Ο λόγος βρίσκεται προφανώς πίσω από το legacy του τίτλου αλλά και την τωρινή κατάσταση της βιομηχανίας. Η φετινή κυκλοφορία βασίζεται στο αγαπημένο R-Type III: The Third Lightning, έναν τίτλο του 1993 που είχε κυκλοφορήσει αποκλειστικά για το Super Nintendo. Τα arcade shooters, αλλά και η σειρά R-Type γενικότερα, προφανώς και δεν μονοπωλούν πλέον το ενδιαφέρον του νέου κοινού ή της αγοράς, άρα το R-Type Dimensions III στοχεύει κυρίως στις καρδιές των παλιών παικτών. Αυτό ανεβάζει αυτομάτως και τις απαιτήσεις που έχει το συγκεκριμένο κοινό από την επαναφορά μίας εμβληματικής σειράς των παιδικών του χρόνων, απαιτήσεις που πολλές φορές είναι σκληρές και καμιά φορά παράλογες.
Σε πρώτη φάση, μπορούμε να πούμε ότι από καθαρά καλλιτεχνικής άποψης μας άρεσε το φρέσκο εικαστικό αλλά και τα ανανεωμένα μουσικά κομμάτια. Οι πίστες και οι εχθροί έχουν όμορφα χρώματα, τα περιβάλλοντα ζωντανεύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ενώ μας άρεσε και η πινελιά που πρόσθεσαν με μία ειδική κάμερα που δίνει βάθος. Με το πάτημα ενός κουμπιού, μπορούμε να αλλάξουμε την οπτική γωνία και να δημιουργήσουμε μία σχεδόν 3D περιήγηση στον χώρο, αλλάζοντας αισθητά την εμπειρία του παιχνιδιού. Βέβαια, αυτό λειτουργεί περισσότερο ως ένα οπτικό εξτραδάκι παρά ως μία ολοκληρωμένη εναλλακτική για να τερματίσουμε το R-Type III, γιατί προφανώς τα levels και οι γενικότεροι μηχανισμοί δεν έχουν στηθεί για τέτοιου είδους κάμερα. Κάποιοι εχθροί δεν φαίνονται καλά, κάποιες γωνίες δυσκολεύουν την ανάγνωση της δράσης, οπότε μετά από λίγη ώρα επιστρέψαμε στην κλασική κάμερα.
Με το πάτημα ενός άλλου κουμπιού μπορούμε επίσης να αλλάξουμε από τα νέα γραφικά στο retro old-school 2D look, κάτι που για άλλη μία φορά θα τονίσουμε ότι είναι must για τέτοιους τίτλους. Το R-Type Dimensions III σίγουρα θα ξεχωρίσει για τους παλιούς με το αυθεντικό του ύφος και ίσως να είναι ακόμη και ελαφρώς καλύτερο συγκριτικά με το ανανεωμένο εικαστικό, αν και εδώ μπαίνουμε σε εντελώς υποκειμενικά λημέρια. Από τη στιγμή που μπορούμε να αλλάζουμε τα γραφικά on-the-fly, δηλώνουμε απόλυτα ικανοποιημένοι. Το πρόβλημα που διακρίναμε με το εικαστικό αφορά κάποιες επιλογές στα χρώματα των εχθρών, των περιβαλλόντων και των projectiles που εκτοξεύονται κατά πάνω μας. Υπάρχουν ορισμένες ατυχείς επιλογές, καθώς αρκετά στοιχεία δεν ξεχωρίζουν όσο καλά θα έπρεπε στο μάτι, με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν αρκετά τον παίκτη σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Σε ένα τόσο έντονο side-scrolling arcade shooter που απαιτεί απόλυτη προσοχή και υψηλή τεχνική κατάρτιση, τέτοιου είδους λεπτομέρειες μπορούν να κοστίσουν ακριβά.
Βέβαια, γενικότερα προσέξαμε ότι δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ όσο ασχοληθήκαμε με το R-Type Dimensions III, σε σημείο που αρχίσαμε να αμφισβητούμε τις ικανότητές μας ή να σκεφτόμαστε ότι γεράσαμε γι’ αυτού του είδους τα παιχνίδια. Επιστρέφοντας στο αρχικό R-Type III του 1993, καταλάβαμε ότι η νέα αυτή έκδοση έχει κάποιους νεοτερισμούς που δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Υπάρχουν πράγματα στο περιβάλλον που παλαιότερα δεν σε σκότωναν, ενώ πλέον προκαλούν άμεσα damage, ενώ collision detection και hitboxes, εκτός από αλλαγμένα, δείχνουν και προβληματικά σε timing και αποστάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε τη δυσκολία ενός αντικειμενικά απαιτητικού παιχνιδιού στον υψηλότερο βαθμό μέχρι σήμερα, σε σημείο που αρκετές φορές αγγίζει κυριολεκτικά την αδικία. Κι αυτό δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα σε έναν τίτλο που απαιτεί τέλειο dodging και απόλυτη ακρίβεια, γι’ αυτό και θεωρούμε πως αυτά τα ζητήματα χρειάζονται άμεση διόρθωση. Διαφορετικά, μιλάμε για ένα παιχνίδι που σε αρκετές στιγμές μοιάζει σχεδόν unbeatable.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν δύο modes: το πρώτο λειτουργεί με checkpoints εντός της εκάστοτε πίστας, ενώ το Infinite Mode προσφέρει άμεσο respawn και αμέτρητες ζωές. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα mode που δίνει την ευκαιρία σε αρχάριους ή σε παίκτες που δεν θέλουν να σπάσουν τα controllers τους να δουν τους τίτλους τέλους του παιχνιδιού. Είναι πολύ δύσκολο να υπολογίσουμε τις ακριβείς ώρες που απαιτεί ένας τίτλος σαν το R-Type Dimensions III για την ολοκλήρωσή του, μιας και μιλάμε για αμέτρητα deaths και retries, αλλά θα λέγαμε περίπου δύο ώρες. Υπάρχουν έξι διαφορετικοί κόσμοι, τους οποίους μετά τον τερματισμό μπορούμε να επιλέξουμε κατευθείαν, αλλά και boss fights με πολλαπλά phases. Αν δούμε αυτήν την κυκλοφορία ψυχρά σαν βιντεοπαιχνίδι, έχει ωραίες πίστες, μπόλικους εχθρούς, εντυπωσιακά boss fights και μία ενδιαφέρουσα επιλογή στην αρχή του campaign, όπου μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε τρία σημαντικά power-ups. Κάθε Force Pod καθορίζει τις βελτιώσεις του βασικού μας όπλου και τον τρόπο λειτουργίας του pod στη μάχη, όπως το αν λειτουργεί ως ασπίδα ή ως αποσπώμενο drone. Μέσα στις πίστες βρίσκουμε και διαφορετικά όπλα που μας βοηθούν σε τεράστιο βαθμό να αντιμετωπίσουμε τους δεκάδες εχθρούς, τα οποία όμως χάνονται με κάθε death, εκτός φυσικά από το βασικό Force Pod.
Αλλά λίγο τα προβλήματα που αναφέραμε και συμβάλλουν σε μία άδικη δυσκολία, λίγο οι ατέλειες από εδώ κι από εκεί, χαλούν αυτήν τη στιγμή τη συνολική εικόνα του R-Type Dimensions III. Για παράδειγμα, ενώ έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό soundtrack με ανανεωμένους ήχους, όταν παίζουμε το παιχνίδι στη «νέα» του μορφή, τα ηχητικά εφέ ακούγονται τόσο δυνατά που η μουσική χάνεται. Θα μας πείτε: δεν διορθώνεται αυτό μέσα από τα settings και τα volume bars; Θεωρητικά ναι, όμως οι αλλαγές επηρεάζουν συνολικά τον ήχο του παιχνιδιού, άρα επηρεάζουν και το retro mode, όπου η μίξη δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα. Το αποτέλεσμα είναι να διορθώνουμε τον ήχο της νέας μορφής και ταυτόχρονα να χαλάμε την ισορροπία της παλιάς, χωρίς λόγο.
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του R-Type Dimensions III. Κάτω από τις ατέλειες και τα τεχνικά ζητήματα, υπάρχει ξεκάθαρα ένα project με μεράκι, όμορφη παρουσίαση και πραγματική διάθεση να τιμήσει το πρωτότυπο υλικό. Το πακέτο περιλαμβάνει leaderboard ladder για highscores, ευχάριστο 2-player co-op όπου κάθε παίκτης χειρίζεται το δικό του αστρόπλοιο, ενώ στην έκδοση του Nintendo Switch 2 δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα απόδοσης ή τεχνικά θέματα που έχουν αναφερθεί αλλού. Γι’ αυτό ακριβώς είναι κρίμα που η συνολική εικόνα επηρεάζεται τόσο έντονα από ζητήματα balancing, collision detection και μικρές αλλά σημαντικές ατέλειες στον σχεδιασμό. Το R-Type Dimensions III μοιάζει σαν μία κυκλοφορία που είχε πραγματικά καλές προθέσεις και ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά χρειαζόταν περισσότερο χρόνο στο “φούρνο”. Οι developers επέλεξαν να διαφοροποιηθούν αισθητά από το πρωτότυπο υλικό αντί να ακολουθήσουν μία ασφαλή υβριδική remake-remastered προσέγγιση, κάτι που από μόνο του είναι αξιέπαινο. Όμως τέτοιου είδους εγχειρήματα απαιτούν τεράστια προσοχή, εμπειρία και κυρίως σωστό fine tuning, ειδικά όταν καλείσαι να αγγίξεις μία τόσο ιστορική arcade σειρά.
Ξεκινάνε τα Days of Play 2026, αυτές είναι οι προσφορές (και στο PlayStation Plus)
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity