Το παιχνίδι διαδραματίζεται σε μια μικρή γειτονιά της Μαλαισίας στα προάστια μιας πόλης, όπου μπορείτε να επισκεφθείτε την αγορά, το δάσος, τον δρόμο, με έντονες αναφορές στον πολιτισμό, τη λαογραφία και τις παραδόσεις της περιοχής. Και όταν λέμε έντονο, εννοούμε ότι ακόμα και η γλώσσα της περιοχής έχει ενσωματωθεί στον τίτλο. Η «δύναμη» της Ting δεν έχει κάποια μορφή horror, λειτουργεί ως μεταφορά για τις εν λόγω με υπερφυσικό και ανθρώπινο τρόπο. Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση, πέρα από τις πινελιές Μαλαισίας στη γλώσσα είναι το εικαστικό στυλ με χάρτινες δισδιάστατες φιγούρες και περιβάλλον με μια λεπτομέρεια που θυμίζει χειροποίητο χαρτί ή θέατρο σκιών. Δημιουργεί ατμόσφαιρα που ταυτόχρονα μοιάζει παιδική, τρυφερή, αλλά και εύθραυστη — υπογραμμίζοντας το θέμα της παιδικής ηλικίας, των θρύλων, των αναμνήσεων. Όλο αυτό βοηθάει και την αφήγηση να πάρει ένα ιδιαίτερο ύφος υπογραμμίζοντας τη σχέση της Ting με την Xiu και τις επιλογές που κάνει ο παίκτης, ανάμεσα στο πραγματικό και το πνευματικό, επιλογές που δείχνουν βάθος και νόημα.
Σε ένα επίπεδο υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στο όποιο δράμα, το όποιο μυστήριο το υπερφυσικό. Το παιχνίδι δεν διαθέτει jump-scares, αντίθετα εναλλάσσεται ανάμεσα στην καθημερινότητα, το άγχος, την παιδική αθωότητα, με στιγμές μυστηρίου, πνευματικής διέγερσης και εσωτερικής πάλης. Όλη αυτή η ιστορία μαζί με τε δευτερεύουσες αποστολές, έχει αρκετά καλή διάρκεια με περίπου 10 ώρες. 10 ώρες που όμως απαιτούν κάτι που πολλοί σύγχρονοι gamers δεν διαθέτουν: Πολύ διάβασμα, με την αφήγηση να βασίζεται στους γραπτούς διαλόγους χωρίς voice-overs πράγμα που μπορεί να αποτρέψει αρκετούς παίκτες και να βλάψει σοβαρά τη συναισθηματική ατμόσφαιρα. Από την άλλη το gameplay είναι σχετικά απλό χωρίς πολλά περίπλοκα κομμάτια. Κάποια μικρά stealth κομμάτια, μερικά QTE, puzzle ή μίνι-games και περιπλάνηση. Και διάλογοι, πολλοί διάλογοι όπως είπαμε. Στο μεταξύ η τεχνοτροπία δημιουργεί προβλήματα και στον χειρισμό: η κάμερα συμπεριφέρεται παράξενα, οι χώροι παρουσιάζουν κάποια θολούρα, κάνοντας τη μετακίνηση και την εύρεση αντικειμένων πιο δύσκολη.
Ένα θέμα είναι που απευθύνεται ο τίτλος. Αν πάει σε ενήλικες θέλει ιδιαίτερο γούστο. Τα παιδιά δεν θα τα συγκινήσει, διότι ναι μεν είναι τίτλος ενηλικίωσης αλλά η ατμόσφαιρα είναι αρκετά θλιμμένη για κάποιο παιδί ή έφηβο. Το Paper Ghost Stories: Third Eye Open μια υποβλητική, μελαγχολική εμπειρία — με έντονες συναισθηματικές στιγμές, πολιτιστικό άρωμα, συναίσθημα νοσταλγίας, φόβου και αβεβαιότητας. Αν ο παίκτης έχει διάθεση να ζήσει μια ευάλωτη ιστορία, με στοιχεία που λειτουργούν ως μεταφορές, τότε αυτό το παιχνίδι έχει πολλά να του δώσει. Εμάς μας άρεσε αρκετά και το ολοκληρώσαμε αρκετά γρήγορα, παρά τα προβλήματά του.
Ανησυχίες σε στρατιωτικό επίπεδο είχε προκαλέσει η ισχυρή CPU του PlayStation 2
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity