Ώρα 12:00. Το παιχνίδι βρίσκεται ήδη στον σκληρό μου δίσκο. Είμαι έτοιμος να πατήσω το κουμπί “Launch”, αν και δεν κρύβω ότι ένας τρόμος με έχει κυριεύσει, όχι για τις ορδές των zombies... αλλά διότι έχω βρεθεί ξανά στο Sniper Elite και τα πράγματα δεν ήταν καθόλου, μα καθόλου καλά...
Ώρα 12:15. Βρίσκομαι κρυμμένος κάτω από το γραφείο του υπολογιστή μου. Δεν θέλω να συνεχίσω... δεν αντέχω... Είναι όλα τόσο μονότονα που σκέφτομαι να στρέψω την κάνη του όπλου μου στο κεφάλι μου... Αντιστράτηγε είναι η μέρα που δεν θα μπορέσω να φέρω εις πέρας αυτό που μου ανέθεσες; ..ΟΧΙ... θα συνεχίσω... πρέπει... και θα τα καταφέρω...
H Rebellion με το νέο stand alone expansion Sniper Elite Nazi Zombie Army, προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα του προηγούμενου τίτλου της, Sniper Elite V2, με τεράστια αποτυχία! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Ο στρατιώτης Karl Fairburne, που μόνος του κατάφερε να ρίξει την Ναζιστική Γερμανία και σκότωσε τον Χίτλερ σε έναν σταθμό τρένου (Hitler expansion), τώρα πρέπει να αντιμετωπίσει όλους τους Γερμανούς στρατιώτες που είχε σκοτώσει, από την αρχή. Ο Fuhrer λοιπόν, βλέποντας ότι Ρωσία, Αμερική και Αγγλία βρίσκονταν πλέον μέσα στο Βερολίνο, πάτησε το κουμπί που μετατρέπει όλη την Γερμανία σε zombie(;) ως τελευταίο αντίμετρο. Αυτό ουσιαστικά συνοψίζει και το κομμάτι της ιστορίας του expansion.

Παίρνοντας το παιχνίδι στα χέρια μας νιώσαμε ότι το να σπαταλήσουμε πάνω από 10 λεπτά είναι ένα τεράστιο λάθος. Για να μην είμαστε άδικοι όμως, μπορεί τα προβλήματα της μονοτονίας του τίτλου σε κάθε επίπεδο, των μέτριων γραφικών καθώς και του κάκιστου storyline να είναι ακόμα εδώ και δυνατότερα, όμως το πρόβλημα της AI των εχθρών έχει πλέον λυθεί. Εισακούοντας τις φωνές των καταναλωτών, η Rebellion φρόντισε να δικαιολογήσει το τραγικό αυτό πρόβλημα με το να κάνει τους εχθρούς zombie! Πλέον όταν ο στρατιώτης κοπανάει επαναλαμβανόμενα το κεφάλι του στον τοίχο δεν ξενίζει... δικαιολογείται και προσθέτει βάθος στην ιστορία και ρεαλισμό στην ύπαρξη των απέθαντων! Η ροή έχεις ως εξής: σκοτώνει ο παίκτης ό,τι κινείται, μπαίνει σε safe room, γεμίζει πυρομαχικά, checkpoint, συνεχίζει, κ.ο.κ. Υπάρχει μια υποτυπώδης εξέλιξη της ιστορίας, όπου ο ήρωας ψάχνει να βρει πώς θα λυθούν τα μαύρα μάγια ώστε να εξαφανίσει αυτές τις ανίερες υπάρξεις από προσώπου γης και η λύση, φυσικά, είναι οι σφαίρες του όπλου του.

Ώρα 14:00. Βρίσκομαι σε ένα μπαλκόνι ενός κατεστραμμένου κτιρίου και βλέπω ορδές από zombie να πλησιάζουν. Με το sniper όπλο μου αποδεκατίζω δύο- δύο ή και παραπάνω με κάθε μου βολή. Τα πυρομαχικά είναι ελάχιστα και δεν δείχνουν να τελειώνουν αυτές οι κολασμένες υπάρξεις... Ακούω ουρλιαχτά δεξιά και αριστερά. Η πόρτα πίσω έσπασε! Είναι μέσα στο κτήριο! Γρήγορα το λούγκερ όπλο μου. Πρέπει να κάνω κάθε σφαίρα να μετράει. Βολή και στόχος... ένας, δύο, τρεις... αίματα παντού... Τι είναι αυτό; ακόμα και με σφαίρες στο κεφάλι ανασταίνονται και συνεχίζουν να έρχονται... ουρλιαχτά παντού... μπερδεύονται με τις δικές μου κραυγές αγωνίας...
Το ενδιαφέρον με το Sniper Elite Nazi Zombie Army όμως, είναι ότι αν καταφέρει ο παίκτης και αντέξει την αρχική ψυχρολουσία, για κάποιο λόγο το παιχνίδι προσφέρει μια μέτρια διασκέδαση με έναν μέτριο εθισμό... σαν κακή συνήθεια: ξέρεις ότι δεν σου προσφέρει κάτι, ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος να περάσεις την ώρα σου, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζεις. Λίγο οι επιτυχημένες βολές που κάνουν σουβλάκι 3 και 4 μαζί εχθρούς, λίγο το γεγονός ότι μόνος του ο παίκτης εναντίων εκατοντάδων εχθρών καταφέρνει και τα βγάζει πέρα, λίγο η αίσθηση του άγχους καθώς τα zombie βρίσκονται ΠΑΝΤΟΥ και μια λάθος εκτίμηση του χώρου σε βάζει να κάνεις crowd surfing πάνω στους απέθαντους, όλα αυτά μαζί για κάποιο λόγο σε κρατάνε στην οθόνη για λίγο ακόμα... για ένα ακόμα κύμα εχθρών. Είναι πραγματικά μια κακή συνήθεια που σε κρατάει στην οθόνη σου με έναν μαγικό τρόπο (μαύρη μαγεία;).

Το Sniper Elite V2 έφερε μαζί του το slow motion bullet x-ray που έδειχνε ουσιαστικά τι έκανε η κάθε βολή στον εχθρό. Διατρήσεις στομάχου, εγκεφάλου, ματιών, νεφρών και λοιπών ζωτικών οργάνων σε τέλεια λεπτομέρεια. Μπορώ να πω ότι αυτό και μόνο το στοιχείο με είχε εντυπωσιάσει στο demo του V2. Όμως τελικά ήταν και το μόνο στοιχείο που το έκανε να μην είναι στον πάτο των first person shooters. Το bullet x-ray υπάρχει και στο Nazi Zombie Army, όμως για κάποιο λόγο φαντάζει λιγότερο σημαντικό πλέον... Έχουμε να κάνουμε με Zombie. Έχουν ήδη πεθάνει. Μήπως η τρυπημένη σπλήνα από τις σφαίρες μου θα σταματούσε τον νεκρό που περπατάει και θέλει να φάει τα μυαλά μου; Στον τομέα των γραφικών τα πράγματα είναι επίσης μέτρια. Σκοτεινές πινελιές με πολλά αίματα και πεντάλφες από άποψης αισθητικής, μέτρια μοντέλα εχθρών και κτηρίων. Δεν είναι τόσο ότι θα ξενίσουν τον παίκτη, καθώς άλλα είναι τα προβλήματα του τίτλου και οι ελλείψεις του που επισκιάζουν την μετριότητα του οπτικού τομέα. Θα έλεγε κανείς μάλιστα ότι συνοδεύουν άρτια την όλη αισθητική του τίτλου.

Ένα μέρος όμως που αξίζει μνεία είναι το co-op, το οποίο αφήνει μέχρι και 4 παίκτες online να περάσουν τα κύματα των εχθρών μαζί. Και η αίσθηση του να ανεβεί ο ένας από τους παίκτες σε κάποιο απόμερο κτίριο και να πει στην υπόλοιπη ομάδα «Προχωρήστε, ΣΑΣ ΚΑΛΥΠΤΩ» σίγουρα δίνει ένα bonus στην όλη σύλληψη αυτού του expansion. Τελικά αξίζει το Sniper Elite Nazi Zombie Army; Και ναι και όχι. Είναι ένα μετριότατο παιχνίδι σε κάθε τομέα. Παρόλα αυτά δεν σκόπευε ποτέ να είναι κάτι παραπάνω από μια φάρσα στον κόσμο του Sniper Elite και έτσι δεν μπορούμε να πούμε ότι πάει και να μας κλέψει. Είναι ξεκάθαρο το πού στόχευαν οι δημιουργοί αυτού του expansion και αν και θα μπορούσανε να το έχουν πραγματοποιήσει πολύ καλύτερα, τελικά κλείνοντας το παιχνίδι δεν νιώθεις και τόσο αδικημένος από την επιλογή σου να το αποκτήσεις...
Ώρα 20:00 Έχω βρει την πηγή του κακού... Βλάσφημες ψυχές δεμένες με το σκοτάδι ελέγχουν τις ορδές των απέθαντων. Είμαι καλά κρυμμένος πίσω από ένα κατεστραμμένο τανκ. Έχω δύο τρόπους να κάνω αυτή την ανίερη συμφωνία των νεκρών να τελειώσει... ο ένας... να πατήσω το Quit... και ο άλλος να οπλίσω το λούγκερ μου για άλλη μια φορά...
“κλικ”




Το κανονικο το εχω στη λιστα πολυ καιρο και περιμενω να το βρω σε χαμηλη τιμη. Τωρα με το dlc δε νομιζω να ασχοληθω καν οπως και με τα περισσοτερα αλλωστε.
Το ειχε το gamersgate 5.50 ευρω εχθες... δεν το πηρα μιας και περιμενω και τα dlc
Ωραια review, γελασα με τις περιγραφες. Επρεπε ομως να το κανει ο καρετσος, να πεταγε ενα 10αρι να τελειωναμε
Το παιχνιδι ειναι επος. Δεν εχει σημασια η ιστορια σε τετοια παιχνιδια. Θελει φιλους, διαθεση και σφαιρες. Ολα τα αλλα ερχονται
Αντιστράτηγος ο Παπαπαύλου;Ο στρατηγός δηλαδή ποιος είναι;Ωραίο review,μέτριο παιχνίδι.
Δεν υπάρχει στρατηγός στο στρατό! Μόνο αντιστράτηγοι! όταν πας στρατό θα το μάθεις :p εν καιρώ πολέμου υπάρχουν στρατηγοί μόνο. :)
@Alda lol έχω πάει στρατό,το θέμα είναι ότι έστω και τιμητικά θα έπρεπε ο Παπαπαύλου να θεωρείται στρατηγός εκτός και αν την θέση του την επηρέασε η ομάδα του που έπεσε κατηγορία :P
χαχαχαχαχα! μαζί με τον αντιστράτηγο Καρέτσο αποτελούν την κεφαλή του στρατεύματος!
προσοχή στραβάδια! όλοι σας :P
καλο review αν και εμενα μου αρεσε το παιχνιδακι ενταξει καλο ειναι να περναει η ωρα..