Δυο αδέρφια καλούνται να βρούνε τους φίλους τους. Εγκλωβισμένους σε τρομακτικά σκηνικά, όπου περιφέρονται ακόμα πιο τρομακτικές και απόλυτα βάναυσες υπάρξεις. Το σκοτάδι έχει, όπως ήταν αναμενόμενο, πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι σκιές δίνουν ευκαιρίες διαφυγής και συνδυάζονται με τους απόκοσμους ήχους του περιβάλλοντος για να δημιουργήσουν μια μοναδική ατμόσφαιρα. Τα φώτα ελάχιστα ή καλύτερα, περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα. Αυτό δεν είναι κακό μιας και το φως μπορεί να αποκαλύψει μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει, όπως έγραψε ο Καβάφης στο ποίημά του, «Τα Παράθυρα».
Ένας στάβλος γεμάτος γουρούνια ίσως και να αποτελεί αναφορά στη «Φάρμα των Ζώων» του Όργουελ. Γλάροι που επιτίθενται και θα κληθείτε να σκοτώσετε παραπέμπουν στα «Πουλιά» του Χίτσκοκ. Τέτοια σημεία θα σας κάνουν να νομίζετε πως έχετε μπροστά σας ένα πανέμορφο παζλ γεμάτο αναφορές στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο αλλά και την ιστορία, με στρατιώτες να μην αντέχουν τη φρίκη του πολέμου και να αυτοκτονούν στα χαρακώματα. Οι δημιουργοί δείχνει να έχουν τεντώσει το πανί με τους χειρότερους φόβους τους. Στο ενδιάμεσο, τέρατα να περνάνε μέσα από άψυχα πτώματα, παιδικές φιγούρες να επιτίθενται σε υγρά, ανήλιαγα δωμάτια και εσείς να πρέπει να τις διαλύσετε, έχοντας την αγωνία αν κάποιος από αυτούς ήταν στην παρέα των φίλων που ψάχνατε.
Η ομάδα ανάπτυξης έχει κάνει προσπάθεια να παντρέψει τη δράση με τους γρίφους. Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι, ουκ ολίγες φορές θα κληθείτε να ξεφύγετε από τερατόμορφους διώκτες, με το λάθος να κοστίζει ακριβά. Το λεγόμενο trial and error έχει σε κάποια σημεία έντονη παρουσία, όχι όμως σε βαθμό ενοχλητικό. Απλά δεν γνωρίζετε εξ’ αρχής ποια πρέπει να είναι η επόμενη κίνηση προς τη σωτηρία, οπότε τα λάθη είναι αναπόφευκτα. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, θα κατορθώσετε να δείτε τη συνέχεια αλλά παράλληλα, θα έχετε γεμίσει αγωνία αν θα τα καταφέρετε. Αυτό το συναίσθημα είναι έντονο στο Reanimal. Ο φόβος για το τι μπορεί να κρύβεται στο επόμενο δωμάτιο, στο επόμενο μέτρο που θα διασχίσει η βάρκα. Κυρίαρχο το συναίσθημα πως κάποιος παρακολουθεί συνεχώς, ακόμα και όταν η μοναξιά φτάνει από μόνη της για να ξεχειλίσει από συναισθήματα οθόνη. Όσο για τους γρίφους, σίγουρα θα θέλαμε υψηλότερο βαθμό δυσκολίας σε κάποιους, αυτό όμως δεν σημαίνει πως όλα είναι απόλυτα επίπεδα. Θα βάλετε και το μυαλό σας να σκεφτεί. Κι όταν τα καταφέρετε, η ικανοποίηση θα είναι, μάλλον, μεγάλη. Λίγο stealth, λίγο από μάχες έρχονται να γεμίζουν τη δεξαμενή με όσα έχει να προσφέρει το gameplay, με τον χειρισμό να αποκρίνεται απόλυτα στις εντολές και ταυτόχρονα να έχει απλοποιηθεί, σε σύγκριση με τη σειρά Little Nightmares.
Σε αντίθεση με όσα είδαμε στο Little Nightmares 3 της Supermassive Games, η Tarsier Studios αποδεικνύει ότι γνωρίζει ποια είναι η σωστή χρήση μιας πηγής φωτός, όπως ένας φακός ή ένας αναπτήρας. Μπορεί η εξερεύνηση να μην έχει πρωτεύοντα ρόλο, υπάρχουν όμως διάφορα collectibles, όπως μάσκες και αφίσες με artwork, άλλοτε κρυμμένες, άλλοτε σε σχεδόν κοινή θέα αν πέσει πάνω τους λίγο φως.
Τα τεράστια σκηνικά έρχονται σε αρμονική αντίθεση με τους μικροσκοπικούς πρωταγωνιστές. Οι οποίοι αποδεικνύουν ότι έχουν το ψυχικό σθένος να παλέψουν με την κάθε δυσκολία. Αν και δεν χρειάζεται, θα το αναφέρουμε, είναι ένα από τα πολλά μηνύματα που περνάει το παιχνίδι. Όπως και αυτό της συνεργασίας. Απαραίτητη, όχι μετρημένες φορές, από την αρχή ως το τέλος, όμως θα θέλαμε οι developers να έχουν επενδύσει περισσότερη προσπάθεια στο να προσφέρουν μεγαλύτερη ποικιλία στο κομμάτι του co- op, ώστε να το κάνουν πιο ελκυστικό και να αποτελεί κίνητρο για όλους να δοκιμάσουν κάτι ακόμα εκτός από το single player. Αντιθέτως, το co- op περιορίζεται σε σκηνικά του στυλ κάνε σκαμνάκι να ανέβω και μετά θα σου δώσω το χέρι μου να σε ανεβάσω ή σπρώχνουμε και οι δύο τον λοστό για να ανοίξουμε μια πόρτα. Όπου δεν απαιτείται κλειδί.
Έχοντας δει τους τίτλους τέλους, δεν νιώσαμε κάποιο κενό. Δεν μας έλλειψε κάτι. Υπήρξε όμως η έντονη ανάγκη να ξεκινήσουμε από την αρχή, μήπως και μας έχει ξεφύγει κάτι, που να διαφοροποιεί τη βουβή εξιστόρηση. Ταυτόχρονα ήρθε στο μυαλό και η σκέψη, «α, θα πρέπει να ανεχτούμε ξανά την κάμερα και τις συχνές μακρινές λήψεις» που μας έκαναν να κολλάμε στην οθόνη για να διακρίνουμε το που ακριβώς βρισκόταν ο χαρακτήρας. Σε ένα μεγάλο monitor το πρόβλημα δεν είναι μεγάλο, αλλά θέλοντας να δοκιμάσουμε και την απόδοση στο PlayStation Portal, δυσκολευτήκαμε ελαφρώς.
Το Reanimal είναι το Little Nightmares 3 που θέλαμε να δούμε και επιτέλους το έχουμε, έστω με διαφορετική ονομασία. Λίγο απ’ όλα με τη φόρμουλα να έχει εξελιχθεί σε σύγκριση με τις παρελθοντικές δημιουργίες της Tarsier Studios, που στο δικό μας μυαλό τουλάχιστον, αφήνει να εννοηθεί πως δεν τελειώσαμε εδώ, θα υπάρξει και συνέχεια. Εκεί, ίσως μπορέσει να προσφέρει κάτι ανώτερο σε co- op, αν και δεν θα μας πείραζε καθόλου αν επιλέξει να το αφαιρέσει τελείως. Έτσι και αλλιώς τη δουλειά που πρέπει γνωρίζει να την κάνει. Μια ιστορία χωρίς λόγια, ένας σκοτεινός κόσμος γεμάτος φόβο και αγωνία, μηνύματα, μια αδιάκοπη προσπάθεια να μην κοπεί το νήμα της ζωής. Κοινώς, είτε τώρα, είτε αργότερα με κάποια έκπτωση, μην αφήσετε το Reanimal να σας ξεφύγει.
Ίσως μάθαμε την τιμή του GTA 6 και τα νέα δεν είναι ευχάριστα
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity