Είναι πολύ δύσκολο να κατατάξεις αυτό το φιλμ σε ένα κινηματογραφικό είδος. 3D κινηματογράφηση μιας live συναυλίας των Metallica από τη μία, σουρεάλ, εφιαλτική μυθοπλασία εμπνευσμένη από τη μουσική τους από την άλλη, φέρνει στο μυαλό… haute couture μουσικά ντοκιμαντέρ σαν το σκορσεζικό «Shine a Light» για τους Rolling Stones, αλλά πρωτοτυπεί και διαφοροποιείται καταλυτικά. Ταυτόχρονα, είναι σχεδόν αδύνατον να συμπυκνώσεις την άποψή σου για την εμπειρία του σε -όσο το δυνατόν πιο δίκαια «αστεράκια». Ομολογώ πως αν επρόκειτο για κινηματογραφική συγχορδία συναυλίας με παραμύθι επινοημένο από τις μουσικές κάποιου αγαπημένου μου συγκροτήματος, αυτά τα τελευταία θα ήταν μάλλον περισσότερα…
Τους Metallica ελάχιστα τους γνωρίζω και παίζουν ένα επιθετικό υβρίδιο (thrash metal και speed punk, όπως μαθαίνω) που όχι μόνο δεν είναι του γούστου μου, αλλά και, σε μεγάλες δόσεις, με κουράζει αφόρητα. Ωστόσο, έχουν σκαρφιστεί δύο περίφημα, κοσμαγάπητα κομμάτια, που είτε υπεραγαπώ (την πειραγμένη μπαλάντα «Nothing Else Matters»), είτε με συνεπαίρνουν αμαχητί (το διεστραμμένο νανούρισμα του «Enter Sandman»). Αυτά τα δύο ακούγονται στο τέλος της ταινίας, που μαζί με την αρχή της, αποτελούν ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει στο ευρύτερο -πέρα των fans του συγκεκριμένου συγκροτήματος- κοινό. Στο τέλος οι μελωδίες και οι στίχοι των εν λόγω τραγουδιών ντύνουν εύστοχα, υποβλητικά, την παράδοξα ενδυναμωτική αυτοπυρπόληση/αυτοκτονία του Τριπ και την συνταρακτική, επαναστατική αναγέννησή του από τις στάχτες του (μην ανησυχείς, δεν πρόκειται για spoilers - δεν μπορείς να διανοηθείς πώς συμβαίνουν όλα αυτά).
Στην αρχή, όταν ο Τριπ (ΝτεΧάαν) συναντά βουβά τα μέλη του συγκροτήματος στα παρασκήνια και στέλνεται σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη του live να παραλάβει μυστηριώδες φορτίο, ιντριγκάρει ο τρόπος με τον οποίο το όνειρο μολύνει την πραγματικότητα (π.χ. η αιμορραγία της κιθάρας του Χάμετ) και είσαι περίεργος να δεις που πάει το όλο εγχείρημα. Σύντομα, όμως, συνειδητοποιείς πως οι μετα-αποκαλυτπικές περιπέτειες του Τριπ είναι απλά μια (φυσική) προέκταση/αξεσουάρ τού πνεύματος και της ατμόσφαιρας της συναυλίας, η οποία γεμίζει το 80% της διάρκειας και αποτελεί το βασικό, σημαντικό, ζητούμενο του φιλμ. Και, αν δεν είσαι πωρωμένος μύστης των Metallica, αρχίζουν τα προβλήματα…
Αναγνωρίζεις την αειθαλή ενέργεια και σέβεσαι την επιβλητική παρουσία καθενός από τα 4 μέλη του group, που κυριαρχούν και γεμίζουν αφοπλιστικά το χώρο της τεράστιας, high-tech σκηνής. Φευγαλέα αναστατώνεσαι και διασκεδάζεις με το πώς ο έξω παραλογισμός εισβάλλει εντός τής καλοσχεδιασμένης, καλοκουρδισμένης συναυλίας, προκαλώντας λιγότερο (χαλασμένα μικρόφωνα, βραχυκυκλώματα ή κατάρρευση στα σκηνικά) ή περισσότερο (διακοπές ρεύματος, φωτιές και τραυματισμούς) ατυχήματα, που την αποσυντονίζουν ευφάνταστα, αλλά δεν καταφέρνουν να την διακόψουν, χρίζοντάς την, θαρρείς, απέθαντη (σαν τον Τριπ). Τα οπτικοακουστικά δρώμενα, όμως, αδυνατούν να σε συνεπάρουν. Άμα δε γνωρίζεις και δεν αγαπάς αυτές τις μουσικές, αυτούς τους στίχους, αυτού του συγκροτήματος ούτε καταλαβαίνεις, ούτε σε αφορά το πώς και γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει. Και καθώς οι μεταλλικοί, οργισμένοι ήχοι σού ποδοβολούν τα αυτιά, αναρωτιέσαι, εξουθενωμένα αδιάφορος, ποιος ο λόγος ύπαρξης αυτού του φιλμ. Την κατάσταση δε βοηθάει καθόλου η απόφαση (των δημιουργών, των παραγωγών, ή της ελληνικής εταιρείας διανομής του;) να μην υποτιτλιστούν τα τραγούδια, ώστε να γίνουν πιο προσιτά στους αδαείς, αποκτώντας νόημα και σημασία. Αν μέχρι να ακουστεί το «Enter Light, Enter Night» στο τελευταίο 20λεπτο, εσύ έχεις προ πολλού αναζητήσει την έξοδο κινδύνου, δε θα σε κατηγορήσω.
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Δε σκαμπάζεις από Metallica, thrash metal, speed punk, ή αγγλικά; Ούτε από έξω! Έχεις ιδέα ή αγαπάς «Nothing Else Matters» ή/και «Enter Sandman»; Ετοιμάσου για μια ιντριγκαδόρικη αρχή, ένα ανορθόδοξα συγκινητικό φινάλε, αλλά και ένα ενδιάμεσο που θέλει πολύ υπομονή και γερά νεύρα. Κόβεις φλέβα για Metallica και τους… τραγουδάς απέξω και ανακατωτά; Τρέξε σούμπιτος/η!
Της Ιωάννας Παπαγεωργίου, σε συνεργασία με το Freecinema.gr
Βρείτε το freecinema.gr στο facebook
Tsamba_Gamer: Kingdom Come: Deliverance II, Deponia και άλλα δωρεάν games
Exit Light, Enter Night...
Χωρις να θελω να προσβαλλω κανεναν το review ειναι fail. Και βεβαια η ταινια -rockumentary-mockymentary η οπως αλλιως θελει να το κατηγοριοποιησει καποιος απευθυνεται σε FANS.
Το να βλεπεις μια συναυλια ουσιαστικα με την ιστορια της μπαντας επι σκηνης (και αναφερομαι σε αυτα που επικρατουν στην σκηνη οπως η τεραστια τουαλετα και η οπτικοποιηση εξωφυλλων -merchandise πανω στην σκηνη) ειναι πραγματα που ξερουν και εχουν αγαπησει -ταυτιστει οι απανταχου fans της μπαντας.
Στο review δεν διαβασα κατι περι ηχου,εικονας (ποσο μαλλον σε 3d) ωστε να καταλαβω αν η προσπαθεια του να εισαι μεσα στην συναυλια και να βιωσεις ενα Live πετυχαινει τον σκοπο του.
Το να καταλαβεις η οχι αυτα που συμβαινουν στην σκηνη δεν εχει σημασια...ποσο μαλλον αν δεν εχεις ακουσει αλλα τραγουδια των συγκεκριμενου συγκροτηματος περα απο τα Nothing else matters και Sandman....κοινως στις πιο εμπορικες τους επιτυχιες που απλα για καποιον που ακουει Metallica δεν ειναι ΟΥΤΕ ΚΑΝ τραγουδια αναφορας
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ? ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΑΟΟΟΚΚΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!
Υγ : EXIT light,ENTER night....και αφου πρεπει να υπ[αρχει μεταφραση και υποτιτλοι ΚΛΕΙΣΕ ΦΩΤΑ ΚΛΕΙΣΕ ΜΑΤΙΑ και rockwave 2014 με Δημητριου,Χατζηγιαννη και Παντελιδη...αι στα κομματια συγχιστηκα....παω να φαω ενα σουβλακι με τζατζικι - Σταθης Ψαλτης
Αστοχο το review, με τα οποια δικια του. Σε rockumentary πας μονο αν σε ενδιαφερει η μπαντα, οποτε επρεπε να βαθμολογηθει απο φιλο της μπαντας και με αλλα κριτηρια, που μονο αυτος θα μπορουσε να δει.
Κριμα, γιατι ουτως η αλλως οι μη φανς δεν ενδιαφερονται και δε θα κατσουν να διαβασουν το κειμενο, οι δε φανς δε θα δουν ουτε μια χρησιμη πληροφορια σε αυτο το review.
Τι είναι speed punk, ποιοί το παίζουν και τι σχέση έχει με τους Metallica?
Συγνώμη, αλλά και Metallica που ακούω, αυτό το πράμα δε θα πήγαινα να το δω
JamesHetfield πρόσεχε σε παρακαλώ λίγο τις εκφράσεις σου φίλε μου, για να συνεχίσεις να είσαι μέλος της παρέας μας
Speed punk οι metallica....OK! Αν ειναι να κανετε review ειδικα σε τετοιες ταινιες βαλτε καποιον ο οποιος ακου εστω και λιγο αυτο το ειδος. (Οχι δεν ακους οταν ξερεις μονο το nothing else matters και το one!!!)
Αυτο το σαιτ που εχει τα reviews ειναι ερασιτεχνικο ετσι? Εννοω δεν εχουν σπουδασει κατι ουτε πληρωνονται ε?
Δεν εξηγειται αλλιως αυτο το review, εκτος τοπου και χρονου..
Θα προτιμούσα να αποσύρουν το συγκεκριμένο review μιας και πρόκειται για κάτι το οποίο δεν μπορεί να κρίνει η συγκεκριμένη μην γνωρίζοντας την ιστορία του συγκροτήματος,επίσης την κουράζει το είδος της μουσικής αυτής οπότε γιατί να μπει στον κόπο να το γράψει;Κακή επιλογή reviewer...
Ελα την αληθεια τωρα, 4 σε αυτη την ταινια?? Ιωάννα Παπαγεωργίου είσαι απλά κρυφη οπαδός του Mustaine ετσι?
Δεν κάνεις review σε μια τέτοια "ταινία" χωρίς να έχεις σχέσεις με την μουσική και την μπάντα στην οποία απευθείνεται.
Χαχαχα..άντε μωρέ, βγήκαν οι μεταλοπατέρες να κράξουν τώρα το 4 για τους Metallica.
Eν έτει 2013, ποιος ασχολείται πλέον με το project του Lars. Aς βγάλουν κανά δίσκο της προκοπής και βλέπουμε..
Α και στην Ελλάδα, τρελλαίνομαι όταν βλέπω πάνω σε σάκες σχολικές, Metallica και Παπακνωσταντίνου!!!
Πάντως το speed punk βγάζει μάτια...
!!!!!!!!1
πολυ καλη ταινια ειχε εξαιρετικες ερμηνειες!!
ΧΑΛΙΑ!!!!
''στα ster δεν ειχε υποτιτλους στα τραγουδια''.ειδα σημερα την ταινια.καλη αλλα ηθελα μερικα τραγουδια παραπανω.αντι για το στορι με τον τυπο που ψαχνει την τσαντα.και στο τελος δε μαθαινουμε και τι ειχε μεσα.μπορει στην επομενη ταινια.χαχαχα.
woot :P oti na nai