
Το ενδιαφέρον μας κεντρίστηκε αρκετό καιρό πριν, κατά τα αποκαλυπτήρια του τίτλου, όταν μάθαμε πως οι Aleksi Briclot και Alain Damasio εμπλέκονται ενεργά στο project. Ο πρώτος είναι art director με πείρα τόσο σε graphic novels όσο και σε video games, όντας λόγου χάρη Designer και Art Director στο ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό Cold Fear της προηγούμενης γενιάς, καθώς επίσης και Splinter Cell: Double Agent. Και στα δύο δούλεψε για λογαριασμό της Ubisoft, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο και στο design του Haze, που αν και πρακτικά μέτριο, υπήρξε ιδιαίτερα τολμηρό στον αρτιστικό τομέα. Ο Alain Damasio από την άλλη, ειδικεύεται στην Science Fiction λογοτεχνία, κάνοντας αισθητή την παρουσία του εντός των Γαλλικών συνόρων. Σε συνεργασία με τον Stephane Beauverger, έγραψαν το σενάριο του Remember Me, για το οποίο θα μιλήσουμε ευθύς αμέσως. Το setting του παιχνιδιού θέλει τα γεγονότα να λαμβάνουν μέρος στο 2084, σε ένα Παρίσι που αμφιταλαντεύεται μεταξύ του φουτουριστικού και δυστοπικού. Neo-Paris το όνομα του, ένα μέρος όπου οι αντιθέσεις μεταξύ των κοινωνικών τάξεων έχουν γιγαντωθεί σε βαθμό εξτρεμιστικό. Η κύρια θεματολογία όμως δεν είναι οι ταξικές διαφορές. Κύριο αντικείμενο του Remember Me -εξού και ο τίτλος- είναι οι αναμνήσεις, και πιο συγκεκριμένα το εμφύτευμα με ονομασία Sensation Engine, Sensen για συντομία.

Όντας προϊόν της MEMORIZE, εταιρείας γίγαντα, το Sensen δεν άργησε να βρεθεί στα χέρια (ή στον εγκέφαλο, για να είμαστε πιο ακριβείς) του 99% του ενεργού πληθυσμού, φέρνοντας επανάσταση στην κοινωνική δικτύωση, όντας ικανό να απαθανατίσει και να αποθηκεύσει όχι απλά φωτογραφίες και video, αλλά ολόκληρες αναμνήσεις, κάνοντας τις αιώνιες. Το παιχνίδι ξεκινά με την Nilin, στην οποία δανείζει τη φωνή της η ταλαντούχα Kezia Burrows, να ξυπνά μετά από πλήρη διαγραφή της μνήμης της, με το πως και το γιατί να παραμένουν άγνωστα. Στην πορεία μαθαίνουμε ότι ο νυν εχθρός της ήταν πρώην εργοδότης της, αφού υπάγονταν στο υπαλληλικό προσωπικό της MEMORIZE, με ρόλο μάλιστα Memory Hunter. Όλα αυτά εξαιτίας της εξαίσιας ικανότητας να εντοπίζει στόχους, να αντλεί πληροφορίες από αυτούς και εν συνεχεία να τροποποιεί τις αναμνήσεις τους κατά βούληση. Αν και πλέον έχουμε στα χέρια μας το τελικό κώδικα, για τον οποίο σύντομα θα διαβάσετε και την κριτική μας, ο αρχικός preview (κώδικας) μας έδινε πρόσβαση στο περίπου 40% του τίτλου, με τα τμήματα του να ποικίλουν, από το ισχυρό platforming και fighting στοιχεία στο ξεκίνημα, μέχρι το Memory Manipulation μετέπειτα και την αποκάλυψη της πλεκτάνης μέσα στην οποία βρισκόμαστε παγιδευμένοι.
Το Memory Manipulation, αποκαλούμενο Remixing στο παιχνίδι, είναι κι αυτό που οφείλει να τραβήξει το βλέμμα κάθε gamer εκεί έξω, αφού η Dontnod έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύστημα gameplay που αν και δανείζεται στοιχεία από άλλους τίτλους, είναι φαινομενικά πρωτόγνωρο. Ως παράδειγμα παραθέτουμε την περίσταση όπου δεχτήκαμε επίθεση από την Olga, Bounty Hunter που παίζει σημαντικό ρόλο στο story, και βρεθήκαμε με το μαχαίρι στο λαιμό, μετρώντας τα τελευταία δευτερόλεπτα ζωής μας. Χάρη στο γάντι που φορά η Nillin, το εξής σενάριο αντιστράφηκε. Πως όμως, θα ρωτήσει κάποιος. Βλέπετε, το γάντι της Nillin της δίνει ασύρματη πρόσβαση στη βάση δεδομένων οποιουδήποτε φορά το Sensen εμφύτευμα. Εισβάλλοντας στις αναμνήσεις της Olga, είχαμε την ικανότητα να τις παραμετροποιήσουμε σε τέτοιο βαθμό, ώστε όχι μόνο να την αποτρέψουμε από το να μας σκοτώσει, αλλά να τη φέρουμε μάλιστα με το μέρος μας, κάνοντας τη σύμμαχο στον αγώνα μας.

Μέσω του remixing παρακολουθούμε μία ανάμνηση, ακριβώς όπως τη θυμάται το άτομο του οποίου τη μνήμη παραποιούμε. Έπειτα, καλούμαστε να παρακολουθήσουμε ξανά την ανάμνηση, αναζητώντας αδύναμα σημεία, κρίκους που αν σπάσουν ή ενωθούν μπορούν να αλλάξουν δραματικά τα δρώμενα. Στην περίπτωση της Olga, προσοχή, incoming spoiler alert, καταφέραμε να τη φέρουμε με το μέρος μας, κάνοντας τη να πιστεύει πως το άλλο της μισό, που στην πραγματικότητα βρίσκεται εν ζωή, έχει πεθάνει. Στην ανάμνηση της, βρισκόμαστε σε μία κλινική, αφού ο αγαπημένος της πάσχει από υπερβολική απορρόφηση αναμνήσεων, μάστιγα που έχει εξαπλωθεί σε τεράστιο μέρος του πληθυσμού, κάνοντας τον εγκέφαλο να μη μπορεί να αντέξει τη ροή πληροφοριών και εν τέλει να υπολειτουργεί, μετατρέποντας το θύμα στους αποκαλούμενους Leapers - για τους οποίους όμως θα μιλήσουμε στο review. Αλλάζοντας τη ροή ορισμένων γεγονότων, όπως αντικαθιστώντας το φιαλίδιο του υποτονικού που του χορηγείται σε αναληπτικό, και κόβοντας την παροχή αναισθητικού που του παρέχεται αναπνευστικά, δημιουργήσαμε μία συγκυρία η οποία δεν άφηνε άλλη επιλογή στον ιατρό που τον κούραρε από το να τερματίσει τη συνεδρία με τον πιο βίαιο δυνατό τρόπο, δηλαδή σκοτώνοντας τον.

Ενώ στην πραγματικότητα λοιπόν τίποτα δεν άλλαξε, μετά το Remixing της Nillin, η Olga πίστευε ακράδαντα πως ο σύντροφος της είναι νεκρός, με υπεύθυνο για το θάνατο του, ποιο άλλο; Μα φυσικά η MEMORIZE, εξού και η μεταμόρφωση της σε σύμμαχο μας. Με την προϋπόθεση ότι δεν επαναλαμβάνεται, πράγμα που κατά την ενασχόληση μας με τον preview κώδικα δεν παρατηρήσαμε, το εν λόγω feature είναι ικανό να αποτελέσει κάτι παραπάνω από λόγο αγοράς του τίτλου. Τώρα, το αν το υπόλοιπο παιχνίδι καταφέρνει να κρατήσει τον πήχη το ίδιο ψηλά, θα το μάθετε σύντομα στο review μας, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του Remember Me, στις 7 Ιουνίου, μία ανάσα πριν την Ε3.



Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity