Ανάλογα με το πως ξεκινήσαμε την πορεία μας, όλοι οι gamers έχουμε τα δικά μας, ας μας επιτραπεί η έκφραση, «ιερά και όσια», όσον αφορά το αγαπημένο μας hobby. Το Bubble Bobble έχει για εμάς περίοπτη θέση σε αυτή την κατηγορία. Εμφανίστηκε στις αίθουσες των arcades το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 και από τότε, παρά το γεγονός ότι η ύπαρξή του καλύπτει πέντε διαφορετικές δεκαετίες, συνεχίζει να συναρπάζει και να προσφέρει διασκέδαση σε μικρούς και μεγάλους. Υπήρξαν δύο κύριες συνέχειες, το εξαιρετικό Rainbow Islands και το όχι και τόσο επιτυχημένο Parasol Stars, που ακολουθήθηκαν από δεκάδες spin- offs. Μεταξύ αυτών η σειρά Puzzle Bobble.
To 2020 η ININ Games επιχείρησε να επαναφέρει στο προσκήνιο τον Bub και τον Bob, με το Bubble Bobble 4 Friends: The Baron is Back! όμως το αποτέλεσμα μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως αποτυχία, καθώς όπως είχαμε γράψει και τότε, ο τίτλος ήταν Bubble Bobble μόνο κατ’ όνομα και αν δεν υπήρχε στο «πακέτο» το original παιχνίδι, μπροστά από τη λέξη αποτυχία θα υπήρχε το παταγώδης. Φτάνουμε στα τέλη του 2025. Με το είδος των roguelite να συναρπάζει ένα μεγάλο μέρος της κοινότητας των απανταχού gamers, η θρυλική TAITO- χωρίς να σεβαστεί την ιστορία της- μας σερβίρει το Bubble Bobble Sugar Dungeons. Δεν ξέρουμε αν η προηγούμενη πρόταση ήταν «βαριά» ή όχι, όταν όμως λαμβάνεται η απόφαση να μην υπάρχει co-op, ένας από τους βασικούς πυλώνες της διασκέδασης σε κάθε Bubble Bobble, τότε, μάλλον λίγα είπαμε. Η όποια προσπάθεια να συγχωνευθούν οι κλασσικοί μηχανισμοί όπως ο εγκλωβισμός των αντιπάλων σε φούσκες, τα power ups και η αγωνιώδης προσπάθεια να φτάσει ο πρωταγωνιστής στην έξοδο κάθε πίστας, όχι απλά δεν πείθει, αλλά είναι και τραγική όσον αφορά την υλοποίηση. Όχι μόνο δεν αποτελεί εξέλιξη για το franchise, αλλά το μεταφέρει στη σφαίρα της απόλυτης προχειρότητας.
Ουσιαστικά, οι παίκτες πρέπει να φτάσουν στην πύλη της εξόδου κάθε πίστας, ασχέτως αν έχουν εξοντώσει έστω και έναν εχθρό. Η βιασύνη σε όλο της το μεγαλείο. Τα λάθη- μοιραία πάντα- διαδέχονται το ένα το άλλο. Η φάλαινα ο Μπάμπης ή όπως αλλιώς τον αποκαλούσαν στην αίθουσα που συχνάζατε, κάνει σχετικά γρήγορα την εμφάνισή τους, σας καταδιώκει από το μέσο σχεδόν κάθε run και οι πιθανότητες να τον αποφύγετε είναι λιγότερες από το να βρείτε depon αναβράζον στο μέσο του Ατλαντικού. Η έλλειψη ταυτότητας ή μάλλον η αδυναμία ταύτισης με οτιδήποτε σχετίζεται με το Bubble Bobble είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Ο βαθμός δυσκολίας- από την αρχή κιόλας- είναι τέτοιος που η διασκέδαση μετατρέπεται σε τυραννική τιμωρία. Καμπύλη μάθησης δεν υπάρχει. Τα dungeons που δημιουργούνται και καλά προοδευτικά δεν είναι παρά μόνο μια ψευδής υπόσχεση για τους φίλους των roguelite. Η επανάληψη διαδέχεται την επανάληψη, ίχνος στρατηγικής δεν υπάρχει, το grinding ζει και βασιλεύει. Δεν μιλάμε για απλότητα. Μιλάμε για μονοτονία, που συνοδεύεται από έναν ακόμα πιο μονότονο σχεδιασμό επιπέδων.
Υποτίθεται ότι οι αναβαθμίσεις και οι ικανότητες θα έπρεπε να εμπλουτίζουν το gameplay, με δεδομένο ότι αποτελούν βασικά στοιχεία των roguelite games. Βρίσκονται όπως φυλακισμένες πίσω από μια ανύπαρκτη ισορροπία και δυστυχώς δημιουργείται η αίσθηση πως το σύστημα προόδου είναι δομημένο με τρόπο τέτοιο που, αντί να υποστηρίζει τις προσπάθειες των παικτών, τις επιβραδύνει και τις αποθαρρύνει. Το μονοπάτι που θα πρέπει να ακολουθήσει ο παίκτης για να αποκτήσει ικανότητες και αναβαθμίσεις, μόνο διασκέδαση δεν προσφέρει και είναι στρωμένο με τα άνθη της ταλαιπωρίας. Η τεχνητή νοημοσύνη των εχθρών, στα ίδια μίζερα επίπεδα. Παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία από το 1980 έως σήμερα έχει προχωρήσει κατά έτη φωτός, οι διαδρομές που ακολουθούν είναι προβλέψιμες και επαναλαμβανόμενες. Και εκεί που νομίζεις πως τους έχεις, έρχεται η επόμενη σφαλιάρα από το σύστημα χειρισμού, το οποίο δεν ανταποκρίνεται σχεδόν ποτέ με ακρίβεια, κάτι που έχει ως κατάληξη τα «θανάσιμα» λάθη και την έναρξη την όλης προσπάθειας από την αρχή.
Όσο για τον ήχο, εντάξει καλός είναι, ξεχωρίζει ελαφρώς από το υπόλοιπο χάος, αλλά δεν πρόκειται να μείνει στο μυαλό σας όταν κλείσετε το παιχνίδι. Το Bubble Bobble Sugar Dungeons είναι σίγουρα μια βεβιασμένη προσπάθεια να μπούνε χρήματα στα ταμεία εταιρειών, με γνώμονα ότι οι παίκτες θα αγοράσουν λόγω του βάρους του ονόματος που κουβαλάει. Μάλιστα γίνεται απροκάλυπτα θα λέγαμε, μιας και κάποιοι προσπάθησαν να μας πείσουν ότι νοείται Bubble Bobble χωρίς co- op, χωρίς τις φούσκες να βρίσκονται στο επίκεντρο των μηχανισμών του gameplay. Οι βετεράνοι θα προτιμούσαν έναν τίτλο όπως το Bitter Dungeons, με δεδομένο το ότι έχει γίνει βίαιη έξωση στη γλυκιά νοσταλγία της εποχής που κατάπινε αχόρταγα το χαρτζιλίκι τους η σχισμή της καμπίνας των arcades. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να κρατήσετε κλειστό το πορτοφόλι σας.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity