Αυτή η διάκριση έχει σημασία, ειδικά για όσους συνδέουν το όνομα Joe & Mac με τα ουφάδικα. Το πρώτο παιχνίδι περιλαμβάνεται στην έκδοσή του για SNES, όχι στην αυθεντική arcade μορφή του, ενώ απουσιάζουν και οι υπόλοιπες μεταφορές σε διαφορετικά συστήματα. Επομένως, η συλλογή καταγράφει μια συγκεκριμένη διαδρομή της Data East στις οικιακές κονσόλες και όχι ολόκληρη την ιστορία του franchise. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πάντως, οι τρεις τίτλοι παρουσιάζουν ουσιαστικές διαφορές: το Caveman Ninja δίνει προτεραιότητα στην άμεση δράση, το Congo’s Caper επενδύει περισσότερο στο platforming και το Lost in the Tropics διευρύνει τη συνταγή με εξερεύνηση και ελαφρά στοιχεία ανάπτυξης. Το Joe & Mac: Caveman Ninja παραμένει η πιο ευθύβολη πρόταση. Οι δύο πρωταγωνιστές διασχίζουν προϊστορικά τοπία, αντιμετωπίζουν εχθρικούς ανθρώπους των σπηλαίων και δεινόσαυρους και επιχειρούν να σώσουν τις γυναίκες του χωριού τους. Η δράση στηρίζεται στον συνδυασμό αλμάτων, επιθέσεων και όπλων που αλλάζουν τις δυνατότητές τους, με κόκαλα, πέτρινους τροχούς και πύρινες μπάλες να προσθέτουν ποικιλία στις αναμετρήσεις. Η γοητεία βρίσκεται στην αμεσότητα: οι στόχοι είναι ξεκάθαροι, η εικονογράφηση ευανάγνωστη και τα μεγάλα αφεντικά προσφέρουν το απαραίτητο θέαμα. Από την άλλη, η σχετικά περιορισμένη έκταση και η απλότητα της δομής το κάνουν περισσότερο κατάλληλο για σύντομες επιστροφές παρά για μια μακροχρόνια ενασχόληση.
Το Congo’s Caper είναι πιθανότατα η πιο ενδιαφέρουσα ανακάλυψη για όσους γνωρίζουν μόνο το βασικό δίδυμο. Πρωταγωνιστεί ο Congo, ένας χαρακτήρας ανάμεσα σε άνθρωπο και πίθηκο, σε μια περιπέτεια που μεταφέρει το βάρος από τις βολές στην κίνηση και στην αξιοποίηση του περιβάλλοντος. Τα επίπεδα αποκτούν περισσότερη πολυπλοκότητα, μυστικά και συλλεκτικά αντικείμενα, ενώ η συγκέντρωση τριών κόκκινων πετραδιών ενεργοποιεί μια ισχυρότερη μορφή με υψηλότερα άλματα, μεγαλύτερη ταχύτητα και πρόσθετη αντοχή. Εδώ η πρόοδος δεν αφορά απλώς την εξόντωση όσων βρίσκονται μπροστά σου, αλλά και την κατανόηση του χώρου. Είναι μια διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση που δικαιολογεί την παρουσία του παιχνιδιού πέρα από την προφανή συλλεκτική αξία.
Το Joe & Mac 2: Lost in the Tropics επιχειρεί την πιο ουσιαστική διεύρυνση της αρχικής ιδέας. Ο χάρτης, η δυνατότητα επιλογής διαδρομών και οι επιστροφές στον οικισμό δίνουν μεγαλύτερη συνοχή στην περιπέτεια, χωρίς να μετατρέπουν το παιχνίδι σε κανονικό RPG. Τα πέτρινα νομίσματα αποκτούν χρησιμότητα και έξω από τη μάχη, καθώς συνδέονται με δραστηριότητες όπως η ανάπτυξη της κατοικίας και η αγορά λουλουδιών για τις γυναίκες του χωριού. Πρόκειται για απλοϊκούς μηχανισμούς με σημερινά δεδομένα, αλλά βοηθούν τον κόσμο να αποκτήσει χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο πλούσια συνέχεια, η οποία συνδυάζει την αναγνωρίσιμη δράση με περισσότερους λόγους για εξερεύνηση και επιστροφή. Σημαντικό μέρος της ταυτότητας των δύο Joe & Mac είναι το τοπικό co-op για δύο παίκτες στην ίδια οθόνη. Κάθε χαρακτήρας διαχειρίζεται τη δική του ενέργεια, ενώ η διεκδίκηση τροφής δημιουργεί μια διασκεδαστική ισορροπία ανάμεσα στη συνεργασία και στον μικρό ανταγωνισμό.
Το Congo’s Caper διαφοροποιείται ως ατομική περιπέτεια, επομένως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ολόκληρο το πακέτο ως τριπλή συλλογή συνεργατικού παιχνιδιού. Για όσους αναζητούν, πάντως, μια απλή αφορμή για παιχνίδι στον ίδιο καναπέ, τα δύο βασικά κεφάλαια προσφέρουν ακριβώς αυτή την ανεπιτήδευτη, άμεσα κατανοητή διασκέδαση. Οι σημαντικότερες σύγχρονες προσθήκες είναι το rewind και τα save states. Το πρώτο επιτρέπει την αναίρεση ενός κακού άλματος ή μιας λανθασμένης κίνησης, ενώ τα δεύτερα δίνουν τη δυνατότητα αποθήκευσης οποιαδήποτε στιγμή. Δεν αλλάζουν τη γεωμετρία των επιπέδων ούτε διορθώνουν τις ιδιοτροπίες του παλιού σχεδιασμού, αλλά περιορίζουν την επανάληψη και κάνουν την εκμάθηση λιγότερο τιμωρητική. Η αξία τους είναι ιδιαίτερα εμφανής σε μια συλλογή που θέλει να προσεγγίσει και νέους παίκτες, όχι μόνο όσους έχουν ήδη απομνημονεύσει τις πίστες. Παράλληλα, το νέο Boss Rush συγκεντρώνει αναμετρήσεις με αφεντικά, προσθέτοντας έναν πιο συμπυκνωμένο τρόπο δοκιμασίας των αντανακλαστικών.
Η παρουσίαση σέβεται την αρχική αισθητική αντί να επιχειρεί μια αμφίβολης χρησιμότητας ανακατασκευή. Τα μεγάλα sprites, οι υπερβολικές εκφράσεις, τα έντονα χρώματα και τα κωμικά τέρατα εξακολουθούν να αποτελούν τα ισχυρότερα χαρακτηριστικά των παιχνιδιών. Οι επιλογές αναλογίας εικόνας, τα διακοσμητικά πλαίσια και το προαιρετικό CRT φίλτρο επιτρέπουν διαφορετικούς τρόπους προβολής, χωρίς να αλλοιώνεται ο πυρήνας τους. Αντίστοιχα, ο ενσωματωμένος music player δίνει πρόσβαση στα soundtrack και αναδεικνύει τη μουσική ως αυτοτελές μέρος της ταυτότητας της τριλογίας. Το ζητούμενο εδώ δεν είναι η τεχνική επίδειξη, αλλά η λειτουργική και προσεγμένη πρόσβαση στο πρωτότυπο υλικό. Περισσότερο ενδιαφέρον για τους φίλους της διατήρησης των videogames παρουσιάζει το Virtual Unboxing. Τα ψηφιακά κουτιά, οι κασέτες και τα εγχειρίδια επιτρέπουν την περιήγηση στη συσκευασία των αρχικών κυκλοφοριών, ενώ η gallery με σχέδια προσθέτει μια μικρή ματιά στο δημιουργικό υπόβαθρο. Περιλαμβάνονται επίσης οι ιαπωνικές, αμερικανικές και ευρωπαϊκές εκδόσεις, με την αρχική ιαπωνική μορφή του Caveman Ninja να έχει επιπλέον ενδιαφέρον λόγω των αλλαγών που είχε υποστεί στη Δύση. Ωστόσο, απουσιάζει η βαθύτερη τεκμηρίωση που θα προσέφεραν συνεντεύξεις δημιουργών ή ένα οργανωμένο ιστορικό αφιέρωμα. Η συλλογή διασώζει τα αντικείμενα καλύτερα απ’ όσο αφηγείται την ιστορία τους.
Τελικά, το Joe & Mac Retro Collection κερδίζει περισσότερο ως προσεγμένη επανέκδοση τριών διαφορετικών platformers παρά ως οριστική έκδοση ενός ιστορικού franchise. Το αρχικό παιχνίδι προσφέρει αμεσότητα και χαρακτήρα, το Congo’s Caper μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην κίνηση και το Lost in the Tropics την πληρέστερη περιπέτεια. Το rewind, τα save states και το αρχειακό υλικό κάνουν την επιστροφή ευκολότερη και ουσιαστικότερη, χωρίς να κρύβουν την ηλικία του σχεδιασμού. Για τους φίλους του SNES, του τοπικού co-op και των σύντομων 16-bit περιπετειών, υπάρχει σαφής λόγος ενασχόλησης. Όσοι αναζητούν όλες τις εκδόσεις ή μια πραγματικά ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση θα χρειαστεί να περιορίσουν τις προσδοκίες τους.
Έξι Video Game Studios που έκλεισαν τις πόρτες τους για πάντα
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity