Το Oblitus δεν κάνει τον κόπο να σας εξηγήσει πολλά. Αφού σας δείξει τα βασικά για το χειρισμό σας ρίχνει αμέσως σε ένα επίπεδο χωρίς να αναλύσει κάτι παραπάνω.
Η ισορροπία ανάμεσα σε μάχη και platforming δεν καταφέρνει να ξεφύγει ιδιαίτερα προς τη μια ή την άλλη πλευρά. Αυτό μάλλον ήθελαν και οι (ελάχιστοι αριθμητικά) δημιουργοί του παιχνιδιού. Ποτέ πάντως το ίδιο το platforming δεν θα φέρει ουσιαστική δυσκολία σε κάτι μιας και η (επίσης ρευστή) κίνηση του χαρακτήρα κάνει τη μετακίνηση και το κρέμασμα από σχοινιά, αλυσίδες κ.λπ. πολύ εύκολη υπόθεση για τα καλοσχεδιασμένα του επίπεδα. Τα κρυφά μονοπάτια σε κάθε επίπεδο οδηγούν κυρίως σε power ups τα οποία είναι διαφορετικά σε κάθε playthrough. Έτσι μπορεί να καταλήξετε κάθε φορά στο τέλος ενός επιπέδου με εντελώς διαφορετικό σύνολο δυνάμεων και αυτό απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση κάθε φορά. Άλλες φορές τα κρυφά μονοπάτια ενεργούν και ως shortcuts για να αποφύγετε κάποιους αντιπάλους που δεν τους κάνετε και πολύ κέφι. Το σίγουρο είναι πως ούτε αυτοί σας κάνουν κέφι και δεν φοβούνται να σας το δείξουν. Μαζί με εσάς και αυτοί διαθέτουν πολύ ομαλή κίνηση και μπορούν εύκολα να βρεθούν γύρω σας για επίθεση. Η ποικιλία είναι αρκετή και άμα δεν προσέξετε όσο πρέπει οι εχθροί μπορούν να σας στείλουν στα θυμαράκια σε δευτερόλεπτα. Πόσο μάλλον τα ίδια τα bosses που χρησιμοποιούν μεν pattern αλλά μπορούν να σας σκοτώσουν σε ελάχιστο χρόνο. Στον αντίποδα, αν καταλάβετε γρήγορα τι μοτίβο ακολουθούν, μπορείτε και εσείς να τους εξολοθρεύσετε σε μονοψήφιο αριθμό δευτερολέπτων. Θα χρειαστεί βέβαια να δείξετε ιδιαίτερη πίστη και στο collision detection που δεν κάνει πάντα την καλύτερη δουλειά. Δεν μπορείτε να είστε βέβαιοι για το αν ένα σας χτύπημα ή block θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα και το ίδιο ισχύει και για τους αντιπάλους σας. Ίσως και για αυτό το parry να χάνει τη σημασία που θα έπρεπε κανονικά να έχει.
Όλα όμως αλλάζουν όταν πεθάνει ο χαρακτήρας σας. Το Oblitus δεν χρησιμοποιεί saves ή checkpoints. Αυτό σημαίνει πως αν χάσετε δεν πάτε απλά στην αρχή του επιπέδου που βρισκόσασταν, αλλά από την αρχή του τίτλου. Και αυτό δεν είναι λάθος αλλά συνειδητή επιλογή. Πρέπει να μάθετε από τα λάθη σας και να γίνεστε όλο και καλύτεροι προκειμένου να μπορέσετε να βγάλετε όλον τον τίτλο «με τη μία». Αρχικά αυτή η προσέγγιση ακούγεται κάπως εφιαλτική. Στην πορεία βέβαια θα διαπιστώσετε πως δεν είναι και τόσο, μιας και ο τίτλος διαθέτει μόλις 4 επίπεδα. Συγκεκριμένο achievement που μπορείτε να κερδίσετε αν ολοκληρώσετε τον τίτλο σε λιγότερο από 25 λεπτά μαρτυρά τη συνολική του διάρκεια.
Η ισορροπία ανάμεσα σε μάχη και platforming δεν καταφέρνει να ξεφύγει ιδιαίτερα προς τη μια ή την άλλη πλευρά.
Επί της ουσίας η αποφυγή κάθε συστήματος διατήρησης προόδου δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Παρόλες τις υποσχέσεις του Conor Ullmann για αλλαγές στο σχεδιασμό των επιπέδων κάθε φορά που ξαναξεκινάτε τον τίτλο, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αλλάζουν θέση μερικά power ups (που γενικά βοηθούν πάρα πολύ στη μάχη) αλλά πέραν τούτου δεν υπάρχουν διαφορές. Οπότε πρέπει να κάνετε πάλι από την αρχή τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά. Αν είχε πέσει δουλειά σε σχεδιασμό περισσότερων επιπέδων και με ένα κανονικό σύστημα για saves το Oblitus θα είχε πολύ περισσότερο ενδιαφέρον. Στην προκειμένη επιλέγει να στηριχθεί σε ένα σύστημα που δεν μπορεί να προσφέρει όσα θα ήθελε λόγω της τόσο έντονης επανάληψης στην οποία καταλήγει και αυτό και εσείς.Το καλό είναι πως δεν έχει συνολικά ψευδαισθήσεις για σύγκριση με τη σειρά Souls (σκέψη που είναι πολύ εύκολο να γίνει από τον οποιοδήποτε). Το Oblitus στηρίζεται πολύ λιγότερο σε boss battles, πολύ περισσότερο σε απλή μάχη και platforming αλλά και σε εκμάθηση των (όχι και τόσο δύσκολων) μηχανισμών του. Παρόλα αυτά καταφέρνει να δώσει την απαραίτητη δυσκολία για να ασχοληθείτε μαζί του. Το permadeath είναι άλλωστε αρκετό για να το καταφέρει αυτό χωρίς επιπλέον παρέα. Ακόμα και αν οι ίδιοι οι δημιουργοί του Oblitus ήθελαν να φτιάξουν ένα δισδιάστατο Dark Souls, κατέληξαν με κάτι που θυμίζει περισσότερο την εποχή των αμείλικτων platformers του παρελθόντος που μια ζωή και η ατέλειωτη υπομονή ήταν όλα όσα είχατε. Ως έχει το Oblitus καταλήγει εξαιρετικά σύντομο, με έντονη αίσθηση επανάληψης αλλά και δυσκολία παρά τους εύκολους συνολικά μηχανισμούς του. Ίσως ήθελε να κάνει κάτι παραπάνω και ίσως να το κατάφερνε αν έβαζε διαφορετικές προτεραιότητες. Επιλέγει όμως να σας “πήξει” στο trial and error.
Οι fans «απειλούν» να παρακάμψουν το PS6 και να στραφούν σε gaming PCs
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity