To Knack ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στο PlayStation Meeting που έγινε το Φεβρουάριο στη Νέα Υόρκη και είχε περιγραφεί ως «μια μείξη στοιχείων Crash Bandicoot, Katamari Damacy και λίγο από God of War». Είναι όλα τα παραπάνω; Ναι και όχι. Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η ανθρωπότητα δέχεται την απειλή μιας φυλής Goblins και τη φυλή μας αναλαμβάνει να βοηθήσει ο Knack. Ο λόγος για έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, το σώμα του οποίου αποτελείται από πολλά μικρότερα αρχαία αντικείμενα με ειδικές δυνάμεις. Συλλέγοντας παρόμοια τμήματα από τα διάφορα επίπεδα, ο χαρακτήρας μπορεί να μεγαλώσει, να αποκτήσει άλλες δυνάμεις και γενικότερα να βρει τρόπους να αντιμετωπίσει τους εχθρούς.
Τα 13 επίπεδα που θα διανύσει ο παίκτης στην περίπου δεκάωρη περιπέτειά του έχουν τη λογική «αρένα-διάδρομος-αρένα». Στους διαδρόμους, οι αντίπαλοι δεν υφίστανται καν, ενώ στις αρένες είτε είναι μαζεμένοι έως 4-5, είτε προσγειώνονται από τον ουρανό. Ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι πανομοιότυπος από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό και σε καμία περίπτωση δεν μπορέσαμε να δούμε κάτι που να μας μαγέψει σε αυτό τον τομέα. Πανέμορφα σχεδιασμένα τοπία στο βάθος των επιπέδων (που ο παίκτης δεν φτάνει ποτέ), εντυπωσιακά κάστρα και σπηλιές, μεγάλα κτίσματα και χώροι για μάχες, που ωστόσο «πνίγονται» από όλες τις υπόλοιπες επιλογές της ομάδας ανάπτυξης. Ακόμη και τα κρυμμένα δωμάτια είναι τόσο εμφανώς τοποθετημένα που δε θα χρειαστεί η πλειοψηφία των παικτών να τα ψάξει ιδιαίτερα.
Το εν λόγω πρόβλημα έρχεται να συμπληρώσει και η μικρή ποικιλία αντιπάλων που εμφανίζονται με ελάχιστες παραλλαγές στα επίπεδα και θα δώσουν στον παίκτη την εντύπωση ότι από την αρχή ως το τέλος έχει να αντιμετωπίσει τα ίδια ακριβώς όντα. Σε κάθε αρένα, η πίστα «κλειδώνει» και για να επιτρέψει στον ήρωα να συνεχίσει, θα πρέπει να αδειάσει από εχθρούς. Οι μάχες δίνονται με τα χέρια και με άλματα, με τον Knack να έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει με τα χέρια του τους αντιπάλους, αλλά και να πηδήξει πάνω τους με φόρα και σε σφαιρική μορφή για να τους εξοντώσει με μία από τις 5 διαθέσιμες κινήσεις. Όσο προχωράει η δράση, ο ήρωας προσαρτεί στο σώμα του διάφορα υλικά (όπως ο πάγος) και αποκτά περαιτέρω δυνάμεις. Μοναδικός διαφορετικός τρόπος εξόντωσης είναι με τη συλλογή Sunstones, οι οποίες βρίσκονται σε ειδικά χρωματικά κρυστάλλινα βράχια που βρίσκονται διασκορπισμένα.
Κάθε Sunstone προσφέρει συγκεκριμένη ποσότητα ειδικής ενέργειας, που μετράται με μια ειδική μπάρα χωρισμένη σε επίπεδα στο επάνω αριστερά μέρος της οθόνης. Μπορεί λοιπόν οι γροθιές να είναι η καλύτερη λύση για τους αντιπάλους, ωστόσο οι ειδικές αυτές ενέργειες θα σας χρειαστούν αρκετά και αρκετές φορές. Ο λόγος είναι απλός: αν και οι εχθροί είναι σχεδόν ίδιοι και γνωρίζετε πώς να τους αντιμετωπίσετε, ο τίτλος σχεδόν οδηγεί τον παίκτη πάντα στο να χάνει κάθε λίγα λεπτά. Είτε από πλευράς timing κινήσεων, είτε από πλευράς κακού υπολογισμού λόγω της κάμερας, ο ήρωας θα βρεθεί να παίζει το ίδιο σημείο ξανά και ξανά, ακόμη και στα χαμηλότερα επίπεδα δυσκολίας. Το… τραγικό της υπόθεσης είναι πως όλα αυτά δε γίνονται λόγω της ανεπτυγμένης ΑΙ των αντιπάλων, αλλά λόγω του γεγονότος ότι τα περιθώρια αντίδρασης στα μαζικά χτυπήματά τους είναι ελάχιστα.
Ακόμη και τα διάφορα collectibles που θα συναντήσετε σε ειδικά σεντούκια στα κρυμμένα δωμάτια δεν προσφέρουν το κάτι παραπάνω. Ο βασικός λόγος είναι ότι ουσιαστικά γιατί σε κάθε σεντούκι κρύβεται ένα κομμάτι ενός μεγάλου αντικειμένου/ability και θα αργήσετε αρκετά να το ολοκληρώσετε. Ακόμη και τότε όμως, αυτά που θα σας προσφέρει δεν σας ανταμείβουν επαρκώς για τον κόπο σας. Το παραπάνω (σε συνεργασία με το χαρακτηρισμό 12+ του οργανισμού PEGI) δείχνουν ότι σαφώς και το Knack δεν είναι ένας «παιδικός τίτλος». Ένα παιδί δε θα αντέξει να ασχοληθεί με το παιχνίδι για το λόγο που αναφέραμε στην παραπάνω παράγραφο, αφού οριακά καταφέραμε να μην το παρατήσουμε κι εμείς οι ίδιοι. Αν πάντως το λέει η καρδιά σας, μπορείτε να παίξετε και στο co-op mode, όπου ο δεύτερος παίκτης ελέγχει τον Robo Knack, ο οποίος και κάνει άμεσα respawn άμα χάσει ζωή.
Τεχνικά, το Knack είναι πανέμορφο οπτικά και με μία πλούσια παλέτα χρωμάτων καταφέρνει να γεμίσει την οθόνη μας. Το animation του ήρωα (σε όλες τις μορφές του) είναι άριστο, ενώ και τα διάφορα -τεχνικά απλά- οπτικά εφέ αποδίδονται με τον πλέον κατάλληλο τρόπο. Η μεταφορά των εντολών είναι άμεση και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα, ενώ και ο ήχος χωρίς να καταφέρνει να μας μαγέψει, είναι αυτό που θα περιμέναμε, αποδίδοντας το μεγαλύτερο μέρος του μέσω των ηχείων του home cinema ή της τηλεόρασης και ορισμένα εφέ από το DualShock 4.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι το Knack έπεσε θύμα της επιμονής της Sony να διατεθεί στο λανσάρισμα του PlayStation 4 και δε θα μπορούσε κανείς να αντικρούσει αυτή την άποψη. Είναι εμφανές ότι ο τίτλος θέλησε να εκμεταλλευτεί την… παιδικότητά του και να καλύψει το κενό των platform στο πρώτο κύμα παραγωγών για τη νέα κονσόλα. Ωστόσο, τα λάθη που συναντάμε, όχι μόνο δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τα παραπάνω, αλλά γίνονται ιδιαίτερα πιο ενοχλητικά, καθώς δείχνουν ότι η ομάδα ανάπτυξης έχει χάσει τις εξελίξεις στην κατηγορία των συγκεκριμένων τίτλων. Θα μπορούσε το Knack να είναι καλύτερο αν κυκλοφορούσε αργότερα; Σίγουρα, αλλά με αρκετούς παραπάνω μήνες στη διαδικασία ανάπτυξης.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity