Ο Γουόνγκ Καρ Γουάι έχει ασχοληθεί ξανά με το είδος («Ashes of Time» του 1994), μάλλον όχι επιτυχημένα καθώς ακόμη και ο ίδιος (το 2008) άλλαξε από το μοντάζ μέχρι και το score εκείνης της ταινίας! Για ένα σκηνοθέτη που κατάγεται από την Κίνα, είναι πιθανότατα υποτιμητικό να μην έχει έστω μια… της προκοπής ταινία πολεμικών τεχνών στη φιλμογραφία του. Η ειρωνεία είναι ότι δε θα έπρεπε να μιλάμε ούτε για φιλμ το οποίο υπόσχεται θεαματική δράση στην παράδοση του είδους, ούτε ακριβώς και για μια στερεοτυπική βιογραφία περιόδου. Το σινεμά του Γουόνγκ είναι ολότελα μοναδικό και δικό του. Κανείς άλλος στον κόσμο δεν έχει αυτή τη ματιά, αυτό το θράσος να μη νοιάζεται σχεδόν για την αφήγηση μιας ιστορίας, αλλά, ταυτόχρονα, να σε αιχμαλωτίζει μέσα σε μια συρραφή εικόνων που θα σε βγάλουν από την αίθουσα με σημάδια συγκίνησης μέσα σου, αλλά και την απόλυτη ευχαρίστηση ότι βίωσες ένα υπερθέαμα αισθητικής και κομψότητας (δοκίμασε να συγκρίνεις το πάντρεμα αυτών των στοιχείων με τη δουλειά οποιουδήποτε δημιουργού παγκοσμίως σήμερα).
Το «The Grandmaster» είναι μια ταινία για την τιμή. Τον άνθρωπο που τιμά τις παραδόσεις του, τιμά τον εαυτό του, την υπερηφάνειά του, τα πιστεύω του, την αγάπη για εκείνους με τους οποίους μοιράζεται τη ζωή του. Ο Γουόνγκ, δε, τιμά την αξία της δικής του Τέχνης, με τον τρόπο με τον οποίο την έχει εξελίξει και την έχει ανεβάσει σε ένα επίπεδο κορυφαίου σεβασμού (ειδικά από τους συναδέλφους του και ουχί από την κριτική, που πάντοτε αναζητούσε ψεγάδια στη δουλειά του, σαν από φθόνο απέναντι σε φιλμ υπερβατικής ομορφιάς) διεθνώς. Ο φορμαλισμός και οι retro εμμονές βρίσκονται στο στοιχείο μιας ανώτερης κλάσης δημιουργίας, ακόμη και τα πιο απλά πράγματα αποκτούν εντυπωσιακές διαστάσεις στα κάδρα του, είτε στον πραγματικό ρυθμό τους είτε σε slow motion αφόρητα ναρκισσιστικά. Οι σταγόνες της βροχής, ο ζεστός αέρας μιας ανάσας μέσα στην παγωνιά, ο καπνός του τσιγάρου που διαχέεται στην ατμόσφαιρα, μετατρέπονται σε εικαστικά φετίχ που ξεπερνούν την πραγματικότητα, ακόμη και κάτι το αφηρημένα λυρικό. Ο Γουόνγκ είναι ένας ηδονιστής της λεπτομέρειας και, όπως αντιλαμβάνεται κανείς σε σχέση με την περίοδο του φιλμ, έχει πολλούς επιπλέον λόγους για να ερωτοτροπεί με την (παντός καιρού!) υφή της κάθε σεκάνς του.
Για τους αιώνιους εχθρούς του Γουόνγκ Καρ Γουάι, το «The Grandmaster» μπορεί να είναι ένα αισθητικό υπερθέαμα που δε βγάζει νόημα (η αποσπασματική -λες και ανασκευάστηκε άπειρες φορές στο μοντάζ- δομή της αφήγησης, συνοδευόμενη από voice over και διατίτλους γεμάτους ιστορικές αναφορές που το δυτικό κοινό δε δύναται να αναγνωρίσει ή να εντυπώσει εύκολα ώστε να παρακολουθήσει τη δράση του φιλμ σε ρεαλιστικό πλαίσιο βιογραφίας), καθώς αναλώνεται σε χορογραφημένες φιγούρες πολεμικών τεχνών και μια υποψία ερωτικής μελαγχολίας κι ανολοκλήρωτου πάθους. Ο δημιουργός δεν επιχειρεί να τους αλλάξει τη γνώμη. Τιμά τις σταθερές αξίες του φιλμικού του κόσμου και παραδίδει, ξανά, σκηνές ανθολογίας που δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία του σινεμά. Από την ερωτική εξομολόγηση μιας αγάπης που μπορεί να μην απελευθερώθηκε ποτέ καρμικά (αλλά πρέπει να σβήσει στην αιωνιότητα μετά την αποκάλυψη των συναισθημάτων της κεντρικής ηρωίδας), μέχρι τη μονομαχία με τα «64 χέρια» δίπλα στις γραμμές ενός τρένου που ετοιμάζεται να βάλει μπρος, ο αντίκτυπος του οπτικού αποτελέσματος κάνει ένα ύπουλο γκελ στα εσώψυχά σου και για μερικά λεπτά θα αισθανθείς πως το οξυγόνο γύρω σου δεν αρκεί για να αναπνεύσεις κανονικά!
Μπορώ ν’ ακούσω τις αντιρρήσεις, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ το σνομπισμό απέναντι σε μια ταινία του Γουόνγκ. Το σινεμά του εξακολουθεί να αναδίδει μια αυθεντικότητα και τόση ομορφιά που δύσκολα βρίσκουν όμοιο, σχεδόν σε κάθε μορφή τέχνης. Και, φυσικά, πέρα από αναγκαστικές κατηγοριοποιήσεις. Ιστορική βιογραφία; Περιπέτεια πολεμικών τεχνών; Ερωτικό μελό; Μην περιμένεις να δεις τίποτε από όλα αυτά, με τον τρόπο που τα ξέρεις. Είναι απλά… Γουόνγκ Καρ Γουάι.
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
Πιθανότατα η πιο mainstream ταινία του πιο ιδιαίτερου φετιχιστή των εικόνων που γνώρισε το σινεμά, δε θα απογοητεύσει τους γνώστες της φιλμογραφίας του (ακόμη και το πιο γυναικείο κοινό του, που εδώ ίσως αντισταθεί από φόβο στην ιδέα των πολεμικών τεχνών). Δεν είναι «Τίγρης και Δράκος», δε σου πουλάει «ποιητικές» παλέτες τύπου Γιμού, δε θα σε βάλει βαθιά μέσα στο ιστορικό πλαίσιο στο οποίο διαδραματίζεται. Αλλά θα βγεις χορτασμένος από πλάνα σχεδόν επικά, γνήσια κινηματογραφικά και άξια για να κρατηθούν στη μνήμη σου.
Του Ηλία Φραγκούλη, σε συνεργασία με το Freecinema.gr
Βρείτε το Freecinema.gr στο Facebook
Tsamba_Gamer: Kingdom Come: Deliverance II, Deponia και άλλα δωρεάν games



αν η ιδια ταινια την εβγαζε αμερικανος σκηνοθετης απο το holliwood θα την ειχε χαντακωσει και θα ελεγε τα γνωστα του ακαταλαβιστικα. ο ανθρωπος απλα εχει εμπαθεια με το Holliwood. βαλτε τον να κανει reviews σε κινεζους, ιαπωνες, σουηδους σκηνοθετες και στον woody allen. μονο για αυτα αξιζει. αφηστε τα blockbusters για ανθρωπους που τους αρεσει αυτο το ειδος και οχι σε αυτους που το κανουν απο αναγκη.
ρε p0rn0b0sk0s7 χαχαχα παρομοια πραγματα σκεφτομαστε..(αν και τον Allen στη μονη σοβαρη ταινια της 10ετιας-ενταξει ειμαι υπερβολικος και γω) τον εθαψε.....
Βασικα δεν εχω διαβασει το review γιατι ο ανθρωπος spoilarei συχνα και θελω να την δω την ταινια..
Αλλα συνειδητοποιησα οτι οι βαθμολογιες τους ειναι με αριστα το 10 ΧΑΧΑΧΑ...
Παντως υπαρχει ενα τετοιο ζητημα με το hollywood απο ορισμενους..Θυμαμαι σε μια εφημεριδα (να μη θιξω) τη χρονια του 3ου αρχοντα ειχε ενας τιτανας στο TOP 5 της χρονιας, 3 κινεζογιαπωνεζικορεατικες ουτε που θυμαμαι τι ηταν, και ο αρχοντας ηταν θαμενος..
Οι ιδιοι που αποθεωνουν κατι διεστραμενους σαν τον Αλμοδοβαρ τον Παζολινι και τον αλλο το δικο μας με τον Κυνοδοντα..
Θα το διαβάσω το απόγευμα.
Ήθελα Πέππα για αυτό το review!!!!
Θα την δω αυτη την ταινια το συντομοτερο δυνατον. Τωρα αν θα μου αρέσει τόσο πολύ όσο του reviewer, δεν ξερω.
συμφωνώ και εγώ εκ νέου με τον pom.όχι ότι η συγκεκριμένη ταινία δεν θα είναι πχ για 8 αλλά οι τύποι εκεί κάτω έχουν εμμονές ψευτοκουλτούρας.
Κι όμως παιδιά πιστεύω πως η συγκεκριμένη ταινία θα είναι εξαιρετική.
Την εχω δει οντως προκειται για πολυ καλη ταινια, ωραιο το review
Λαμβανοντας υποψην τις παλιοτερες βαθμολογιες ταινιων απο αυτο το site η συγκεκριμενη ταινια θα πρεπει να ειναι αριστουργημα. :P
Καλά μην τα ισοπεδώνουμε και όλα. Δεν είναι όλα ψευτοκουλτούρα. Και Αλμοδοβάρ, Πολάνσκι και άλλοι μη Αμερικάνοι σκηνοθέτες έχουν κάνει διαμάντια. Καλά για τον Κυνόδοντα δεν σχολιάζω καν. Από τις χειρότερες ταινίες που έχω δει και σίγουρα η πιο επιτηδευμένη. Πάντως συμφωνώ για τα περίεργα reviews. Φαίνεται να υπάρχει μία εμπάθεια προς το hollywood. Το θέμα είναι να υπάρχει ξεχωριστό κριτίριο για κάθε ταινία. Το Wolverine για παράδειγμα θα το συγκρίνεις με super hero movies και κόμικ και από εκεί θα βγάλεις συμπέρασμα. Δεν γίνεται να το συγκρίνεις με τη Λίστα του Σίντλερ. Όταν κάνεις review στον spiderman δεν γίνεται να έχεις στο μυαλό σου το There will be Blood και να λές ότι το Spiderman είναι ρηχό και χωρίς νόημα. Ναι για κάποιον που δεν είναι φαν του είδους είναι ρηχές οι ταινίες από κόμικ π.χ. Αλλά μόνο ένας φαν του είδους θα τις δεί αντικειμενικά και θα κάνει μία χρήσιμη κριτική για να καταλάβουν και οι υπόλοιποι φαν αν αξίζει ή όχι.
Η συγκεκριμένη ταινία φαίνεται όντως πολύ καλή. Και προσωπικά νομίζω ότι όντως αν γινόταν από Αμερικάνο σκηνοθέτη και παραγωγή δεν θα ήταν τόσο καλή. Δεν μπορούν να τις κάνουν όλες τις ταινίες οι Αμερικάνοι. Μερικές κουλτούρες δεν τις κατέχουν, ιδιαίτερα τις Ασιάτικες κουλτούρες. Και φαίνεται από τα remake που κάνουν σε "ξένες" γι αυτούς ταινίες. Το είδαμε και στο The Girl with the Dragon Tattoo. Το Σουηδικό ήταν πολύ καλύτερο. Ταίριαζαν καλύτερα η γλώσσα και οι ηθοποιοί. Χωρίς νόημα το Αμερικάνικο remake μόνο και μόνο για να είναι στα Αγγλικά. Να δούμε τώρα πως θα κάνει ο Spike Lee το Oldboy. Δεν μπορούμε και να τα αμερκανοποιούμε και όλα.
petrified η κουλτούρα του σινεμά δεν περιορίζεται απο χώρες μπάτζετ ηθοποιούς κλπ.επομένως φυσικά και δεν αναφέρομαι ως ψευτοκουλτούρα σε αυτό που νόμιζες.αναφέρομαι σαυτούς που έχουν εμμονές με κάποια πράγματα και ειδικότερα στον συγκεκριμένο και δυστυχώς αρκετούς ακόμη του χώρου του.οι τύποι πχ αν τους βάλεις 1 ταινία με τον ροντρανερ και το κογιοτ θα το κρίνουν με 3 γιατί η ταινία περιορίζεται μόνο στην αχρηστία και γκαντεμιά του κογιοτ δηλ έλεος και επειδή ασχολούμε με ζωγραφική επέτρεψε μου να σου πω ότι έχω δει πάμπολλους που μιλάνε μιλάνε μιλάνε και αν τους πας μπροστά απο ένα διακόπτη στον τείχο αφενός θα τον κοιτάνε για καμιά ώρα αφετέρου θα σου δώσουν συγχαρητήρια για την δημιουργία.
μα τη παναγια και εγω σκευτηκα οτι αν ηταν αμερικανικη θα επαιρνε 3.τιποτα αλλο
DUCKDODGERS δεν απάντησα σε εσένα συγκεκριμένα. Το σχόλιό μου ήταν με αφορμή αυτό του senso και όσους το πάνε και στο άλλο άκρο. Γενικά πρέπει να υπάρχει μέτρο και ο κάθε reviewer να κάνει τα reviews ανάλογα με την εκάστοτε ταινία και όχι με πάγια κριτίρια. Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί σου.
@p0rn0b0sk0s7, βασικά πιστεύω πως αυτή την ταινία δε θα μπορούσε να την βγάλει κανένας από το hollywood. Μη γελιόμαστε και μεταξύ μας, βλέπουμε αμερικανιές και ταινίες "από το Hollywood" για να διασκεδάσουμε(και σε αυτόν τον τομέα παίρνουν άριστα) αλλά όχι για να ψυχαγωγηθούμε(πλην ελαχίστων εξαιρέσεων κάθε χρόνο που καταφέρνουν να τα συνδυάσουν και τα δύο) . Υπάρχουν ,όμως, πάρα πολλές ωραίες ανεξάρτητες παραγωγές στην Αμερική που εικαστικά και συναισθηματικά "βγάζουν" πολλά περισσότερα στον θεατή από πολυδιαφησμένες ευρωπαϊκές και ασιατικές παραγωγές.
@PetrifieD, Το λες και μόνος σου αμερικάνικο remake ισούται σχεδόν με καταστροφή. Επίσης Spike Lee, ποιον κοροϊδεύεις πως είσαι σκηνοθέτης???
Δεν έχω επαφή με το έργο του συγκεκριμένου σκηνοθέτη, οπότε δεν μπορώ να κρίνω την ταινία από αυτή την οπτική, αλλά να πω την αλήθεια δεν περίμενα τέτοιο review για ταινία που αφορά τον Ip Man....
Άλλα περίμενα να διαβάσω. Από το trailer γίνεται εμφανές ότι η προσέγγιση αυτής της ταινίας είναι διαφορετική σε σχέση με τις 3-4 που έχουν ήδη προηγηθεί τα τελευταία 5 χρόνια με επίκεντρο τον GrandMaster του Wing Chun. Άρα το μόνο που κρατάω είναι ότι μάλλον θα πρέπει να τη δω με εντελώς διαφορετικές προσδοκίες, γιατί κάτι άλλο για την ποιότητα της ταινίας, πέρα από τις συνεχές αναφορές στο bashing που δέχεται ο δημιουργός της, δεν εξέλαβα.
@PetrifieD
Αδερφε εγω παντως δε γενικευσα, ειπα απο ορισμενους..Παντως δε μπορω να συμφωνησω περισσοτερο με αυτα που λες για το πως πρεπει να κρινεις τις ταινιες..
Ειχα παει να δω το lone ranger και μολις τελειωσε ελεγε ενας "μα καλα τι χαζομαρα ηταν αυτο?"..
Μα ειναι ταινια απο κινουμενα σχεδια που την εχει γυρισει η Ντισνευ??Τι περιμενεις να δεις ρε ασχετε???ΟΥΣΤ!
**Παντως για τον Αλμοδοβαρ οσα διαμαντια και να γυρισει (προσωπικα δε θα χαρακτηριζα καμια ταινια του τετοια), το οτι ειναι διεστραμενος δεν αλλαζει..
senso μεκανες και γέλασα ρε με το τελευταίο σχόλιο.όλοι της τέχνης να ξέρεις δεν στέκουν.είναι η καμπύλη στην ευθεία της ζωής αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
@Senso
Το ξέρω οτι δεν γενίκευσες, γι αυτό άλλωστε είπα ότι σχολίασα με αφορμή το δικό σου σχόλιο. Δεν απαντούσα δηλαδή κατευθείαν σε εσένα.
Χαίρομαι πάντως που συμφωνούν και άλλοι μαζί μου σε αυτόν τον τομέα. Αυτός που θα συνάντησες στο σινεμά θα ήταν ο κλασσικός που πάει σε ταινία επειδή είδε την διαφήμιση στην τηλεόραση. Ούτε έψαξε τι πάει να δεί και δεν θα είδε καν το trailer μη σου πω. Όπως είπες: ΟΥΣΤ!
Όσο για τον Αλμοδόβαρ πάντως, είναι αρκετά αμφιλεγόμενος κυρίως επειδή πολλές ταινίες του αναφέρονται στους gay ή έχουν gay περιεχόμενο. Ίσως επειδή και ο ίδιος είναι gay, το οποίο όμως δεν σημαίνει αυτόματα πως είναι και διεστραμένος. Εγώ προσωπικά θεωρώ διεστραμένους τους σκηνοθέτες και δημιουργούς ταινιών όμως το Human Centipede και το The Serbian Film. Εννοείται πως αυτές τις ταινίες δεν τις έχω δεί και ούτε θέλω. Αν τις ψάξεις λίγο τότε ο Αλμοδόβαρ θα σου φανεί πολύ light :)
Μερικές καλές (κατά γενική ομολογία) ταινίες του είναι το Hable con ella (talk to her), La mala educacion (Bad Education) και το Volver. Γενικώς ούτε εγώ είμαι fan του Αλμοδόβαρ αλλά δεν μπορώ και να αγνοήσω μερικές καλές ταινίες του. Από την άλλη αυτό είναι καθαρά θέμα γούστου και τελείως υποκειμενικό.
@PetrifieD
Κατ αρχας χαιρομαι που πιασαμε μια τετοια κουβεντα!! Τις 2 ταινιες που προτεινεις τις γνωριζω αλλα δεν τολμω ουτε καν απο απορια να τις δω..Την πατησα μια φορα οταν ξεκινησα μια φορα να βλεπω το SALO και αηδιασα τη ζωη μου..
Αφου πιασαμε τον Αλμοδοβαρ να πω οτι του αναγνωριζω πως εχει πολλες δυνατοτητες αλλα νομιζω πως εχει πλεον εμμονη..Αλλα ειδικα το κακη εκπαιδευση (σεβαστη απολυτως η αποψη σου,προκειται οντως για κατι υποκειμενικο!!!) εμενα δε μου αρεσε...
Δε λεω σκηνοθετικη αποψη ειναι να δειχνεις αρκετα τα αντρικα γεννητικα οργανα αλλα μπορεις να προβαλεις οτι θες και για gay και για τραβεστι χωρις να τα δειχνεις ετσι...
Απλα οσο και να σε απασχολει το ζητημα δε γινεται οτι ειδος να γυριζεις να το περιστρεφεις γυρω απο κει...Εκτιμω αφανταστα την αφηγηματικη του ικανοτητα αλλα αν το συνεχισει ετσι...
Θυμαμαι πριν 2 χρονια ειχα ενθουσιαστει (πριν διαβασω ολη την υποθεση) οταν εμαθα οτι θα εβγαζε ενα θριλερ με χειρουργο. Αλλα ξενερωσα οταν αφορουσε εγχειρηση αλλαγης φυλου...χαχα ενταξει..
Ε κανε και κατι αλλο ρε Πεδρο αν διαβαζεις!!!!
Είδα την ταινία. Καλή αλλά όχι εξαιρετική. Κινέζικη ψιλοβελονιά στην παραγωγή, εξαιρετικά κοστούμια - σκηνικά - φωτογραφία, πολλοί κομπάρσοι, πλάνα τύπου "θέλω να γίνω Χόλιγουντ αλλά χωρίς να χάσω την κουλτούρα μου", απαράδεκτοι ρυθμοί. Η ταινία είναι ΑΑΑΑΑΡΓΗΗΗΗΗΗ. Παίζει να έχει περισσότερο slow motion και από τους 300 (χάλι δηλαδή), πολλές επαναλήψεις παρόμοιων σκηνών, μονότονη αφήγηση ενδιαφέροντων θεμάτων που όμως ο Δυτικός θεατής δεν αναγνωρίζει γιατί κανείς δε μπήκε στον κόπο να εξηγήσει πέρα από κάποιες πολύ σύντομες περιγραφές. Γενικά η ταινία δεν αποφασίζει αν θέλει να είναι βιογραφική, ιστορική ή φιλοσοφική πάνω στις πολεμικές τέχνες. Τα βάζει όλα μέσα και γίνεται - δυστυχώς - κουραστική.
Κοντολογίς, από τότε που βγήκε ο αριστουργηματικός "Ήρωας", δεν έχουμε δει άλλη καλή κινεζιά με ποίηση, κουλτουρέ πλάνα και διάφορα χαριτωμένα.
tobajaras είσαι απαράδεκτος.χρησιμοποίησες 100λέξεις μόνο και λεξιλόγιο τι να πώ,που το κατάλαβα ακόμη και εγώ.Ηλίίία?Ηλίίίία?μην τον ακούς καλέμου είναι άξεστος και άσχετος με το πανί.μόνο εσύ αγάπη μου μόνο εσύ συνδυάζεις γνώσεις και κιν/κη ματιά.