Η απόφαση της Capcom να ξεθάψει το Onimusha από τη λήθη είναι από μόνη της αρκετή για να προκαλέσει ρίγη ενθουσιασμού σε πολλούς. Μπορεί να μην μοιράζεται την ίδια φήμη με άλλα franchises όπως το Resident Evil ή το Street Fighter, αλλά για πολλούς (και κυρίως millennials) το Onimusha έχει μια ξεχωριστή θέση. Onimusha: Way of the Sword, λοιπόν, και η σειρά αποκτά ένα νέο κεφάλαιο, πρακτικά 20 χρόνια μετά. Φυσικά, το πως μεταφέρεις τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα μιας action σειράς του τότε στη σύγχρονη πραγματικότητα, αυτό είναι το δύσκολο της όλης υπόθεσης, αφού μετά από δύο δεκαετίες έχουν αλλάξει πάρα πολλά. Ας δούμε όμως με τι ακριβώς έχουμε να κάνουμε, και αν η… προχωρημένη ηλικία του εν τέλει το κρατάει πίσω, ή αν κάποια πράγματα είναι πραγματικά διαχρονικά.
Το Onimusha: Way of the Sword μας μεταφέρει σε μια σκοτεινή εκδοχή της Ιαπωνίας του 17ου αιώνα, με πρωταγωνιστή τον Miyamoto Musashi, σε μια πιο νεαρή του ηλικία. Κρατώντας τις πληροφορίες σε ελάχιστο βαθμό για την αποφυγή spoilers, σε αυτήν την εκδοχή της πραγματικότητας, ο φημισμένος Samurai καταφέρνει εν τέλει να βρει τον εαυτό του σε μία λιγότερο από ιδανική κατάσταση. Αναγκάζεται να δεχθεί να φορέσει ένα «γάντι»/gauntlet, το οποίου του δίνει την ικανότητα να αντιμετωπίσει τους Genma επί ίσοις όροις. Οι τελευταίοι ξαφνικά κατακλύζουν το Κιότο, και ο Musashi θα αναγκαστεί να βοηθήσει και να αντιμετωπίσει αυτήν την απόκοσμη «κατάρα» που απειλεί να καταστρέψει την -τότε- πρωτεύουσα. Η χρήση των εισαγωγικών είναι σκόπιμη, αφού το “malice” δεν μεταφράζεται στα ελληνικά με όρο που να μπορεί να ερμηνεύσει το νόημα εν προκειμένω.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει πολλές, πολλές ώρες δράσεις, αφού το ταξίδι του Musashi είναι πραγματικά χορταστικό. Ακόμα και μετά από 25 ώρες αποκαλύπτονται νέοι μηχανισμοί, ενώ νέες απειλές συνεχώς εμφανίζονται και απαιτούν την χρήση όλων όσων ο πρωταγωνιστής μας έχει μάθει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το Way of the Sword είναι ένα action τρίτου προσώπου, με το σπαθί του πρωταγωνιστή να έχει τον πρώτο λόγο, ενώ σταδιακά ολοένα και περισσότερα Oni weapons γίνονται διαθέσιμα και εμπλουτίζουν το συμπληρωματικό οπλοστάσιο του θρυλικού samurai. Σε γενικές γραμμές, η ροή της δράσης ακολουθεί συνήθως την ίδια δομή, με τους «απλούς» εχθρούς να αποτελούν πρακτικά εξάσκηση, μέχρι το boss ή mini-boss της περιοχής να προσφέρει την ουσιαστική πρόκληση και να λειτουργήσει σαν το κυριολεκτικό “check-point” για την επόμενη αναμέτρηση ή το επόμενο βήμα της ιστορίας.
Η τελευταία από μόνη της είναι αρκετή για να κρατήσει τον Musashi απασχολημένο για πολλές ώρες, και αν προσθέσει κανείς και τα side-missions και τα διάφορα fetching/finding quests (πρακτικά), τότε υπάρχει παραπάνω από αρκετό περιεχόμενο για να κρατήσει ικανοποιημένους και τους πιο απαιτητικούς. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι η ομάδα ανάπτυξης κατάφερε να συνδέσει με έξυπνο τρόπο το side-content με τους βασικούς μηχανισμούς, αφού πρακτικά αποτελούν την πιο αξιόπιστη πηγή από materials τα οποία θα χρειαστούν για την αναβάθμιση του εξοπλισμού του πρωταγωνιστή μας, και την εκμάθηση νέων skills ή την ενίσχυση αυτών που ήδη έχουμε μάθει. Οι επιθέσεις του πρωταγωνιστή δεν διακρίνονται από ιδιαίτερη γκάμα στο ρεπερτόριο του, κάτι που μπορούσε να έχει περισσότερο βάθος, αν και σε καμία φάση δεν απογοητεύει. Υπάρχουν δύο είδη επιθέσεων και κάποια combos, αλλά οι ίδιες οι επιθέσεις είναι απλά μία μόνο πτυχή της μάχης, αφού ένα εξίσου σημαντικό κομμάτι είναι τα parries, deflects και dodges.
Τα τελευταία βοηθούν τον χαρακτήρα μας να αποφύγει ή να απωθήσει επιθέσεις να του ανοίξει παράθυρα για αντεπιθέσεις. Μέσα σε αυτούς τους μηχανισμούς υπάρχουν skills και upgrades που επιτρέπουν μάχες όπου ο Musashi δε χρειάζεται να επιτεθεί παρά μόνο να αποφεύγει και να κάνει parries και deflects. Φυσικά, όλα αυτά γιατί πέρα από το health bar, υπάρχει το stamina, και όταν αυτό μηδενίζει, τότε ο χαρακτήρας μένει ευάλωτος σε critical χτυπήματα. Το ίδιο ισχύει και για τους αντιπάλους, και εκεί είναι που πραγματικά παίζεται το παιχνίδι στα boss fights, με το κάθε stagger στις περισσότερες περιπτώσεις να επιτρέπει και επιλογή ανάμεσα σε διαφορετικά σημεία για το critical hit, επιτρέποντας στους παίκτες να πάνε να όσο το δυνατό damage, να έχουν τη δυνατότητα ανασύνταξης με περισσότερα orbs, ή ακόμα και να δημιουργήσει ιδιαίτερες συνθήκες (σε κάποια fights).
Τα προαναφερθέντα orbs είναι μάλλον γνωστά, και για όσους δεν είναι, τότε πολύ γρήγορα γίνονται κατανοητά, αφού ανάλογα με το χρώμα τους λειτουργούν είτε σαν healing, είτε γεμίζουν την μπάρα που επιτρέπει τη χρήση των oni weapons, είτε σαν currency για τα upgrades. Αν προσθέσουμε και τα pouches που επιτρέπουν τη χρήση διαφορετικών heals/charges και τα ιδιαίτερα materials που αυτά χρειάζονται, το όλο σύστημα γύρω από τον εξοπλισμό και τα skills του πρωταγωνιστή μας είναι κάτι παραπάνω από πλήρες. Bonus, οι επιλογές στην εμφάνιση του ήρωα που ξεκλειδώνονται στην πρόοδο της ιστορίας και κάποιου side-content. Το σκηνικό σε όλα τα παραπάνω είναι όπως αναφέρθηκε παραπάνω το Κιότο του 17ου αιώνα που λειτουργεί και σαν κεντρικό hub, και επιμέρους τοποθεσίες που επιλέγονται ξεχωριστά. Η Capcom έκανε πολύ καλή δουλειά στη δημιουργίας της αντίστοιχης ατμόσφαιρας, και η RE Engine ως συνήθως ανταποκρίνεται εξαιρετικά, αλλά θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο απλό PlayStation 5 και στο Performance Mode με τα 60fps σαν προϋπόθεση, σε πολλές περιπτώσεις το οπτικό κομμάτι δεν κέρδιζε κανένα βραβείο. Από την άλλη, βέβαια, τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τέτοιου είδους τίτλους, και μπράβο στην Capcom που δίνει αυτήν την επιλογή. Από ηχητικής άποψης η δουλειά που έχει γίνει είναι ποιοτική, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι ανάμεσα σε Αγγλικό και Ιαπωνικό voice over δεν υπάρχει καμία σύγκριση (με το Ιαπωνικό να είναι σαφώς η ανώτερη επιλογή).
Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πως το Onimusha καταφέρνει να διεισδύσει στην σύγχρονη σκηνή παραμένοντας πρακτικά ένα action game της εποχής του PlayStation 2, αλλά καταφέρνοντας να το «μασκαρέψει» με πολύ καλό τρόπο. Η παρουσίαση είναι πολύ καλή και σύγχρονη, ενώ το ίδιο ισχύει και για τις ερμηνείες, ενώ η μάχη, χωρίς να έχει το βάθος άλλων τίτλων καταφέρνει κάτι που πρακτικά ελάχιστοι μπορούν: Να κάνει σχεδόν κάθε αναμέτρηση εντυπωσιακή. Αυτό από μόνο του είναι μεγάλο επίτευγμα. Κάποιες πτυχές του θέλουν λίγο ραφινάρισμα, αλλά σε γενικές γραμμές το Onimusha: Way of the Sword είναι μία εξαιρετική πρόταση για βετεράνους αλλά και νέους στη σειρά και καταφέρνει να ξανακάνει το όνομα της σειράς φρέσκο και σύγχρονο.
GTA 6: Οι fans δεν ενθουσιάστηκαν με τον Jason μετά το Netflix Extended Look
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity