Αφήνοντας στην άκρη τα γνώριμα… χωράφια του Pokémon, η Game Freak δοκιμάζει να δημιουργήσει ένα φιλόδοξο sci-fi action RPG με το Beast of Reincarnation. Η περιπέτεια μεταφέρει τη δράση στην Ιαπωνία του 4026, όπου μια αφύσικη βλάστηση έχει καταπιεί τα ερείπια του πολιτισμού και η Blight γεννά πλάσματα που απειλούν τους ελάχιστους επιζώντες. Στον πυρήνα της βρίσκεται η συνεργασία της Emma με τον λευκό λύκο Koo, η οποία τροφοδοτεί τόσο την ιστορία όσο και ένα υβριδικό σύστημα μάχης που εναλλάσσει γρήγορη δράση, τακτικές εντολές και έλεγχο του πεδίου.
Σε αυτό το μακρινό μέλλον, η Blight έχει αλλάξει τη μορφή ζώων και ανθρώπων, δημιουργώντας τα Malefacts, πλάσματα όπου ζωική και φυτική ύλη έχουν ενωθεί, καθώς και τα γιγάντια Nushi που ελέγχουν ολόκληρες περιοχές. Η Emma ανήκει στους Sealborn, ανθρώπους σημαδεμένους από τη μόλυνση και για αυτό αντιμετωπίζεται με φόβο, παρότι οι δυνάμεις της την καθιστούν απαραίτητη. Μαζί με τον Koo, που φέρει το ίδιο στίγμα, κατευθύνεται προς το Beast of Reincarnation, το «Θηρίο της Μετενσάρκωσης» που επιστρέφει κάθε εκατό χρόνια και επαναφέρει την καταστροφή. Για να το αντιμετωπίσει, πρέπει να νικήσει τα Nushi και να αποκτήσει τις δυνάμεις τους, ακολουθώντας μια αποστολή με σαφή στόχο και ελάχιστες περιττές παρεκκλίσεις.
Περισσότερο προσωπική διάσταση αποκτά η ιστορία μέσα από την Emma, η οποία από την αρχή είναι εντελώς αποκομμένη από τα συναισθήματά της. Μιλά μονότονα, κρατά τους ανθρώπους σε απόσταση και προσεγγίζει την αποστολή της σχεδόν μηχανικά, μια συμπεριφορά που μπορεί να κάνει τις πρώτες ώρες άβολες. Η σύνδεση αυτής της κατάστασης με τη Blight ρίχνει φως στο γιατί συμπεριφέρεται έτσι, ενώ η σχέση της με τον Koo και το πλήρωμα του Cleanser αποκαλύπτει μικρές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αντιδρά και εμπιστεύεται τους άλλους. Οι στιγμές φροντίδας ανάμεσα στην ίδια και τον Koo λειτουργούν ιδιαίτερα καλά, επειδή παραμένουν απλές και συγκρατημένες. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες χρειάζονται επίσης κάποιο χρόνο για να δείξουν κάτι, αλλά υπηρετούν καλά τις ιδέες της προκατάληψης, της απομόνωσης και της ανάγκης για συντροφικότητα που είναι βασικές για την πλοκή. Καθαυτή, η ιστορία δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί, όμως η μοναχικότητα της Emma και η σύνδεση με τον Koo έχει αποδοθεί καλά, σε βαθμό που δεν στέκεται κανείς στην «πρωτοτυπία».
Αφηγηματικά, το παιχνίδι κρατά χαμηλούς τόνους και αφήνει μεγάλο μέρος του παρελθόντος να προκύψει από το περιβάλλον και τα ευρήματα του παίκτη όσο εξερευνά τον κόσμο. Ερειπωμένα κτίρια, εγκαταλειμμένοι μηχανισμοί, μολυσμένα δάση, παράξενα άνθη, σκόρπια βιβλία και ρομπότ που εξακολουθούν να λειτουργούν μετά την καταστροφή συνθέτουν την εικόνα ενός κόσμου με πλούσια ιστορία. Οι λεπτομέρειες αυτές δίνουν βάθος χωρίς να διακόπτουν συνεχώς τη διαδρομή με εξηγήσεις, αν και η «μαζεμένη» παρουσίαση ορισμένες φορές ρίχνει τον ρυθμό με τον οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Αντίστοιχα, μερικές ανατροπές γίνονται αντιληπτές αρκετά νωρίς και η κεντρική αφήγηση αργεί να αποκτήσει πλήρες συναισθηματικό βάρος. Όταν οι σχέσεις έχουν πλέον αναπτυχθεί και οι σημαντικότερες αποκαλύψεις έρχονται στο προσκήνιο, η υπομονή ανταμείβεται και η προσπάθεια να σπάσει ο αιώνιος κύκλος αποκτά την απαραίτητη βαρύτητα. Μιλάμε για ένα ταξίδι τουλάχιστον 30+ ωρών, οπότε ναι μεν σε ανταμείβει στο τέλος, αλλά απαιτεί υπομονή από αρκετά νωρίς.
Περνώντας στη μάχη, το Beast of Reincarnation παρουσιάζει το πιο ενδιαφέρον και πιο ανεπτυγμένο σύστημά του, βασισμένο σε τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις. Στον πυρήνα βρίσκεται καθαρό action: επιθέσεις με katana, dodge, parry, πίεση στην άμυνα του αντιπάλου ώστε να προκύψουν ευκαιρίες για finishers. Κάθε εχθρός χρησιμοποιεί combos που απαιτούν παρατηρητικότητα για parry ή dodge, καθώς ορισμένα δεν γίνονται parry. Ακόμη και απλοί εχθροί μπορούν να τιμωρήσουν πολύ μια βιαστική επίθεση, αλλάζοντας το συνηθισμένο τους μοτίβο ή να κάνουν parry ένα «κακό» combo όπου απλά πατάς RB-RB-RB. Απαιτητικό και γενικά δίκαιη, η μάχη τιμωρεί καθυστερημένη άμυνα, κακή τοποθέτηση και υπερβολική επιθετικότητα, αντ’ αυτού ζητώντας από τον παίκτη να προσαρμοστεί και να μάθει. Φυσικά, υπάρχει ρύθμιση για χαμηλότερη δυσκολία που κάνει πιο βατές τις μάχες για όσους το επιθυμούν, όμως οι υψηλότερες δυσκολίες απαιτούν αξιοποίηση όλων των εργαλείων που έχει στη διάθεσή του ο παίκτης.
Το δεύτερο σκέλος της μάχης αφορά τον Koo. Πατώντας το Y, ο χρόνος επιβραδύνεται και μπορούμε να επιλέξουμε μια ενέργειά του, η οποία εκτελείται επιτόπου και ανεξάρτητα από οτιδήποτε κάνει η Emma, δίνοντας έναν χαρακτήρα turn-based στρατηγικής στις μάχες. Προσφέρει οτιδήποτε από cures μέχρι buffs, debuffs, επιθέσεις και μάλιστα, πολλά arts κάνουν combo μεταξύ τους, ενώ όταν ένα art χρησιμοποιηθεί δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά έως ότου κάποιο άλλο εκτελεστεί ενδιάμεσα. Συνδυάζοντας τα εντυπωσιακά Bloom Arts της Emma με του Koo, ώστε για παράδειγμα να δημιουργηθεί άνοιγμα στην αδυναμία του εχθρού και τότε να χτυπήσει η Emma με το ισχυρότερο combo, είναι εξίσου σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής με τα parries ή οτιδήποτε άλλο.
Ολοκληρώνοντας με τον τρίτο πυλώνα της μάχης, η real-time στρατηγική εμφανίζεται μέσα από την τοποθέτηση στον χώρο όταν διάφορες area-of-effect επιθέσεις σκάνε αριστερά και δεξιά, την διαχείριση πολλών εχθρών που συχνά απαιτείται, όπως και τον συντονισμό με τον Koo πέρα από τα arts. Με συνδυασμό δυο πλήκτρων, ο Koo μπορεί να κρατήσει έναν ισχυρό αντίπαλο απασχολημένο ή να περιορίσει την κίνηση κάποιου που δύσκολα πιάνεται. Επιπλέον, το τόξο και η βαλλίστρα που βρίσκονται στη διάθεση της Emma, δίνουν και επιπλέον τρόπους να διαχειριστεί κανείς τους εχθρούς που βρίσκονται μακριά ή τους πιο αδύναμους, καθώς με ένα καλό headshot και την κατάλληλη επιλογή βέλους, τα αποτελέσματα μπορούν να εντυπωσιάσουν. Για την κίνηση στον χώρο, είναι απαραίτητο να εξοικειωθεί κανείς με τα μαλλιά της Emma, τα οποία εκτείνονται σαν κισσός και δημιουργούν γέφυρες, την εκτοξεύουν ψηλά και ανοίγουν γωνίες για εναέριες επιθέσεις ή αποφυγή κινδύνων στο έδαφος. Πρόκειται για ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συστήματα, συνολικά, που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια σε παιχνίδι τέτοιου είδους. Υιοθετεί προσεγγίσεις από παραδοσιακά πιο χαμηλού ρυθμού είδη, όπως τα action RPGs, και τα ενώνει με αστραπιαίες κινήσεις και ακροβατικά που συναντάμε σε character action games. Ένα πρόβλημα βέβαια, είναι πως όταν συγκεντρώνονται πολλοί εχθροί, η κάμερα και το lock-on δυσκολεύονται να ακολουθήσουν πάντα με τον ρυθμό που χρειάζεται, οδηγώντας σε δύσκολες καταστάσεις.
Μακριά από τις μάχες, η εξερεύνηση αξιοποιεί τις δυνάμεις των δύο και τις μετατρέπει σε εργαλεία κίνησης. Η Emma ανεβαίνει ολόκληρους ορόφους επεκτείνοντας τα μαλλιά της κατακόρυφα σαν δέντρο από το έδαφος ή τα χρησιμοποιεί σαν γέφυρα για να φτάσει μακρινά σημεία, ενώ ο Koo εντοπίζει χρήσιμα αντικείμενα και συλλέγει loot που μένει πίσω από τις μάχες. Οι μεγάλες ζώνες ενθαρρύνουν την επιστροφή για αναζήτηση crafting materials και για side quests, χωρίς να γεμίζουν τον χάρτη με εικονίδια. Στα camps, που λειτουργούν ως σημεία ανάπαυσης, αναπληρώνονται potions και πυρομαχικά, ενώ επιτρέπουν crafting και upgrades αλλά και την επιλογή για επιστροφή στο Cleanse Walker, το βασικό hub για τον παίκτη.
Εκεί ο παίκτης βρίσκει γαλήνη και ανάπαυλα, καλλιεργώντας φυτά, εκτρέφονται κότες για αυγά και ετοιμάζοντας γεύματα που δίνουν buffs. Επιπλέον, μπορεί να συζητά με το πλήρωμα, συμπεριλαμβάνοντας και τον Koo, τον οποίο μπορούμε να φροντίσουμε, να ξεπλύνουμε από τα αίματα μετά τις μάχες και, φυσικά, να τον χαϊδέψουμε. Η ενίσχυση αυτής της σχέσης (Rapport) αυξάνει τα skill slots του Koo, κάνοντάς τη χρήσιμη πέραν του συναισθηματικού δεσίματος. Ξεχωριστά skill trees για την Emma και τον Koo αναπτύσσονται κυριολεκτικά σαν δέντρα από τις ρίζες έως τα φύλλα, μοιράζονται τη δεξαμενή πόντων που ο παίκτης αποκτά με κάθε level και προσφέρουν πολλαπλές κατευθύνσεις για εξέλιξη. Εστιάζουν στη μάχη με katana, στη μάχη με τόξα και στην άμυνα. Αυξάνοντας τα τρία βασικά στατιστικά μέχρι ενός σημείου, ξεκλειδώνεται η δυνατότητα αναβάθμισης του αντίστοιχου μονοπατιού στο skill tree, οπότε τα δύο κομμάτια συνδέονται άρρηκτα και επηρεάζουν το στυλ παιχνιδιού του παίκτη.
Μακριά από τα skill trees, ο εξοπλισμός παίζει εξίσου μεγάλο ρόλο. Από σπαθιά με διαφορετικές ιδιότητες, μέχρι αναβαθμίσεις, πανοπλίες που επηρεάζουν ακόμη και το stealth, gems, πυρομαχικά, charms και active ή passive skills, υπάρχει μεγάλο περιθώριο για πειραματισμό όποιο στυλ κι αν επιλέξει κανείς, ενώ δεν «κλειδώνεται» σε μια επιλογή αν αργότερα αποφασίσει να κάνει reset τα skill trees ή απλώς να επενδύσει αλλού, για να συνεργάζονται καλύτερα εξοπλισμός και skills. Στο αισθητικό κομμάτι, το παιχνίδι χτίζει πάνω στην ίδια αντίθεση ανάμεσα στην καταστροφή και την ομορφιά, δίνοντας ξεχωριστή ταυτότητα. Κλαδιά, άνθη και κάθε είδους φυτά καλύπτουν τα Nushi που ουσιαστικά είναι μεταλλαγμένα ζώα πολύ κοντά στις αρχικές μορφές τους, ενώ η χαμηλόφωνη μουσική, τα μακρινά πλάνα και οι συχνές σιωπές διατηρούν έναν σταθερά μελαγχολικό τόνο. Ήχοι από βήματα, από τον άνεμο και το περιβάλλον χτίζουν το σκηνικό κι αφήνουν τον παίκτη να «ανασάνει» όσο τα επεξεργάζεται. Οι φωνές, ιδιαίτερα οι Ιαπωνίες, ταιριάζουν στον συνολικό τόνο, αν και η επίπεδη απόδοση της Emma και ορισμένων χαρακτήρων στις πρώτες ώρες μπορεί να ξενίσει όμως λίγη υπομονή αξίζει τον κόπο.
Στην τεχνική πλευρά, η υψηλή ποιότητα των επιμέρους στοιχείων συνυπάρχει με ορατούς περιορισμούς στην παραγωγή. Εντυπωσιάζουν τα μοντέλα, τα εφέ της βλάστησης, οι μεγάλες μάχες και τα πολυσύνθετα περιβάλλοντα. Αντίθετα, κάποια animation φαίνονται κάπως άκαμπτα, ορισμένα finishers επαναλαμβάνονται και υπάρχουν διάφοροι άλλοι περιορισμοί, όπως στις σκιές που θα μπορούσαν να είναι φυσικότερες και να βοηθούν την ατμόσφαιρα. Στις κονσόλες, η επιλογή ποιότητας προσφέρει καθαρότερη εικόνα, ενώ το performance mode δείχνει πιο θολό, ωστόσο προτείνεται κατ’ εμάς αν μη τι άλλο εξαιτίας της καταιγιστικής δράσης. Επιπλέον, υπάρχουν και κάποιες διακυμάνσεις στην απόδοση, ευτυχώς εκτός μάχης. Θετική εντύπωση αφήνει η διακριτική δόνηση του χειριστηρίου όσο περιπλανιόμαστε στον κόσμο.
Τελικά, το Beast of Reincarnation κερδίζει τις εντυπώσεις κυρίως χάρη στη μάχη του, που συνδυάζει με φυσικό τρόπο γρήγορη δράση, τακτική και διαχείριση του χώρου, προσφέροντας βάθος χωρίς να χάνει τον ρυθμό της. Η σχέση της Emma με τον Koo, η ελευθερία στην εξέλιξη των δύο και ένας όμορφος, μελαγχολικός κόσμος δίνουν στην περιπέτεια χαρακτήρα και λόγους για να επενδύσει κανείς τις 30 και πλέον ώρες που ζητάει. Η ιστορία αργεί να πιάσει ρυθμό, ενώ η κάμερα και ορισμένες τεχνικές ατέλειες κρατάνε την εμπειρία λίγο πίσω. Παρόλα αυτά, η Game Freak κατάφερε να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο action RPG, με έναν ενδιαφέρων κόσμο που αξίζει να εξερευνηθεί ξανά στο μέλλον.
Fans απειλούν με μποϊκοτάζ το OD του Hideo Kojima λόγω της συμμετοχής της Hunter Schafer στο cast
Έχει καλά χαρακτηριστικά και φαίνεται ότι υπάρχουν ωραίες ιδέες. Έχει όμως αρκετά και σοβαρά προβλήματα. Θέμα story pacing, μη ουσιώδη NPC. Και μεγάλη έλλειψη στο lotting. Από ένα σημείο και μετά, δεν υπάρχει λόγος εξερεύνησης. Είναι όμως μια αρκετά καλή προσπάθεια.
Ισχύει! Κάποια ζητήματα pacing τα έφτιαξαν με το πρώτο patch, αλλά σίγουρα το σενάριο κι ο ρυθμός συνολικά δεν φτιάχνονται με ένα patch.