Πριν δυο δεκαετίες, τα rhythm games βρίσκονταν παντού γύρω μας, με τιτάνες όπως το Guitar Hero και Rock Band έως αγαπημένα πειραματικά παιχνίδια α λα PaRappa the Rapper. Στην τότε εποχή, η Sony δοκίμασε κάτι φρέσκο, μια ένωση strategy και rhythm για το PSP, δημιουργώντας την σειρά Patapon. Με το Patapon 1+2 Replay, οι παίκτες αποκτούν πρόσβαση στα πρώτα δύο παιχνίδια της σειράς -με το τρίτο μυστηριωδώς να απουσιάζει- με βελτιώσεις σε διάφορους τομείς και είναι ευκαιρία να ζήσουν ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο στην ιστορία του gaming.
Πρώτα-πρώτα, το δύσκολο κομμάτι: πώς παίζεται το Patapon; Με έναν έξυπνο τρόπο, που αρχικά θα δυσκολέψει όμως ύστερα θα βγαίνει «νεράκι». Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός θεού, τον οποίο καλούν τα μικρά Patapons για να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς και να προστατέψουν τη φυλή τους. Κάθε ενέργεια μέσα στις πίστες, γίνεται χτυπώντας ρυθμικά το τύμπανο ή παίζοντας εξίσου ρυθμικά τα υπόλοιπα όργανα που σταδιακά αποκτά ο παίκτης, ώστε να καθοδηγεί τα Patapons. Για παράδειγμα, παίζοντας στο τύμπανο το Pata-Pata-Pata-Pon προχωρούν μπροστά, και με το Pon-Pon-Pata-Pon επιτίθενται. Αργότερα, συνδυάζοντας την μαράκα με το τύμπανο και παίζοντας Chaka-Chaka-Pata-Pon μπαίνουν σε θέση άμυνας.
Στόχος είναι ο παίκτης να «διαβάζει» την κατάσταση και να παίζει τον κατάλληλο ρυθμό παράλληλα κρατώντας ενεργά τα combos, δηλαδή να μην χάνει ούτε «νότα», για να μπει σε Fever Mode και να ενισχυθούν η άμυνα και επίθεση των Patapons. Όλοι οι ρυθμοί συνδυάζονται -για παράδειγμα η επίθεση με την άμυνα μπορούν να παιχτούν διαδοχικά- οπότε προκειμένου να μην χαθεί το combo, ο παίκτης σιγά-σιγά θα αρχίσει να μελετάει τις ενέργειες των εχθρών και την πίστα γενικότερα. Θα πρέπει να υπολογίζει 1-2 ρυθμούς μπροστά το τι μπορεί να συμβεί, καθώς πολλές φορές μπορεί ένας εχθρός να ξεκινήσει επίθεση στη μέση ενός ρυθμού και να μην υπάρχει χρόνος για αμυντικό ρυθμό, οπότε το timing κάθε κίνησης είναι εξίσου σημαντικό με την ακρίβεια σε κάθε πάτημα πλήκτρου.
Πριν από κάθε πίστα, ο παίκτης εξοπλίζει τα Tatepons, Yaripons και Yumipons που απαρτίζουν τον στρατό του, δηλαδή την πρώτη γραμμή άμυνας, τη βασική ομάδα κρούσης και τους τοξότες, αντίστοιχα. Όσο ολοκληρώνει πίστες και μαζεύει διάφορα υλικά, αναβαθμίζει τις μονάδες που αφενός αποκτούν περισσότερα άτομα, αφετέρου δημιουργεί (ή αποκτά από τις πίστες) εξοπλισμό για κάθε μαχητή. Μέχρι τώρα, όλα τα παραπάνω ισχύουν και για το Patapon 2, όμως εμπλουτίζονται σημαντικά. Προστίθεται το Heropon, ένα “hero” Patapon που φοράει διαφορετικές μάσκες για να ενισχύει διαφορετικά στατιστικά κι ο παίκτης διαλέγει την κλάση του, ενώ μπορεί να εκτελέσει special attacks στα οποία δεν έχουν πρόσβαση τα υπόλοιπα Patapons. Επίσης, διάφορα νέα είδη Patapons κάνουν ντεμπούτο, μεταξύ άλλων τα Toripons που πετούν στην πλάτη πουλιών, τα ρομποτικά Mahopons και το Hatapon που δεν πολεμάει όμως κατευθύνει στρατηγικά τους υπόλοιπους και ξεκλειδώνει νέους σχηματισμούς μάχης. Αντίστοιχα, νέα είδη εχθρών εμφανίζονται ώστε να αξιοποιηθούν πλήρως οι νέες μονάδες του παίκτη.
Ένα κοινό στοιχείο στους δύο τίτλους, με ιδιαίτερη έμφαση στον δεύτερο, είναι το grinding. Για να εξοπλιστούν τα Patapons και να δημιουργηθεί ισχυρότερος εξοπλισμός, ο παίκτης θα χρειαστεί να ξαναπαίξει προηγούμενες πίστες και να στοχεύει σε συγκεκριμένα πράγματα – για παράδειγμα, τα διάφορα είδη ζώων δίνουν διαφορετικού είδους loot, που χρησιμεύει σε διαφορετικές συνταγές. Κάποιες πίστες είναι πιο απλές, όμως τα bosses παραμένουν δύσκολα κυρίως γιατί οι μάχες μαζί τους δεν είναι απλώς ζήτημα επίθεσης και άμυνας, αλλά επιπλέον μηχανισμών που απαιτούν την προσοχή του παίκτη διαρκώς. Αν ένα Patapon πέσει στη μάχη κι ο παίκτης δεν προλάβει να πάρει το κράνος του για να αναγεννηθεί στο τέλος της πίστας, τότε χάνεται και πρέπει να αναπληρωθεί, οπότε κι η πιο απλή μάχη στο πλαίσιο του grinding απαιτεί αφοσίωση.
Ως ρυθμικό παιχνίδι, η μουσική παίζει μεγάλο ρόλο στην εμπειρία και παρά την σχετική απλότητά της, η άμεση σύνδεση με το gameplay είναι καθοριστική. Η απλή, «άδεια» ακουστική εμπειρία γίνεται σταδιακά εντονότερη και πλουσιότερη, με αποκορύφωμα το Fever Mode όπου επικρατεί μουσική (και οπτική) πανδαισία. Αυτός ο δυναμισμός είναι που κρατάει το ενδιαφέρον του παίκτη σε μεγάλο βαθμό, αφού παρότι φαίνεται απλοϊκό παιχνίδι, δεν είναι καθόλου σύντομο ή «φτωχό» και έκαστο από τα δύο της συλλογής διαρκεί περίπου 15-20 ώρες.
Κάθε πίστα διαρκεί λίγα λεπτά, κάτι που φανερώνει τις ρίζες των παιχνιδιών σε φορητή κονσόλα, όμως στην εποχή των ατέλειωτων open-world τίτλων που απαιτούν ντουζίνες ωρών από τον παίκτη, κάτι τέτοιο φαίνεται φρέσκο και καλοδεχούμενο. Σε μόλις μια ώρα, οποιοσδήποτε μπορεί να βγάλει αρκετό grinding και να βελτιώσει ουσιωδώς τον στρατό του ή να κάνει σημαντική πρόοδο στην ιστορία. Βέβαια, το grinding είναι ανελέητο αλλά απαραίτητο κακό, κι ίσως καταντήσει κουραστικό να παίζει κανείς την ίδια πίστα απανωτές φορές για να πάρει το ένα υλικό που του λείπει ώστε να κάνει την Χ αναβάθμιση στον στρατό ή να φτιάξει το Υ unit. Ξανά, πρόκειται για συνειδητή επιλογή που υπενθυμίζει ότι τα παιχνίδια ξεκίνησαν σε φορητή κονσόλα και επομένως, η πρόοδος δεν ήταν τόσο γραμμική, ώστε οι παίκτες να γυρνούν σε αυτά καθημερινά και να «σκοτώνουν» τον χρόνο τους.
Αξίζει να σημειωθεί πως η συλλογή «τρέχει» στα 60fps και ένα από τα βασικότερα προβλήματα των PS4 remasters, το input lag, έχει εξαλειφθεί. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να αγοράσει κανείς τα PS4 remasters, τώρα που υπάρχει η συγκεκριμένη συλλογή. Σαφώς βελτιωμένα γραφικά με μηδέν pixelation, άψογος ήχος, μηδέν input lag (πολύ βασικό για ένα ρυθμικό παιχνίδι) και επιπλέον φέρνει αλλαγές στα μενού, βελτίωση στους χρόνους φόρτωσης, επιλογή μεταξύ πρωτότυπου και “remixed” soundtrack όπως και rewind στην πίστα για διόρθωση μικρών λαθών (αντί να πετάξει κανείς όλο το run). Επιπλέον, υπάρχει δυνατότητα ρύθμισης του input timing για να προσαρμοστεί ακριβώς στα «θέλω» του παίκτη, είτε είναι αυστηρότεροι είτε χαλαρότεροι οι χρόνοι απόκρισης.
Με τις προσθήκες που φέρνει ο δεύτερος τίτλος, το πιθανότερο είναι πως οι παίκτες θα εξασκηθούν αρκετά στο πρώτο, θα μάθουν τα βασικά καλά και θα το τερματίσουν κοντά στον μίνιμουμ χρόνο, ώστε να απολαύσουν όλα τα νέα κι ωραία που προσφέρει το δεύτερο παιχνίδι σε όλα τα επίπεδα. Πρόκειται για προϊόν αγάπης κι όχι για απλή μεταφορά, οπότε όσοι λατρεύουν τα Patapon ή γενικότερα τα ρυθμικά παιχνίδια με λίγο περισσότερο βάθος, σίγουρα αξίζει να ρίξουν μια ματιά στη συλλογή.
Ριφιφί: Σε ποιο ελεύθερο κανάλι θα δείτε τη νέα σειρά της COSMOTE TV και του Σωτήρη Τσαφούλια
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity