Δυστυχώς, όμως, η νέα περιπέτεια του Ryu Hayabusa αποτυγχάνει παταγωδώς να εκπληρώσει τις προσδοκίες και, πόσο μάλλον, να συναρπάσει. Το Ninja Gaiden 3 στόχευσε σε ένα νέο reboot, καταστρέφοντας όμως ό,τι είχε χτίσει το franchise τα περασμένα χρόνια. Η εν λόγω σειρά ήταν από τις πιο ξεχωριστές αναφορές στην κατηγορία των action games, μοιράζοντας σωστά τα hack n’ slash, beat ‘em up και RPG στοιχεία σε ένα επιβλητικό και σκληροπυρηνικό action game. Πολλά και διαφορετικά όπλα, μαγεία, αντικείμενα και πληθώρα χαρακτήρων ήταν μερικά από τα στοιχεία που απάρτιζαν τον πυρήνα κάθε παραγωγής. Το Ninja Gaiden 3 τα ισοπεδώνει όλα αυτά, δίνοντας στα χέρια του Ryu έναν μονάχα τύπου σπαθιού, περιορισμένο ρεπερτόριο κινήσεων, ένα ninpo μαγικό και μία ειδική κίνηση αλλά και εστιάζοντας σε ένα μάλλον αδιάφορο online mode που απαιτεί και online pass προκειμένου να παραχωρήσει την πρόσβαση στους παίκτες.
Ξεκινώντας με την υπόθεση της κυκλοφορίας αυτής, ο παίκτης μπορεί να περιμένει έναν διαφορετικό Ryu Hayabusa συγκριτικά με αυτόν που ήξερε. Έχει γίνει προσπάθεια να παρουσιαστεί μία διττή υπόσταση του χαρακτήρα του η οποία κλείνει μέσα της έναν πιο ανθρώπινο Ryu, το σκοτεινό παρελθόν του οποίου όμως βασανίζει την ψυχοσύνθεσή του και, κατ’ επέκταση το ίδιο του το σώμα. Μία κατάρα θα σταθεί η αιτία να βρεθεί σε πραγματικό κίνδυνο ο ήρωας, μιας και οι ψυχές όσων έχει σκοτώσει κατά το παρελθόν μολύνουν το αίμα του και οδηγούν στη σταδιακή αποσύνθεση, αρχικά του χεριού του κι εν συνεχεία ολόκληρου του σώματός του, κάτι που θα επηρεάσει τόσο την έκβαση της ιστορίας όσο και κάποιες μεμονωμένες στιγμές στο gameplay. Σα να μην έφτανε αυτό, ο ήρωας θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει σκοτεινές συνομωσίες αλλά και μία επερχόμενη συντέλεια του κόσμου. Η εξέλιξη της υπόθεσης είναι ιδιαίτερα γραμμική και προδίδεται από μόνη της, χάνοντας σχετικά νωρίς το όποιο σασπένς την διακατείχε.
Καλώς ή κακώς, η υπόθεση δεν ήταν ποτέ το σημαντικότερο προσόν ενός καθαρόαιμου action/hack ‘n slash game και το Ninja Gaiden 3 φροντίζει, δυστυχώς, στο να επαληθευθεί ο ισχυρισμός αυτός, παρόλο που για το πλέξιμο της υπόθεσης συμμετείχε ο σεναριογράφος τoυ πρώτου Ninja Gaiden στο NES, Hideo Yoshizawa. Άξιο αναφοράς, είναι το γεγονός πως ο ήρωας θα εμφανιστεί και χωρίς τη μάσκα του, με το πρόσωπό του να είναι λίγο διαφορετικό σχετικά με αυτό που είχε παρουσιαστεί στη σειρά Dead or Alive. Επιπροσθέτως, κάποιες in game στιγμές φαίνονται να βάζουν τον παίκτη σε… μονόδρομα διλήμματα, μη μπορώντας να πάρει απόφαση ή να επιλέξει ανάμεσα σε πράξεις, καταστρέφοντας θεαματικά έναν μηχανισμό που θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά στην εξέλιξη της ιστορίας… Το gameplay βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στην ωμή και ανεγκέφαλη δράση, στο ανελέητο hack n’ slash στοιχείο αλλά και στα Quick Time Events. Στα 8 κεφάλαια που καλύπτουν το Story Mode του τίτλου, ο Ryu κινείται σε μικρά σε έκταση επίπεδα, όπου ανά τακτά χρονικά διαστήματα τον περικυκλώνουν ανακυκλώμενα μοντέλα εχθρών με προβληματική τεχνητή νοημοσύνη και με ανύπαρκτη ποικιλία επιθέσεων ενώ μετά από αρκετές και επαναλαμβανόμενες αναμετρήσεις, ο επίλογος περιλαμβάνει κάποια μάχη με boss, οι περισσότερες εκ των οποίων στερούνται το στοιχείο της φαντασίας…
Πολλές φορές παρατηρείται καθυστέρηση στην εκτέλεση των επιθέσεων, ζημιώνοντας σημαντικά την εμπειρία που εισπράττει ο παίκτης από τον τίτλο. Τα Quick Time Events παίζουν μείζονα ρόλο στην εξέλιξη του gameplay, καθώς η εμφάνισή τους είναι αρκετά συχνή, προσπαθώντας να ενισχύσουν το κινηματογραφικό στοιχείο, αποτυγχάνοντας όμως να παραδώσουν την εμπειρία που κατάφερε να πετύχει το αντίστοιχο σύστημα που χρησιμοποιήθηκε στο Ninja Blade ή, πόσο μάλλον, στο Asura’s Wrath. Κάποιοι νέοι μηχανισμοί, όπως η αναρρίχηση και το stealth στοιχείο, προσπαθούν να προσδώσουν μία υποτυπώδη ποικιλία στην παραγωγή ενώ, παράλληλα, ο ήρωας καθοδηγείται και παρακολουθείται από τη στενή του συνεργάτιδα Mizuki, με τη χρήση ασύρματου πομπού καθώς και ακουστικών.
Η προσέγγιση των παραγωγών ενισχύει το casual στοιχείο, αφαιρώντας τη σκληροπυρηνική αίσθηση που προσέφεραν τα παλαιότερα κεφάλαια της σειράς, κάτι που φαίνεται και από την επιλογή της δυσκολίας, αφού για πρώτη φορά προσφέρεται ένα Easy mode, το οποίο χαρίζει στον παίκτη αυτόματη άμυνα αν η ενέργεια του ήρωα φτάσει σε επικίνδυνο σημείο. Τόσο όμως το Normal όσο και το Hard Mode λανθάνουν της δυσκολίας των προηγούμενων τίτλων, στοιχείο που σίγουρα θα κερδίσει τους καινούριους παίκτες ενώ, παράλληλα, θα δυσαρεστήσει τους παλιούς και φανατικούς οπαδούς της σειράς. Ωστόσο, υπάρχει ένα ακόμη επίπεδο δυσκολίας που φανερώνεται αν κι εφόσον ολοκληρωθεί ο τίτλος στο Hard και το οποίο φέρει την παλιά αίγλη της σειράς στο προσκήνιο. Παρόλα αυτά, το in game tutorial εμφανίζεται συνέχεια, εξηγώντας ακόμα και κοντά στο τέλος της παραγωγής ποια είναι τα πλήκτρα επίθεσης, πώς σκαρφαλώνει ο Ryu σε πλατφόρμες κλπ αλλά, ευτυχώς, υπάρχει η δυνατότητα απενεργοποίησής του.
Το στοιχείο της στρατηγικής απουσιάζει από το σύνολο των αναμετρήσεων, αφού η παραγωγή βασίζεται μόνο στο ανελέητο πάτημα των πλήκτρων επιθέσεων μιας και τα αντικείμενα έχουν καταργηθεί πλήρως ενώ και η χρήση της μαγείας περιλαμβάνει μόνο ένα ninpo spell, το οποίο έχει την ικανότητα να εξολοθρεύσει τους αντιπάλους αλλά και να γεμίσει την μπάρα ζωτικής ενέργειας του Ryu. Επιπλέον, υπάρχει μία ειδική Ultimate Technique καθώς και δύο sub weapons, το τόξο και τα kunai, η χρήση των οποίων πραγματοποιείται με αυτόματο lock on στους εχθρούς… Δεν υπάρχουν τα Μuramasa shops, δεν υπάρχουν αντικείμενα ούτε κι η εξερεύνηση για την αναζήτηση τους, ο Ryu δεν αποκτά επιπλέον όπλα ή μαγικά και θα είναι και ο μόνος χαρακτήρας που θα ελέγχει ο παίκτης καθόλη τη διάρκεια του τίτλου, παρόλο που η cameo εμφάνιση της Kasumi στο Σigma 2, υποσχόταν το αντίθετο. Το σύστημα save είναι περισσότερο θελκτικό από το αντίστοιχο των προκατόχων του, με ένα γεράκι να αναπληρώνει όλη την ενέργεια του Ryu και να αποθηκεύει την πρόοδο του.
Κάθε κεφάλαιο περιλαμβάνει ξεχωριστές τοποθεσίες, έντονα αλληλένδετες μεταξύ τους, οι οποίες όμως είναι υπερβολικά μικρές και γραμμικές και μόνο οι συνεχείς μάχες αυξάνουν πλασματικά τη διάρκεια κι έκτασή τους. Κάποια από τα στοιχεία που λείπουν από το κεντρικό campaign του τίτλου, η Team Ninja φρόντισε να τα συμπεριλάβει στο Online Mode (γιατί;) και αυτά αφορούν στο leveling system, στο μετρητή των combos, στη χρήση περισσότερων ειδικών επιθέσεων αλλά και στην επιλογή όπλων και ενδυμασιών. Το online τμήμα περιλαμβάνει δοκιμασίες που μπορούν να εκπληρωθούν τόσο solo όσο και co-op, ενώ υπάρχει και ειδικό mode που περιλαμβάνει μάχες μεταξύ ομάδων παικτών. Ενώ υπάρχει ένα μικρό ενδιαφέρον στην αρχή, το διαδικτυακό τμήμα του τίτλου εύκολα χάνει τη λάμψη του και καταλήγει να είναι αδιάφορο, αποτυγχάνοντας να παραδώσει την ίδια εμπειρία με το αντίστοιχο τμήμα του Ninja Gaiden Σigma 2. Τα γραφικά του τίτλου είναι σχετικά ικανοποιητικά αλλά πολύ κατώτερα των προηγούμενων παραγωγών. Υπάρχει έντονο aliasing και στις δύο εκδόσεις, screen tearing και αρκετά bugs και glitches, με την προβληματική camera και τα μετριότατα textures να αλλοιώνουν περαιτέρω τον οπτικό τομέα…
Από την άλλη, ο ακουστικός τομέας είναι περισσότερο ικανοποιητικός με άρτιους διαλόγους που προσφέρονται τόσο στην αγγλική όσο και στην ιαπωνική γλώσσα (θα χρειαστεί όμως να αποθηκευτεί η πρόοδος στο πρώτο κεφάλαιο και μετά να γίνει quit και να ενεργοποιηθεί στο κεντρικό menu), αλλά και με αξιοπρεπές lip sync στους μη μασκοφόρους χαρακτήρες. Οι ήχοι και οι splatter επιθέσεις δεν είναι τόσο έντονα όσο σε προηγούμενες παραγωγές μιας και ο δείκτης βίας έχει πραγματοποιήσει κατακόρυφη βουτιά. Το μόνο έντονο παράπονο στον ακουστικό τομέα είναι το soundtrack, το οποίο είναι μονότονο και περνάει απαρατήρητο. Το Enternity, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τον τίτλο και στις δύο εκδόσεις, PS3 και Xbox 360 κι έτσι δοκίμασε και τη χρήση του χειριστηρίου Move στην PS3 έκδοση. Η εν λόγω δυνατότητα προσφέρεται μόνο στο Hero Mode (Easy), ενώ συνοδεύεται και από μία σειρά μικροπροβλημάτων που εντοπίζονται στην ακρίβεια και στην εκτέλεση των κινήσεων, οπότε η χρήση του περιφερειακού προτείνεται αυστηρά μόνο σε πιο casual παίκτες.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μία στροφή στη σειρά Ninja Gaiden, η οποία μόνο καλή δεν είναι και σίγουρα αμαυρώνει τη φήμη του franchise, επιβαρύνοντάς το παράλληλα με μία κρίση ταυτότητας. Το Ninja Gaiden 3 είναι ένα ρηχό και ανεγκέφαλο action game που δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο από ανελέητο πάτημα πλήκτρων, επαναλαμβανόμενες μάχες, περιορισμένες κινήσεις και ελάχιστα όπλα και μαγικά. Έχει τις στιγμές του αλλά είναι δραματικά λίγες και χάνονται μέσα στο… σωρό. Θα μπορούσε να αποτελεί ένα spin off, μία αυτόνομη κυκλοφορία ή έναν τίτλο που να διατίθεται ψηφιακά καθότι δε δύναται να αποτελεί συνέχεια του franchise. Ακόμα κι αν κάποιος είναι οπαδός της σειράς, θα ήταν καλύτερο να προσπεράσει. Πιθανότατα μία Σigma έκδοση του τίτλου στο Wii U με περισσότερους χαρακτήρες, όπλα και μαγικά να δώσει μία ανάσα ζωής στην κυκλοφορία αυτή. Μέχρι τότε όμως…
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity