Ερχόμαστε λοιπόν στο Blacklist. Νέος, τεράστιος από άποψης ποσότητας προσωπικού και φιλόδοξος developer, δηλωμένη πρόθεση για επίτευξη ποιότητας “triple A”, αχανές budget και προσεκτική εξέταση των σχολίων των χρηστών συνθέτουν την πρώτη, ενθαρρυντική εικόνα. Όπως ίσως θα ξέρετε ήδη από τα πολυάριθμα trailer και developer diaries του παιχνιδιού, μετά την διάλυση του παρακλαδιού της NSA που ασχολούνταν με μυστικές αποστολές, του Third Echelon, ο Sam Fisher τίθεται επικεφαλής του νέου Fourth Echelon. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης θα πετάει με το επιχειρησιακό σκάφος Paladin ανά την υφήλιο και θα επιλέγει ποιες αποστολές θα αναλάβει. Πράγματι, αν και δεν έχουμε να κάνουμε με πλήρως open-ended δομή αποστολών, θα εμφανίζονται στο χάρτη επιχειρήσεων τα διαθέσιμα “hot spots”, χωρισμένα σε single-player και co-op missions και ο παίκτης θα διαλέγει αυτό που θέλει και θα ξεκινάει η δράση. Επιπλέον, θα υπάρχει η δυνατότητα επανάληψης των αποστολών, για λόγους που θα αναλυθούν παρακάτω.
Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι η δραστηριότητα στο Paladin ανάμεσα στις αποστολές δεν εμφανίζεται με τη μορφή cut-scenes ή μενού. Ο παίκτης ελέγχει όντως τον Fisher και τριγυρνάει στο εσωτερικό του σκάφους, μιλώντας με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, ελέγχοντας τον χάρτη και επιλέγοντας τις επιθυμητές αναβαθμίσεις εξοπλισμού. Ο Fisher έχει τη δυνατότητα αγοράς νέων εξαρτημάτων, τόσο για τον εξοπλισμό του όσο και για τα όπλα του, μέσω των χρημάτων που μαζεύει κατά τη διάρκεια των αποστολών του. Ο εξοπλισμός αυτός χαρακτηρίζεται από υποτυπώδη στατιστικά, που ευνοούν είτε την stealth, είτε την action προσέγγιση (για παράδειγμα, μπότες που κάνουν ελάχιστο θόρυβο, ενισχυμένο αλεξίσφαιρο armor και πάει λέγοντας).
Όταν η δράση ξεκινάει, είναι εύκολο να παρατηρήσει κανείς ότι έχουν ληφθεί υπόψη τα παράπονα σχετικά με τον υπερβολικά action προσανατολισμό του Conviction. Αν και ο μηχανισμός “Mark and Execute” επιστρέφει εξελιγμένος, η stealth πλευρά του παιχνιδιού είναι ιδιαίτερα ενισχυμένη. Δεν μιλάμε ακριβώς για πλήρη επιστροφή στις hardcore stealth ρίζες του παρελθόντος, αλλά για παροχή επιλογής προσέγγισης στον παίκτη, με αρκετά εργαλεία ώστε να είναι εφικτή η εναλλαγή ανάμεσα σε stealth και δράση κατά βούληση.
Για την ακρίβεια, οι διαθέσιμες προσεγγίσεις είναι τρεις: Ghost, Assault και Panther. Στην πρώτη, ο Fisher κινείται κυριολεκτικά σαν φάντασμα, αποφεύγοντας κάθε επαφή με τον εχθρό. Στη δεύτερη συμβαίνει το αντίθετο και το Blacklist μπορεί να προσεγγιστεί σχεδόν σαν third-person shooter. Στην τρίτη έχουμε έναν συνδυασμό των δύο προηγούμενων, όπου ο Sam κινείται αθόρυβα μεν, αλλά εξουδετερώνει όσο μεγαλύτερο αριθμό εχθρών γίνεται. Στο τέλος κάθε αποστολής πραγματοποιείται μια αξιολόγηση των επιδόσεων του παίκτη, στα πλαίσια της οποίας γεμίζουν οι μπάρες Ghost, Assault και Panther, ανάλογα με την συνολική προσέγγιση στο gameplay. Έτσι, παρέχεται το κίνητρο για να παίξει κανείς ξανά κάθε αποστολή, για να πετύχει μέγιστη αξιολόγηση σε κάθε μία από τις τρεις κατηγορίες.
Όπως προαναφέρθηκε, ο μηχανισμός Mark and Execute επιστρέφει, αλλά έχει υποστεί κάποιες βελτιώσεις σε σχέση με την απλοϊκή μορφή με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στο Conviction. Συγκεκριμένα, κρατώντας μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, ο παίκτης μπορεί να πραγματοποιήσει τις εκτελέσεις ενώ κινείται, με context-sensitive τρόπο που προσδίδει μεγαλύτερη κινηματογραφική διάσταση και περισσότερη ποικιλία σε σχέση με πριν. Επιπλέον, η κίνηση αυτή μπορεί να ενεργοποιηθεί όχι μόνο με μία melee εξουδετέρωση εχθρού, αλλά και με άλλους τρόπους αθόρυβης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των τρομοκρατών, μέσω μίας σχετικής μπάρας που γεμίζει με κάθε τέτοια ενέργεια. Παρατηρήσαμε επίσης ότι αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία του «μαρκαρίσματος» των εχθρών, χρειάζεται καλύτερος συγχρονισμός σε σχέση με πριν για να εξουδετερωθούν όλοι μαζί, γιατί είναι πιο δύσκολο να βρεθούν ταυτόχρονα όλοι στο οπτικό πεδίο του παίκτη.
Από εκεί και πέρα, ενισχυμένο ρόλο αποκτά το σκαρφάλωμα σε κτίρια, που δίνει στον Fisher μεγαλύτερη αίσθηση ευελιξίας και του επιτρέπει να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του με πιο οργανικό τρόπο. Το περιβάλλον αυτό ποικίλλει ανάλογα με την αποστολή και έχει γίνει προσπάθεια παροχής ποικιλίας από άποψης υφιστάμενων γεωγραφικών και ατμοσφαιρικών χαρακτηριστικών. Στη διάρκεια του εκτεταμένου hands-on που έλαβε χώρα στο πλαίσιο του ταξιδιού του Enternity στο Παρίσι, στη διάθεση των δημοσιογράφων βρίσκονταν δύο πίστες, μία στη Λιβύη και μία στο Λονδίνο. Η πρώτη τοποθετούνταν στη διάρκεια της ημέρας, όπως το trailer της E3 που έκανε πολλούς να γκρινιάξουν πρόωρα ότι «το Splinter Cell έχασε πλέον εντελώς την ταυτότητά του» και περιλαμβάνει μάχες σε κτίρια και δρόμους μιας πόλης της Λιβύης, που κορυφώνονται με ένα από τα λεγόμενα “Unique Moments”, που εισάγονται στο Splinter Cell.
Πρόκειται για συγκεκριμένες στιγμές στο gameplay που εμπεριέχουν ποσοστό scripting προκειμένου να αποδώσουν μία σημαντική αλλαγή στο τρέχον σενάριο της αποστολής. Για παράδειγμα, στη συγκεκριμένη αποστολή, ο Fisher έχει εντοπίσει τον στόχο του -τον οποίο δεν θα κατονομάσουμε γιατί είναι γνωστός στους οπαδούς της σειράς- και τον «σέρνει» μαζί του προς το σημείο παραλαβής από το ελικόπτερο, ενώ δέχεται μαζική επίθεση από τους τρομοκράτες. Μιλάμε για ένα action sequence στα πλαίσια του οποίου δεν είναι δυνατό το stealth, όμως η ενσωμάτωση του στοιχείου του scripting είναι οργανική και δεν υποβιβάζει την όλη εμπειρία.
Η δεύτερη playable αποστολή λάμβανε χώρα στο Λονδίνο, υπό βροχή και ήταν η πιο εντυπωσιακή, για τον απλό λόγο ότι θύμιζε σε μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα του Chaos Theory. Εκεί ο Sam επιστρέφει στις τόσο οικείες για αυτόν σκιές και κινείται αθόρυβα σε βρεγμένες ταράτσες κτιρίων με πανοραμική θέα της αγγλικής πρωτεύουσας, μένοντας κρυμμένος από τα στόχαστρα των snipers και αποτάσσοντας τους φόβους για μετατροπή του σε «κατάσκοπο ημέρας». Και εδώ ήταν εφικτά πολλαπλά playthroughs με διαφορετική προσέγγιση. Αν και το συγκεκριμένο επίπεδο ενέπνεε πολύ περισσότερο την Ghost τακτική, μπορούσε κάποιος να χρησιμοποιήσει έναν τρομοκράτη ως ανθρώπινη ασπίδα και να αντιμετωπίσει τους snipers με αυτό τον τρόπο, πλησιάζοντάς τους αρκετά ώστε να είναι σε θέση να τους εξουδετερώσει μέσω του Mark and Execute.
Από τεχνικής άποψης το Splinter Cell πάντοτε εντυπωσίαζε και το Blacklist δεν αποτελεί εξαίρεση σε καμία περίπτωση. Το hands-on sessions έλαβε χώρα σε PC, αλλά με ρυθμίσεις DirectX 9, ώστε η εμπειρία να προσεγγίζει αυτό που θα δούμε στις κονσόλες. Μια ματιά στο μενού επιλογών έδειξε ότι θα υποστηρίζεται και το DirectX 11, γεγονός που μας κάνει να είμαστε αισιόδοξοι σχετικά με την προσοχή που δίνεται στην έκδοση για PC. Το τι θα δούμε στις κονσόλες είναι μια διαφορετική ιστορία, όμως το γεγονός ότι πρόκειται για την γνωστή LEAD engine σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση το τελικό οπτικό αποτέλεσμα να μην είναι ικανοποιητικό. Υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για τροποποιημένη σε φρικαλέο βαθμό έκδοση της Unreal Engine 2 (!), με έμφαση στον τομέα του dynamic lighting, έναν τομέα που σχεδόν όλα τα σύγχρονα παιχνίδια δείχνουν να αγνοούν, σε αντίθεση με το Blacklist και τα προηγούμενα Splinter Cell, όπου λαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο αισθητικά όσο και σε επίπεδο gameplay. Επιπλέον, λείπει το ενοχλητικό ασπρόμαυρο φίλτρο και η προβολή οδηγιών στο περιβάλλον γίνεται με πολύ πιο διακριτικό τρόπο.
Το animation παραμένει αναμενόμενα ομαλό και φυσικό και αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο μέσω του βελτιωμένου interaction του Sam με το περιβάλλον, ειδικά κατά τη διάρκεια του βελτιωμένου Mark and Execute, που είναι γνωστό και ως Killing in Motion. Βελτιώσεις παρατηρούνται και στον χειρισμό, αφού έχει γίνει μία μικρή ανακατανομή των λειτουργιών στα πλήκτρα, που μπορεί να χαρακτηριστεί πιο λειτουργική σε σχέση με πριν. Για παράδειγμα, το crouch επιτυγχάνεται μέσω του πατήματος του L3 και το reload με τη χρήση του R3.
Όσο για το επίμαχο θέμα της αλλαγής φρουράς στη θέση του voice acting του Fisher, ο Eric Johnson κάνει πολύ καλή δουλειά, η οποία αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο μέσω του performance capture, της ταυτόχρονης δηλαδή εκτέλεσης του motion capturing και του voice acting. Όπως και να το κάνουμε όμως, η ξεχωριστή χροιά του Ironside θα λείψει από όλους. Δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε άποψη για το multiplayer τμήμα του παιχνιδιού, αφού δεν υπήρχε κάποιο playable δείγμα. Αυτά που ξέρουμε όμως είναι αρκετά για να προκαλέσουν προσμονή στους φίλους της «συνεργατικής κατασκοπίας», αφού επιστρέφει το αγαπημένο Spies vs Mercs mode, μαζί με το κλασικό co-op mode.
Το Splinter Cell: Blacklist πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 22 Αυγούστου. Η νέα εμφάνιση του Sam Fisher φαινόταν ήδη να βρίσκεται σε ολοκληρωμένη κατάσταση στο preview build, με ελάχιστα μόνο bugs να υπενθυμίζουν ότι πρόκειται για πρώιμο κώδικα. Η αίσθηση που αποκομίσαμε είναι ότι ναι μεν δεν πρόκειται για την επιστροφή στο «σκληρό stealth» του παρελθόντος, που απαιτούσαν οι φανατικοί οπαδοί του, όμως το Blacklist έχει όλα τα φόντα ώστε να αποτελέσει το πιο ολοκληρωμένο επεισόδιο της σειράς, εξισορροπώντας το στοιχείο του action με το stealth πιο επιτυχημένα σε σχέση με το Conviction και δίνοντας στον παίκτη πληθώρα επιλογών σχετικά με την προσέγγισή του στο gameplay. Για ολοκληρωμένη άποψη θα πρέπει να κάνουμε υπομονή έξι μηνών. Μέχρι τότε, ένα βαρβάτο playthrough των προηγούμενων πέντε Splinter Cell θα ήταν ό,τι πρέπει…
Γιατί και τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς action stelth δεν ήταν; Πάντως υπάρχουν πάρα πολλές βελτιώσεις που ικανοποιούν ακόμα και τους πιο hard core gamers
Μπορείς να τελειώσεις το παιχνίδι σχεδόν αποκλειστικά με stealth gamaplay, όπως συνέβαινε με τα 3 πρώτα της σειράς;
Εμένα πάλι το stealth με έχει κουράσει.... Είναι που δεν έχει περάσει και μεγάλο χρονικό διάστημα απο την κυκλοφορία του Hitman, οπότε προτιμάω κάτι πιο action
Ενα θα πω... ΤΟ ΘΕΛΩ!
αργεί αλλά είναι σίγουρη αγορά
Μέχρι τον Αύγουστο πρέπει να παίξω το Conviction δηλαδή.Ωραία,αφορμή έψαχνα.
Shepard το θέλεις πιο πολύ από όσο νομίζεις, οι σκηνές στο Paladin είναι άμεση επιρροή από το Normandy ;)
nkav64 ναι μπορείς, με την εξαίρεση των "unique moments"
Λεγε τετοια... ΛΕΓΕ ΤΕΤΟΙΑΑΑΑΑΑ!!! :)
τρομερη σειρα παιχνιδιων...