Ξυπνώντας, φανερώνεται στον παίκτη ότι ουσιαστικά ο Murphy είναι φυλακισμένος, εκτελώντας μία ποινή που είναι αμφίβολο αν και κατά πόσο είναι δίκαιη ή, στην τελική, γιατί υφίσταται. Το περιβάλλον της φυλακής μοιάζει ξένο αλλά, ταυτοχρόνως, τόσο οικείο με την ατμόσφαιρα που μας έχει συνηθίσει η σειρά τα τελευταία χρόνια. Μέσω της κλούβας, ο ήρωας μεταφέρεται σε μία άλλη τοποθεσία, πριν λάβει χώρα ένα τροχαίο ατύχημα στη νοτιοανατολική πλευρά της πόλης του Silent Hill. Το νοτιοανατολικό τμήμα δεν έχει παρουσιαστεί ως τώρα στη σειρά και είναι μία ευκαιρία να παρουσιάσει πιο επαρχιακά τοπία, με έντονο το στοιχείο του αμερικάνικου νότου αλλά και της πιο πλούσιας χλωρίδας. Μετά το ατύχημα, ο Murphy βρίσκεται σε ένα δάσος (επηρεασμένο από το Alan Wake;) προσπαθώντας να βρει διέξοδο σε κάποιο κεντρικό δρόμο για να αναζητήσει βοήθεια. Ένα συμβάν θα γνωρίσει στον παίκτη έναν από τους μηχανισμούς που απαρτίζουν τον πυρήνα της παραγωγής: τη δυνατότητα ελεύθερης, εκούσιας επιλογής μέσω ενός live trigger sequence, παρόμοιου με αυτό που παρουσιάστηκε στο Homecoming, προσφέροντας του δηλαδή μία υποτυπώδη σεναριακή ελευθερία καθώς και επιλογών που θα μπορούν να γίνουν σχετικά με τα πρόσωπα του τίτλου.
Ανάλογα την απόφαση που θα πάρει ο παίκτης, θα είναι σε θέση να διαμορφώσει πλήρως την εξέλιξη της ιστορίας αλλά όσον αφορά στο βαθμό που θα επιτευχθεί αυτό, είναι μία παράμετρος που θα έχουμε την ευκαιρία να επαληθεύσουμε στο review. Έντονο κάνει την εμφάνισή του το στοιχείο της εξερεύνησης αλλά και των... quests που θα ανιχνεύει ο παίκτης κατά την περιήγησή του στον αφιλόξενο κόσμο της παραγωγής. Την πρώτη εντύπωση τη διεκδικούν τα γραφικά, καθώς είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται η μηχανή Unreal Engine για να δώσει ζωή στο Silent Hill. Εκ πρώτης όψης, τα γραφικά δε συναρπάζουν, δυστυχώς, μιας και αποτελούνται από μη θελκτικές υφές ενώ έντονο είναι και το φαινόμενο του aliasing. Η ποιότητα τους είναι ίσως κατώτερη του Homecoming αλλά στον αντίποδα του ισχυρισμού αυτού είναι το άλλοθι της preview έκδοσης της παραγωγής. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός, πως το Downpour προσφέρει τη δυνατότητα απεικόνισης 3D, τόσο σε στερεοσκοπικό όσο και αναγλυφικό επίπεδο.
Τη μουσική επένδυση της παραγωγής έχει αναλάβει ο Daniel Licht αλλά τα μουσικά θέματα που ακούστηκαν ήταν ελάχιστα για να δημιουργηθεί κάποια άποψη αλλά όλα δείχνουν πως οι φανατικοί οπαδοί της σειράς θα ζουν με τη σκιά του αποχωρήσαντος από το project Akira Yamaoka. Παρόλα αυτά, φήμες θέλουν να επιστρέφει στα φωνητικά η Mary Elizabeth McGlynn, κάτι που θέτει τη βάση για ένα εξαιρετικά υποσχόμενο ηχητικό αποτέλεσμα. Τα videos που είδε το Enternity βασίζονται στο μοτίβο in game graphics, οπότε εκ των πραγμάτων δεν ενθουσίασαν με την ποιότητά τους. Κάτι που δημιουργεί ζεστές εντυπώσεις είναι ο τρόπος με τον οποίο αποτυπώνονται τα συναισθήματα του ήρωα στην παρουσία του αλλά και ο τρόπος με τον οποίο εξωτερικεύονται μέσα από τις εκφράσεις του και τις κινήσεις του. Είδαμε τον Murphy να φοβάται, να ενοχλείται, να είναι ανασφαλής και συνεσταλμένος και αμέσως διεκδίκησε τον τίτλο του πιο «αληθινού» χαρακτήρα που έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα στη σειρά. Επιπλέον, φανερώνει τις σκέψεις του και μιλάει κάθε φορά που θέλει να βοηθήσει τον παίκτη, ενώ όταν ανιχνεύσει στοιχεία, χρησιμοποιεί το λόγο του, καταργώντας το φαινόμενο του κειμένου που εμφανιζόταν σε προηγούμενους τίτλους, όταν ο ήρωας σκεφτόταν ή ήθελε να πει κάτι.
Τα τοπία αιχμαλωτίζονται από το μανδύα της ομίχλης αλλά όχι όπως είχαμε συνηθίσει ως τώρα. Μετά την πάχνη, το πούσι και το χιόνι του Shattered Memories, αυτή τη φορά η ομίχλη υγροποιείται και δίνει τη σκυτάλη της στη βροχή, η οποία όσο δυναμώνει, τόσο ισχυρότερους και περισσότερους κάνει τους εχθρούς, αναγκάζοντας τον παίκτη να βρει γρήγορα ένα στεγνό καταφύγιο για να σωθεί. Οι εχθροί που συναντήσαμε ήταν πανομοιότυποι, χωρίς κάποια ποικιλία: δαιμονικές θηλυκές παρουσίες, οι οποίες θυμίζουν καρικατούρες της... Sadako από το The Ring! Ο Murphy χρησιμοποιεί οποιοδήποτε αντικείμενο βρεθεί στο δρόμο του ως όπλο, από πέτρες μέχρι καρέκλες και ανθοδοχεία, ενώ μπορεί και να τα εκσφενδονίσει στους εχθρούς από μακρινή απόσταση! Κάθε φορά μπορεί να κρατάει μόνο ένα όπλο, το οποίο δύναται να φθαρεί και θα πρέπει να το αντικαταστήσει άμεσα με κάποιο άλλο, καθότι δεν μπορεί να κρατήσει παραπάνω από ένα...
Κάποια όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποκτήσει πρόσβαση ο παίκτης σε δυσπρόσιτα σημεία, όπως κλειδωμένες πόρτες ή χώρους κλεισμένους από σκαλωσιές. Η συνεχής αναζήτηση για κάποιο όπλο ενισχύει το ρόλο του survival horror στοιχείου αλλά μετά από λίγο καταλήγει να κουράζει και να επαναλαμβάνεται. Οι μάχες, αν και από ό,τι ανέφεραν οι παραγωγοί πως δε θα παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο του gameplay, ήταν αρκετά συχνές από ένα σημείο κι έπειτα κι εκεί το Downpour έδειξε μία ακόμη αδυναμία του. Η κεντρική ιδέα του μηχανισμού της μάχης θέλει το Murphy να αμύνεται και να χτυπάει μόνο, χωρίς να μπορεί να κάνει κάποιου είδους lock on στον εχθρό ή να αποφύγει διαφορετικά τις επιθέσεις, όσο καλογυμνασμένος δείχνει, ενώ και τα όπλα δεν προσφέρουν την κατάλληλη αίσθηση όταν χτυπούν τους εχθρούς. Ένας εχθρός που κάνει συχνά την εμφάνισή του είναι μία σατανική μπάλα φωτός, την οποία ο ήρωας πρέπει να αποφύγει πάση θυσία για να μην πεθάνει.
Η μπάλα αυτή κυνηγάει τον ήρωα κι εκείνος τρέχει να ξεφύγει, κάτι που φέρνει στη μνήμη του Enternity το μηχανισμό του Shattered Memories. Η προσθήκη και παρουσία ενός τέτοιου κύριου εχθρού δε φαίνεται να είναι και η πιο καινοτομική ιδέα και, μάλιστα, ως ένα σημείο δε θεωρείται καθόλου επιτυχημένη. Το περιβάλλον «ξεφλουδίζει» όταν μεταμορφώνεται το Silent Hill στον απόκοσμο που κρύβει, κάτι που συναντήθηκε και στο Homecoming, με τον ίδιο εντυπωσιακά ζωντανό τρόπο. Το inventory αποκτά δευτερεύοντα ρόλο ενώ το log book δείχνει να συγχύζει πολλές φορές στη χρήση του, μιας και περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που συλλέγει ο παίκτης, όπως χάρτες, σημειώσεις κλπ, αναγκάζοντάς τον να γυρίζει και να ψάχνει σελίδες για να βρει αυτό που χρειάζεται... Εν κατακλείδι, το Silent Hill μοιάζει να αναπροσδιορίζει το γενικότερο μηχανισμό του και να προσπαθεί να παντρέψει το gameplay του Homecoming με εκείνο του Shattered Memories. Το αν θα τα καταφέρει ή θα τα κάνει μούσκεμα, θα το μάθουμε με την επίσημη κυκλοφορία του τίτλου. Προς το παρόν, το Downpour αφήνει το Enternity με ανάμεικτα και χλιαρά συναισθήματα...
Για την καλύτερη εμπειρία σου θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να το απενεργοποιήσεις κατά την πλοήγησή σου στο site μας ή να προσθέσεις το enternity.gr στις εξαιρέσεις του Ad Blocker.
Με εκτίμηση, Η ομάδα του Enternity