*

Nioh Review

  • REVIEW FORMAT PS4
  • ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ FORMATS PS4
Μάνος Βέζος Μάνος Βέζος Enternity.gr Editor In Chief 
17/02/2017 | 12:30
Editor's Choice
Κάποτε πρέπει να σταματήσουν οι συγκρίσεις με τη σειρά Souls (και το παραπαίδι της που λέγεται Bloodborne). Όχι επειδή είναι άστοχες, αλλά κοντεύει να έχει τόσο νόημα όσο και η δήλωση ότι κάθε FPS είναι “Doom-οειδές”. Μπράβο. Είναι. Και; Η εξέλιξη είναι οργανική και πάντα βασίζεται σε κάτι άλλο, πιο γνώριμο. Χωρίς Ninja Gaiden (Team Ninja) δεν έχουμε τα Otogi (From Software) και το νεότερο Ninja Gaiden (Team Ninja). Χωρίς το σύγχρονο Ninja Gaiden δεν έχουμε το Ninja Blade (From Software) ή τα Souls (From Software). Και χωρίς τα Souls δεν έχουμε το Nioh (Team Ninja).



13 χρόνια χρειάστηκαν για να πάρει κάποια, οποιαδήποτε, μορφή το Nioh. Τότε που Koei και Tecmo ήταν ξεχωριστές εταιρείες. Τότε που η βάση της όλης προσπάθειας θα ήταν ένα ημιτελές σενάριο του Akira Kurosawa (ακόμη είναι αυτή, σε κάποιο μικρό βαθμό, η βάση). Ο τίτλος άλλαξε χέρια, δουλεύτηκε από την Omega Force (και ξέρετε τι σημαίνει αυτό) και, με τη συνένωση των εταιρειών, κατέληξε, εν πολλοίς, στην “ατιμασμένη” εδώ και χρόνια Team Ninja που το καλύτερο που έχει να επιδείξει από το πρόσφατο παρελθόν της είναι το Dead Or Alive 5 και η προσπάθειά της να κάνει spin offs του είδους Musou να αποκτήσουν λίγο πιο ανθρώπινο σύστημα μάχης (τα σέβη μας στο Hyrule Warriors επί τη ευκαιρία). Στο Nioh λοιπόν η κεντρική, και μόνο, ιδέα παραμένει από σενάριο του Kurosawa, αφού μπλέκει με το μεταφυσικό την ιστορία του εξ Αγγλίας William Adams, του (πραγματικά) πρώτου δυτικού samurai στην ιστορία, που υπηρέτησε υπό τον shogun, Ieyasu Tokugawa, το 16ο και 17ο αιώνα. Η Ιαπωνία είναι πλούσια σε Amrita (τα souls/XP του παιχνιδιού), τα οποία υποτίθεται πως έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση της Ελισάβετ Α’ επί της ισπανικής αρμάδας και αυτοκρατορίας. Η ίδια χάνει το ενδιαφέρον της για την παράξενη αυτή ύλη, ο William είναι εκείνος που ξέρει πού πρέπει να κοιτάξει για να τη βρει και η ανταμοιβή του είναι η φυλάκιση στην Πύργο του Λονδίνου, που για αναψυχή ξεκίνησε και φυλακή κατέληξε στην ιστορία. Με τα πολλά, εννοείται ότι ο William, μετέπειτα γνωστός ως Anjin, δραπετεύει, καταλήγει στην Ιαπωνία και έρχεται σε επαφή με τον Hattori Hanzo. Ο Anjin θέλει να πάρει πίσω τη νεράιδα Saoirse (στο παιχνίδι, για κάποιο λόγο, ο Adams είναι Ιρλανδός οπότε δεν είναι παράξενο το όνομα αυτό για τη νεράιδά του) και ο Hanzo θα τον βοηθήσει, αρκεί να κάνει κι εκείνος την καλή την πράξη και να αδειάσει τον τόπο από εχθρικές ιστορικές προσωπικότητες της Ιαπωνίας και yokai (φαντάσματα υποτίθεται - δαίμονες εννοεί ο ποιητής στο παιχνίδι βέβαια).


H κεντρική, και μόνο, ιδέα παραμένει από σενάριο του Kurosawa, αφού μπλέκει με το μεταφυσικό την ιστορία του εξ Αγγλίας William Adams, του (πραγματικά) πρώτου δυτικού samurai στην ιστορία, που υπηρέτησε υπό τον shogun, Ieyasu Tokugawa, το 16ο και 17ο αιώνα.

Περιέργως η Team Ninja ασχολήθηκε αρκετά για να δώσει μια κάποια υπόσταση στην όλη ιδέα, περισσότερο με κείμενο βέβαια και με παραδοσιακά αποτυχημένη σκηνοθεσία σε cut-scenes. Μιας και είμαστε στην κατηγορία του Souls, και εμπορικά, κανείς δεν περιμένει ιδιαίτερα ουσιώδη πλοκή. Ευτυχώς κιόλας διότι αν ένα πράγμα δεν ξέρει να φτιάχνει η Team Ninja, πάνω από όλα, είναι ακριβώς αυτό. Αυτό που ξέρει πολύ καλύτερα να κάνει (όλο και κάτι θα έμενε από την τσιγαρίλα και την ουϊσκίλα του Tomonobu Itagaki) είναι να σχεδιάζει συστήματα μάχης που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αμεσότητα σε σχέση με τον ανταγωνισμό στην κατηγορία. Πράγμα που φαίνεται από την πρώτη κίνηση. Υπάρχει λόγος όμως να μην πιαστούμε πρώτα από τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί να κάνει ζημιά ο χαρακτήρας σε αντιπάλους, διότι υπάρχει το Ki ή, μεταξύ μας, stamina. Πέρα από την μπάρα ενέργειας υπάρχει και η μπάρα του Ki. Προφανώς και οι διάφορες κινήσεις αδειάζουν την μπάρα, και χρειάζεται μια σύντομη σχετικά ανάπαυλα για την αναπλήρωσή της. Αδειάζει βέβαια σε λίγες μόνο κινήσεις, ανάλογα και με το είδος της δραστηριότητας, οπότε οι κινήσεις πρέπει να είναι μετρημένες και υπολογισμένες. Αν αδειάσει τελείως η μπάρα, ο χαρακτήρας ακινητοποιείται ουσιαστικά, μένοντας πλήρως εκτεθειμένος. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τους αντιπάλους άρα, αυτομάτως, είναι λογικό να αφήνουμε τον αντίπαλο να ρίξει τη δική του αντοχή και να δημιουργήσει κάποιο άνοιγμα. Αργά ή γρήγορα μετράμε νοερά τα καρέ ψάχνοντας ανοίγματα. Η οριοθέτηση μικρών περιοχών στις οποίες η αναπλήρωση του Ki είναι πιο αργή ή αδύνατη περιπλέκει λίγο τα πράγματα στην πράξη.
 
Nioh Review - Σελίδα 2

Copyright © 2011-2017. All rights reserved.

powered by 9

Γίνε μέλος στο Enternity.gr

Είστε ήδη μέλος στο Enternity.gr? Login

close

Επιλέξτε σωστά. Το username δεν μπορεί να αλλάξει.

Γυναίκα Άντρας
click refresh to show captcha code reload code

Δέχομαι να λαμβάνω το Newsletter του Enternity.gr

Έχω διαβάσει και συμφωνώ με τους Όρους Χρήσης του Enternity.gr

Σύνδεση στο Enternity.gr close login

Αυτόματη είσοδος

*Πατήστε εδώ εάν ξεχάσατε τον κωδικό σας

Υπενθύμιση κωδικού Enternity.gr close remind password
click refresh to show captcha code reload code
Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity