Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Watch Dogs 2 Review

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Ubisoft Montreal

  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

    Ubisoft

  • ΔΙΑΝΟΜΗ

    CD Media

  • PEGI

    18+

  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
*
Όλα γίνονται για τα μάτια του κόσμου λένε. Για τους followers δηλαδή. Κάτι τέτοιο ισχύει στο Watch Dogs 2 που ήρθε με απόλυτη προτεραιότητα να ξεπλύνει την εντύπωση που άφησε ο προκάτοχός του. Ειδικά αυτήν την προσπάθεια η Ubisoft την πήρε πολύ ζεστά. Δεν πήρε πολύ ζεστά τη βελτίωση στα μεγάλα λανσαρίσματα πάντως, εξ ου και η καθυστέρηση του παρόντος. Στο λανσάρισμα και για μία εβδομάδα περίπου, το seamless multiplayer ήταν κλειδωμένο λόγω προβλημάτων που δημιουργούσε στο υπόλοιπο παιχνίδι και, ύστερα, ενεργοποιήθηκε σε δύο κύματα, με δύο διαφορετικά patches. Και τώρα έχουμε, επιτέλους, ολοκληρωμένη εικόνα, αλλά παραμένει ότι η Ubisoft κατάφερε, πάλι, να έχει προβληματική εκκίνηση σε μεγάλο της τίτλο.



Πάρα πολλά έχουν αλλάξει. Πάει ο μουντός χαρακτήρας του Chicago, πάει φυσικά και ο Aiden Pierce που είχε ξεχωρίσει ως απολύτως παράλογη προσωπικότητα. Τη θέση τους παίρνει το Bay Area του San Francisco και ο Marcus Holloway, ένας hacker που τραβά την προσοχή της τοπικής αντιπροσωπείας των DeadSec όταν επιχειρεί και πετυχαίνει να εξαφανίσει τα προσωπικά δεδομένα του από το ctOS που όχι απλά έχει αναβαθμιστεί αλλά επιχειρεί να προβλέψει και μελλοντική παραβατική συμπεριφορά με βάση τα δεδομένα που συγκεντρώνει για κάθε πολίτη, στην προκειμένη για τον Marcus. Παρά το επιβλητικό ύφος που φαινόταν να έχουν οι DeadSec στην ελάχιστη παρουσία τους στο πρωτότυπο παιχνίδι, εδώ επικρατεί εξ ολοκλήρου η νοοτροπία San Fran. Ένας αυτιστικός, ο Josh, που είναι ύπουλα αστείος, η Sitara, η σοβαρή της υπόθεσης, με ακλόνητη ιδεολογία και…υπεύθυνη για την αισθητική της ομάδας, ο Wrench με κράνος που “μοιράζει” emoji έχουν αποφασίσει ότι ο κόσμος είναι πρόβατα που πρέπει να ξυπνήσουν, η συλλογή δεδομένων είναι άδικη και καταπιεστική για την ανθρώπινη ελευθερία, άρα…επανάσταση.
Πάει ο μουντός χαρακτήρας του Chicago, πάει φυσικά και ο Aiden Pierce που είχε ξεχωρίσει ως απολύτως παράλογη προσωπικότητα. Τη θέση τους παίρνει το Bay Area του San Francisco και ο Marcus Holloway.
Το ύφος είναι τόσο φωτεινό και πολύχρωμο όσο η πόλη στην οποία λαμβάνει χώρα το παιχνίδι. Για την ακρίβεια, τόσο φωτεινό που μπορεί να φτάνουμε και στο άλλο άκρο σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο. Οι αναφορές σε ποπ κουλτούρα είναι ασταμάτητες, σε πολλές περιπτώσεις θετικό το φαινόμενο αυτό, και εκτείνονται ακόμη και σε αποστολές, όπως εκείνη στην οποία κλέβουμε το ανάλογο του K.I.T.T. από φυλασσόμενη έκταση κινηματογραφικού studio. Τα δάνεια και οι έμμεσες αναφορές σε πραγματικά φαινόμενα και περιστατικά δίνουν και παίρνουν, με τους ενδιάμεσους διαλόγους μεταξύ της ομάδας να αφιερώνονται πότε σε geek outs και πότε σε αμπελοφιλοσοφίες τύπου “I can’t wait to finally wake people the fuck out”. Τα πρώτα διασκεδάζουν, τα δεύτερα εκνευρίζουν διότι τάζουν ιδέες που δεν αποκτούν ποτέ υπόσταση. Αυτή είναι μια αδυναμία που παραμένει από το πρώτο παιχνίδι.


Ώρα για λίγο παιχνίδι με τα gadgets που έχει στη διάθεσή του ο πρωταγωνιστής.

Η δομή της περιπέτειας δεν βοηθά άλλωστε. Στην αέναη προσπάθεια για “ελευθερία”, το Watch Dogs 2 αφήνει τον παίκτη να διαλέξει τις δραστηριότητες στις οποίες προτιμά να εστιάσει ανά πάσα στιγμή (λογικό), αλλά το ίδιο ακριβώς ισχύει με πολλαπλά πάντα διαθέσιμα main missions. Αυτό σημαίνει ότι η κεντρική ιστορία δεν μπορεί να έχει συγκεκριμένη δομή και πορεία, γεγονός που, αναμενόμενα, κρατά πίσω τους χαρακτήρες. Για αυτό και η επιμονή σε γενικότητες ή προσκλήσεις σε ομαδικές δραστηριότητες αμέσως μετά από μια αποστολή με άπειρα θύματα και καταστροφή. Μπορεί να μην υπάρχουν towers α λα Assassin’s Creed, αλλά, open world game της Ubisoft γαρ, ο χάρτης είναι πραγματικά γεμάτος με δραστηριότητες. Kart racing, drone racing, κρυμμένα χρήματα, καταστήματα με εξαντλητικές επιλογές ρούχων και πολλά άλλα γεμίζουν το χάρτη και κάνουν ευτύχημα τη δυνατότητα φιλτραρίσματος για όποτε πρέπει να μπουν κάποια πράγματα σε σειρά. Οι μετακινήσεις γίνονται φυσικά επί τροχών αλλά και με fast travel, άρα όσοι καταλήγουν να πλήττουν σε open world λόγω του αιωνίου πέρα-δώθε, μπορούν να πάρουν μια ανάσα. Με το fast travel αποφεύγεται και η πολλή οδήγηση που εξακολουθεί να είναι περίεργη αλλά ανάξια αναφοράς. Άλλωστε τα open world games έχουν χαρακτηριστικά, παραδειγματικά ακόμη, κακά σε τέτοια θέματα και κανείς ποτέ δεν εκπλήσσεται. Αν είναι να προτιμήσετε κάτι, στραφείτε προς τις μηχανές πάντως. Η δομή των ίδιων των αποστολών, θεματικά τουλάχιστον, δεν παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία. Στην πράξη όμως είναι ξεκάθαρα ανώτερη αυτήν τη φορά, αφού αφήνει όντως περιθώρια για διαφορετικές προσεγγίσεις. Για να σιγουρευτούμε παίξαμε την αρχή του παιχνιδιού με τελείως διαφορετικό τρόπο σε σχέση με προηγούμενο hands on στο ανάλογο τμήμα. Χωρίς να φτάνει ποτέ σε επίπεδα Hitman, όπως είναι λογικό άλλωστε, η Ubisoft Montreal αφήνει πολλά ανοιχτά σε κάθε αποστολή. Και αυτό είναι πλέον εφικτό χάρη στις μεγάλες αλλαγές στο hacking, τη νέα έμφαση σε stealth αντί σε μίνι ολοκαυτώματα, αλλά και στα νέα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του ο παίκτης.



Η τεχνητή νοημοσύνη φροντίζει να αναγκάσει τον παίκτη να φερθεί διαφορετικά. Είναι ασταθής, με τη λογική ότι υπερβάλλει σε κάθε ευκαιρία. Είναι εύκολο να γίνει αντιληπτός ο παίκτης από μεγάλες αποστάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι καλούνται ενισχύσεις. Οι ενισχύσει φτάνουν σε κωμικά άκρα, όπως στο να εμφανίζονται άμεσα αυτοκίνητα με οπλισμένους, ακόμη και έξω από τεράστιο οικόπεδο στην καρδιά του οποίου μπορεί να βρίσκεται ακόμη ο παίκτης που, σε μάχη, δεν έχει και ιδιαίτερες αντοχές. Φύγατε από το χώρο της αποστολής για να γλιτώσετε; Η ιδιωτική ασφάλεια δεν συγκινείται. Σας κυνηγά σαν να είναι η αστυνομία και να μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην περιοχή. Σε κοντινές αποστάσεις οι απανταχού φύλακες πλευροκοπούν αρκετά οργανωμένα οπότε απαιτούν πάντα προσοχή. Μερικές φορές όχι όμως. Σταθήκαμε στην έξοδο προς μπαλκόνι, με συναγερμό, είδαμε όλη την ασφάλεια να ανεβαίνει στον πάνω όροφο για να μας βρει, να κάνει σκούπα στο χώρο αλλά να βγαίνουν ένας-ένας οι φύλακες έξω, οπότε και κάναμε stealth takedown. Στο τέλος είχαμε ένα βουνό από κορμιά να μπλοκάρουν την πόρτα και τους υπόλοιπους φύλακες α) να μη μαθαίνουν και β) μετά από λίγη ώρα να ανακοινώνουν ότι τελικά δεν βρήκαν τίποτα και να επιστρέφουν στα πόστα τους. Δεν συμβαίνουν συχνά κάτι τέτοια, αλλά παραμένουν εφικτά.
 
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
    • Solidarity
    • Πολυ ευστοχο το Hipster Overload :) Πιστευω οτι σαν παιχνιδι θα αξιζει να ασχοληθει κανεις μολις η τιμη του πεσει -συντομα κιολας- στα 15-20 ευρω.

    • OSjohnFP7
    • To πρώτο watchdogs το είχα πάρει λίγο πιο κάτω από 20 ευρώ,το ίδιο θα γίνει και με αυτό.Και θα είναι όλα μια χαρά!

    • KAMENOSS
    • Δεν πάει και για παιχνίδι της χρονιάς, αλλά είναι ενα καλό παιχνίδι να περάσεις όμορφα την ώρα σου...

    • Geovra
    • Οτι ειπε ο OSjohnFP7...καλο παιχνιδι αλλα για αργοτερα

    • GamingFun
    • Πολύ κρίμα που δεν απέκτησε το Watch Dogs 2 τη δυναμική που θα ήθελε το κοινό του.

    • barden1984
    • πολυ καλη συνεχεια για το παιχνιδι αλλα οπως ειπαν κ τα παιδια παραπανω..οταν πεσει η τιμη..

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!