Ήταν, λοιπόν, αναγκαίο να αναγεννηθεί η σειρά και να παρουσιάσει ένα ανανεωμένο gameplay που να εισάγει τη νέα παραγωγή στη σημερινή γενιά, χωρίς να προδίδει την… ηλικία της. H Project Sora και ο Masahiro Sakurai αναλαμβάνουν το δύσκολο αυτό εγχείρημα και, το αποτέλεσμα, είναι εξαιρετικό! Για μία ακόμη φορά ο συμπαθέστατος Pit θα κληθεί να αντιμετωπίσει με τη βοήθεια της θεάς Palutena τη μοχθηρή Μέδουσα αλλά και το μεγάλο στρατό που έχει επισπεύσει για να τη βοηθήσει. Εξερευνώντας τον κόσμο του Uprising, οι πρώτες αλλαγές που έχει υποστεί το gameplay, κάνουν έντονα αισθητή την εμφάνισή τους. Οι παραγωγοί του τίτλου διατήρησαν το action τμήμα της σειράς και το πήγαν ένα βήμα παραπέρα, προς shooter κατεύθυνση. Η αρχή κάθε κεφαλαίου δίνει στον παίκτη τον έλεγχο του Pit, ο οποίος μπορεί να πετάξει με τα φτερά του για κάποια λεπτά, πριν τελικά τα μάγια της θεάς Palutena λυθούν και προσγειωθεί στο έδαφος. Όσο ο Pit βρίσκεται σε εναέριο χώρο, το gameplay μεταμορφώνει την παραγωγή σε μία on rails shooter εμπειρία, ζητώντας από τον παίκτη να σημαδεύει και να χτυπά τους εχθρούς αλλά και να αποφεύγει τα πυρά τους. Η κίνηση του Pit πραγματοποιείται μέσω του αναλογικού μοχλού ενώ η ρίψη βόλων μέσω των shoulder ή των standard πλήκτρων, με την κίνηση του στόχου να πραγματοποιείται μέσω του stylus και της οθόνης αφής.
Η ρήψη βολών είναι απεριόριστη αλλά αν ο παίκτης περιμένει πριν από κάθε ρήψη, έχει τη δυνατότητα να φορτίσει την επόμενη βολή και να προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στους εχθρούς. Επιπλέον, μπορεί να εκτελέσει ειδικές επιθέσεις που φορτίζουν με το πέρασμα του χρόνου, εξολοθρεύοντας ακαριαία μεγάλα κύματα εχθρών. Αφού λήξει ο χρόνος πτήσης, ο ήρωας βρίσκεται στο έδαφος όπου και θα παραμείνει μέχρι το κλείσιμο του κεφαλαίου, το οποίο ολοκληρώνεται συνήθως με μία boss μάχη ή κάποιο σημαντικό event. Εκεί, το gameplay αλλάζει και ο παίκτης καλείται να ελέγξει τον Pit, βγάζοντας από τη μέση οτιδήποτε του σταθεί εμπόδιο! Kαι στο έδαφος, έμφαση δίνεται στο action/shooter χαρακτήρα του τίτλου ενώ, παράλληλα, το platform στοιχείο μειώνεται δραματικά. Τόσο η απλή κίνηση του ήρωα όσο και το dash, πραγματοποιούνται μέσω του αναλογικού μοχλού: το συνεχές πάτημα προς μία ή περισσότερες κατευθύνσεις πλοηγεί το Pit μέσα στην πίστα ενώ το απότομο πάτημα πραγματοποιεί την κίνηση dash, η οποία εξασφαλίζει ταχύτερη πλοήγηση καθώς και αποφυγή των επιθέσεων των εχθρών. H "αρχιτεκτονική" αυτή, ενδέχεται να μπερδέψει και, τελικά, να οδηγήσει σε απρόσμενους θανάτους, καθώς ο παίκτης δεν έχει τον απόλυτο έλεγχο ή προσανατολισμό της κίνησης του χαρακτήρα, αποτυγχάνοντας στην επίτευξη του ακριβούς timing. Δυστυχώς, δεν υπάρχει η δυνατότητα άλματος παρά μόνο μέσω ειδικών πλατφόρμων ή μέσω περιορισμένων special abilities(!), κάτι που επηρεάζει σε κάποιο βαθμό την ποιότητα του gameplay.
Το επιλεγμένο όπλο του ήρωα μπορεί να χτυπήσει από απόσταση αλλά και να φορτίσει τις επιθέσεις του όπως στον εναέριο χώρο, καθώς και να χτυπήσει εξ' επαφής τους εχθρούς με ισχυρά χτυπήματα αν ο παίκτης βρεθεί πολύ κοντά τους. Το οπλοστάσιο του Pit περιλαμβάνει και ειδικές επιθέσεις που μπορούν να επιλεχθούν πριν από κάθε κεφάλαιο, δίνοντάς του μεγαλύτερο πλεονέκτημα στις μάχες. Η οθόνη αφής εξυπηρετεί την περιστροφή της κάμερας, στοιχείο που αφενός θα μπερδέψει και, αφετέρου, θα ταλαιπωρήσει τους παίκτες. Δυστυχώς, ενώ ο τίτλος υποστηρίζει το περιφερειακό Circle Pad Pro, η χρήση του δεύτερου αναλογικού μοχλού δεν προορίζεται για την κάμερα αλλά αναλαμβάνει τον ίδιο ρόλο με το δεξί αναλογικό μοχλό -την κίνηση δηλαδή του ήρωα- κάτι που θα εξυπηρετήσει περισσότερο παίκτες που είναι αριστερόχειρες. Εξαιτίας του δύσχρηστου χειρισμού, η Nintendo φρόντισε να συμπεριλάβει στο κουτί του τίτλου ένα έξτρα stand περιφερειακό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κρατήσει σταθερό το 3DS ώστε να έχει ο παίκτης πλήρη ελευθερία των χεριών του, καταργώντας όμως την έννοια φορητότητα…
Η αλήθεια είναι πως ο χειρισμός είναι αρκετά πολύπλοκος στην αρχή και παρόλο που μπορεί να διαμορφωθεί κατόπιν των απαιτήσεων και προτιμήσεων του παίκτη, δύσκολα συνηθίζεται. Σε κάθε πίστα, ο παίκτης μπορεί να συλλέξει καρδούλες (το νόμισμα του τίτλου) καθώς και διάφορα power ups, αντικείμενα, όπλα και ικανότητες. Με τις καρδούλες μπορεί να αγοράσει εξοπλισμό αλλά και να αποκτήσει πρόσβαση σε επιμέρους χαρακτηριστικά του τίτλου.
Ένα από αυτά είναι η δυσκολία. Πριν την έναρξη κάθε κεφαλαίου, ο παίκτης καλείται να επιλέξει το επίπεδο δυσκολίας, καθώς και να… ποντάρει σε αυτό! Όσο μεγαλύτερο το επίπεδο δυσκολίας, τόσες περισσότερες καρδούλες χρειάζονται. Αν το κεφάλαιο ολοκληρωθεί χωρίς ο παίκτης να χάσει, τότε ανταμείβεται πλουσιοπάροχα με αντικείμενα και εξοπλισμό καθώς και με περισσότερες καρδιές. Αν, πάλι, χάσει, τότε χάνει κάποιο αριθμό καρδιών και το επίπεδο δυσκολίας μειώνεται. Αν προστεθεί το γεγονός πως κάποια σημεία κάθε κεφαλαίου παρέχουν πρόσβαση μόνο στα ανώτερα επίπεδα δυσκολίας, τότε έχουμε να κάνουμε με έναν ιδιαίτερο μηχανισμό που προσδίδει μεγαλύτερο βάθος στην παραγωγή. Το Uprising δεν ξεχνάει και το RPG κομμάτι που ολοκληρώνει το χαρακτήρα του franchise. Η επιλογή των ειδικών ικανοτήτων του Pit πραγματοποιείται μέσα από ένα ειδικό ταμπλό… Tetris, στο οποίο οι ικανότητες καταλαμβάνουν χώρο ως σχήματα που πρέπει να τοποθετηθούν τοιούτως ώστε να χωρέσουν, κάνοντας τη διαδικασία επιλογής μία δύσκολη διαδικασία, καθότι κάποιες δυνάμεις είναι αναγκαίο να μείνουν εκτός για να χωρέσουν άλλες, στοιχείο που ενισχύει τη στρατηγική αλλά και το ρίσκο.
Η επιλογή του εκάστοτε όπλου είναι μία ευχάριστη και ενδιαφέρουσα λειτουργία, κάτι στο οποίο οφείλεται και το άκρως φιλικό interface. Τα δεκάδες όπλα χωρίζονται σε ειδικές κατηγορίες (ραβδιά, τόξα, σπαθιά κλπ) και ο παίκτης μπορεί πριν επιλέξει κάποιο, να το δοκιμάσει για να δει αν πληροί τις απαιτήσεις του ή τις προτιμήσεις του. Τα όπλα δύνανται να συγχωνευτούν μεταξύ τους προκειμένου να δημιουργήσουν ένα ισχυρότερο ή να αφομοιωθούν προσφέροντας καρδιές ή ακόμη και να εκμεταλλευτούν την υποστήριξη StreetPass προκειμένου να γίνει ανταλλαγή με παίκτες που έχουν την εν λόγω λειτουργία ενεργοποιημένη. To μεγαλείο των extras δεν σταματάει εδώ! Ο παίκτης μπορεί να αφιερώσει αρκετό χρόνο στη συλλογή επιμέρους αντικειμένων, όπως λόγου χάρη την απόκτηση ειδικών idol αγαλματιδίων καθώς και stickers. Παρόλο που το Kid Icarus: Uprising έχει κατά κόρον σκληροπυρηνικό προσανατολισμό, εξυπηρετεί και κάποιες casual πτυχές που προσφέρουν στη Nintendo την απόλυτη ευκαιρία για να προωθήσει το ανάλογο marketing, εξασφαλίζοντας στα χέρια της μία ακόμη δυνητική αλλά και ιδιαίτερα κερδοφόρα ρεκλάμα. Συγκεκριμένα, ο τίτλος περιλαμβάνει ειδικές augment reality κάρτες που μπορούν να "ζωντανέψουν" με τη χρήση της κάμερας του φορητού συστήματος και να προσφέρουν στον παίκτη επιπλέον μάχες καθώς και ειδικά αντικείμενα. Οι κάρτες αυτές θυμίζουν αρκετά τις κάρτες Pokémon και μπορούν να αποτελέσουν το καταλληλότερο μέσο για την εξάπλωση του φαινομένου Kid Icarus σε μονοπάτια που ούτε εμείς μπορούμε να φανταστούμε.
Συμβαδίζοντας με τις ανάγκες και τα στερεότυπα της νέα γενιάς, το Uprising δε θα μπορούσε να μη συμπεριλάβει κι ένα multiplayer mode -online ή local- στο ήδη πλούσιο menu του. Συνεργατικό και ανταγωνιστικό gameplay θα κρατήσει τους παίκτες για περισσότερο καιρό απασχολημένους. O οπτικοακουστικός τομέας της παραγωγής είναι ένα επίτευγμα, μία πανδαισία ήχων και χρωμάτων που συνθέτουν έναν από τους ωραιότερους τίτλους που έχει επιδείξει το 3DS μέχρι σήμερα. Πανέμορφα γραφικά, εκπληκτικό art direction το οποίο αναδεικνύεται μέσα από το on rails στοιχείο του τίτλου, εντυπωσιακή παλέτα χρωμάτων, καθώς και επικά ορχηστρικά θέματα είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του εξαιρετικού τεχνικού τομέα ο οποίος φροντίζει και στο να διατηρεί σταθερό το frame rate της παραγωγής, ακόμα και με τη χρήση του 3D effect, το οποίο όμως ενδέχεται να κουράσει μετά από πολύωρη χρήση... Τα μόνα ατοπήματα είναι μερικές φτωχές επιλογές στη σχεδίαση των εχθρών και των "εδαφικών" επιπέδων, καθώς και στο animation. Στον αντίποδα της άχρωμης animation πινελιάς βρίσκονται οι εξαιρετικοί διάλογοι που έχει ο ήρωας με άλλους χαρακτήρες της παραγωγής και δη και με την Palutena, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται και αποδίδονται.
Κουτσομπολιά, χιούμορ, αναφορές από τους παλαιότερους τίτλους(!) κι ένα σωρό απίστευτοι διάλογοι κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο και εμπλουτίζουν την παραγωγή με ευφάνταστες στιχομυθίες. Δυστυχώς, η παρακολούθησή τόσο των υπότιτλων όσο και των αναπαραστάσεων των διαλόγων δεν είναι πάντοτε εφικτή εξαιτίας της δράσης: αν το οπτικό πεδίο του παίκτη επικεντρωθεί στους διαλόγους, είναι πολύ πιθανό να αποπροσανατολιστεί από την κύρια δράση και να χάσει. Εν κατακλείδι, το Kid Icarus: Uprising είναι όχι μόνο η επιστροφή ενός αγαπημένου franchise αλλά και η επιστροφή του παλιού καλού και σκληροπυρηνικού εαυτού της Nintendo. Είναι ένας τίτλος γεμάτος σε περιεχόμενο, ικανός να απασχολήσει τους παίκτες για δεκάδες ώρες. Πλούσιος σε περιεχόμενο και δυνατότητες, προσεγμένος μέχρι και στη συσκευασία που τον συνοδεύει, γεμάτος υλικό αλλά και τεχνικά επιτεύγματα πρωτοφανή για το φορητά δεδομένα.
Mε μεγάλη αντοχή στο χρόνο καθώς και έντονο replay value, πλήττεται μονάχα από κάποιους σχεδιαστικούς περιορισμούς, αλλά και επιλογές που καθιστούν το gameplay κουραστικό, με δύσχρηστο χειρισμό πλοήγησης και απαράδεκτη camera, κάτι στο οποίο οφείλεται κυρίως η… ανατομία του ίδιου του hardware της Nintendo, ζημιώνοντας σημαντικά την όλη εμπειρία που προσφέρει ο τίτλος. Το σημαντικό είναι πως το Kid Icarus επέστρεψε κάνοντας μία νέα αρχή σε μία νέα εποχή και έχοντας θέσει γερά τις βάσεις για να επανέρθει και να εγκατασταθεί δριμύτερο στο προσκήνιο. Αν είστε κάτοχοι 3DS, το Kid Icarus: Uprising φαντάζει ως μία από τις καλύτερες επιλογές για να εμπλουτίσετε τη βιβλιοθήκη σας.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity