Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε ένα νησί, έναν ενιαίο χάρτη περιορισμένων διαστάσεων με όμορφα περιβάλλοντα, που ο παίκτης καλείται να εξερευνήσει. Πέρα από τη ελεύθερη κίνηση στο χώρο δεν υπάρχει ούτε σενάριο, ούτε κάποιο tutorial, αλλά ούτε και κάποιο έντονο σημείο προόδου. Το μοναδικό πράγμα που κάνει ο παίκτης είναι να περιπλανιέται σε ένα νησί περνώντας από δάση βουνά και πλαγιές χαζεύοντας τοπία και ακούγοντας όμορφους ήχους, όπως το κελάηδισμα των πουλιών και χαλαρωτική μουσική, η οποία μεταβάλλεται ανάλογα με την περιοχή. Με το πέρασμα της ώρας ο ήλιος δύει και τότε μία δίνη σχηματίζεται σε κάποιο σημείο του χάρτη, η οποία μας μεταφέρει σε μία διαφορετική εποχή του χρόνου. Με το πέρας των τεσσάρων εποχών (άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας) το παιχνίδι φτάνει στο τέλος του, που δεν αργεί να έρθει (γύρω στην μισή ώρα). Με μοναδική αλληλεπίδραση την ικανότητα να καθίσουμε κάτω, να τραβήξουμε φωτογραφίες και σε κάποια σημεία να αγγίξουμε την οθόνη, το παιχνίδι προσπαθεί να αποδώσει ένα αίσθημα μυστηρίου στον παίκτη και μέσα από αυτό την ανάγκη για εξερεύνηση. Δυστυχώς όμως αυτό δεν αρκεί και σύντομα η απουσία περισσότερων objectives γίνεται αισθητή. Σε συνδυασμό δε με την έλλειψη κάποιου είδους καθοδήγησης το παιχνίδι φαίνεται χαοτικό και εν τέλει βαρετό.
Αυτό βέβαια προσπαθεί να αντισταθμίσει ο τεχνικός τομέας του τίτλου, ο οποίος χαρακτηρίζεται από ένα πολύ χαρακτηριστικό artwork με απαλές υφές και ποικίλα χρώματα, που θυμίζει λίγο το Minecraft και καθιστά κάθε screenshot του Proteus ένα έργο τέχνης. Κάτι που χαρακτηρίζει εξάλλου το συγκεκριμένο παιχνίδι. Πουλιά που πετούν, ζωάκια που τρέχουν, η κίνηση των φυτών και των δέντρων από τον αέρα, όλα δοσμένα με ένα μινιμαλιστικό αρτιστικό τρόπο, που σε συνδυασμό με τους πολύ όμορφους ήχους του περιβάλλοντος και την ιδιαίτερη μουσική, πείθουν και καταφέρνουν να ταξιδέψουν τον παίκτη σε μία μαγική και συνάμα μυστηριώδη ατμόσφαιρα. Ο έλεγχος, όπως είναι λογικό είναι αρκετά απλοϊκός και βασίζεται στη μετακίνηση με τον αναλογικό μοχλό. Αυτό και μόνο αποτελεί το ήμισυ του χειρισμού, με το υπόλοιπο να περιλαμβάνει τη λήψη φωτογραφιών με το R1. Η κίνηση στον χώρο είναι αρκετά ομαλή και αν και μπορεί στην αρχή η ταχύτητα να φαίνεται χαμηλή, στην πορεία αποδεικνύεται ότι υπάρχει λόγος για αυτό και δεν είναι άλλος από την ανάγκη της παρατήρησης του περιβάλλοντος. Χρησιμοποιώντας την οθόνη αφής του PS Vita αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον, ενώ το γυροσκόπιο της συσκευής μας βοηθάει στην λήψη εικόνων κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Ένα λιτό και αρκετά ανταποκρίσιμο μοντέλο χειρισμού, που εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τον μινιμαλιστικό χαρακτήρα του τίτλου και αξιοποιεί στο έπακρο τις δυνατότητες του PS Vita, κάνοντάς το την ιδανικότερη πλατφόρμα για το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Όσον αφορά τώρα στα modes του τίτλου, αυτά είναι πολύ λίγα. Ξεκινώντας, το παιχνίδι δεν διαθέτει άλλη επιλογή πέραν του single player ενώ, μετά τον τερματισμό, ξεκλειδώνονται μόνο δύο επιπλέον επιλογές. Η πρώτη είναι η επιλογή αφαίρεσης της δυναμικής εναλλαγής ημέρας-νύχτας, για ατελείωτη εξερεύνηση και η δεύτερη -και ίσως η πιο ενδιαφέρουσα- η δυνατότητα χρήσης της λειτουργίας εύρεσης τοποθεσίας του μηχανήματος, για την δημιουργία χάρτη ανάλογα με το που βρισκόμαστε εμείς, που αν και ακούγεται πολλά υποσχόμενη εν τέλει δεν παρουσιάζει κάποια ουσιαστική διαφορά από τα υπόλοιπα modes. Έτσι οι επιλογές λειτουργιών φαίνονται ελάχιστες και δεν βοηθούν στην περαιτέρω ενασχόληση με τον τίτλο.
Εν κατακλείδι το Proteus είναι ένα ιδιαίτερο παιχνίδι με απλή σχεδίαση και ακόμη πιο απλοϊκό gameplay, στο στυλ του Flower της Sony, το οποίο όμως σε αντίθεση με το Flower δεν καταφέρνει να κρατήσει τον παίκτη απασχολημένο όσο θα ήθελε. Το όμορφο artwork και τα πολύ καλά μουσικά θέματα, αν και πολύ σημαντικά, δεν αρκούν για να μας απασχολήσουν για περισσότερο από μισή ώρα, ενώ η πολύ μικρή του διάρκεια δεν βοηθάει σε αυτό. Ίσως η ύπαρξη περισσότερων objectives και modes, εκτός από το ότι θα κατάφερνε να μας κρατήσει περισσότερο στο παιχνίδι, θα έδινε ένα κίνητρο ακόμη να εξερευνήσουμε τον μαγικό του κόσμο. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να αποτελέσει αυτό το ευχάριστο διάλειμμα που, αν και αρκετά σκαλιά κάτω από το Flower, είναι μια καλή πρόταση για κάτι διαφορετικό.
PS6: Πάνω από $1.000 το κόστος κατασκευής του σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις
Οπότε με λίγα λόγια θέλει να γίνει Flower στην θέση του Flower.Αν θέλεις να χαλαρώσεις και να μην κάνεις απολύτως τίποτα είναι καλούτσικο αλλά μέχρι εκεί.Προσωπικά με αφήνει αδιάφορο.Και όχι δεν παίζω μόνο πίου πίου. :P Καλό review και καλή αρχή φίλε.
Welcome on board Mr. Kyriakos :)
καλοσώρισες Κυριάκο!
Πρόσεξα στο trailer ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι πήρε αρκετά βραβεία αλλά αυτό που είδα δεν με ενθουσίασε....θα το έβαζα(μόνο αν είχα ps vita) όταν θα πήγαινα στο κρεβατάκι μου να παίξω 10-15 λεπτάκια και μετά Zzzzz.........
@mysterious Σ' ευχαριστώ πολύ!
@gamelover Θα συμφωνήσω και ευχαριστώ!