Αγαπητέ χρήστη, παρατηρήσαμε οτι έχεις ενεργοποιημένο Ad Blocker.
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ!
ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR >>
** ";

Το κριτήριο σας πρέπει να ειναι τουλάχιστον 3 χαρακτήρες

Old Review

  • ΗΛΙΚΙΕΣ

    18+

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

    M. Night Shyamalan

  • ΗΘΟΠΟΙΟΙ

    Gael García Bernal, Vicky Krieps, Rufus Sewell

  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
*
Η κριτική μας για την κινηματογραφική ταινία Old του M. Night Shyamalan με τους Gael García Bernal, Vicky Krieps, Rufus Sewell.

Τουρίστες σε εξωτική νήσο «παγιδεύονται» μυστηριωδώς σε ερημική παραλία, όπου συνειδητοποιούν πως ο χρόνος περνά με ραγδαία ταχύτητα. Τόση, που το επόμενο ξημέρωμα μπορεί να μην τους βρει ζωντανούς!


Λοιπόν, εδώ έχουμε να κάνουμε με μία αληθινή ταινία τρόμου. Γιατί το θέμα της σχετίζεται με κάτι που όλοι πρόκειται να βιώσουμε: το γήρας και το θάνατο. Αναπόφευκτα και τα δύο. Δεν επιθυμούμε να τα σκεφτόμαστε ιδιαίτερα. Παραγνωρίζουμε το πρώτο, αποφεύγοντας ν’ αναδεικνύουμε τα χαρακτηριστικά του στην εξωτερική μας εμφάνιση, κάνουμε ότι το δεύτερο δεν υπάρχει, καθώς συνεχίζουμε να μεγαλώνουμε και να μετράμε… αντίστροφα.



Είναι σκληρό αυτό που διαπράττει στο «Old» ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν. Αδυσώπητο, ειλικρινά. Σε φέρνει αντιμέτωπο με μια ταχύτατη «περίληψη» ζωής, ένα fast-forward βίου ολόκληρου για τους ήρωές του, που αδυνατούν να ελέγξουν το πέρασμα του χρόνου και γερνούν… μέχρι θανάτου. Είναι μία δυσάρεστη ταινία, που κατά βάθος σε κάνει να ξεχνάς το υπερφυσικό, φανταστικό στοιχείο της πλοκής και σε υποχρεώνει να συνειδητοποιήσεις τι είναι αυτό που πρόκειται να σου συμβεί… στις όποιες επερχόμενες δεκαετίες, εάν πεθάνεις από φυσικά αίτια. Και, ξέρεις, θα πεθάνουμε όλοι.



Τοποθετημένο (υπούλως) μέσα σ’ ένα φόντο ιδανικών καλοκαιρινών διακοπών σε εξωτική νήσο, με τόπο διαμονής χλιδάτο ξενοδοχείο, και την πρόκληση της εμπειρίας μιας πανέμορφης, σχεδόν «ιδιωτικής» παραλίας, το «Old» σου πουλάει ένα «περιτύλιγμα» - παγίδα, για να σε παρασύρει σ’ ένα ψυχοφθόρο παιχνίδι θριλερικής έντασης, με μια ποικιλία χαρακτήρων από διαφορετικές ηλικίες κι εθνικότητες, που θα έλεγε κανείς πως… δεν βρέθηκαν καθόλου τυχαία στο συγκεκριμένο σημείο του πλανήτη! Από τη στιγμή που τούτοι οι αθώοι παραθεριστές καταλάβουν αυτό που ο θεατής γνωρίζει εξαρχής, η απόγνωση θα είναι η βασική τους αντίδραση, καθώς οι απόπειρες φυγής θα στέφονται με απανωτές αποτυχίες.



Η αγωνία πως η επίλυση του μυστηρίου μπορεί να καταλήξει σε ένα κάποιο φιάσκο, σαφώς και θα υπάρχει στο βάθος του μυαλού του θεατή, καθώς μιλάμε για ταινία του Σιάμαλαν, ο οποίος (ως επί το πλείστον) στηρίζει τα έργα του στην ύπαρξη ενός ανατρεπτικού high-concept gimmick. Είναι το σήμα κατατεθέν του από την εποχή της «Έκτης Αίσθησης» (1999), άλλωστε. Εννοείται πως αυτό θα περιμένετε για να «λυτρωθείτε» από τη σκέψη του θανάτου στο φινάλε. Και είναι ιδιοφυές το στοιχείο που προσθέτει ο Σιάμαλαν για ν’ αλλάξει τον τρόπο που κλείνει η graphic novel «Sandcastle», στην οποία βασίστηκε ουσιαστικά το σενάριο του φιλμ. Το «ανεξήγητο» εκείνης περνάει στην άκρη, για να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα πιο ρεαλιστικά και ίσως τόσο αρρωστημένα (#diplhs) όσο και η κοινωνία στην οποία επιδιώκουμε να γεράσουμε… φυσιολογικά. Δυστυχώς, για τους προφανείς λόγους, δεν δύναμαι να επεκταθώ στο κυρίως plot twist - μυστικό της ταινίας, που μπορώ όμως να πω ότι είναι ανατριχιαστικά επίκαιρο, σαν βγαλμένο από «θεωρία συνομωσίας» gone wrong, μα και τόσο ανησυχητικά πιθανό να ευσταθεί! Να συμβαίνει ήδη, αν όχι εδώ και… δεκαετίες!



Μεταξύ… θανατερά σοβαρού και μακάβρια αστείου (ή και ηλίθιου σαν εύρημα, για τους «αρνητές» του σινεμά του Σιάμαλαν!), το «Old» μελετά ταυτόχρονα την ανθρώπινη συμπεριφορά που ορίζει η εκάστοτε ηλικία / δεκαετία της ζωής μας, εάν ακολουθούμε «σωστά» τα κοινωνικά πρότυπα των πολιτισμών μας. Αν και η μοίρα της Φύσης είναι τέτοια που, πραγματικά, (προ)αποφασίζει την πορεία του θνητού μας βίου. Γεννιόμαστε παιδιά και πεθαίνουμε… σαν παιδιά. Που θέλουν να ξεχάσουν πως ήταν αυτός ο κόσμος στο ενδιάμεσο. Αφού πρώτα επιχειρήσουμε να ξεχάσουμε ότι θα πεθάνουμε.



ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Έχεις ξαναδεί Σιάμαλαν; Συνήθως σε διχάζει; Εδώ θα σε «παίξει» καλά. Μικρές ενστάσεις για το διπλό (αν όχι τριπλό!) φινάλε, που από τη μία δεν θέλει να σου καταπλακώσει την ψυχή, από την άλλη έχει αποφασίσει να σε βάλει σε σκέψεις κοινωνικές, πολιτικές και… επιστημονικές, κι από μια άλλη, τελική ματιά… θέλει να σου δώσει ένα ίχνος αισιοδοξίας, πως μπορείς να καταφέρεις να κερδίσεις και το υπερφυσικό και το… «σύστημα»! Σε όποια «ψευδαίσθηση» κι αν προσγειωθείς πριν από τα end credits, πάντως, μην ξεχνάς ότι υπάρχει κάτι που δεν πρόκειται να κερδίσεις με τίποτα. Μέχρι τότε, τουλάχιστον, θα σου έχει μείνει η κινηματογραφική απόλαυση, που εδώ είναι εξασφαλισμένη. Οι άνθρωποι… κάποιας ηλικίας θα σοκαριστούν κομμάτι παραπάνω. Και υπάρχουν σκηνές που μπορεί να σε «αγριέψουν». Με πράγματα… βγαλμένα από τη ζωή!

Του Ηλία Φραγκούλη, σε συνεργασία με το freecinema.gr 
Διαβάστε πρώτοι όλα τα νέα του Enternity.gr στο Google News, στο Facebook και στο Twitter
0 ΣΧΟΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Για να μπορέσετε να προσθέσετε σχόλιο θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει login
  • Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια για αυτό το άρθρο.

Μείνε ενημερωμένος

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΕΟ ΜΑΣ, ΚΑΝΕ ΤΩΡΑ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ ENTERNITY.GR!