Πρόκειται για μια μεγάλων διαστάσεων συσκευή που όμως βασίζεται σε όλα τα βασικά γνωρίσματα της σειράς One, όπως τη μεταλλική κατασκευή, το Sense 5, τα ηχεία Boomsound και την κάμερα Ultrapixel. Ο ανταγωνισμός του HTC One είναι κυρίως το Galaxy Note III και σε δεύτερο επίπεδο το Z Ultra, το οποίο όμως είναι αρκετά μεγαλύτερο. Ας ρίξουμε μια ματιά στα τεχνικά χαρακτηριστικά του HTC One Max.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Διαστάσεις: 164,5 x 82,5 x 10,3 mm
Βάρος: 217 γραμμάρια
Οθόνη: 5,9’’,1920x1080 (Super LCD 3, πυκνότητα 373, Gorilla Glass 3)
Κάμερα: Ultrapixel με LED Flash (Αισθητήρας BSI, μέγεθος pixel 2 µm, μέγεθος αισθητήρα 1/3'’, HTC ImageChip 2), 1080p video
Αποθηκευτικός χώρος: ενσωματωμένα 16GB, επεκτάσιμα με κάρτες microSD
Συνδεσιμότητα: 4G/LTE, Wi-Fi 802.11 a/b/g/n, Bluetooth 4.0 με A2DP, MHL
Λειτουργικό σύστημα: Android 4.2.2
Επεξεργαστής: Qualcomm Snapdragon 600 1,7GHz (τετραπύρηνος)
Γραφικά: Adreno 320
Μπαταρία: Li-Po 3300 mAh
Τιμή: €749
Το HTC One Max μοιάζει είναι σχεδόν ολόιδιο με τις δυο άλλες συσκευές της οικογένειας, αλλά με μια περισσότερο προσεκτική ματιά θα παρατηρήσει κανείς ότι μοιράζεται περισσότερες ομοιότητες με το One Mini. Ακολουθεί unibody κατασκευή, όμως για πρώτη φορά στη σειρά βλέπουμε να υπάρχουν αφαιρούμενα μέρη και στην προκειμένη την πλάτη του. Μάλιστα, για να μπορέσει κανείς να αφαιρέσει την πλάτη πρέπει να χρησιμοποιήσει το διακόπτη που βρίσκεται στο πάνω μέρος της αριστερής πλευράς. Στη δεξιά πλευρά υπάρχει το ζεύγος πλήκτρων για την ένταση του ήχου και λίγο πιο κάτω το power button, στο κάτω μέρος βρίσκουμε τη θύρα micro USB, ενώ στο πάνω μέρος είναι η έξοδος ακουστικών και η θύρα υπερύθρων. Στο πίσω μέρος βρίσκουμε την κάμερα αλλά και το νέο, ξεχωριστό χαρακτηριστικό του One Max, το fingerprint reader τοποθετημένο ακριβώς κάτω της και στο οποίο θα αναφερθούμε λίγο αργότερα. Αφαιρώντας την πλάτη, η οποία είναι πλήρως μεταλλική, αποκτάμε πρόσβαση μόνο στη θέση τοποθέτησης για τη micro SIM και σε αυτή για τις κάρτες microSD, μια ακόμα πρωτιά για το Max σε σύγκριση με την οικογένεια One. Ωστόσο, η μπαταρία δε φαίνεται πουθενά καθώς βρίσκεται μέσα στο ίδιο το σώμα του Max, καθώς δεν είναι αφαιρούμενη. Για ποιο λόγο η HTC αποφάσισε να αφαιρείται η πλάτη μόνο για την τοποθέτηση καρτών μνήμης και SIM, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Όσον αφορά στη συναρμολόγηση του One Max, όλα φαίνεται να είναι μια χαρά, όμως δεν αγγίζουν την κορυφαία ποιότητα του HTC One. Από τη μια το γεγονός ότι η πλάτη δε φαίνεται να κουμπώνει τέλεια, καθώς η πάνω αριστερή γωνία ελαφρώς εξέχει και από την άλλη το γεγονός ότι η HTC έχει επιλέξει πλαστικό για την ένωση των τριών τμημάτων της πλάτης μεταξύ τους αλλά και με το μπροστινό μέρος, είναι σημεία που αφαιρούν πόντους, ειδικά όταν έχουμε δει και πιάσει στα χέρια το καταπληκτικό One.
Από εκεί και πέρα, πηγαίνοντας στα του μεγέθους, το One Max είναι πολύ μεγαλύτερο από τον πρώτο εκπρόσωπο της οικογένειας, το One που ούτως ή άλλως δεν ήταν καθόλου μικρή συσκευή για την οθόνη της. Ακόμα και από το Samsung Galaxy Note III είναι μεγαλύτερο το One Max, κάτι που σίγουρα οφείλεται στη ελαφρώς μεγαλύτερης διαγωνίου οθόνη του (κατά 0.2’’). Όμως, το βάρος των σχεδόν 220 γραμμαρίων είναι κάτι που δύσκολα συνηθίζεται, καθώς μιλάμε για διπλάσια βάρος από αυτό του One Mini και κατά 50 γραμμάρια μεγαλύτερο από αυτό του Note III. Σίγουρα η χρήση μεταλλικών τμημάτων και γενικότερα τα υλικά που έχει αξιοποιήσει η HTC για τη κατασκευή του One Max παίζουν σημαντικό ρόλο, αυτό όμως δεν παύει να σημαίνει πως εν τέλει, το One Max είναι πολύ βαρύ. Η οθόνη -όπως είπαμε- μεγάλωσε σημαντικά, φτάνοντας στις 5.9’’ διαγωνίου, με την ανάλυσή της να ανέρχεται στα 1920x1080 pixels και την πυκνότητα να ξεπερνάει κατά πολύ τα 300ppi. Το panel είναι τεχνολογίας IPS και τύπου Super LCD 3, όπως άλλωστε μας έχει καλομάθει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια, με την απόδοσή του να είναι άριστη τόσο από πλευράς χρωμάτων όσο και από πλευράς θέασης, προσφέροντας ταυτόχρονα πολύ υψηλές γωνίες. Γενικότερα, η οθόνη είναι ακριβώς αυτό που περιμένει οποιοσδήποτε έχει χρησιμοποιήσει ποτέ ένα high end HTC smartphone, δηλαδή ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της συσκευής.
Όπως γράψαμε και στην αρχή της παρουσίασής μας, το HTC One Max ενσωματώνει ένα βιομετρικό σύστημα αναγνώρισης και συγκεκριμένα ένα αναγνώστη δακτυλικών αποτυπωμάτων. Είναι η δεύτερη, σύγχρονη, συσκευή που ενσωματώνει κάτι τέτοιο μετά το iPhone 5s, μόνο που η υλοποίηση στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι λιγότερο εντυπωσιακή. Ο reader είναι τοποθετημένος στο πίσω μέρος και ακριβώς κάτω από την κάμερα με το μοναδικό δάχτυλο που μπορεί να τον φτάσει σχετικά εύκολα να είναι ο δείκτης του κάθε χεριού, αλλά και πάλι με κάποια προσπάθεια. Με το που ενεργοποιούμε το Max μας ζητείται να «περάσουμε» το δάχτυλό μας πάνω από τον αισθητήρα ώστε να γίνει η σάρωση και αφού ολοκληρωθεί επιτυχώς, πλέον ενεργοποιείται το κλείδωμα με δακτυλικό αποτύπωμα. Ωστόσο, η λειτουργία ξεκλειδώματος δεν είναι τόσο απλή όσο θα περίμενε κανείς. Πρώτα πρέπει να πατήσουμε το power on και να «ξυπνήσουμε» την οθόνη από το stand by, στη συνέχεια να ξεκλειδώσουμε τη lock screen με το κλασσικό slide τρόπο και μετά να σύρουμε το δάχτυλο μας στον αισθητήρα για να γίνει η αναγνώριση. Ευτυχώς, το δεύτερο βήμα μπορεί να προσπεραστεί μέσα από συγκεκριμένη ρύθμιση, όμως ακόμα και έτσι πρέπει πρώτα να πατήσουμε το power και μετά να χρησιμοποιήσουμε το fingerprint reader, ενώ το ιδανικό θα ήταν να γίνονται και τα δυο ταυτόχρονα.
Μια άλλη λειτουργία που προσφέρεται από το software είναι να υπάρξει άμεση εκκίνηση εφαρμογής όταν αναγνωρίζεται ένα δάχτυλο. Καθώς υπάρχει δυνατότητα για «αποθήκευση» τριών δαχτύλων, μπορούμε να εκκινούμε ακόμα και τρεις εφαρμογές απλά κυλώντας το αντίστοιχο δάχτυλο. Μόνο που αυτές οι λειτουργίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στη lock screen και όχι οπουδήποτε και οποτεδήποτε κατά τη χρήση της συσκευής. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα των HTC One και One Mini είναι ο ήχος του μέσω των ηχείων Boomsound, τα οποία βρίσκουμε και στο Max. Πρόκειται για ένα σετ στερεοφωνικών ηχείων με ειδικό ενισχυτή, τα οποία είναι τοποθετημένα πάνω και κάτω από την οθόνη και παράγουν στερεοφωνικό ήχο υψηλής απόδοσης και ποιότητας, ειδικά όταν ο χρήστης κρατάει τη συσκευή σε landscape θέση. Τα ηχεία αποδίδουν δυνατό και καθαρό ήχο και σε συνδυασμό με το μεγάλο μέγεθος της οθόνης, καθιστούν το One Max μια εξαιρετική συσκευή για αναπαραγωγή αρχείων multimedia. Ίσως γι αυτό το λόγο η HTC αποφάσισε να προσφέρει υποστήριξη σε κάρτες μνήμης, για να μπορεί ο κάτοχος του Max να τη γεμίζει ταινίες και να τις απολαμβάνει με κορυφαία οπτικοακουστική ποιότητα. Πέρα από τα ηχεία Boomsound, το One Max έχει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του μεγάλου One και δεν είναι μια κομμένη έκδοση όπως το Mini, αν και μοιάζει περισσότερο με το μικρό όπως γράψαμε πιο πριν. Έτσι, έχουμε τη θύρα υπερύθρων και γενικότερα την τεχνολογίας HTC Sense TV, ενώ το λειτουργικό που είναι το Android 4.3 τρέχει πίσω από το νέο HTC Sense 5.5 με το BlinkFeed, ένα live stream πληροφοριών που εμφανίζεται στην αρχική οθόνη. Παρόλο που έχει περάσει πάνω από ένα εξάμηνο από το λανσάρισμα του HTC One και του Blinkfeed και ενώ η HTC πλέον προσφέρει την έκδοση 4.3 του Android, δυστυχώς ακόμα δε μπορούμε να επιλέξουμε δικές μας πηγές ούτε μπορούμε να βρούμε ελληνικό περιεχόμενο. Πάντως το Blinkfeed έχει βελτιωθεί αρκετά και παρέχει περισσότερες επιλογές ρυθμίσεων καθώς και δυνατότητα αναζήτησης.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό που έχει μεταφερθεί στο HTC One Max, είναι η κάμερα Ultrapixel, η οποία ωστόσο όμως βασίζεται στο Mini παρά στο One καθώς δεν διαθέτει τον οπτικό σταθεροποιητή εικόνας, ένα χρήσιμο χαρακτηριστικό τόσο για τη φωτογράφιση σε χαμηλό φωτισμό όσο και για τη βιντεοσκόπηση. Κατά τα άλλη, η κάμερα έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με αισθητήρα CMOS διαστάσεων 1/3’’ αποτελούμενο από pixel μεγέθους 2μm συνολικής ανάλυσης 4Mpixel και φακό f/2.0 με εστιακό βάθος αντίστοιχο με φακό 28mm. Υποστηρίζεται βίντεο με ενεργό HDR στα 720p30, η μέγιστη ανάλυση βιντεοσκόπησης είναι 1080p30, ενώ το bitrate βρίσκεται στα 20Mbit. Επίσης υπάρχει δυνατότητα για super slow motion video σε αρκετά χαμηλότερη ανάλυση (768x432). Από πλευράς ποιότητας, η Ultrapixel κάμερα έχει ένα ελαφρύ πλεονέκτημα, όταν ο περιβάλλον φωτισμός είναι μειωμένος, όμως η έλλειψη σταθεροποιητή εικόνας δυσκολεύει τα πράγματα. Σε καταστάσεις καλού φωτισμού δε, τα 4Mpixel είναι πολύ λίγα και έτσι δεν αποτυπώνεται η λεπτομέρεια που θα ήθελε κανείς και πετυχαίνει ένα smartphone με καλή κάμερα των 13Mpixel (πx LG G2). Γενικότερα, δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη στον τομέα της κάμερας.
Η HTC συνοδεύει την “Ultrapixel” κάμερα του One με τη Zoe, όπως άλλωστε συνέβη και στα δυο άλλα μέλη της οικογένειας. Καθώς όμως έχουμε νεότερη έκδοση του Sense, υπάρχουν κάποιες προσθήκες και αλλαγές στο interface. Η μετακίνηση μεταξύ των διαφόρων φωτογραφιών και βίντεο που έχουμε βγάλει έχει γίνει ευκολότερη, ενώ πλέον η λειτουργία Video highlights που δημιουργεί αυτόματα ένα εντυπωσιακό και πλήρως διαμορφώσιμο slideshow των φωτογραφιών που θέλουμε, είναι εύκολα προσβάσιμη. Επιπλέον, η λειτουργία HTC Zoe δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να τραβούν φωτογραφίες πλήρους ανάλυσης, ενώ ταυτόχρονα καταγράφονται βίντεο ανάλυσης full HD. Όταν πάμε να δούμε τις φωτογραφίες που τραβήξαμε στη gallery, αυτές ζωντανεύουν μέσα από το βίντεο που έχει καταγραφεί. Υπάρχουν πολλές επιλογές για τη λήψη φωτογραφιών χάρη στη Zoe, όπως για παράδειγμα η αφαίρεση αντικειμένων από φωτογραφίες, η πολλαπλή εμφάνιση ενός κινούμενου αντικειμένου στην ίδια φωτογραφία, μια σειρά από εφέ για βελτίωση της τελικής λήψεις και πολλά ακόμα. Μια νέα δυνατότητα που έχουμε δει σε αρκετές συσκευές τον τελευταίο καιρό η οποία προστέθηκε από την HTC στο One Max, είναι το λεγόμενο Dual Shot, το οποίο χρησιμοποιεί και τις δυο κάμερες της συσκευής στη φωτογράφιση ή βιντεοσκόπηση, πάντα σε πλήρη ανάλυση.
Φτάνοντας τώρα στον τομέα των επιδόσεων, εδώ τα πράγματα είναι παρόμοια με το HTC One, καθώς οι δυο συσκευές μοιράζονται το ίδιο hardware. Οι εφαρμογές τρέχουν απρόσκοπτα, τα παιχνίδια παίζουν μια χαρά και η γενικότερη εμπειρία είναι εξαιρετική. Ο ενσωματωμένος NAND αποθηκευτικός πάντως δεν είναι τόσο γρήγορος όσο θα θέλαμε ή θα περίμενε κανείς από ένα high end smartphone και σε σύγκριση με τις αντίστοιχες επιδόσεις των LG G2 και Samsung Galaxy Note III, η διαφορά είναι μεγάλη. Προφανώς και στις υπόλοιπες μετρήσεις, το HTC One Max υστερεί έναντι των δυο παραπάνω συσκευών, αλλά και άλλων smartphones και phablets που έχουν κυκλοφορήσει το τελευταίο διάστημα. Ο Snapdragon 600 είναι σε γενικές γραμμές ένας γρήγορος επεξεργαστής και το Adreno 320 ένα γρήγορο υποσύστημα γραφικών, όμως ο συνδυασμός Snapdragon 800/Adreno 330 που συναντάμε στα νεότερα high end smartphones, προσφέρει πολύ υψηλότερες επιδόσεις, χωρίς να μειώνεται η αυτονομία. Και όταν το HTC One Max ζητάει παρόμοια χρήματα με αυτές τις συσκευές, τότε η διαφορά στο hardware φαίνεται εντονότερη. Πραγματικά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η HTC επέλεξε να χρησιμοποιήσει προηγούμενης γενιάς υποσυστήματα. Ίσως για να εξακολουθεί να φαίνεται το HTC One σαν το flagship τηλέφωνο; Ποιος ξέρει...
Το HTC One Max είναι μια ενδιαφέρουσα συσκευή. Το μεγάλο μέγεθος οθόνης αλλά και η αρκετά μεγάλη αυτονομία του είναι δυο χαρακτηριστικά πολύ χρήσιμα για αρκετό κόσμο. Η ποιότητα κατασκευής του είναι εξαιρετική (αλλά όχι τέλεια), η οθόνη άριστη, οι επιδόσεις υψηλές, η κάμερα τα καταφέρνει αρκετά καλά, τα ηχεία εντυπωσιάζουν ενώ ενσωματώνει και δυνατότητα αναγνώρισης δακτυλικού αποτυπώματος. Από την άλλη όμως, είναι πολύ μεγάλο και βαρύ, το hardware είναι προηγούμενης γενιάς και το σύστημα λειτουργίας του fingerprint reader προσφέρει ελάχιστη χρησιμότητα. Τα χρήματα που ζητάει είναι πολλά, καθώς με τα ίδια παίρνει κανείς το Note III που ενσωματώνει περισσότερη μνήμη ή το αδιάβροχο Z Ultra με τη μεγαλύτερη οθόνη, ενώ και οι δυο συσκευές έχουν ταχύτερο hardware. Το HTC One Max απευθύνεται στους φαν της εταιρείας και της μεταλλικής κατασκευής, που αναζητούν ένα phablet που προσφέρει την απόλυτα ασφάλεια των δεδομένων τους.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity