Ο Ethan Hunt είναι έγκλειστος σε μια ρωσική φυλακή από όπου δραπετεύει με τη βοήθεια του IMF για να ηγηθεί μιας διείσδυσης στο Κρεμλίνο. Ένας πράκτορας της υπηρεσίας σκοτώθηκε από μια επαγγελματία δολοφόνο (Léa Seydoux), ενώ προσπαθούσε να διαφύγει με ρώσικους κωδικούς εκτόξευσης πυρηνικών κεφαλών, οπότε το μόνο μέρος που μπορούν να βρεθούν είναι τα κρατικά αρχεία της Μόσχας. Μέλη της ομάδας του είναι ο Benji (Simon Pegg) και η πράκτορας Jane (Paula Patton) - ένας σούπερ πράκτορας δηλαδή, ένας hacker-comic relief και η φονική κουκλάρα. Κατά τη διείσδυση όμως όλα πηγαίνουν στραβά, το Κρεμλίνο… ανατινάζεται και ο Hunt μαζί με την ομάδα του συν τον αναλυτή Brandt (Jeremy Renner) είναι πια ανύπαρκτοι. Για να καθαρίσουν το όνομά τους όμως, αλλά και να σώσουν τον κόσμο από τον πυρηνικό όλεθρο που θα ακολουθήσει, θα πρέπει η τριάδα να αποτρέψει την άφιξη των κωδικών στα χέρια του παράφρονα Hendricks (Michael Nyqvist).
Σκέφτεστε τίποτα πιο κλισέ; Αν εξαιρέσουμε τα ζόμπι και τους εξωγήινους, μιλάμε για την πιο τετριμμένη ιδέα για μια περιπέτεια -ήταν ήδη ρετρό στο GoldenEye! Πραγματικά απορεί κανείς πώς οι παραγωγοί και οι σεναριογράφοι δε βρήκαν κάτι έστω και λίγο πιο πρωτότυπο. Αυτομάτως η πλοκή γίνεται προβλέψιμη, αν και διασκεδαστική και ο θεατής ασχολείται περισσότερο με τις εξωτικές τοποθεσίες, τα gadgets και τα ειδικά εφέ. Μια ματιά όμως στους σκηνοθέτες των προηγούμενων ταινιών φανερώνει το κυριότερο ελάττωμα της ταινίας: Brian DePalma, John Woo, J.J Abrams και τώρα κάποιος με προϋπηρεσία σε πολύ καλές μεν, εντελώς διαφορετικές δε ταινίες που κυρίως δεν είναι περιπέτειες.
Όσο και αν η παραγωγή παίρνει σε πολλές περιπτώσεις την κατάσταση στα χέρια της, θυμίζοντας ακόμα και ταινία καταστροφής σε μερικά σημεία, ο Bird δεν καταφέρνει να δέσει τα επιμέρους σε ένα καλοκουρδισμένο σύνολο. Το αποτέλεσμα είναι μια χρυσή μετριότητα με tablets και smartphones να παρελαύνουν, πολύ εντυπωσιακά σκηνικά και gadgets, τον Tom Cruise να μεταμφιέζεται σε ρώσο στρατηγό και να φαίνεται πολύ αστείος και πρωτότυπα αυτοκίνητα.
Η σκηνοθεσία δε βοηθά ούτε το μετριότατο cast. Επειδή κανείς δεν έπρεπε να κλέψει την παράσταση από τον πρωταγωνιστή, οι επιλογές που έγιναν ήταν οι τελείως ασφαλείς: μια γαλλίδα ενζενί που αντί για μοιραία γυναίκα μοιάζει κακομαθημένη παιδούλα όταν συνοφρυώνεται, μια κωμική φάτσα στα πάνω της, μια όμορφη παρουσία και ένας αξιοπρεπέστατος ηθοποιός για τις σκηνές δράσης που δεν περιλαμβάνουν τον Ethan Hunt. Πέρα από τον Pegg, κανένας δεν είναι «ταιριαστή φάτσα», το κυρίαρχο σε ένα blockbuster. Εκτός από τη Seydoux κανείς δεν είναι κακός, αλλά κανείς δεν ενθουσιάζει. Ο Cruise είναι ο άξιος πρωταγωνιστής μιας action movie και ίδιος με τις προηγούμενες της σειράς, δηλαδή μια χαρά.
Ο κακός της υπόθεσης από την άλλη, εκτός από το ότι εμφανίζεται ελάχιστα, είναι εντελώς ανεξιχνίαστος. Ο γράφων παραδέχεται ότι δεν κατάλαβε γιατί είναι ο κακός είναι κακός (εξηγείται σε μια εντελώς ασαφή ομιλία), αλλά είναι ολοφάνερα παλαβός και έχει και κωδικούς για πυρηνικά. Τα βασικά προαπαιτούμενα τα καλύπτει λοιπόν. Τι μένει λοιπόν; Οι εκπληκτικές πραγματικά κασκάντες του Tom Cruise (μεγάλος μάγκας), ο Simon Pegg με τις ατάκες του και τα γυρίσματα σε πραγματικούς χώρους που είναι κάτι διαφορετικό από τα CGI. Ειδικά οι σκηνές στο Burj Khalifa είναι οι καλύτερες και εξυπνότερες σε όλη την ταινία. Ξεχωρίζουν επίσης οι ηλεκτρονικές συσκευές που θα ζήλευε κι ο Q (και έχουν την τάση να χαλάνε τη χειρότερη δυνατή στιγμή) και μερικές ιδέες στην πλοκή.
Το ότι πλέον υπάρχει ομάδα γύρω από τον Ethan Hunt και ο καθένας έχει το ρόλο του είναι στα συν και πηγαίνει το Ghost Protocol πιο κοντά στην τηλεοπτική σειρά. Η δράση είναι επίσης καλογυρισμένη, κάτι σίγουρο με τέτοιους παραγωγούς, αλλά χωρίς το απαιτούμενο νεύρο και δεξιοτεχνία. Σεναριακά κενά δεν υπάρχουν πέρα από καταστάσεις του τύπου «πώς βρέθηκε ένα βαγόνι τρένου με υπερσύγχρονο εξοπλισμό στη Ρωσία χωρίς να το πάρει κανείς είδηση;» και η αλήθεια είναι πως η πλοκή δεν είναι βαρετή ή τραβηγμένη και δεν καλύπτεται από τα εφέ. Τα ότι όμως έχουμε δει χίλιες παραλλαγές του ίδιου μοτίβου δεν αφήνει περιθώρια πρωτοτυπίας.
Το Mission: Impossible - Ghost Protocol είναι λοιπόν μια ταινία δράσης που όσο πάει πλησιάζει και περισσότερο τα James Bond. Πέρα από τα stunts και τα gadgets δεν έχει κάτι να προσφέρει, σκηνοθετικά είναι μέτρια ως καλή και πουθενά δεν απογειώνεται. Είναι πολύ καλή επιλογή πάντως σαν περιπέτεια για χαλαρή έξοδο στον κινηματογράφο, οπότε σε όσους αρέσει το μασούλημα ποπ κορν θα μείνουν σίγουρα ευχαριστημένοι. Βγαίνοντας πάντως από την αίθουσα, δεν πρόκειται να τους μείνει κάτι στο μυαλό…
Same old...
pop corn movie...
Το γνωστο MI αλλα λεει για σινεμαδακι...
Η αλήθεια είναι πως ήθελα να πάωα τη δώ..Αλλά αυτά που έγραψε ο Γιάννης με αποθάρυναν λίγο...
Συμφωνω με silver_knight....
Ημουν ετοιμος να παω....τεσπα. Για κατι χαλαρο του π......η :P
Όπως ακριβως το είπατε, για κάτι χαλαρό είναι καλή. Δεν κλαις τα λεφτά σου αλλά τα ψιλοσκέφτεσαι. Πολύ καλή παραγωγή, παλαβά αυτοκίνητα και σκηνικά, πολύ νερόβραστη σκηνοθεσία, τρελά stunts, σενάριο "μια από τα ίδια" σε βαθμό κακουργήματος.
Και πολύ tablet PC. Πού'σαι Θου Βου να μας δεις.
Γέρασε ο Τομ... Θα την νοικιάσω σε βlu ray όταν με το καλό βγει :)
Εγώ την είδα το Σάββατο και μου άρεσε ιδιαίτερα πολύ. Μια χαρά την βρήκα. Ωραίες τοποθεσίες, τρελά stunts, πολύ gadget κλπ.
Την ειδα εγώ την ταινία , πολύ δράση full στα εφε και gadgets και με τα τρομερά σκηνικά στο Dubai. Ωράια ταινία για να περάσει ευχάριστα η ώρα και με ολη αυτην τητν δράση ουτε που καταλαβάινει πως περνάει.