Του χρήστη kessel
Εμπνεύστηκα αυτή τη σκέψη, από το γεγονός στο gaming που γίνεται εδώ και λίγα χρόνια. Και φυσικά μιλάω για την κατεύθυνση που παίρνουν οι εταιρίες προς casual μεριά. Όπως όλοι ξέρουν, αυτό το κάνουν για να έχουν περισσότερους πελάτες και να παίρνουν περισσότερα χρήματα. Όλοι ξέρουν ότι η Microsoft ξεκίνησε από hardcore μεριά με πολλά επιτυχημένα παιχνίδια να κάνουν την εμφάνισή τους. Μετά από καιρό όμως η Microsoft,είδε ότι τα casual παιχνίδια πουλάνε περισσότερο και έτσι έκανε την αρχή βγάζοντας το Kinect. Στην αρχή, αρκετοί άρχισαν να το αγοράζουν διότι ήταν εντυπωσιακό. Όμως, δεν έβγαζε καθόλου ποιοτικά παιχνίδια και έτσι οι πωλήσεις έπεσαν κατακόρυφα και στην E3 δεν το υποστήριξε καθόλου.
Αναρωτιέμαι τι κατάλαβε η Microsoft από όλα αυτά και συνεχίζει. Τα παιχνίδια που πουλάνε είναι ιστορικά (Halo, Gears of War) και όπως φαίνεται δεν θα αλλάξει η Microsofr στρατηγική. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι ξέρουν το Demon's Souls και Dark Souls.Το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό όταν τα ακούμε είναι η δυσκολία τους. Αυτά τα παιχνίδια έκαναν επιτυχία, διότι ήταν πολύ δύσκολο στο να το τερματίσει κάποιος. Οι μεγάλες εταιρίες πιστεύω, ότι έπρεπε να παίρνουν μαθήματα από τα την επιτυχία τους και να βγάζουν hardcore παιχνίδια. Το Resident Evil έκανε αρχικά επιτυχία επειδή βασιζόταν στον τρόμο και πολλοί ήταν αυτοί που το λάτρεψαν. Από ένα σημείο όμως και μετά η εταιρία σκέφτηκε αν το έβγαζε casual και δεν είχε τόσο πολύ τρόμο, θα είχε την ίδια επιτυχία; Τελικά το έκανε και αυτή ενώ παίρνει τα λεφτά με την σέσουλα, αφήνει τους hardcore παίχτες να αναπολούν τις παλιές καλές στιγμές.
Σε ένα video είχα δει έναν hardcore παίκτη να τερματίζει το Diablo 3 στην μεγαλύτερη δυσκολία του παιχνιδιού. Και αργότερα τον είδα να χαίρεται με όλη του την ψυχή για τον κόπο που έδωσε και τελικά τα κατάφερε. Αν το σκεφτεί όμως κάποιος στην ουσία δεν κέρδισε τίποτα, όμως η μόνη σημασία που τον κυριαρχούσε ήταν αυτό της νίκης. Πιστεύω ότι αν κάποιος παίξει ένα παιχνίδι σε μεγαλύτερη δυσκολία, θα έχει μεγαλύτερη αξία και θα το έχει ευχαριστηθεί περισσότερο με αποτέλεσμα να ξέρει ότι ήταν σωστή επιλογή να το αγοράσει.
Κατ'αρχας συχγαρητηρια για το αρθρο. Χαιρομαι που εκανες την διαφοροποιηση casual/hardcore σε επιπεδο gameplay κι οχι σεναριου κλπ. Αυτο που βιωνουμε αυτη την εποχη το εχουμε συζητησει εκτενως στο σαιτ και ειναι πολυ ενδιαφερον θεμα.
Δε θα επεκταθω σε λεπτομερειες απλα θα πω για 2 τιτλους που επαιξα προσφατα και μου εκαναν εντυπωση. Dark Souls και τα Castlevania του ds. Υστερα απο πολυ καιρο βυθιστηκα σε μια ακρως εθιστικη περιπετεια, οπου το gameplay και η εκμαθηση του ειχε τον κυριαρχο ρολο και το σεναριο απλα συμπληρωνε την εμπειρια. Λιγα cutscenes, καθολου qte, πολυ trial & error κι εξερευνηση χωρις hints. Ποσο μου εχουν λειψει αυτου του ειδους τα παιχνιδια!
Και κρινοντας απο την επιτυχια των προαναφερθεντων σε κανει να αναρωτιεσαι γιατι δε τα βλεπουμε συχνοντερα. Μα προφανως γιατι η τελειοποιηση των μηχανισμων του παιχνιδιου και η εξαλειψη των οποιων bugs μπορει να χαλασουν την εμπειρια απαιτει περισσοτερη δουλεια, φαντασια και δημιουργικοτητα απο τον developer.
Το θέμα με τις εκδότριες και τους developers είναι ότι εντυπωσιάζονται από την επιτυχία που έχουν πετύχει και προσπαθούν στο αμέσως επόμενο ή μεθεπόμενο τίτλο μίας σειράς να προσελκύσουν όλο και περισσότερο κόσμο κάνοντας το παιχνίδι για παράδειγμα πιο εύκολο, πιο εντυπωσιακό, λιγότερο ουσιώδες με την ποιότητα ή να παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα ή να υποβαθμίζετε.
Όσον αφορά το resident evil είμαι απογοητευμένος γιατί οκ το ξέρω δεν πρόκειται να ξαναπαίξω survival horror μετά και το 3, αυτό το έχω αποδεχτεί πλέον αλλά η χρυσή τομή που είχε βρεθεί στο resi 4 μεταξύ πίου πίου και horror χάθηκε στη συνέχεια στο 5 και με αποκορύφωμα το 6. Γιατί έγινε αυτό? προφανώς γιατί το πίου πίου τράβηξε πολύ κόσμο σε αυτή τη γενιά και όλοι προσπαθούν να βάλουν στα παιχνίδια τους τέτοιους μηχανισμούς θυσιάζοντας τον πυρήνα του τίτλου. Καθαρά έχει ευθύνη η Capcom σε αυτόν τον τομέα.
Κράτα βρε αδερφέ τον πυρήνα στο παιχνίδι και κάνε κάποιες ουσιαστικές αλλαγές. Μην αλλάζεις όλο το σύμπαν...
Γ@μώτο πάλι στο resi το γύρισα το θέμα... :(
Ερώτηση παιχνίδια όπως τα Limbo και Braid που τα κατατάσετε?
πολύ καλό άρθρο...μπράβο στον φίλο που το έγραψε...
Δύο σχόλια.
1. Μην κρίνεται ιδίων τα αλλότρια. Το ότι σε εσάς, π.χ. το Kinect φαίνεται gimmicky και άχρηστο, το ότι δεν σας έλκουν παιχνίδια όπως, π.χ. τα Invizimals, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν εμπορικό λόγο ύπαρξης. Όλο αυτό το El Dorado που έχει στηθεί, π.χ. (πολλά π.χ. έχω βάλει) στα smartphones με παιχνιδάκια για το "ευρύ κοινό" βασίζεται στην ίδια λογική του να πιάσουν οι εκδότριες εταιρίες όσο το δυνατό μεγαλύτερο κοινό, ήτοι κυρίως αυτούς που αποκαλούμε εμείς "casual". Στην ίδια λογική είναι και η actionοποίηση των Resident.
2. Οι "hardcore" δεν σημαίνουν ανάπτυξη για μία εταιρία που έχει εδραιωθεί σε αυτό το κοινό. Η MS, που φέρνει ως παράδειγμα το κείμενο (κι άλλο π.χ.) δεν μπορεί να στοχεύσει την ανάπτυξή των πωλήσεών της σε ένα κοινό που είναι ΚΑΙ πολύ δεδομένο ΚΑΙ οργανικά στάσιμο (ή μειούμενο). Αναπόφευκτα, το κάθε Halo 2 ή 3 ή 4 πουλάει πάντα -20/30% λιγότερο από το προηγούμενο και πάει λέγοντας. Η μόνη λύση για να βρει αυτές τις χαμένες πωλήσεις είναι είτε να βγάλει καινούριο IP και να στοχεύσει αυτούς που πήραν το προηγούμενο, αλλά όχι το επόμενο, ή να στοχεύσει σε εντελώς νέα κοινά που δεν είχε καν πριν. Στη λογική ότι video games παίζει, ακόμα και σήμερα, η μειοψηφία (όσο μεγάλη κι αν είναι πλέον) του πληθυσμού του δυτικού κόσμου, το να στοχεύσει σε νέα κοινά μία εταιρία παραμένει εξαιρετικά πιο ελκυστικό από το να ελπίζει σε αστρονομική ανάπτυξη στοχεύοντας στο "παραδοσιακό" κοινό των video games.
Sorry για το διπλό post, αλλά δεν υπάρχει επιλογή edit.
Έχεις δει τις πωλήσεις που έχει κάνει ιστορικά το Kinect; Έχει και παραέχει νόημα για την MS, ακόμα και (αν όχι ειδικά σε) σύγκριση με τα Halo, Gears of War ή το Demon Souls και το Dark Souls που αναφέρεις, ειδικά σε σχέση με το κόστος παραγωγής του Halo 4 (και το εμπορικό ρίσκο που αντιπροσωπεύει) και το αντίστοιχο κόστος παραγωγής του Kinect Sports 2.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
@lovesfool1.Δεν είπα πως δεν έχουν εμπορικό λόγο ύπαρξης τα παιχνίδια στο Kinect και πιο συγκεκριμένα τα casual,απλώς γράφω πως προτιμώ τα παιχνίδια με περισσότερη δυσκολία για διάφορους λόγους όπως γράφω πιο πάνω.
2.Για το πόσο πουλάει το Halo συγκεκριμένα δεν το ξέρω,αυτό που ξέρω και βλέπω είναι πως κάθε εβδομάδα παίρνει σημαντικές θέσεις στα charts και σίγουρα αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την Microsoft.
Εγώ πιστεύω ότι χρειάζονται και τα casual και τα hardcore αλλά όχι τα hardcore να γίνονται casual. Αυτό είναι που με εκνευρίζει αφάνταστα. Φανταστείτε ένα stealth game που να σας αρέσει να συνεχίσει και να φτιάξει μια video game series όμως να γίνεται από stealth, action. Ή πάρ'τε την σειρά του Resident Evil για παράδειγμα, έχουν μιλήσει άλλοι σε comments τους γι'αυτό εδώ άρα δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσω.
Σχετικά με τον τίτλο τώρα: ξέρω ότι εκτός από casual και hardcore gamer υπάρχει και ο mid-core. Ξέρει κάποιος μήπως ποιός χαρακτηρίζεται με τον προαναφερθέντα όρο;
Επίσης να προσθέσω ότι στο παραπάνω comment δεν λέω ότι τα action games είναι συνώνυμα με τα casual games. Απλώς το λέω για να το ξέρετε.
P.S.: Αναριωτιέμαι γιατί δεν υπάρχει επιλογή edit στα comments μας σαν στα wikias; Θα ήταν πραγματικά χρήσιμο.
Ποτε δε καταλαβα το χαζο διαχωρισμο casual και Hardcore. τι μπουρδα ειναι αυτη? ας μου εξηγησει καποιος τι σημαινει και πως κατατασεσαι στη μια η την αλλη κατηγορια. ποιο ειναι το κριτιριο? τα λεφτα που σκας? ο χρονος που αφιερωνεις? το ειδος του παιχνιδιου που παιζεις? δηλαδη αμα παιξεις 8 ωρες diablo ή deus x εισαι χαρντκορ ενω αμα κατσεις με μια παρεα 6 ωρες και παιζεται κινεκτ εισαι κασουαλ? δηλαδη οποιος παιξει τη σουπα το σινγκλ πλαιηερ του black ops ειναι χαρντκορ ενω αμα παιξεις μαριο παρτυ κασουαλ? μπουρδες. ειτε παιζεις παιχνιδια ειτε δε παιζεις. αυτος ειναι ο μοναδικος ουσιαστικος διαχωρισμος. και οι εταιριες τετοιο διαχωρισμο κανουν και θελουν να φερουν οσο πιο πολυ κοσμο γινεται στην βιομηχανια. το μονο που τους νοιαζει ειναι το κερδος. Τις εποχες με το μερακι ξεχαστε τες. Εχουν αλλαξει τοσα πολλα. Παλια η βιομηχανια ηταν νεα ελπιδοφορα πολλα υποσχομενη γεματη νεες ιδεες με τεχνολογια με τεραστια αλματα καθε 3 με 4 χρονια η διαφορα στο χαρνγουερ ηταν απλα χαωτικη. Η σημαντικοτερη διαφορα ομως ηταν οτι τοτε κουμαντο εκαναν οι ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ. και ειχαν μερακι. Τωρα κουμαντο κανουν κουστουμακηδες μανατζαρεοι , ceo,s , "επενδυτες" κτλπ. τωρα υπαρχουν στοχοι ,, τριμηνα (μαλλον πιο σωστα quartes για να μιλαμε στη γελοια γλωσσα τους) τωρα οι δημιουργοι ειναι αναλωσιμοι και χθεσινοι. εβγαλες μια εντελως πατατα παιχνιδι? (πχ modern warfare 3) πουλησε? εισαι μαγκας οι κουστουμακηδες χαιρονται μοιραζουν ο ενας στον αλλο μπονους και καυχιονται στα φιλαρακια στο τεννις κλαμπ... και εσυ χαιρεσαι που εχεις δουλεια. Bγαζεις παιχνιδαρα? για τον αλφα η βητα λογο δεν επιασε τους στοχους στις πωλησεις? αντε γεια σπιτι σου και θαψιμο ο τιτλος και ας φωναζει το κοινο που το γουσταρε το παιχνιδι. Η πιεση στις πλατες των δημιουργων και των studios ειναι απλα αφορητη. υπηρχε περιπτωση σημερα μια παιχνιδαρα οπως το παλιο το οριτζιναλ το 2d GTA χωρις saves με εξωφρενικο επιπεδο δυσκολιας να εκανε εμπορικη επιτυχια σημερα? τοτε εκανε ενταξει ηταν κατι φρεσκο και το κοινο ηταν αλλο και πιο συγκεκριμενο. τωρα θα πηγαινε ακλαφτο ενα τετοιο παιχνιδι. Στις κονσολες δεν υπαρχει χαρντκορ και κασουαλ. ολα "κασουαλ" ειναι δηλαδη εμπορικα. για αυτο και δεν υπαρχουν στρατηγικης παιχνιδια και μμο κτλπ. αυτα απευθυνονται σε κοινο λιγοτερο σε αριθμο και εχουν πολυ μικροτερο περιθωριο κερδους. 2 ειναι τα προβληματα της βιομηχανια για εμενα Α) η τεχνολογια που εχει χτυπησει τοιχο και ουσιαστικα δε βλεπουμε κατι που θα μας συνταραξει οπως εγινε πχ στα λεητ 90'ς με τους επιταχυντες 3d (voodoo , powervr κτλπ) ή στα ερλυ 90'ς με το SVGA και το cdrom ή στα mid80's με την αμιγκα κτλπ. Β) η εισοδος των σκληρων καπιταλιστων στη βιομηχανια με τα λιγα καλα που αυτο εφερε (χρημα επενδυσεις ανταγωνισμο κτλπ) και τα πολλα κακα (απληστια ακορεστη διψα για κερδη και φυσικα αφορητη πιεση στους δημιουργους). Ιδεες υπαρχουν αλλα οι δημιουργοι λογω αυτων των 2 αγχονων των θηλιων στους λαιμους τους δε μπορουν να δημιουργησουν. Οσο περι χαρντορ και κασουαλ μπουρδα ειναι δεν υφιστατε τετοιο πραμα
@vonzucher
Διάβασα μόνο την πρώτη "παράγραφο" (βάλε και κανένα κενό ανάμεσα ρε συ, δεν διαβάζεται όλο αυτό το σεντόνι μονοκοπανιά!!! :):):) ) και ήταν αυτό ακριβώς που θα έλεγα και εγώ. Δεν έχω καταλάβει αυτή τη διαφορά μεταξύ casual και hardcore. Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει τόσο με το gameplay ή τη δυσκολία αλλά με την διασκέδαση που προσφέρει το καθένα από αυτά.
Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για παιχνίδια που στόχο έχουν να σε διασκεδάσουν, οπότε αν οποιοδήποτε παιχνίδι σου προσφέρει την απαιτούμενη/προσδοκώμενη διασκέδαση δεν έχει σχέση αν είναι casual, hardcore ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.
Συμφωνώ σε πολλά στο ποστ του vonzuchter.
Για τις εταιρείες ο διαχωρισμός είναι περισσότερο οικονομικός: Hardcore είναι αυτός που ξοδεύει σε σταθερή βάση κάποιο ποσόν (πχ 2 παιχνίδια των 60 ευρώ τον μήνα), ενώ casual είναι οι «τυχαίοι» αγοραστές, που όμως είναι περισσότεροι αριθμητικά. Hardcore gameplay και γενικότερα Hardcore βαθμός δυσκολίας επίσης υπάρχει –δεν έχει εξαφανιστεί από το gaming, απλώς έχει εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στα PC. Η άνοδος παιχνιδιών όπως το League of Legends δεν είναι τυχαία. Από εκεί που τα e-sports ήταν ένα περίεργο παρακλάδι του gaming, πλέον είναι κάτι το μαζικό. Σε πολύ λίγα χρόνια από τώρα θα μαζευόμαστε σε σπίτια και αντί γα τελικούς ποδοσφαίρου θα βλέπουμε ημιτελικούς και τελικούς βιντεοπαιχνιδιών.
Για μένα το Hardcore gaming είναι ο ανταγωνισμός με άλλους παίκτες και η προπόνηση με σκοπό την βελτίωσή μας στους μηχανισμούς ενός παιχνιδιού. Φυσικά, αυτό δεν αποκλείει τα offline παιχνίδια, αλλά τις περισσότερες φορές η «βελτίωση» του παίκτη σε αυτά, δεν είναι τίποτα άλλο από το να κατανοήσει την συμπεριφορά μιας ΑΙ και μετά να εκμεταλλευτεί τα pattern της. Πάντως, ισχύει αυτό που είπε προηγουμένως κάποιος, το ότι οι συνέχειες μια σειράς γίνονται ολοένα και ευκολότερες και υπάρχουν πολλά παραδείγματα παιχνιδιών που ξεκίνησαν πιο δύσκολα, για να καταλήξουν σχεδόν casual (πχ Dead Space 3).
Για το ότι οι κονσόλες δεν έχουν hardcore παιχνίδια αλλά κυρίως casual, επίσης είναι κάτι που ισχύει. Υπάρχουν πολλά είδη στα PC, όπως τα MMO, τα οποία λόγω νοοτροπίας και hardcore προσανατολισμού, δεν θα είχαν ποτέ καμία τύχη στις κονσόλες. Το να περάσεις, για παράδειγμα, 4 ώρες για να ρίξεις ένα Raid και προηγουμένως μερικές μέρες προπόνησης με την clan, είναι κάτι που ένας console gamer δεν έχει την υπομονή να κάνει. Και φυσικά υπάρχει και το Starcraft, το οποίο συνεχίζει χρόνια τώρα να αποτελεί ένα από τα καλύτερα παιχνίδια για την κατηγορία των e-sports. Όπως σωστά παρατήρησε και ο vonzuchter, το console gaming πράγματι δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει ποτέ ένα τέτοιο παιχνίδι, γιατί πολύ απλά δεν θα είχε κανείς ουσιαστικό κέρδος από κάτι τέτοιο, αφού πρόκειται για σειρά που ανανεώνεται κάθε 10 χρόνια.
Δυστυχώς, στις κονσόλες τα παιχνίδια είναι αναλώσιμα: Μικρά campaign των πολύ 10 ωρών, τα οποία κοστολογούνται στα 60 ευρώ, με ή χωρίς κάποιο multiplayer mode (συνήθως της πλάκας και αυτό). Γι αυτό και τα τελευταία χρόνια προτιμώ το PC gaming, καθώς έχει ότι χρειάζομαι. Έχει την δυσκολία και την μονιμότητα που πρέπει να έχουν τα παιχνίδια και φυσικά είναι πολύ πιο οικονομικό, ειδικά τώρα με την ανάπτυξη του free-to-play.
Για μένα ο διαχωρισμός Hardcore-Casual υπάρχει, απλώς δεν είναι αυτό που νομίζουν οι περισσότεροι. Όχι, Hardcore παιχνίδι δεν είναι το Assassins Creed 3, το God of War ή το Mass Effect -αυτά είναι κυρίως casual εμπειρίες. Δεν έχει να κάνει με ποιότητα, αλλά με τρόπο παιξίματος. Hardcore δεν είναι το Beyond Two Souls, αλλά το League of Legends. Hardcore δεν είναι το Uncharted, αλλά το World of Warcraft.
.
.
.
.
.
Το καλό με αρκετά hardcore παιχνίδια του PC, είναι ότι μπορούν να παιχτούν απ όλους –ακόμα και με casual τρόπο. To WoW είναι ένα τέτοιο παιχνίδι, όπως και το LoL, όπως και το Starcraft. Αυτή είναι εξάλλου και η επιτυχία αυτών των σειρών. Είναι όπως το ποδόσφαιρο: παίζεται επαγγελματικά, αλλά λίγο-πολύ όλοι πολλοί μπορούν να το δοκιμάσουν αν βρουν μια μπάλα. Το ανάποδο πάντως δεν ισχύει. Για παράδειγμα, ένας Hardcore παίκτης θα βαρεθεί γρήγορα μια σειρά όπως το Uncharted, αλλά και παρόμοια single player campaigns. Είναι θέμα μηχανισμών και βάθους. Δεν έχει ουσία να σκοτώνεις μια ΑΙ. Κάποια στιγμή θα καταλάβεις την συμπεριφορά της και κάποια στιγμή η ιστορία θα τελειώσει.
Κάτι που επίσης δεν αναφέρουμε συχνά όταν μιλάμε για hardcore gaming, είναι το είδος των Beat ΄em Up. Πρόκειται για το μοναδικό hardcore είδος των κονσολών, που όμως σε κάποια φάση εξαφανίστηκε, για να αναβιώσει πάλι σήμερα (ίσως να το βοήθησε και η γενικότερη άνθιση των e-sports). Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι, ότι ακόμα και στις κονσόλες, τα λίγα hardcore παιχνίδια που υπάρχουν, έχουν να κάνουν πάντα με ανταγωνισμό (με PVP δηλαδή). Οι εταιρείες το έκαναν να δείχνει ως θέμα πωλήσεων, τζίρου, τριμήνων και πάει λέγοντας. Όσο λοιπόν οι παίκτες ανταγωνίζονται, θα υπάρχει και το Hardcore gaming. Σαν τάση δεν έχει εξαφανιστεί, απλώς βρίσκεται στα PC και κυρίως στα online παιχνίδια.
Κλείνοντας, να θυμίσω πως παλαιότερα είχαμε βρει έναν καλύτερο ορισμό για το casual gaming: τα Arcades. Στην ουσία αυτά ήταν το social gaming της εποχής (τύπου Farmville, Wii sports και Kinect για τα σημερινά δεδομένα).
Όλα τα παιχνίδια πάντως έχουν μια χρησιμότητα. Και εγώ πολλές φορές θέλω μια “carebear” single player εμπειρία, τύπου Uncharted, γιατί απλώς δεν είναι όλες οι ώρες για online gaming και για 110% προσοχή του εγκεφάλου.
@GiannisP "Για μένα το Hardcore gaming είναι ο ανταγωνισμός με άλλους παίκτες και η προπόνηση με σκοπό την βελτίωσή μας στους μηχανισμούς ενός παιχνιδιού."
Καπως ετσι το εχω κι εγω στο κεφαλι μου τον ορο, απλα που δε θεωρω απαραιτητο το PvP. Θα ελεγα πως hardcore ειναι ενας τιτλος που δε σε αφηνει να προχωρησεις αν δε μαθεις τους μηχανισμους του καλα ειδικα στο single player campaign. Ειτε μιλαμε για Mario, ειτε για Dark Souls, ειτε για jetpack joyride.
Μια απο τις παρενεργειες του online gaming θεωρω πως ειναι ακριβως αυτο το πραγμα. Ολη η δουλεια που 'χει πεσει στους μηχανησμους gameplay αποκταει νοημα μονο σε multiplayer κι ετσι παιρνεις ενα "φτωχο" και γραμμικο campaign που αφηνει τους εντυπωσιασμους στο σεναριο, τα plot twists και τα καλοσκηνοθετημενα cutscenes.
@vonzuchter Συμφωνω απολυτα με το (τεραστιο) ποστ σου! Κατα βαθος δεν πιστευω στον διαχωρισμο hardcore-casual. Ακομη και μετα απο 15 χρονια gaming ολα τα παιχνιδια παραμενουν παιχνιδια στα ματια μου. Καποια με τραβανε, καποια οχι.
Για παραδειγμα το assassin's creed που για πολλους ειναι hardcore, Το πρατησα με περισσια ευκολια μετα απο 2-3 ωρες βαρεμαρας που περασα μαζι του. Περασε και δεν αγγιξε. Aντιθετως ειχα φαει μεγαλο κολλημα με το scribblenauts του ds και με πολλα αλλα μικροπαιχνιδακια σε κινητα.
Hardcore δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι ένα online game. Σίγουρα τα περισσότερα MMO θεωρούνται hardcore αλλά εξίσου δύσκολο και εξίσου απόλυτη αυτοσυγκέντρωση μπορεί να απαιτήσει και ένα single player game. Απλά αυτό γίνεται πιο σπάνια διότι λιγότερα τέτοια παιχνίδια βγαίνουν πια γιατί οι εταιρίες στοχεύουν στα casual όπως προείπατε. Πάντως και εγώ τον όρο hardcore τον καταλαβαίνω ως κάτι που θα σου πάρει ώρα για να το μάθεις, θα είναι δύσκολο, θα απαιτεί να παίζεις πολλές ώρες με απόλυτη αυτοσυγκέντρωση. Γι αυτό και το WoW έιναι ένα καλό παράδειγμα.
Bέβαια το "hardcore" μπορεί να είναι και υποκειμενικό. Εγώ π.χ. την εποχή που έλιωνα στο WoW είχαμε 1-2 4ωρα raid τα σ/κ + dungeons και pvp μέσα στη βδομάδα. Κάθε μέρα έκανες κάτι. Αυτό για μένα ήταν πολύ, δηλαδή hardcore, ενώ για άλλους ήταν τίποτα δηλαδή casual. Γι αυτό και συμφωνώ και με τον vonzuchter ότι δεν προσδιορίζεται το hardcore. Ο καθένας το καταλαβαίνει και το βιώνει αλλιώς. Εγώ γι αυτό το λόγο αποφεύγω να χρησημοποιώ αυτόν τον όρο. Γι αυτό δεν καταλαβαίνω όταν ακούω για το wii και το wii u π.χ. ότι "παραπονιούντε οι hardcore και παραπονιούντε οι hardcore". Μα ποιοί είναι αυτοί οι hardcore πια και με τι κριτήρια θεωρούν τους εαυτούς τους "hardcore".
ετσι ακριβως συμφωνω σχεδον σε ολα που ειπαν οι παραπανω. Απλα οπως δε πιστευω στο διαχωρισμο casual και hardcore χρηστων ετσι δε πιστευω ουτε στο διαχωρισμο που κανατε πολλοι σε hardcore και casual παιχνιδια.
Υπαρχουν μοναχα ΔΥΟ ειδων παιχνιδια. τα καλα παιχνιδια και τα κακα παιχνιδια. Που και αυτο μπορει να ειναι εντελως υποκειμενικο . πχ τα mmo τα σιχενομαι και τα θεωρω γελοια αλλοι ομως γουσταρουν τρελά τη φάση. ακομα και ετσι ομως με ενα καλο mmo ακομα και εγω θα ασχοληθω 1 εβδομαδουλα πριν το παρατησω. Το καλο παιχνιδι ειτε multi ειτε single ειτε οτιδηποτε ειναι καλο παιχνιδι. Το καλο παιχνιδι και να το τερματησεις θα το ξαναπαιξεις. Ακομα και να μη το ξαναπαιξεις δε θα το πουλησεις ποτε θα μεινει εκει στο ραφι σου γιατι εχει συναισθηματικη αξια. Το καλο παιχνιδι το θυμασαι παντα το σκεφτεσε κοιτας το ρολοι σου να σχολασεις να πας να παιξεις. Ριχνεις χυλοπιτα στο γυναικακι που θελει χαιδευεται και θελει σεξ γιατι καθεσαι και παιζεις , δε κλαις τα λεφτουδακια σου. Το καλο παιχνιδι ειναι επισης διαχρονικο . Προσφατα ξαναπαιξα το red alert στο dosbox μια χαρα ηταν. Περσι τερματησα ξανα το xcom terror from the deep . Κατα διαστηματα κατεβαζω απο το παταρι παλιες κονσολες (διαθετω μεγαλη συλλογη) και παιζω. Προσφατα τερματισαμε με το γυναικακι το donkey kong country στο snes. Η αμιγκα ειναι μονιμα στο γραφειο εδω και 4 χρονια .
Τα λεφτα μαγκες που ζητανε ειναι πολλα. 60 ευρω ειναι τρελά λεφτα απλα εμεις που ζουμε στις ανεπτυγμενες χωρες δε καταλαβαινουμε ποσα πολλα λεφτα ειναι. Στο πακισταν ταιζεις 4μελη οικογενεια 1 μηνα με αυτα τα λεφτα. Και οταν ζητανε τοσα λεφτα εγω ΑΠΑΙΤΩ να αγοραζω καλο παιχνιδι που να πληρη τις παραπανω προυποθεσεις.
Πολυ ωραιες σκεψεις... Oντως ποιοι ειναι οι αυτοαποκαλουμενοι hardcore που τους εχει ξεχασει η νιντεντο? Nομιζω πως εχει να κανει με το σεναριο και τη σοβαροφανεια του τιτλου τελικα και καθολου με το gameplay.
Κι αν θα λεγα κατι casual? O Γιαννης πριν εκανε εναν πολυ πετυχημενο συσχετισμο με τα arcades. Mαλλον οι easy-to-pick τιτλοι ειναι οι casual.