Η πρώτη επαφή με την σειρά Digimon, ήταν στο PlayStation, με το Digimon World. Τότε, για ένα παιδάκι που διάβαζε αγγλικές λέξεις αλλά δεν καταλάβαινε τίποτα, ήταν παράξενο το πώς όλα τα Digimon που είχαν (γενικά μιλώντας) καλή ανατροφή εξελίσσονταν σε… σιχαμερό Numemon που έκανε επιθέσεις πετώντας κακάκια στους αντιπάλους. Με το Digimon World 2, η δομή άλλαξε σε dungeon crawler και έγινε λίγο πιο κατανοητή, αλλά το παιχνίδι παρέμενε τρομερή πρόκληση. Στο Digimon World 3 έγινε η πλήρης μετάβαση σε κλασική δομή JRPG, ενώ το Digimon World 4 έγινε action RPG όπου τα Digimon κουβαλούσαν όπλα. Από εκεί κι έπειτα, η σειρά είχε τα πάνω και τα κάτω της, με την υπό-σειρά “Digimon Story” να διαχωρίζεται από την “Digimon World”, καθώς η πρώτη αφιερωνόταν σε πιο πειραματικές προσεγγίσεις κι έδινε έμφαση στην πλοκή, ενώ η δεύτερη εστίαζε στους μηχανισμούς ανατροφής Digimon.
Το Digimon Story: Time Stranger γεφυρώνει σε μεγάλο βαθμό τις δύο σειρές, έχοντας εμφανέστατα το μεγαλύτερο budget που έχει διατεθεί για τίτλο Digimon έως σήμερα, και φαίνεται πως δαπανήθηκε με τον καλύτερο τρόπο σε όλους τους τομείς. Ας τα πάρουμε από την αρχή: τι ακριβώς είναι το Digimon Story: Time Stranger; Με δυο λόγια, μια νέα ιστορία που δεν συνδέεται με άλλο υλικό, όπου ο παίκτης χειρίζεται τον πρωταγωνιστή (ή πρωταγωνίστρια) και προσπαθεί να… μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Ως πράκτορας της μυστικής οργάνωσης ADAMAS, που εξερευνά φαινόμενα που σχετίζονται με τον χωροχρόνο, βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή και γνωρίζει την Inori Misono, μια νεαρή που θυμάται τον πρωταγωνιστή, όμως εκείνος όχι. Κι από πού ήρθε; Πώς τον γνωρίζει; Πού εμπλέκεται η ADAMAS και είναι αλήθεια πως ο κόσμος οδεύει προς την καταστροφή;
Αυτά κι ακόμη περισσότερα μυστήρια απαντώνται στην πορεία, καθώς ο πρωταγωνιστής γυρίζει οκτώ χρόνια στο παρελθόν και προσπαθεί να ανατρέψει τις συνθήκες που στο μέλλον, θα φέρουν την καταστροφή. Μια γενναία επιλογή των δημιουργών, που κατά την άποψή μας λειτουργεί πολύ θετικά, είναι η έμφαση στα Digimon κι όχι στον πρωταγωνιστή όσο παράδοξο κι αν ακούγεται. Κεντρικό ρόλο παίζουν το Aegiomon και η Inori, παρά ο πρωταγωνιστής που συμμετέχει μεν σε όλα, όμως είναι βουβός ώστε να φιλοξενεί την φαντασία του παίκτη. Σε πολλά σημεία, μπορεί να επιλέξει απαντήσεις σε διαλόγους, αλλά στην ουσία δεν θα αλλάξει κάτι. Αναθρέφοντας τα δικά του Digimon, ο παίκτης έρχεται κοντά τους και γεμίζει τα κενά με δικές του σκέψεις, εκεί που η Inori έχει διαφορετικό δεσμό με το Aegiomon, όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τόσο στο anime όσο και σε κάποια παιχνίδια. Θα λέγαμε ότι ο πρωταγωνιστής, που έχει ενεργότατο ρόλο στα γεγονότα, έχει τόσο σημαντικό ρόλο όσο η Inori και το Aegiomon, καθώς οι δυο πλευρές αλληλοσυμπληρώνονται. Υπάρχουν στιγμές δράσης όπου ο πρωταγωνιστής ταιριάζει τέλεια, όπως και συγκινητικές φάσεις, όπου ξεκάθαρα το δίδυμο Inori/Aegiomon λειτουργεί καλύτερα, όμως τουλάχιστον, δεν φαντάζει «τουρίστας» στην ίδια του την ιστορία. Πέραν αυτών, ο ψηφιακός κόσμος Iliad και τα Digimon-κάτοικοι, βρίσκονται εξίσου στην καρδιά της αφήγησης.
Μάλιστα, ο παίκτης επισκέπτεται τον κόσμο των Digimon και περνάει μεγάλο μέρος του παιχνιδιού εκεί, μακριά από τον πραγματικό κόσμο όπου επίσης περνάει ώρες, και βλέπει τα Digimon στην καθημερινότητά τους. Έχουν μαγαζιά, «αράζουν» σε μπαρ, παίζουν παιχνίδια, έχουν διοίκηση, φρουρούς, δουλειές και η πόλη είναι χτισμένη άγαρμπα. Τα περισσότερα εμφανίζονται (κοντά) στο πραγματικό τους μέγεθος, οπότε βλέποντας τον πρωταγωνιστή δίπλα σε «θηρία» όπως το Imperialdramon, γεννιέται ένα αίσθημα δέους που δεν υπήρχε σε παλαιότερους τίτλους. Φυσικά, κάποια Digimon, όπως το Submarimon, παθαίνουν το αντίστροφο – φαίνονται μικρότερα από όσο θα περίμενε κανείς ή γνωρίζει βάσει συγκρίσεων με το anime/άλλα παιχνίδια. Εδώ το ζήτημα φαίνεται πως είναι η δυνατότητα να καβαλάμε ορισμένα Digimon για να κινούμαστε ταχύτερα οπότε διατηρούν μια κλίμακα που επιτρέπει στον παίκτη να βλέπει μπροστά, ενώ επιπλέον, ο κόσμος έχει πολλά στενά μέρη και η κάμερα, απλώς, δεν θα έβλεπε τίποτα περισσότερο από… το πόδι ορισμένων Digimon-κολοσσών. Σε κάθε περίπτωση, γίνεται μια πολύ τίμια προσπάθεια να δούμε αφιλτράριστα τα Digimon τόσο στην καθημερινή τους ζωή, όσο και στον πραγματικό κόσμο, σε όλο τους το μεγαλείο.
Ίδια προσοχή δόθηκε και στις μάχες, όπου παρατάσσονται τρία Digimon του παίκτη ενάντια στους εχθρούς, με άλλα τρία να κάθονται στον «πάγκο» και να μπορούν να πάρουν τη θέση ενός ενεργού στη διάρκεια ενός γύρου, εκτελώντας ενέργειες σε αυστηρή μορφή turn-based. Με περισσότερα από 450 Digimon, οι συνθέσεις των ομάδων μπορούν να γίνουν πολύ ευέλικτες, περιλαμβάνοντας πολλά Digimon «από το πάνω ράφι» όπως και λιγότερο γνωστά. Δεδομένης της (φαινομενικής) πολυπλοκότητας της μάχης, δοκιμάσαμε Digimon που ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα έπιαναν θέση στο ρόστερ μας, για να καλυφθούν αδυναμίες. Κάθε Digimon έχει κάποιο στοιχείο (Fire, Water, Plant, Dragon κλπ) και τύπο (Vaccine, Data, Virus, Free), όπως και βασικές επιθέσεις melee ή ranged, στοιχείου physical ή magical. Οι μάχες, λοιπόν, είναι πρωτίστως ένας μεγάλος γρίφος κι όχι επίδειξη δύναμης, αφού κι ένα ισχυρό Digimon μπορεί να βρει «τοίχο» αν δεν υπάρχει παραθυράκι αδυναμίας να εκμεταλλευτεί. Εδώ βοηθάει πολύ το σύστημα Active/Reserve, καθώς με μια καλή ποικιλία Digimon που καλύπτουν τα περισσότερα από τα παραπάνω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο παίκτης δύσκολα θα βρεθεί προ εκπλήξεως. Ειδικά τα bosses, που δεν συγχωρούν, απαιτούν πολύ συγκεκριμένη αντιμετώπιση ειδάλλως η μάχη θα λήξει γρήγορα ή ο παίκτης θα παγιδευτεί σε μια ανούσια ανταλλαγή επιθέσεων και heals δίχως να κάνει πραγματική πρόοδο.
Πέρα από απλές επιθέσεις και skills, επιθετικά ή αμυντικά, ο παίκτης μπορεί να αξιοποιήσει και items για να δώσει μια βοήθεια στα Digimon του, ενώ αργότερα ξεκλειδώνονται τα Cross Arts, κάτι σαν ομαδικές special κινήσεις. Όταν γεμίσει η μπάρα στη διάρκεια της μάχης, το επιλεγμένο Cross Art μπορεί να ενεργοποιηθεί κι είτε πρόκειται για κάτι επιθετικό, είτε για κάτι αμυντικό. Συνήθως, κρατούσαμε ένα ομαδικό heal ως Cross Art, για τις περιπτώσεις που αν σπαταλούσαμε έναν γύρο για heals μέσω των skills ενός Digimon και χαλούσαμε τον ρυθμό, θα γινόταν… χιονοστιβάδα. Έχουν καλή ισορροπία, όχι τόση δύναμη ώστε να κερδίσουν μια μάχη, αλλά αρκετή για να σώσουν καταστάσεις ή να ωθήσουν τον παίκτη για το τελικό χτύπημα. Καθώς ορισμένες μάχες μπορούν να γίνουν μαραθώνιοι, η σωστή χρήση των Cross Arts είναι τόσο σημαντική, όσο η επιλογή της κατάλληλης ομάδας Digimon ανά περίσταση. Αποκτώντας AP από main ή side quests, ο παίκτης μπορεί να ξεκλειδώσει κομμάτια των skill trees, που χωρίζονται ανά Personality. Με δυο λόγια, όταν ένα Digimon έχει π.χ. Wisdom personality, τότε παίρνει τα bonus που έχουν ξεκλειδωθεί στο αντίστοιχο skill tree, όπως και ορισμένα bonus που αντιστοιχούν π.χ. στο παρακλάδι Astute ή Strategic. Η προσωπικότητα του κάθε Digimon αλλάζει μέσα από διαλόγους που κάνει με τον παίκτη, και έχει συχνά την ευκαιρία να το κάνει, οπότε μπορεί να «διορθώσει» ένα Personality και να οδηγήσει σε άλλο μονοπάτι το Digimon.
Μια παρένθεση εδώ, πως μέσα στους διαλόγους δεν είναι εύκολο να διακρίνει ακριβώς σε ποιο σημείο του φάσματος βρίσκεται το Digimon, ώστε να υπολογίσει πού θα καταλήξει με τις όποιες μεταβολές φέρει ο διάλογος. Μπορεί κάθε Digimon να έχει εγγενή skills, όμως δεν «παντρεύονται» αυτά με τα οποία γεννήθηκαν. Ο παίκτης αφενός τα εξοπλίζει με items που αλλάζουν τα στατιστικά ή άλλες παραμέτρους, αφετέρου μπορεί να χρησιμοποιήσει Attachment Skills για να τα διδάξει νέες κινήσεις. Έτσι, ακόμη και Digimon που θα έμεναν κλειδωμένα σε έναν τύπο κινήσεων, αποκτούν ευελιξία. Όμως πώς δουλεύει το σύστημα Digivolution και πώς αποκτώνται νέα Digimon; Εδώ δοκιμάζεται κάτι φρέσκο κι απλό, με μηχανισμούς εκτροφής “World-lite” κι όχι κάτι hardcore. Αρχικά, κάθε Digimon που αντιμετωπίζει ο παίκτης, σκανάρεται αυτόματα. Όταν σκανάρει αρκετά ίδια Digimon και φτάσει στο 100%, μπορεί να δημιουργήσει ένα τέτοιο Digimon και να ρίξει το scan rate στο 0%, όμως αν κάνει υπομονή και φτάσει πρώτα στο 200%, δημιουργεί μια ισχυρότερη εκδοχή του, που έχει ανώτερο όριο level προτού αναγκαστικά χρειαστεί εξέλιξη για να γίνει ισχυρότερο. Τα δημιουργημένα Digimon μπορούν να αξιοποιηθούν για εκτροφή και μάχες ή να ενσωματωθούν σε άλλα Digimon με τη μορφή XP.
Ένα μεγάλο ενδιαφέρον της σειράς ήταν πάντοτε τα πολλά Digivolutions. Κάθε Digimon έχει πολλά μονοπάτια να ακολουθήσει, κι ανάλογα με την προσωπικότητά και τα στατιστικά του, ο παίκτης διαλέγει ποια εξέλιξη θα λάβει. Αντίστοιχα, μπορεί να το κάνει de-Digivolve, δηλαδή να το γυρίσει σε προηγούμενο στάδιο για να ακολουθήσει άλλο μονοπάτι. Όταν κάθε Digimon εξελίσσεται σταδιακά από In-Training σε Rookie, Champion και τελικά Ultimate ή Mega, είναι προφανές ότι υπάρχει πάρα πολύ περιθώριο για πειράματα, ειδικά μέχρι να ξεκλειδωθούν οι εξελίξεις έστω μια φορά ώστε να μην εμφανίζονται ως «???» στο δέντρο. Και τα Digivolutions είναι απαραίτητα, ειδάλλως τα Digimon θα φτάνουν ένα ταβάνι στατιστικών και δύναμης που πρακτικά στέκεται εμπόδιο στον παίκτη όσο το παιχνίδι δυσκολεύει. Ένα ακόμη στοιχείο που θυμίζει World, είναι το DigiFarm. Πρόκειται για μια μεγάλη έκταση όπου ο παίκτης τοποθετεί Digimon που δεν θέλει να έχει μαζί του, και τους αναθέτει εκπαίδευση μέσω αντικειμένων, για να αναπτύξουν συγκεκριμένα στατιστικά. Αυτό γίνεται για δύο σκοπούς: είτε για να βελτιώσει την απόδοση ενός Digimon, είτε για να το οδηγήσει προς συγκεκριμένες αυξήσεις και στη συνέχεια, σε συγκεκριμένο Digivolution. Το DigiFarm «τρέχει» σε πραγματικό χρόνο παράλληλα με το παιχνίδι, οπότε βολεύει να αφήνει πολλά Digimon μαζί και να επιστρέφει στα καθήκοντά του.
Ένα παράπονο αφορά την ευκολία χειρισμού του DigiFarm – αφενός, δεν μπορείς να ελέγχεις ποιο Digimon εκπαιδεύεται πάνω σε τι όταν δεν είσαι στο DigiFarm κι αφετέρου, δεν μπορείς να δεις το δέντρο Digivolution για ένα Digimon όσο βρίσκεσαι μέσα στο DigiFarm. Υπάρχουν και side quests που σε βάζουν να τρέχεις δεξιά κι αριστερά για μικρές ανταμοιβές, αλλά αυτό που αξίζει είναι τα Anomaly Points. Με αυτά ξεκλειδώνεις skills στο grid, όπως Cross Arts, και στατιστικά για τα Digimon ανά Personality. Εξίσου σημαντικό είναι το Agent Level που ανεβαίνει όσο συλλέγονται AP, καθώς τα Ultimate και Mega Digivolutions απαιτούν ανώτερα Agent Level για να ξεκλειδωθούν. Αν υπάρχει ένα παράπονο εδώ, είναι η απλή φύση των side quests, που δεν συναρπάζουν όμως προσφέρουν πολύτιμα AP και σίγουρα αξίζουν τον χρόνο του παίκτη, ειδικά αν προσπαθεί να φτιάξει την ομάδα των ονείρων του.
Στις περίπου 40-50 ώρες που παίρνει ένα playthrough, το Digimon Story: Time Stranger κρατάει κυρίως καλό ρυθμό, όμως σε ορισμένα σημεία κάνει μικρή στροφή όχι προς το βαρετό, αλλά προς το παραφουσκωμένο. Ειδικά σε αποστολές (βασικές και μη) που εμπλέκονται κυρίως άνθρωποι, η συνολική μαγεία κάπως χάνεται. Με διαφορά οι καλύτεροι χαρακτήρες είναι Digimon, είτε μιλάμε για το Aegiomon που μας συνοδεύει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια, είτε για τους Θεούς που αργότερα συναντά ο παίκτης. Στον τεχνικό τομέα, τα γραφικά είναι σαφώς ανώτερα από οτιδήποτε έχει προηγηθεί για τη σειρά, με τα μοντέλα των Digimon να έχουν φτιαχτεί από το μηδέν (φαινομενικά), αφού παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια συγκριτικά με προηγούμενους τίτλους. Επιπλέον, τα animations των special skills εντός της μάχης είναι εντυπωσιακά, σε βαθμό που συχνά ρίχναμε την ταχύτητα της μάχης στο 1x (φτάνει έως 5x, πολύ χρήσιμο στο grinding) για να τα χαρούμε. Σίγουρα, δεν μιλάμε για παραγωγή ΑΑΑ, όμως τόσο στα cutscenes όσο και στις μάχες, έχει δοθεί τόση προσοχή ώστε να συγκρίνεται εύκολα με παραγωγές ίδιου είδους με ανώτερο budget.
Κι αν μέχρι σήμερα για κάποιον προηγούμενο τίτλο κάναμε κουβέντες για «καλό παιχνίδι… για Digimon», το Digimon Story: Time Stranger πετάει την ταμπέλα και είναι «πολύ καλό JRPG», τελεία. Αγκαλιάζει την ιδιαιτερότητα της σειράς, τα Digivolutions, κι απλοποιεί πολύ τα σχετικά συστήματα για να δίνει χαρά στους παίκτες χωρίς να απαιτεί δεκάδες ωρών για να φτάσουν στον προορισμό. Ισορροπεί την πολυπλοκότητα της μάχης και την ανάγκη για ποικιλίες συνθέσεων, με ένα προσβάσιμο σύστημα εξέλιξης κι ανάπτυξης που δεν μπαίνει εμπόδιο στην διασκέδαση. Και μέσα σε όλα, μάς δίνει μια πολύ ευπρόσδεκτη ματιά στα ενδότερα του κόσμου των Digimon, με ένα ολόφρεσκο περιβάλλον, χαρακτήρες και κόσμους για εξερεύνηση με τους αγαπημένους μας συντρόφους στο πλευρό του πρωταγωνιστή. Αν ανήκετε στην κατηγορία που λατρεύει τα JRPG ή τα monster-raising games, το Digimon Story: Time Stranger δεν πρέπει να ξεφύγει από το ραντάρ σας. Κι αν είστε fan των Digimon, δεν πρέπει να χάσετε μια τέτοια εμπειρία.
Αποσύρθηκε μετά από καταγγελία η νεότερη ελληνική διαφήμιση της σοκολάτας ΙΟΝ
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity