Κάπως έτσι είναι μια συνηθισμένη μέρα του Agent 47, ή αλλιώς… Hitman. Ο δημοφιλής ήρωας της IO Interactive που αγαπήθηκε από μια ολόκληρη γενιά gamers επιστρέφει, αναζητώντας την άφεση των «αμαρτιών» του. Η ιστορία του τίτλου συνεχίζει μετά το Blood Money, όπου η βοηθός του εκτελεστή Diana Burnwood αυτομολεί και προδίδει την ICA, μέχρι πρότινος κοινό εργοδότη τους. Φυσικά, η… «εταιρεία» δεν αργεί να ανασυσταθεί, αυτή τη φορά κάτω από τις οδηγίες του Benjamin Travis, ο οποίος δε βρίσκεται σε διάθεση συγχώρεσης και αναθέτει άμεσα τον «τερματισμό» της Diana. Μια δουλεία τέτοιας σημασίας δίνεται φυσικά στον καλύτερο - και αυτός δεν είναι άλλος από τον Agent 47. Ένας εκτελεστής σαν και αυτόν δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει τις οδηγίες των εργοδοτών του, κάτι που όμως τελικά περισσότερο περιπλέκει παρά ξεκαθαρίζει τη κατάσταση. Ο πρωταγωνιστής μας σύντομα θα βρεθεί να προστατεύει μια έφηβη κοπέλα, ούτως ώστε να τη γλυτώσει από τη φρίκη που ο ίδιος έζησε στα χέρια των γιατρών που θέλησαν να τον μεταμορφώσουν στη τέλεια φονική μηχανή. Δυστυχώς για τους διώκτες του, το κατάφεραν.
Έτσι, ο σιωπηλός δολοφόνος θα χρειαστεί να βγάλει από τη μέση μια σειρά από στόχους που μπορούν να βλάψουν την προστατευόμενη του, μέσα από 20 απολαυστικές αποστολές που θα δοκιμάσουν τις ικανότητες, την ευρηματικότητα και την υπομονή των παικτών. Η κάθε αποστολή χωρίζεται σε κεφάλαια, στα οποία ο πρωταγωνιστής μας θα πρέπει να φέρει σε πέρας μια σειρά από objectives, τα οποία διαφέρουν από την απλή απόκτηση αντικειμένων και πρόσβαση στο επόμενο σημείο ενδιαφέροντος, μέχρι (φυσικά) την εκτέλεση στόχων. Στη πλειοψηφία των περιπτώσεων η παρουσία του δεν είναι ευπρόσδεκτη, έτσι θα πρέπει να βρει μια μεταμφίεση που θα του επιτρέψει να κινείται απαρατήρητος στο χώρο. Βέβαια, καμία μεταμφίεση δεν δίνει πλήρη ελευθερία κινήσεων, αφού κινεί τις υποψίες όσων φορούν την ίδια στολή/ρούχα (π.χ. αστυνομικοί, εργάτες, φρουροί). Τίποτα όμως δε συγκρίνεται με τα επίπεδα όπου καλούμαστε να «τερματίσουμε» κάποιο στόχο. Αυτές οι αποστολές συνήθως εκτυλίσσονται σε μεγάλους χώρους, με πληθώρα επιλογών προσέγγισης - και εκεί ακριβώς ο τίτλος απογειώνεται, με τους πολλούς και διαφορετικούς τρόπους που προσφέρονται για να φέρουμε την αποστολή μας σε πέρας.
Πιο συγκεκριμένα, αν και τίποτα δε μας εμποδίζει από το σκορπίσουμε τον τρόμο και να μετατρέψουμε το κάθε επίπεδο σε λουτρό αίματος σκοτώνοντας οτιδήποτε κινείται, με λίγη υπομονή και κατόπιν προσεκτικής παρατήρησης της κάθε κατάστασης θα βρούμε πολλούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εκτελέσουμε τον στόχο μας - και σε αρκετούς από αυτούς δε θα χρειαστεί ούτε καν να αγγίξουμε κάποιον NPC. Εδώ ποντάρει η IO Software, γνωρίζοντας πως οι βετεράνοι της σειράς δε συμβιβάζονται με μια απλή εκτέλεση - και φρόντισε να παρέχει στη κάθε αποστολή τα απαραίτητα «εργαλεία», ούτως ώστε κανείς να μην έχει αντιληφθεί πως ο στόχος ήταν «θύμα» του Hitman, κάνοντας την εκτέλεση να φαίνεται σαν ένα τραγικό ατύχημα.
Αρωγός στη προσπάθειά μας είναι ένας νέος μηχανισμός που μας βάζει ακόμα περισσότερο στο ρόλου του Hitman, το Instinct. Με το «ένστικτο» του εκτελεστή η δράση μπαίνει σε αργή κίνηση και μπορούμε να δούμε τις θέσεις των αντιπάλων για να σχεδιάσουμε τις κινήσεις μας, να πάρουμε πολύτιμες πληροφορίες από το περιβάλλον, να αποφύγουμε τα διακριτικά βλέμματα όταν κάποιος μας υποπτεύεται ή - όταν τα πράγματα έχουν ήδη ξεφύγει- να κάνουμε point shooting, μια τακτική που «παγώνει» το χρόνο και μας επιτρέπει να διαλέξουμε μια σειρά στόχων, εκτελώντας τους στη συνέχεια με αστραπιαία ταχύτητα. Ο παρακάτω μηχανισμός μπορεί να ξενίσει τους θιασώτες της σειράς, οι όποιες αμφιβολίες όμως γρήγορα θα εξαφανιστούν αφού η χρήση του εξαρτάται -μαζί με πολλά ακόμη- από το επίπεδο δυσκολίας. Στις πέντε διαφορετικές διαβαθμίσεις, ο καθένας να βρει το ιδανικό επίπεδο πρόκλησης, με τα πρώτα επίπεδα να προσφέρουν αφειδώς Intuition και τους αντιπάλους να είναι λιγότεροι σε αριθμό, με μειωμένο μάλιστα χρόνο αντίδρασης.
Στα υψηλότερα επίπεδα τα πράγματα δυσκολεύουν αρκετά, με αποκορύφωμα το “Purist” επίπεδο, όπου δεν υπάρχει Intuition, HUD, ή οποιασδήποτε άλλης μορφής βοήθεια, πέραν του crosshair. Το ταξίδι του Hitman προς τη συγχώρεση θα διαρκέσει γύρω στις 15-20 ώρες για όσους θέλουν να ακολουθήσουν μια πιο… διακριτική προσέγγιση, κάτι που δε σημαίνει όμως πως η ενασχόληση με τον τίτλο θα σταματήσει εκεί. Οι πολλοί και διαφορετικοί τρόποι επίτευξης των στόχων είναι από μόνοι τους ένας παράγοντας που ανεβάζει το replayability, ωστόσο η IO πήγε τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας ένα σύστημα βαθμολογίας, με challenges στο κάθε επίπεδο. Τα challenges αυτά αυξάνουν τη βαθμολογία μας, ενώ η φύση τους αποκλείει την ολοκλήρωσή τους σε ένα μόνο playthrough. Μετά το τέλος κάθε αποστολής, η βαθμολογία μας καταγράφεται και ανεβαίνει στα Leaderboards, ούτως ώστε να μπορούμε να συγκρίνουμε τις επιδόσεις μας με αυτές των φίλων μας, του μέσου όρου, αλλά και κάθε παίκτη στη χώρα μας (και κάθε χώρας). Τέλος, για πρώτη φορά στην ιστορία της σειράς, το Hitman: Absolution προσφέρει ένα mode ασύγχρονου multiplayer, το Contracts.
Σε αυτό το mode, ο κάθε παίκτης μπορεί να δημιουργήσει το δικό του Contract παίζοντας τις αποστολές του main story, διαλέγοντας όμως ο ίδιος τους «στόχους». Μέχρι τρεις NPCs μπορούν να επιλεγούν για αυτό το σκοπό και στη συνέχεια ο δημιουργός μπορεί να φτάσει στην έξοδο της αποστολής και να «ανεβάσει» το Contract του. Ο τίτλος καταγράφει τον τρόπο που επιλέχθηκε και τον χρησιμοποιεί σαν objective για όσους αναλάβουν το συγκεκριμένο Contract. Κάτι τέτοιο εξασφαλίζει πως δεν γίνεται να υπάρξει η «αδύνατη» αποστολή, αφού πρώτος απ’ όλους θα πρέπει να την έχει ολοκληρώσει ο ίδιος ο δημιουργός, ενώ η διαδικασία δεν γίνεται μέσω κάποιου ιδιότροπου και βαρετού editor, αλλά κατά την ώρα του gameplay. Δυστυχώς, βέβαια, η περιπέτεια του Hitman δεν είναι χωρίς προβλήματα, με το πιο εμφανές από αυτά να είναι το σύστημα των checkpoints. Πιο συγκεκριμένα, η πρόοδός μας αποθηκεύεται σε ελάχιστες περιπτώσεις εν τω μέσω της κάθε αποστολής, άρα αν κάτι πάει στραβά τότε θα πρέπει να επαναλάβουμε το μεγαλύτερο κομμάτι του κάθε κεφαλαίου, αν όχι ολόκληρο το κεφάλαιο.
Ακόμα όμως και στα σημεία που μας δίνεται η ευκαιρία να αποθηκεύσουμε τη πρόοδο μας σε checkpoint, αν γυρίσουμε σε αυτό τότε η ρουτίνα των NPCs μηδενίζεται, που σημαίνει πως η δράση δε θα συνεχιστεί από το ίδιο σημείο και θα πρέπει να περιμένουμε αρκετή ώρα μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσουμε, ενώ οι εχθροί που έχουμε ήδη εξοντώσει/απομακρύνει επιστρέφουν ξανά στις ίδιες θέσεις που τους είχαμε πρωτοσυναντήσει.
Επίσης, το σύστημα βαθμολογίας επιβραβεύει έναν συγκεκριμένο τύπο προσέγγισης, ουσιαστικά επιβάλλοντας τον τρόπο που θα φέρουμε σε πέρας την αποστολή, αν θέλουμε να επιτύχουμε υψηλή βαθμολογία. Τέλος, πολλή προσοχή συστήνεται σε όσους ασχοληθούν με τον τίτλο, αφού υπάρχει ένα ιδιαίτερα ενοχλητικό glitch που καταστρέφει το ένα και μοναδικό αρχείο (auto)save που κρατάει το σύστημα, ουσιαστικά μηδενίζοντας τη πρόοδο. Ο γράφων έπεσε «θύμα» αυτού του glitch και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει κυκλοφορήσει κάποιο patch που να διορθώνει το πρόβλημα. Ο κόσμος του Hitman: Absolution θα αιχμαλωτίσει όσους αποφασίσουν να «βυθιστούν» μέσα του - και η πολύ καλή δουλειά του οπτικού τομέα βοηθάει τα μέγιστα σε αυτό. Η Glacier2 Engine μας παρουσιάζει ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα, με τα εφέ φωτισμού να κλέβουν τη παράσταση, ενώ η δυνατότητα rendering άνω των 100 χαρακτήρων στην οθόνη θα εντυπωσιάσει.
Τέλος, τα animations είναι εξαιρετικά, προσδίδοντας μια χροιά χορογραφίας στις κινήσεις του Hitman, με κινήσεις που θα μπορούσαν να ζηλέψουν τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά blockbusters. Από ηχητικής άποψης ο τίτλος τα καταφέρνει εξίσου καλά, με προσεγμένα ηχητικά εφέ και εξαιρετικές συνθέσεις (παρά την απουσία του Jesper Kyd). Ένα all-star cast ηθοποιών βρίσκεται πίσω από το voice-acting των χαρακτήρων, με τον David Bateson να δανείζει για ακόμη μια φορά τη φωνή του στον πιο αναγνωρίσιμο εκτελεστή του gaming, ενώ εξαιρετική είναι και η ερμηνεία του Keith Carradine στο ρόλο του Blake Dexter. Άξιζε λοιπόν η πολυετής αναμονή για το επόμενο κεφάλαιο της πολυαγαπημένης σειράς; Η απάντηση είναι σίγουρα θετική - χωρίς ιδιαίτερη σκέψη.
Το Hitman: Absolution είναι αυτό ακριβώς που περίμεναν οι fans. Η προσθήκη του Intuition περισσότερο λειτουργεί σαν τρόπος διευκόλυνσης της εισαγωγής όσων δεν είχαν ασχοληθεί στο παρελθόν με τη σειράς, ενώ το Contracts mode αφήνει την κοινότητα του τίτλου να δώσει τις δικές της προτάσεις και ιδέες πάνω στις ήδη υπάρχουσες αποστολές. Στο πυρήνα του όμως παραμένει ένας τίτλος πιστός στις ρίζες του. Ο άμεσος τρόπος σχεδόν ποτέ δεν είναι ο πλέον ενδεδειγμένος, ενώ χρειάζεται πολλή υπομονή και επιμονή μέχρι κάποιος να καταφέρει την ιδανική εκτέλεση. Το αποτέλεσμα όμως προσφέρει μια ικανοποίηση που δύσκολα συναντάει κανείς στις σύγχρονες παραγωγές.
Η ομάδα ανάπτυξης διάλεξε πολύ προσεκτικά την πορεία που θα ακολουθήσει στη δημιουργία ενός sequel που με τα έξι και πλέον χρόνια αναμονής δημιουργούσε μεγάλες προσδοκίες από τους φανατικούς της σειράς. Σε όλες τις πτυχές της παραγωγής, είναι εμφανής η προσπάθεια της IO Interactive να μην «ξεφύγει» από τα όρια που θέτει ένας τίτλος σαν κι αυτόν. Το κλασσικό gameplay επιστρέφει, πλαισιωμένο από έναν εξαιρετικό τεχνικό τομέα, σε μια ιστορία που παραμένει «προσγειωμένη» και μέσα στα πλαίσια της αισθητικής της σειράς, χωρίς όμως να χάνει τον ενδιαφέρον της. The original assassin is back. Θα τον ακολουθήσετε;
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity