ενοποιημένη κυβέρνηση καταρρέει, προκύπτουν νέες χώρες με τελείως παράλογα ονόματα και φυσικά ξεσπά πόλεμος ώστε να έχει η μία πλευρά το πάνω χέρι.
Όλα μαζεύονται βέβαια με την απαραίτητη τριβή και συνήθεια. Η τριβή είναι απαραίτητη διότι ο τίτλος δεν χαρίζεται. Οι 16 αποστολές κλιμακώνουν σαφέστατα τη δυσκολία, αλλά είναι πολύ πιο σημαντικό πως το rating στην ολοκλήρωση κάθε αποστολή, καθορίζει τα χρήματα που εξασφαλίζει ο παίκτης. Αυτά με τη σειρά του ανοίγουν το δρόμο για, ακριβές σε γενικές γραμμές, αναβαθμίσεις. Το κακό είναι ότι το grind δεν το γλιτώνουμε, το καλό είναι πως οι αναβαθμίσεις αδυνατούν να οδηγήσουν σε σύνθεση πανάκεια, αφού κάθε αλλαγή ανεβάζει κάποια στατιστικά και ρίχνει κάποια άλλα. Συνεπώς αφήνονται περιθώρια προσαρμογής τόσο στο στιλ ενός παίκτη όσο και σε ειδικές περιστάσεις της μια ή της άλλης αποστολής. Όπως είπαμε όμως, οι αναβαθμίσεις είναι ακριβό άθλημα που απαιτεί υπομονή.
Οι 16 αποστολές κλιμακώνουν σαφέστατα τη δυσκολία, αλλά είναι πολύ πιο σημαντικό πως το rating στην ολοκλήρωση κάθε αποστολή, καθορίζει τα χρήματα που εξασφαλίζει ο παίκτης.
Υπομονή απαιτεί και το σενάριο βέβαια που είναι όσο αχρείαστα νεφελώδες υποθέτει κανείς από την αρχή, όχι απαραίτητα για συνηθισμένους λόγους όμως. Κύριος ένοχος για κάθε πιθανή παρεξήγηση είναι το κατώτερο των περιστάσεων localization. Η διατήρηση των ιαπωνικών voice overs είναι θετική, από την άλλη όμως οι αγγλικοί υπότιτλοι παρουσιάζουν πολλά λάθη που καταλήγουν να κάνουν τα τεκταινόμενα από αχρείαστα διφορούμενα έως αναπάντεχα δυσνόητα. Οπότε ελπίζουμε να ξέρετε ιαπωνικά. Τέτοιου είδους μη φιλικές αστοχίες εντοπίζονται και στην απεικόνιση. Τα γραφικά δεν εντυπωσιάζουν, ούτε και υπάρχει λόγος να το κάνουν σε τόσο περιορισμένο budget αλλά και τιμή αγοράς. Η εικαστική διεύθυνση πάντως έχει χαρακτήρα, ο οποίος εκφράζεται, φυσικά, εντονότερα στο σχεδιασμό της Lance. Η δεύτερη οθόνη όμως, το radar που δείχνει το στίγμα του εχθρού και των βλημάτων του, πολύ χρήσιμες πληροφορίες προφανώς, έρχεται κάπως να καλύψει και την αδυναμία που δημιουργεί η αναμενόμενα χαμηλή ανάλυση των οθονών, που κάνει την ορατότητα δύσκολη από μια απόσταση και έπειτα. Εδώ, η πιο δημιουργική και έντονη σχεδίαση των στόχων θα διευκόλυνε κάπως την κατάσταση. Και αυτό πάντως είναι κάπως θέμα συνήθειας.
Αν το ίδιο το παιχνίδι πάει να σας γίνει συνήθεια πάντως, είναι θέμα χρόνου να διαπιστώσετε ότι το ταβάνι είναι χαμηλό. Πέραν του Story Mode, υπάρχει και το Free Mode που δεν είναι άλλο από score attack σε επίπεδα που έχει ήδη ξεκλειδώσει κανείς στο Story Mode. Δεν υφίσταται multiplayer ή κάποια άλλη παράπλευρη ενασχόληση, άρα το υψηλότερο δυνατό rating και η εξάντληση των αναβαθμίσεων είναι το μόνο, νοσταλγικό σχεδόν, κίνητρο για επιστροφή στο παιχνίδι. Βέβαια, στο παρόν κείμενο μπορεί ο καθένας να παρατηρήσει κάτι πολύ βασικό αν κοντοσταθεί για λίγο. Το Iron Combat: War In The Air δεν έχει κάποιο συγκλονιστικό πρακτικό πρόβλημα. Δεν έχει όμως και κάποιο συγκλονιστικό πρακτικό προτέρημα. Όπως και τα b-movies στο Syfy λοιπόν, κερδίζουν μια παράξενη θέση στη συλλογή, που φαίνεται λογική γύρω στις 03.00 το ξημέρωμα. Δεν είναι ντροπή.
Οι fans «απειλούν» να παρακάμψουν το PS6 και να στραφούν σε gaming PCs
μου θυμιζει παρα πολυ zone of the enders(zoe)...παρα πολυ ομως
Αν το θύμιζε κι άλλο, θα ήμασταν καλά.